مثلث الحب Novels & Stories

นิ้วเรียวแหวกมือเล็กออกให้พ้นปากถ้ำก่อนจะค่อยๆ เข้าสำรวจช่องทางรักเข้าและออกอย่างเชื่องช้า ริมฝีปากอุ่นก็ทำหน้าที่ปลดกระดุมเล็กไล่ลงจากเม็ดบนสุดสู่เม็ดล่างสุดเหนือเนินขาว และค่อยๆ ฝากรอยดูดแรงไว้เป็นสัญญาลักษณ์แห่งรัก "สะ เสียว" "หืม" ลมหายใจผมเริ่มหอบถี่ด้วยความ หื่นกระหายและมันยิ่งมากขึ้นเมื่อเมียสาวส่งเสียงครางออกมาไม่หยุด ทนไม่ไหวแล้ว....

ขวัญอุษาพยายามอธิบาย น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ แต่ปกรณ์ไม่สนใจฟังคำอธิบายของเธอ เขาพูดขัดขึ้นมาอย่างเย็นชา “ฉันไม่สนใจว่าเธอจะคิดอะไร ฉันมีคนรักอยู่แล้ว และฉันจะแต่งงานกับเธอ เธอเป็นคนที่ฉันรักจริง ๆ ไม่ใช่เธอ เรามีอะไรกันก็เพราะฉันอยากได้อยากปลดปล่อยตาม ประสาผู้ชาย และมันจะทำให้ฉันควบคุมเธอได้ง่ายขึ้น อย่ามาคิดว่าฉันจะรักเธอ อย่ามารักฉัน และอย่าคิดว่าฉันจะรักเธอ เพราะฉันจะไม่มีวันรักเธอเข้าใจไหม”

พั่บๆๆๆ พั่บๆๆๆ ปั๊บๆๆๆ ปั๊บๆๆๆ "ฮันน่า อื้มม โอ้วว~ ทะ ที่รัก" เอวสอบอัดกระแทกแกนกายใหญ่เข้าออกถี่ขึ้น ทั้งหนักหน่วง ทั้งเร่าร้อน จนร่างบางเกร็งกระตุกครั้งแล้วครั้งเล่าไม่หยุด แถมเธอยังขมิบตอดรัดลำกายเขาแน่นไปหมด ถ้ามันสามารถขาดได้ง่ายๆป่านนี้มันคงข าดไปแล้ว

มือแกร่งขยี้ลงบนกลุ่มผมนุ่มสลวย อย่างแสนรัก “โง่แล้วรักไหมคะ” “รักสิ รักมากด้วย รักมากที่สุดในชีวิตเลย” “เยอะไปค่ะ แค่รักคำเดียวก็พอ” ร่างบางเขย่งเท้าจุมพิตแก้มสาก พร้อมกับยิ้มหวานประจบ เติมเต็มก้มหน้าลงมาหา ณชาเบี่ยงหลบ ก่อนจะซบหน้าลงบนอกของเขา ความรักมันต้องอยู่ถู กที่ถูกเวลา เธอไม่ต้องทำอะไรเลย ความรักก็วิ่งเข้ามาหาเธอ แค่นี้เธอก็ชนะแล้ว ชนะทุกสิ่ง โดยเฉพาะหัวใจของเขา

“ทำไมที่รักถึงเป็นพยาบาลล่ะ” หญิงสาวผู้มีหน้าตางดงามสะสวย หุ่นอรชรอ้อนแอ้นอิ่มเอิบตั้งแต่หัวจรดเท้า ผิวพรรณดีละเอียดละออตามแบบฉบับนางในวรรณคดี ดวงตากลมโตสีน้ำตาลของเธอนั้นมีแววเมตตาใจดีซ่อนอยู่ จมูกโด่งเล็กดูรั้นเหมือนเด็กดื้อ ริมฝีปากจิ้มลิ้มอิ่มสวยต ามธรรมชาติ

LOVE MARRIAGE | วิวาห์รัก ต้องสวาท 𝐀𝐥𝐩𝐡𝐚 𝐱 𝐁𝐨𝐨𝐤 _𝐄𝐫𝐨𝐢𝐭 𝐑𝐨𝐦𝐚𝐧𝐜𝐞_ **ไม่ใช่3p**

60 POISON LOVE พิษรัก 🖤 ตอน ทวนความจำ (NC) (มีภาพประกอบที่ไม่เหมาะสม ผู้อ่านควรอายุเกิน 18 ปี และควรอ่านตามลำพัง ) และในทันทีที่ปลายนิ้วบรรเลงถึงตัวโน้ตสุดท้าย ฝ่ามือของเขาก็เลื่อนลงมาลูบที่ต้นขาของเธอทันทีก่อนจะล้วงเข้าไปในแพนตี้สีดำเพื่อลูบเบา ๆ ที่ร่องสวาทของเธอ

คนธรรมดาที่ฉันรัก ღ THE END

“รักนะคะ...นายหัว...ที่รัก” The end

ในความสลัวของห้องที่เริ่มถูกแทนที่ด้วยแสงไฟสีนวลตา ทั้งสองหนุ่มสบตากัน ความเข้าใจที่ไร้คำพูดมันคือความรักอันมหาศาลที่ถูกหล่อหลอมด้วยความหวงแหนจนล้นเกิน มือหนาของภาคินสอดประสานเข้ากับมือของคีรินเหนือหน้าท้องของหญิงสาว เป็นการยืนยันคำมั่นสัญญาเงียบๆ ว่า ไม่ว่าโลกภายนอกจะ หมุนไปอย่างไร หรือกาลเวลาจะเปลี่ยนไปแค่ไหน สำหรับพวกเขาสามคนนี่คือสรวงสวรรค์ที่สร้างขึ้นด้วยความรักที่หนักแน่นและไม่มีวันเปลี่ยนแปลง