ชีวิตประจำวัน Novels & Stories

คนเดินนำกำลังคิดว่าต่อจากนี้จะทำอะไรคงต้องรอบคอบให้มากกว่าเดิม สิ่งที่ตาเห็นอาจไม่ใช่ทั้งหมดที่เป็นก็ได้ ตัวอย่างเช่นมีดหินซึ่งเธอคิดไปเองว่าทุกคนในเผ่าใช้กันเป็นปกติ แต่ความจริงกลับกลายเป็นว่าพวกเขามีมันโดยบังเอิญเท่านั้น เฮ่อ...นึกว่าจะได้ใช้ชีวิตสบาย ๆ โดยท ี่ธรรมชาติโอบล้อมแท้ ๆ แต่เหมือนจะไม่ใช่สินะ

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปเหมือนหมุนนาฬิกาเล่น โดยไม่มีความคืบหน้าอะไรใดๆ เลยก็ว่าได้ ชีวิตประจำวันวนเวียนทำอยู่แค่ไม่กี่อย่างนั้นก็คือ ต้องตื่นนอนให้ทันไปรับประทานอาหารทุกมื้อให้ตรงเวลาและไปทำงานพร้อมกระทิงทุกเช้าเย็น คอยนั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถไปกลับชีวิตวนเวียนอยู่แบบนี้มาเป็นอ าทิตย์แล้ว

ระยะปลอดเพื่อน ตอนที่ 23 หลายวันต่อมา เหตุการณ์ในชีวิตประจำวันดำเนินไปอย่างเร่งรีบ ฉันกับสองแทบจะไม่มีเวลาคุยกันถึงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเราทั้งคู่ แค่กลับมาก็ต้องเดินหน้าติดต่อประสานงานหลาย ๆ เรื่อง อีกทั้งยังต้องแก้งานครั้งสุดท้าย และครั้งสุดท้ายของครั้งสุดท้ายหลายต่ อหลายรอบ

สุขที่แท้จริงไม่ได้วัดกันที่จำนวนเงินในบัญชีหรือความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ระดับโลก แต่มันซ่อนอยู่ในรายละเอียดเล็ก ๆ ของชีวิตประจำวัน... ซ่อนอยู่ในเสื้อไหมพรมอุ่น ๆ ที่แม่เพียรถักให้ลูกเขย ซ่อนอยู่ในแก้วน้ำผึ้งมะนาวที่สามียื่นให้ในยามดึก และซ่อนอยู่ในสายตาแห่งควา มห่วงใยที่พวกเรามีให้แก่กัน...”

ในตอนปกติที่ไม่ได้นึกถึงมันก็ไม่ได้เป็นอะไร แต่ละวันก็มักจะใช้ชีวิตอย่างมีสงบและไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก แต่พอนึกถึงมันขึ้นมาแล้ว

นานี่เอ่ย "แล้วคุณหนูจะใช้ชีวิตธรรมดายังไง ในเมื่อไม่ทำงานรับเงิน" "เอาเถอะ ทำได้แล้วกัน จะไม่ใช้เงินเก็บที่มีเลย"

ฉันนึกถึงประโยคนึงที่ฉันเคยคิดได้ "พรุ่งนี้เรายังต้องตื่นมารับแสงแดดในตอนเช้า ยังต้องกินข้าว ยังคงต้องออกไปทำงานหาเงิน ... ชีวิตประจำวันเราแทบไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยเพียงเพราะคน ๆ หนึ่งหายไป ...."

ชีวิตของคนปกติทั่วไปอาจจะถูกขับเคลื่อนด้วยปัจจัยยังชีพที่แตกต่างกันไป บางคนอาจจะมีชีวิตอยู่เพื่อการทำงาน บางคนอาจจะเป็นเพราะความรัก แต่สำหรับชีวิตของฉัน…มันถูกขับเคลื่อนด้วยคำว่าหนี้บุญคุณแค่นั้น ฉันมีชีวิตอยู่ทุกวันนี้เพราะหนี้บุญคุณ และไอ้คำว่าหนี้บุญคุณเนี่ยแห ละ ที่พรากหลายสิ่งหลายอย่างไปจากฉัน

เฮือก หยาดเหงื่อผุดขึ้นไปตามกรอบหน้าสวยหลังจากเธอสะดุ้งตื่นจากความฝันในตอนกลางวัน "กล้า ฝันขอโทษ" "คุณหนูคะ คุณผู้ชายรอคุณหนูอยู่ที่ห้องรับประทานอาหารค่ะ ท่านมีธุระจะคุยด้วย"ป้านวลเอ่ยบอกหลังจากวาดฝันก้าวขาลงบันไดมาด้วยชุดพร้อมออกไปเที่ยว ชีวิตของเธอในตอนนี้คล้าย กับคนกำลังสิ้นหวังไร้หนทางเดินจึงอยากจะออกไปเปิดหูเปิดตาเผื่อว่าจะช่วยให้ชีวิตผ่อนคลายได้มากขึ้น "คุณพ่อมีธุระอะไรจะคุยกับหนูหรือคะ"

Zi hao talk กิจวัตรประจำวันของผมในแต่ละวัน คือตื่นแต่เช้าเพื่อดูแลภรรยา ผมคอยเช็ดตัว ป้อนข้าวป้อนน้ำผ่านทางสายยาง และยังคอยกายภาพบำบัดให้เธอ โดยผมจ้างพยาบาลมาช่วยผม ช่วงทำกายภาพบำบัดไพลิน ชีวิตของผมทำแบบนี้วนลูปทุกๆ วัน ผมมีความหวังอย่างเต็มเปี่ยมว่า...สักวันเมียผมต้องฟ ื้น และเราสองคนจะได้กลับมาใช้ชีวิตร่วมกันอีกครั้ง