ท้าทายชะตา Novels & Stories

ทั้งลานศึกษาฮือฮากันขนานใหญ่ ไม่มีใครเคยเห็นด่านเคราะห์ที่เจาะจงตัวบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ระดับมหาเทพสงครามมาก่อน ท่านเฒ่าจันทรายิ้มบางๆ แววตาแฝงความนัยลึกซึ้ง “ศิลาลิขิตชะตาไม่เคยผิดพลาด เสี่ยวเถา... ด่านเคราะห์ของเจ้า ไม่ใช่การใช้กำลังหักหาญ แต่คือ ‘ด่านเคราะห์หั วใจ’ มหาเทพเฉิงหลันคือบุรุษผู้ตัดขาดจากกิเลสทั้งปวง หากเจ้าสามารถทำให้หัวใจที่ด้านชาดุจเกล็ดหิมะของเขาสั่นคลอน หรือยอมรับในตัวเจ้าได้... เจ้าจึงจะผ่านด่านและเลื่อนขั้นเป็นเทพชั้นสูง” เสี่ยวเถ่าอ้าปากค้าง รู้สึกเหมือนฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมากลางกบาล

ผู้เฒ่าไป๋เถา รองเจ้าหุบเขาหุบเขาโอสถเร้นลับกระตุกเชือกบังคับลาตัวอ้วนกลมให้เดินนำหน้าพลางส่ายศีรษะ ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าชรากลับกว้างจนเห็นรอยย่น “เอาเถิด ในเมื่อตกลงรับคำท้าแล้วก็จงตามข้ามา เส้นทางสู่ด่านเตาหลอมสวรรค์หาได้ปูด้วยกลีบกุหลาบ ทว่าเต็มไปด้วยขวากหนามแห่งป ัญญา”

“บังอาจ!!! สาวใช้ไร้ค่าเช่นเจ้า หากจะเอาชีวิตง่ายเสียยิ่งกว่าผายลมเสียอีก” เฟยจูเงยหน้าขึ้นมององครักษ์สือด้วยแววตาเรียบเฉย “ชีวิตคนหนึ่งคนจะไร้ค่าได้อย่างไร ท่านพนันกับข้าหรือไม่ ว่าข้าไม่มีทางตาย หากท่านกล้า...ข้ามีเพียงสิ่งเดียวที่จะขอจากท่าน”

หลินชิงอวี้มองเขาด้วยดวงตาสั่น “…สมแล้วที่เป็นถึงดวงชะตาธิดาเทพ…แต่ชะตานี้ของเจ้า…คงไม่อาจหลีกหนีได้…” มหาเสนาฉู่กระอักเลือด ยกมือปิดบาดแผล ก่อนจะกล่าวประโยคสุดท้ายด้วยเสียงพร่า “…ดวงชะตาที่ต้องสังเวยให้กับสวรรค์…”

"จ๋าจ๊ะ" เด็กสาวหันมาทำหน้าซื่อตาใสใส่นักฆ่าหนุ่ม ให้ตายเถอะยัยเด็กนี่อยากจะลองดีกับเขาใช่ไหม "ได้~ เดี๋ยวเฮียจะจัดให้เดินไม่ได้เป็นอาทิตย์เลย!!"

เรียกได้ว่าชีวิตของลลิตาดีวันดีคืน ตั้งแต่มีชายหนุ่มเข้ามาในชีวิต แต่แล้วรอยยิ้มชื่นบานก็ต้องชะงักไปเมื่อนึกถึงคำพูดของหมอดูที่เธอเจอที่ศาลตายายแห่งนั้น ‘โชคชะตาจะนำพาให้มาเจอกันเอง แต่ทั้งสองคนต้องอดทนจับมือกันฟันฝ่าอุปสรรคไปให้ได้นะลูก’

ครั้งนี้นับว่าโชคดี ที่ฝ่ายคู่กรณีไม่เป็นอะไร บิดาจึงยอมอ่อนข้อให้ แต่หากมีครั้งต่อไปอีกเพียงครั้งเดียว ให้ถือเสียว่าชะตาขาด ชะตาขาดที่หมายถึง สิ้นชีพแบบมีความผิดติดตัว! “ขอบคุณนะเจ้าคะ” “เจ้าเป็นคนรักของข้า ข้าย่อมช่วยเหลือเจ้า รีบไปกันเถิด บิดามารดาของเจ้ารออยู่ด้านนอก ”

อี้เฟยได้ยินคำทำนายจากปากราชครูซ่งถึงกับปวดหน่วงในอก เพราะคำทำนายนี้เพียงคำเดียวทำให้เขาที่เป็นเพียงทารกที่แสนบริสุทธิ์ถูกขีดเส้นว่าเป็นดาวแห่งหายนะ โชคชะตาต้องระหกระเหินไร้บิดาเลี้ยงดูอยู่อย่างลำบากกับมารดาเพียงสองคน "คงมีเรื่องผิดพลาดเป็นแน่เพคะ หากคืนนั้นพระจันท ร์สีเลือดมิใช่ลางร้ายแต่เป็นลางดีเล่า"

"หากเจ้าชนะ เจ้าสามารถขอสิ่งใดจากข้าก็ได้หนึ่งอย่าง แต่หากข้าชนะ เจ้าต้องทำตามที่ข้าสั่งหนึ่งอย่าง" คำท้านั้นทำให้จางเหม่ยอิงชะงักไปชั่วขณะ แต่ด้วยความมั่นใจในฝีมือของตัวเอง นางตอบรับด้วยน้ำเสียงแน่วแน่ "หม่อมฉันรับคำท้า"

สุดแค้นแสนพิศวาส ผู้เขียน : กาสะลอง นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ ………. นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา