Novel & Cerita Таинственная Сила

Ngunit bigla niya akong binitawan kaya naman napaupo akong muli sa semento. Masama ang tingin ko sa kanya habang nakatayo siya at nakatitig ng masama sa akin. Ang sama niya. Isa siyang demonyo. Bigla siyang naupo sa tapat ko sabay hawak sa pisngi ko. "H'wag mo akong hawakan." Iniwas ko ang ulo ko a kanya. "Ganyan ang mangyayari sa'yo kapag patuloy kang nagtiwala sa tao. Don't trust anyone, baby." Misteryoso ang mga mata niyang tumitig sa akin saka niya ako sapilitan na pinatayo.

Hindi naman kasi ibigsabihin na kapag mahina ang magic mo ay mahina ka na habambuhay. "Let's see if you can handle this," sabi ni Lance. Hinanda nito ang kamay niya at sumuntok siya sa ere. There is a force created kaya tumalsik si Aira sa barrier namin. Super strength is his sub ability. I was right. Kaya ganoon na lang ang pwersa ng mga atake niya kahit hindi niya gamitan ng main magic niya.

Hindi ito mukhang bagong hinugasan. I cooked for our dinner. Nilagay ko ang lahat ng pagkain sa tray bago ko inakyat sa kwarto niya. She's already sleeping. Hinaplos ko ang buhok niya. She looks really pretty but I don't like her. I don't like someone who's just force to love me. For me, girls is just for fun but when I met my the one. I will love her faithfully. But I think, this girl is not the girl for me. Ayoko sa taong napipilitan sa akin. I want a girl who loves me with whole of her heart. Not by force of someone.

Pero kahit anong lakad at takbo ang gawin ko, walang-wala ako sa mahabang biyas at malalaking hakbang niya. "Amara..." I felt him grabbed my arms with his veiny hand that made me bumped to his broad chest. I breathed there. I smelled his natural scent. His only natural scent dahil hindi siya gumagamit ng pabango. "Don't touch me! Let go of my hand!" asik ko ng makabawi. Tinulak-tulak ko siya para makawala sa pagkahawak niya. Pero tila tumutulak ako ng matigas na pader dahil wala akong maggawa.

15.1: The mysterious library Kaya niya ba? Hindi naman siguro sila araw-araw magkikita ni Rocco ‘di ba? This mansion is so huge! Siguradong pwede silang hindi magkita sa isang araw! At isa pa…they are not entirely alone! Bukod sa kanilang dalawa ay may mga katulong at bodyguards na nagkalat sa buong mansion kaya hindi dapat siya mangamba.

Ang tunay na Bato ng Mundo ay kumikinang sa kanyang dibdib, na nagbibigay ng matinding enerhiya. Sa isang iglap, inilabas ni Winston ang lahat ng kanyang lakas. Ang Bato ng Mundo ay kumikinang nang matindi, mas maliwanag kaysa kailanman, na tila isang maliit na araw sa kanyang dibdib. Naging isang sinag ng purong enerhiya si Winston, at sumugod siya patungo kay Kaiser. Ang dalawang puwersa—ang kapangyarihan ng liwanag at ang kapangyarihan ng kadiliman—ay nagbanggaan sa gitna ng templo.

"Sino ka ba sa inaakala mo? Kahit anong pinaghalo-halong kapangyarihan pa ang nasa ugat mo, hindi matatalo nito ang kakayahan na mero'n ako!" "Isa kang p*nyetang kalaban na hindi alam ang pinagsasasabi mo!" Nanlilisik at naglalagablab, sinuntok niya ng malakas ang force-field shield ngunit palagi lang s'yang nabibigo makawala rito. "Ikaw ang walang alam!"

"But I'm pretty sure, mas matutuwa ka mga sanga ng kapangyarihan mo." "Sanga? Ano 'yon?" kalmado na ang puso ko. At nakakahinga na 'ko nang normal. "Being unseen, invisible." "Invisible?” “Ah, ‘yong tulad ng sa ‘yo, Ma?" “Yes, and your Lola has it too. Being invisible is the best gift I know, and you will enjoy it, though it’s dangerous. Kapag nagamit mo ito sa maling paraan, maaring hindi ka na makakabalik sa pagiging visible. At tandaan mo, lahat ng kalakasan ay may kahinaan.”

Ang pagtatapos ni Esteban, pagkatapos ay lumakad patungo sa kweba ng ipinagbabawal na lugar. Nang sabihin niya ang apat na salita ng time and space tunnel, lahat ng nangungunang sampung tao ay nagpakita ng pakiramdam ng pagdududa, dahil hindi pa nila nakita ang Esteban. Sino ang nagbunyag ng ganoong sikreto sa kanya? "You don't want to break free by force. You can't resist my strength. If you resist by force, you will be cut off."