Yugi's Bold Novels & Stories

Dahil ngumisi lamang ito at muling lumapit sa kanya. "No can do." The young man named Yuki said. "You know, I am a loyal and good kind of boyfriend. But I can also be a possessive type if I have to. And trust me, you won't like it when I became possessive. Isa pa, kapag ginusto ko, kini-claim ko, so you better stop avoiding me and just accept me."

bulong niya sa tenga nito, habang ang dila niya’y bahagyang humagod sa balat sa ilalim ng panga nito. Ang mga mata ng lalaki ay biglang lumalim. Mula sa malamig na titig, ngayo’y tila apoy na kayang sunugin ang kaniyang pagkatao. Tinitigan siya nito ng matagal—parang sinusukat, at tinitimbang kung totoo nga ba ang tapang niya. “Bold,” mahinang bulong nito, parang sinusubok siya. Ngumiti si Yukisha. “Takot ka ba?”

Patuloy nito at saka ito muling humalakhak na para bang pagmamay-ari niya ang buong daigdig, tumayo na ito at agad na tinalikuran ang dalaga. “Tila nahihilig ka sa mga pantasya heneral. Alam mo bang kahit na sa aking pinaka huling hininga ay hindi ko hahayaang mangyari ang iyong pantasya.” ‘sing bilis ng kisapmata ang pagbabago ng ekspresyon sa mukha ni Mina. Ngumisi siya at pinakita niya na hindi siya natatakot sa mga balak nito.

Sa pahayag na iyon ni Bella ay agad na natahimik ang lahat. Hindi lamang sila natahimik mula sa pagkukuwentuhan kundi natahimik din sila sa kanilang pagkain. Ang ilan sa kanila ay nagkatinginan habang napapailing na lamang. Sa kabilang banda naman ay agad na binitawan ni Yugi ang hawak niyang kubyertos. He didn't show any emotion, but he clenched his fist—too obvious to know that he didn't like what he heard.

Ah, ‘yung kaibigan niya nga ‘yung tinutukoy niya. “Alam mo ibig sabihin ng pangalan niyang Yuuki?” Panimula niya na hindi ko inimikan at nakikinig lang sa susunod niyang sasabihin. “It’s courage and boldness-- it fits to her name actually.” Bigla niyang pagsha-share at na-realize niya iyon kaya nataranta itong napaharap sa akin. “A-Ah! Sorry, I didn’t mean na maging feeling close sa’yo.” Nahihiya niyang sabi at napayuko.

Harry raise his one hand as if he is volunteering in a simple activity in a classroom. "Back off! Nobody ask for your opinion." Yuki's ravenous eyes are really scary while staring at his cousin. She can see how he is trying his best to hold his temper. Siya naman ay tila biglang nagsisisi sa ginawang pagbawi sa kanyang sagot kanina dahilan kaya nauwi sa ganito ang usapan. "Well if he is here, I will tell him how ridiculous his condition is."

Dali-dali akong tumayo mula sa aking kinauupuan at nagtungo sa front porch, kung saan makikita mo itong nakadantay sa kanyang motor habang naghihintay. “Open the gate and let him in, Augustus.” Utos ko na siyang sinundan naman niya. Binuksan nila iyon at pinapasok ang bisita, just by seeing him makes my blood boil. “What the fvck do you want this time, Yujiro?” Panimula ko habang ito’y patungo sa direksyon ko. “I wanna talk.” Sagot niya nang makalapit na ito.