Zumba Quotes Novels & Stories

Sinabi ni Quinn Zimmer na may kakaibang tono. Malamig na sinabi ni Harvey York, "Total may mga kakayahan kang gumawa ng ganitong palusot, bakit ka pa takot na mapuna ng ibang tao? Sino ang umiiyak at sumisigaw sa asawa ko na kunin ang kontrata nang walang ibang makagawa?!"

“Hala, ngayon lang po ulit tayo nagkita. Kumusta po?” “Ay, ayos lang naman ako, oo. Kakatapos lang namin mag-zumba. Alam mo na, tumatanda na tayo, kailangan na natin ng excercise. Ayan nga yung mga kasama ko, oh.” Binaling ni Sandra yung tingin n’ya sa mga titang umiinom ng tubig sa hindi kalayuang distansya sa kanyang lituran. Nung makita nilang nakatingin kami ni tita Sandra sa kanila ay kinawayan naman nila kami nang nakangiti. “Yung mama mo, baka gustong sumama sa’min. Matagal na rin kaming hindi nagikita ni besfriend.”

“Zein, if you’re this restless, maybe you don’t need employment onboarding anymore.” ‎

"Chastity 'di papatalo!" Samu't-saring sigawang ang pumuno sa loob ng gym. Tumawa ng malakas si sir dahil sa masiglang tugon ng mga estudyante. Magkahawak ang kamay ko na ngayon ay nagsisimula nang manginig. "Huwag kang kabahan. You can do it, trust me." Nagtext ulit si Jazzer. Tumingin ako sa kaniya kahit na nahihirapan ako dahil mas dumadami pa ang students na humaharang. Nagsalita siya sa akin ng walang boses, sinundan ko ang paggalaw ng bibig niya.

"Okay na nga kasi ako. May Kuya nga ako, di 'ba?" Sumimangot siya. "Sus! Alam ko na'ng galawan mong 'yan. Mag chi-change topic ka na naman pero sige, pagbibigyan kita kasi tinawag mo kong Kuya." Pagkatapos ay umakbay siya sa balikat ko. Hindi pa nagsisimula ang marathon. May ten minute break pa dahil kakatapos lang ng zumba kaya heto nga't nagawa pa akong sermonan ng isa. Parang hindi assistant. Haist.

Umubo si Zora nang malakas, halos mabilaukan sa sarili niyang laway. Ako naman ay pakiramdam ko naging kamatis ang buong mukha ko. Hinarap ko si Reyleigh, pilit na ngumingiti. “A-Ah… eh kasi, baby, nag-exercise si Ate Nanny kahapon! Oo, squats! Ang daming squats! Kaya ayan, sumakit ang muscles ko.”

I can feel the heat of sun haban ang lagaslas ng alon ay nag-sisilbing musika sa tenga ko. I smile while watching my cousins and siblings sa mga kanya-kanya nilang social media accounts. Zoe always does her OOTD at motivational quotes na akala mo ay inlove na inlove. My brother post his hand and wrist watch habang nasa manibela ang kamay nito, ang lakas maka heartrob ang peg ni Delivery man ng Del Russo na jakulero.

Hindi ko na rin napigilang humalakhak habang pinapanood silang mag-ina. Pagkatapos ng ilang round, hingal na hingal si Mama. “Grabe, para akong nag-Zumba,” biro niya habang pinupunasan ang pawis. Nakaupo lang naman siya pero kasama ang katawan niya sa tuwing inanavigate niya ang baril. “Ma, ganyan talaga. Survival of the fittest,” sabi ko sabay tawa. Pero biglang kumapit sa tiyan si Nicolas. “Ate… gutom na ako.”

“Iyan lang ang sasabihin ko. Magsimula na kayo, mga bata—at ikaw, higante? Huwag mo kaming bibiguin.” “Heh. Syempre hindi!” Tumawa ng malamig si Scarface, sa sobrang lakas ng pagpapatunog niya sa leeg ay mapapangiwi ang sinuman. "So? Mr. Zoran?" Ngumiti nang madilim si Mr. Quaker sa kanyang kasamahan, at nagtanong, "Tingnan mo kung gaano ka-motivated ang mga martial artist ng Zamri! Susuko ka pa ba talaga?"

sigaw ni Gavine, dala-dala ang kape at energy ng 10 motivational quotes. Sa table ni Zoila, may tissue, kape, at stress ball. Si Zoila, ang art director, laging overworked. Laging naka-ponytail, laging may eyebags. “Gavine, please tell me you brought donuts. I’ve been awake for thirty six hours fixing layouts!” “Wala akong donuts, pero may yakap ako—virtual nga lang.” Sa kabilang mesa, si Joshua, ang senior writer, mukhang may trauma sa pagtaas ng boses ni Cesar. “I had a dream na nagalit sa font si Sir Cesar. Paggising ko… totoo pala.”