Novel & Cerita Супер Сила

"Iyong kanina doon sa may bigasan at saka doon kanina sa sasakyan, iyong tumalon ka na parang aswang sa harapan namin—actually pangil na lang kulang sa'yo eh." Natawa na si Lucas, humagikhik siya at kahit anong pigil niya yumuyugyog pa rin ang balikat niya. "Ah...iyon? May superpowers ako—aray!" singhal nito nang tumama ang unan sa mukha dahil hinampas na naman ni Ave. "Superpowers mo mukha mo! Kayang gawin iyon ng iba pero parang ang hirap paniwalaan sa'yo. Ano iyon? Nag-aral ka?" Curious na curious itong nagtatanong.

Nag ningning ang mga mata ng kambal at sabay na nagkatinginan bago manggigil. “Really, Momma? Daddy must be a superhero! Like Superman!” ani Sinag. Paborito ng kambal ang na sabing karakter. Madalas nga mag laro ang mga bata gamit ang karakter na ito. Si Alab bilang Superman at si Sinag naman ay si Superwoman.

"You seem happy though. I can see it." Zach smiled warmly. Nilapag niya sa mesa ang tin can. "Rule number one," Zach said. "Don't try to mess with woman. It's dangerous." Alessandro's brows furrowed. " Why?" "They possess a superpower that we men, can't understand," Zach said. " It's instinctive." Scott blinked. "Instinct?"

“Nag-aalala pa rin ako nang kaunti. Masyado kang mahina. Alam mo? Heto, tutulungan kita.” Pagkatapos no’n ay sinampal ni Alex ang kaniyang kamay sa kanang balikat ni Waltz. Isang mainit na bugso ng enerhiya ang dumaloy sa katawan ni Waltz at sa mga nasira niyang ugat. Ang mainit na enerhiya na ‘to ay ang Chi na nabuo mula sa Force. Ang Force ay madalas na ginagamit para sa medikal, kaya ang kakayahan nitong gumamot ay lubos na epektibo.

​Ngunit ang asawa ko ay isang diyos ng patayan. ​Kahit na nag aagaw buhay kahit na isa na lang ang nagagamit niyang kamay ang kanyang reflexes ay nananatiling perpekto. Mabilis na pinulot ni Heinrich ang isang mabigat at kinakalawang na bakal na tubo mula sa sahig. Umiwas siya sa unang suntok ng halimaw at ginamit niya ang buong lakas ng kanyang malaking katawan para inihampas ang tubo nang direkta sa mismong leeg ng super soldier kung saan manipis ang armor.

“Hehehe. Ako ang first critics mo Grandma.” Nahiwa ko na ang kamatis, bawang, at sibuyas. Tinignan ko ang kumukulong tubig. “Dragons are now the rich and charming CEOs, while werewolves are the dangerously handsome gangsters.” Napatango ako. Lagi naman ganoon talaga. Kung sino pa ang nakaka-angat sila pa ang may mga superpower. Superpower kung paano mandaya, mangurakot at magtanim ng takot sa mga mahihinang nilalang kagaya na lang ng mga tao.

Pagkatapos kong magpunas ng mukha ay siya na ang nag-ayos sa akin. "Yung kilay ko, ha? Binabalaan kita! Subok-subukan mo lang kalbuhin ulit 'yan, makikita mo na talaga 'ko mag-super saiyan 4!" banta ko bago siya magsimula sa pag-a-apply sa akin ng foundation. "Kung magsu-super saiyan ka, 'wag mo sa 'kin gamitin. Kay Supremo na lang at nang matuwa-tuwa naman ako sa'yo."

Gagawin nila ang lahat upang manalo. Nangangamba naman sa kabilang banda ang Supremo na si Atcandis. Ayaw niyang malagasan ng kahit isa ang kaniyang nasasakupan. Alam man niya sa sarili na malalakas at makapangyarihan ang lahing kaniyang pinagmulan ay hindi niya pa rib maiwasang makaramdam ng matinding takot. Tiyak na malakas at makapanyarihan ang lahing humahamon ng digmaan. Kahit noon pa man ay walang naghamon sa kanilang lahi dahil alam ng lahat na malakas at makapangyarihan ang lahi ng mga itim.

Sumunod naman ako sa kanya at nanghihingalong sinandal ang katawan sa isang puno. Umaagos ang pawis mula sa 'king noo kaya marahan ko itong pinunasan gamin ang aking braso. "Ang sarap palang magkaroon ng lakas, hindi ko inaasahang ganito pala ang magiging kapalaran ko. Ang maging isang superhero."nakangiti kong wika.