Zushi Zushi No Mi Novels & Stories

Sa harap namin, may maliliit na plato na ang ganda-ganda nang pagkakaayos. “‘Yan ang Sakizuke,” sabi ko kay Ilaria habang tinuturo ang maliit na mangkok. “Parang amuse-bouche sa French cuisine. May tofu with sea urchin on top, tapos may konting wasabi at yuzu sauce.”

Mukhang bagong ligo at mukhang kalmado. “Good morning,” sabi niya nang makita ako. Ngumiti ako nang bahagya. “Good morning.” Lumapit ako sa kanya. “Ano ‘yan?” Ngumiti siya. “Bake sushi.” Napataas ang kilay ko. “Talaga?” Tumango siya habang inaayos ang tray. “Lunch natin.” Napansin kong parang normal lang ang mood niya. Walang bakas ng inis. Walang bakas ng selos. Walang bakas ng lungkot.

May sumalubong agad sa amin na isa sa mga staff doon. “Konbanwa. Totēn e yōkoso,” bati niya habang yumuyuko. Tumango lang si Alexander. “Ano raw?” bulong ko. “She said, Good evening, welcome to our restaurant.” “Ahh... yun pala yun.” Tahimik sa loob. Hindi matao. Parang bawat galaw, may kontrol. Umupo kami, magkaharap. Lumingon ako sa paligid, naghahanap ng kaiten zushi. Yung umiikot na sushi na lagi kong naririnig.

Sagot naman ni Misha na mukhang hindi alam na Japanese swear na yung sinabi ni Ryujin. "Haist, tama na nga yan. May energy ka pa talagang makipag-asaran." Sita ko naman kay Misha, dahil ako yung napapagod sa bibig niya. "Aba syempre, hindi mawawalan to ng energy lalo na sa impaktong yan na sala sa init sala sa lamig!" Sagot naman kaagad ni Misha na ikinailing ko na lang. wala na talagang pag-asa ito. Malala na.

"It's nice meeting you again Ziyo. I'll be happy to see you in my bed again." ************************ Hit it dudes -MissteriousGuile

Hindi kaagad ito sumagot na tila mag-iisip. It's the riseth of the demons. I'll protecteth thee, mine own mistress. Sagot niya at hindi na muli itong nagsalita. Ibinaba ako ni Sushi mula sa likuran niya at mabilis niyang inatake ang higanteng gagamba. Tumalon si Sushi at walang kahirap hirap na pumatong ito sa ibabaw ng ulo ng gagamba at bastang kinagat nito ang ulo hanggang sa maputol iyon at bumagsak ang higanteng gagamba.

sabi niya kay Shiro paglabas niya ng banyo nang makita niyang gising na ito. "Morning." "Tara kain tayo." Kinuha ni Zaira ang tray na naglalaman ng almusal nila at pinatong ito sa higaan niya. Nagbago ng anyo si Shiro na katulad sa tao. Nag-umpisa silang kumain at hindi mapigilang mapatingi ni Zaira kay Shiro dahil hindi ito marunong gumamit ng tinidor at kutsilyo.

A sad smile appeared on my lips as I recalled the last moment when my Mom fetched me. I am Misaki Harachi, known as Mio. I am just eleven years old, currently a grade five student at the private school of Nokigama Osaka Üniversity here in Japan. One of my dreams is to see my Mom and be with her but I know it's impossible to happen now. It has been two months since my mother passed away due to cancer, brain tumor.

We went straight to their kitchen and I was so surprised when it felt so cozy, even cozier than our own house when I was still living there. “Puro traditional Japanese foods ang niluto ni Hiromi dahil hindi namin alam kung anong klase ng pagkain ang gusto ng bisita ni Hirocchi,” ani ng lalaki na halos kamukha ni Chihiro, hindi lang sa mukha kundi maging sa gestures niya. “Ako nga pala ang mama ni Hirocchi, Hanamichi Chidori desu.” “Chidori?” bigla kong pakli. “A girl’s name…?” medyo alinlangan kong patuloy sabay tingin sa kanyang mga magulang na nakangiti lang.

Dahil pareho silang hindi mahilig sa maanghang, umorder sila ng clear broth hot pot. Habang minamarkahan ni Zuri ang menu gamit ang lapis, tumingala siya at marahang nagtanong, “Gusto mo ba ng soju?” Abala si Zeth sa maingat na pagbabanlaw ng kanyang mga mangkok at chopstick gamit ang mainit na tubig. Hindi man lang siya tumingala nang sumagot, “Oo, gusto ko.” Nagpatuloy si Zuri sa pag-order, tila nasasanay na sa tahimik ngunit natural nilang koordinasyon. “Kumusta ang enoki mushroom? Gusto mo ba?”