นักเรียน Novels & Stories

อัคนินทร์ค้อมศีรษะรับท่าทางนอบน้อม จังหวะเวลานั้นเองที่เหล่านักเรียนต่างซุบซิบกัน นักเรียนชายคุยกันอย่างไม่เชื่อถือที่เด็กมหาวิทยาลัยจะมาเป็นติวเตอร์ให้ นักเรียนหญิงเมาท์ถึงความหล่อเหลา รูปร่างดูดี และความเก่งถึงขนาดมาเป็นติวเตอร์ กลุ่มของเชิญขวัญก็ไม่เว้น ลลิตาห ันไปสุมหัวกับเพื่อน กระซิบกระซาบด้วยสีหน้าตื่นเต้น “คนนี้แหละแก เพื่อนพี่ธัญที่ฉันบอกอะ”

ชายหนุ่มคัดค้านแนวคิดที่อีกฝ่ายเสนอทันทีที่ได้ฟัง “นักเรียนคนอื่นที่ไม่รู้เรื่องจะเป็นยังไง? แล้วมันคุ้มมั้ยถ้าสมมติว่ายัยนั่นยังรอด” “ท่านครับ ผมไม่คิดว่ามันจะเสียหายอะไร”

จนเธอตกใจสะดุ้ง ตอนนี้นักเรียนยั่วสวาทหายไปไหนไม่รู้...เห็นแต่เด็กไร้เดียงสา..ที่ไม่ประสีประสาอะไรสักอย่าง ผมจะทรมานกลับบ้าง..จะได้รู้สึก

เด็กหญิงย้อนถาม "เป็นนักเรียน" เด็กชายตอบกลับพร้อมกับนั่งลงตรงข้ามของเด็กหญิงไอติม

เจนกล่าวอย่างไร้ความปราณี ในขณะนี้ นักเรียนมากมายได้ออกมาข้างนอกเพื่อเล่นกัน และเรื่องราวนี้ก็ดึงดูดความสนใจของพวกเขา

โรงเรียนลูก : : ภารกิจพาเด็กน้อยไปสมัครเรียนได้ผ่านไปได้ด้วยดี และตอนนี้เด็กหญิงอันนา จัญญาภิวัฒน์ได้เป็นเด็กนักเรียนอนุบาลชั้นปีที่หนึ่งของโรงเรียนอนุบาลเติมฝันแล้วเรียบร้อยแต่ต้องรอเปิดเทอมใหญ่ในเทอมถัดไป

หนูดีฟาดกระเป๋านักเรียนเพื่อน ไอ้นี่มันชอบกวนประสาทเธออยู่เรื่อย “อ่าว ก็ฉันได้ยินมาว่าวันนี้ไอรุ่นน้องที่ชื่อแฮร์รี่ นักบาสของโรงเรียนจะมาบอกรักแก แล้วมันจะมาบอกตอนไหนวะจะได้ถ่ายคลิปเก็บไว้”

(โรงเรียนพิรามาพิทยาคม) โรงเรียนเอกชนชื่อดังที่สามารถจุนักเรียนได้มากกว่าหนึ่งพันคน และ ท่ามกลางเหล่านักเรียนจำนวนมากนั้น มีนักเรียนชายอยู่คนหนึ่งที่มีชื่อเสียงโดงดังราวกับดารา เขาเป็นที่ชื่นชอบของทุกคน เก่งทั้งกีฬา หน้าตาก็ดี แถมมีเสน่ห์อีกต่างหาก นอกจากจะดังในโรงเร ียนแล้วชื่อเสียงของเขาก็ยังลามไปต่างโรงเรียนจนมีสาว ๆ แอบมายื่นรอหน้าโรงเรียนอยู่บ่อยครั้ง 11.00 น. "กรี๊ด!!!!!! พี่มังกร" เสียงเชียร์ของสาว ๆ ดังลั่นสนามในยามที่มังกรกำลังเลี้ยงลูกบอลหลบคู่แข่งทีมฝั่งตรงข้ามด้วยท่าทางสุดเท่

ดีเดย์ กัปตันทีมบาสเกตบอลของโรงเรียน ดีกรีลูกชายของราเมศมาและเมลล์ ส่วนสูง190 หล่อ รวย กวนประสาท กริ๊งงง กริ๊งงง! เสียงออดบอกเวลาเลิกเรียนดังขึ้นเมื่อเข็มนาฬิกาชี้เลขสี่ นักเรียนทุกคนต่างพากันแบกกระเป๋าแยกย้ายกันกลับบ้าน แต่คนตัวเล็กอย่างเอย่ากลับยืนชะเง้อคอมองหารถตู้ ของที่บ้านอยู่หน้าประตูโรงเรียนนานนับสิบนาที

ไม่สิ ชุดนักเรียน หวังเสี่ยวฉิงทีสีหน้าที่งุนงง： “เอ๊ะ？สวี่เนี่ยนชู เธอหิ้วอะไรเหรอ？”