นักเรียน Novels & Stories

‘เอากระเป๋านักเรียนมาให้ป้าดูได้ไหม หนูเอาอะไรไปเรียนบ้าง’ เพราะเด็กน้อยยังอยู่ในชุดนักเรียนคุณกิ่งจึงอยากจะขอดู ชุดนักเรียนเด็กน้อยใส่ซ้ำๆ จนเปลี่ยนเป็นสีดำ รองเท้าก็ขาด กระเป๋าก็เก่ามีด้ายรุ่ยเต็มไปหมด คุณกิ่งรับกระเป๋านักเรียนของเด็กน้อยมาดูอุปกรณ์การเรียนแล้วเวท นา

นับจากวันนี้ไปอีกห้าเดือนก็จะถึงพิธีจบการศึกษา ทว่าโต๊ะนักเรียนว่างเปล่าทางด้านหลังสุด ยังคงไม่ปรากฏเงาของใครบางคนอีกเช่นเคย แม้แต่คุณครูที่ปรึกษาซึ่งใส่ใจถามไถ่สารทุกข์สุขของนักเรียนในชั้นอยู่เสมอ เวลานี้ก็ข้ามการขานชื่อที่ไม่เคยตอบกลับไป ราวกับยิ่งผ่านไปนาน การมี ตัวตนอยู่ของเขายิ่งลดน้อยลง ออดพักเที่ยงดังกังวานก้องไปทั่วอาณาบริเวณ นักเรียนชายกรูกันออกจากห้องเหมือนมดแตกรัง ส่วนนักเรียนหญิงบางกลุ่มหยิบแป้งกระป๋องยี่ห้อยอดนิยมออกมาผัดหน้าคุมความมันระหว่างวัน แต้มลิปสติกสีสันสดใสเสร็จค่อยทยอยพากันลงไป “เมลลิน”

คนพูดหาใช่ชาวบ้านแห่งนี้แต่อย่างใดแต่เป็นเหล่านักเรียนที่พวกเขาต่างปรามาสว่าเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อนั่นเอง “อืม” หรูจื่อมองนักเรียนมัธยมปลายทั้งสี่คนที่กินข้าวร่วมกันในช่วงเย็นด้วยแววตาแห่งความชื่นชม

ถามอย่างร้อนใจ "นักเรียนจ้ะ..น่าจะเรียนม.ปลายแต่ไม่รู้ม.ไร เขามาสั่งยำลูกชิ้นร้านป้าแล้วอยู่ก็มีคนมาจับอีหนูนั้นขึ้นรถไปเลย

"คุณไม่รู้หรอ ว่านักเรียนคนนั้น คือลูกท่านไกรสร คนที่สนับสนุนทางโรงเรียนของเรา" "แต่นักเรียนไม่สนใจการเรียน ดิฉันเป็นครูผู้สอน อยากให้นักเรียนสนใจการเรียนแค่นั้นนะคะ"

เหวี่ยงใส่รุ่นน้อง แล้วรับแก้วเหล้าที่พายุส่งมาดื่มลงคออึกใหญ่ “เป็นไงบ้างพี่ เล่าให้ฟังหน่อยครูกับนักเรียน อารมณ์มันต่างกันไหม” นิลรัตน์คือครูที่เจ๋งพูดถึง ส่วนนักเรียนนั้นจะเป็นใครถ้าไม่ใช่ใบบัว “ฮ่า ๆ ๆ ๆ”

เล่นตุ๊กตาไม่ออก "ส่วนเรื่องเรียน ตอนประถม4 นักเรียนมี38คน พี่สอบได้ที่37" "..." "ส่วนกีฬาพี่ไม่ได้เรื่องสักอย่าง..วิ่งก็ช้า..กิจกรรมกลางแจ้งก็ไม่ชอบ เพราะกลัวดำ" "..."

สาวน้อยวัยสิบแปดปีในชุดนักเรียนมัธยมปลายชื่อดังของอำเภอเล็ก ๆ ขึ้นนั่งซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์ของแฟนหนุ่มรูปหล่อผิวเข้มท่ามกลางสายตาเฝ้าอิจฉาของเด็กสาวคนอื่นในโรงเรียน “จะสอบแล้วใช่ไหม” “ใช่แล้วพี่พล” “รู้เรื่องหรือเปล่า ให้พี่ช่วยติวไหม”

ชายหนุ่มเรียก “…” อีกฝ่ายยังคงงง นักเรียนในห้องต่างส่งเสียงฮือฮาเมื่อได้ยินอย่างนั้น “อาจารย์รู้จักเหรอ?” นักเรียนคนหนึ่งในห้องพูดขึ้น

นักเรียนคนนี้ไม่เจ็บแล้ว สามารถเดินเหินได้! มีนักเรียนหลายสิบคนที่มีอาการป่วยแตกต่างกัน ตั้งแต่อาการเล็กน้อยไปจนถึงรุนแรง บางคนก็ถูกหลี่หลงหลินจัดฉากขึ้นมาให้แกล้งป่วย