ความลับ の小説・ストーリー

(Castheophy’s POV) Tinitigan ko ang code na nakasulat sa sobre. The numbers didn’t make sense at first, but I knew it had to mean something. Hindi ito basta random—this was a message, hidden in plain sight. I took a deep breath and pulled out my phone, quickly typing the sequence into my notes app. A reverse cipher... maybe a simple letter shift?

Wala nang nagawa pa si Hazel ng sapilitang buksan ni Katherine ang pinto ng cubicle at hilahin siya palabas. Pero nang marealize niya kung sino si Hazel, napalitan ng takot ang galit niyang mukha. “You’re Hazel Jameston.” Tumango naman si Hazel. “I’m sorry. I didn’t mean to eavesdrop-” “You were not supposed to hear that,” putol ni Katherine sa sinasabi niya. “I know-” “And yet you did.” “Katherine, look-” Hindi ulit natapos ni Hazel ang sinasabi dahil muling nagring ang phone ni Katherine.

Sabagay, hindi talaga maiiwasan iyon. Nang makapasok sila sa loob ng Restaurant, lahat ng mga mata ay natuon kay Zac, sabagay sino ba naman ang hindi nakakakilala sa kaniya? Si Zacarius Galvañez lang naman ang tanging tagapagmana ng Galvañez Telecommunication Company o GTC. Pero hindi na iyon pinansin ni Zac, sinundan niya ang dalaga hanggang sa counter at inilapag sa isang mesa ang mga dala.

“Stop digging or everyone you love dies. — V” Tumingin ako kay Sebastian para tingnan ang reaksiyon niya. Mahigpit na nakatiim ang kaniyang mga panga habang ang kaniyang kamao ay nanginginig na dahil sa sobrang higpit ng pagkakakuyom no'n. “We will hide the files,” sabi niya. “We leak copies to trusted journalists. We will cut the head if we must.”

At sa loob nito, isang lalaking tahimik na ngumiti nang makita siyang papalapit. “Alam kong darating ka,” sabi nito. Hindi siya umatras. “Sabihin mo ang katotohanan.” At sa sandaling iyon, nagsimula ang rebelasyong maaaring magbago sa lahat ng pinaniniwalaan niya. Dahil minsan— ang pinakamapanganib na sikreto ay hindi ang itinatago ng kaaway. Kundi ang hindi sinasabi ng taong mahal mo. Ang lahat ay gagawin

sigaw ng babaeng staff. Inabot ni Rafael ang envelope at binuksan — ang laman ay isang legal document at isang anonymous note: “Everything you’ve done is being watched. Your secrets, your lies… will all be revealed soon. – Unknown” Napatingin si Lia sa kanya, at si Rafael rin, parehong may malalim na pangamba. “This… is serious,” bulong niya. “Yes,” sagot ni Rafael, hawak ang kanyang kamay sa mesa. “And Lia… you’re part of it whether you like it or not.”

Isang card ang laman niyon na may sulat na… ‘I know your little secret. Behave now or regret it later.’

Ang kaban kung saan nakatago ang mga sikretong hindi nito pinapaalam kahit kanino? Hinila niya ang pinto at sumilip sa loob. Inaasahan niyang makakakita siya ng mga bulto ng pera, ginto, o mga ilegal na kontrata ng munisipyo. Ngunit wala. Ang tanging laman ng malaking kaban ay isang makapal at itim na *leather folder*. Sa ibabaw nito ay may nakasulat na isang salita gamit ang puting marker: **RETRIBUTION.**

Saad ko at tinapik ang balikat nito at sinundan na si Amelie. Lahat ng tao may sekreto.At isa na ako do’n,hindi na maiiwasan na magtago ng isang sekreto ang isang tao.Malaki man o maliit,but you have to bare the consequences .Just like me,me keeping a secret from my cousin and to his wife.I’m baring the consequences , and I’m sure I‘m going to hell for this.

maktol ko pa subalit tinawanan lang ako ng boyfriend ko. “Masisi mo ba ako gusto na kitang makasama. I don't want this; we have to hide so I can hug you this tightly,” “Matthias, sandali. Diba sabi mo si Justine ang nagkalat ng picture natin?” “Kalimutan mo na lang ayaw mo naman maniwala,”