Uy, teka! Ako palang unang nagsimulang mag-ensayo nang seryoso nang mapansin ko na lagi akong nawawala sa beat kapag mabilis ang kanta. Una, lagi kong sinisiguro na nakapag-warm-up ako: stretch para sa balikat, leeg, likod, at legs — hindi lang para iwas injury kundi para gumaan ang galaw. Pagkatapos, pinapakinggan ko ang kanta nang paulit-ulit, hinahanap ang mga downbeat at chorus para alam mo kung saan lumobo o lumiit ang intensity.
Susunod, hinahati-hati ko ang choreography sa maliliit na bahagi. Dalawang bar o apat na counts lang muna; inuulit ko nang mabagal at saka dinadagdagan ang tempo gamit ang metronome o slow-down app. Mahalaga ring mag-practice sa harap ng salamin at mag-video; malaki ang natutulong ng playback para makita ang mga detalye ng postura at footwork na hindi mo napapansin habang sumasayaw.
Panghuli, pag pinagdugtong-dugtong mo na, focus ako sa transitions at performance: expressions, energy, at breathing. Pinapairal ko ang muscle memory through repetition pero binibigyan din ng pahinga para hindi ma-overtrain. Kapag napagtanto mo na smooth na ang transitions at pare-pareho ang counts, saka ka magdagdag ng musicality at maliit na flair — dun mo makikita yung tunay na saya ng pagsunod sa choreography.