นักเรียน Novels & Stories

7 เรียนดี กิจกรรมเด่น เด็กหนุ่มที่เข้ามาทักมีผิวขาว ตัดผมรองทรง และแต่งตัวเรียบร้อยเหมือนพวกลูกคุณหนูส่วนใหญ่ในโรงเรียนเอสเค แต่อย่าให้ภาพลักษณ์ภายนอกหลอกลวงเชียวล่ะ เพราะเด็กโรงเรียนนี้ก๋ากั่น และทันโลกแบบสุดๆ ดูได้จากเพื่อนเขาหลายๆ คนเป็นตัวอย่าง แล้วนี่ อะไร ไอ้เด็กนี่ใส่กางเกงนักเรียนขาอย่างสั้น หน้าขาวๆ นั่นก็มีแก้มป่องอมชมพูซะน่าหยิก ปากก็แวววาวด้วยลิปกลอส ดูน่ารักยิ่งกว่าผู้หญิงหลายๆ คนอีก

ครูหนุ่มเนิร์ดใส่แว่นตัวเล็ก แนะนำตัวหน้าห้องเรียน “นักเรียนรู้จักครูกันแล้วเนอะ ทีนี้ตานักเรียนบ้าง ที่ต้องออกมาแนะนำตัวให้เพื่อน ๆ รู้จัก” นักเรียนยืนแนะนำตัวทีละคน จนมาถึง

รถหลายคันจอดเรียงรายเป็นแถว เพื่อส่งนักเรียน ชายหนุ่มในชุด นักเรียน อาชีวะ มองสาวน้อย ที่เพิ่งลงมาจากรถ ด้วยความสนใจ “น้องบุษ “ เสียงเรียกอ่อนหวาน จนน้องสาวหมั่นไส้ พี่ชายตัวเอง ที่สนใจเพื่อนมากเหลือเกิน

กระชับกระเป๋าเป้กระโดดชูกำปั้นตัวลอย เรนโบว์กางแขนวิ่นนำหน้าทุกคนแบบซอยยิก! เธอคงเด็กเกินกว่าจะรู้จักคำว่าทรมานจากการเหน็ดเหนื่อย และเพราะแบบนั้นการเดินทางเล่นเกมล่าสมบัติตามหาลูกแก้วนี้จึงเหมือนการทัศนศึกษาอยู่กลาย ๆ เพราะระหว่างที่เดินทางไป พวกคุณครูทั้งหลายก็ต ้องสอนวิชาความรู้ให้แก่ลูกศิษย์ของตนเองไปด้วย พวกเด็ก ๆ จะโง่ไม่ได้ พวกเขาต้องอ่านออกเขียนได้ แล้วก็ต้องรู้จักต่อสู้เพื่อการมีชีวิตรอด โลกภายนอกสถาบัน BPI เป็นยังไงคนอ่านทุกท่านย่อมรู้จักดี พวกเขาจะเป็นผู้ใหญ่ที่บริบูรณ์มิได้หากไม่ถูกขุนให้ถึงพร้อมซะก่อน

เด็กน้อย ในชุดนักเรียนถักผมเปียสุดน่ารัก ที่วิ่งเข้ามาหาเขาพร้อมกับรอยยิ้มเวลาที่เขาไปรับที่ หน้าโรงเรียน เด็กน้อย ใส่ชุดนักศึกษา ที่ยิ้มอย่างสดใส ตะโกนเรียกชื่อเขา ในยามที่เขาไปยืนรอที่หน้าตึกเรียน

โรงเรียนค่ายผู้อพยพ “พวกเจ้าดูนี่นะนี่ไม้สำหรับบวกเลขที่สอนไปวันก่อน ทีนี้ข้าจะให้แต่ละคนเดินมาและลองบวกกันดู หากว่าใครตอบได้ถูกก็จะได้ไปกินขนมก่อนเพื่อน แต่หากยังตอบไม่ถูก ก็ต้องไปเข้าแถวมาตอบใหม่ตกลงหรือไม่” ""ตกลงขอรับ/เจ้าค่ะ"" หยุนเฟยนำไม้ที่ทำขึ้นมาวางเอาไว้สองฝั่งเพื่ อให้พวกนักเรียนของนางที่ต่อแถวกันอยู่ลองบวกกันดู แต่ละคนตอบและจะได้รับคำชมจากนางเพื่อจะไปกินขนมต่อ เด็ก ๆ สามารถจดจำและเชื่อฟังที่นางสอนได้เป็นอย่างดี ช่วงเช้านางจะฝึกทักษะการเขียน การบวกลบและการอ่านสลับกันไปในแต่ละวัน

เด็กทุกคนสวมชุดนักเรียนเสื้อสีขาว กระโปรงสั้น/กางเกงขายาว สีน้ำตาล มีล็อคเกอร์ให้เก็บกระเป๋าส่วนตัว ซึ่งพอเซนเดินไปหยุดที่ล็อคเกอร์ตัวเองก็เห็นมันเปิดอ้า พร้อมกับขยะ ถุงขนม สมุดที่หน้าปกเป็นชื่อของเขาแต่ด้านในเละเหมือนผ่านเครื่องย่อยสลายเอกสาร ขาดเป็นริ้ว ๆไม่มีห

สิบทิศบ่นพึมพำด้วยความหมั่นไส้เล็ก ๆ ขยับแว่นกันแดดให้เข้าที่เพื่อเพ่งมองให้ชัดขึ้น ทันใดนั้น ประตูโรงเรียนก็เปิดออก เด็กนักเรียนตัวน้อยในชุดยูนิฟอร์มเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงขาสั้นสีกรมท่า ทยอยเดินออกมาเป็นแถว เสียงเจื้อยแจ้วดังระงม สิบทิศกวาดสายตามองหา ‘เป้าหมา ย’

ในรั้วโรงเรียนชายล้วนเอกชนชื่อดัง กฤษติน วรโชติเมธากุล นักเรียน ม.6/1 คือภาพแทนของความสมบูรณ์แบบ นิ่ง เฉียบ และเย็นชาจนใคร ๆ ขนานนามว่า “ปีศาจในคราบชุดนักเรียน”

ดังย่านฝั่งธนฯ วันนี้เป็นวันปฐมนิเทศ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ถึงวันนี้จะไม่ตื่นเต้นเท่ากับตอนเข้ามัธยมศึกษาปีที่ 1 แต่ก็รู้สึกตื่นตัวอยู่ดี เพื่อนบางคนก็มาใหม่ แต่เพื่อนส่วนใหญ่ก็มาจาก มัธยมฯต้นด้วยกัน รุจิรา ชื่อเล่น เข็ม อายุ 16 เธอเกิดก่อนเ พื่อนๆ 1 ปี แต่เกิดปลายปี รูปร่างไม่อ้วน ไม่ผอม จัดว่าเป็นคนกระดูกใหญ่ ผิวขาว เธอมีนิสัยกล้าแสดงออก เข้ากับคนง่าย แต่ความจริงเธอก็แอบขี้กลัวคน และ เป็นคนเงียบๆ เล็กน้อย แถมขี้หงุดหงิด