Novelas y relatos de มาเฟียใจร้าย กับ เด็กน้อยผู้ใสซื่อ

จากเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆที่แก่นเสี้ยว แสบซ่าส์ ที่อุปนิสัยแตกต่างจากน้องสาวฝาแฝดของเธอที่ทั้งแสนหวาน และอ่อนโยน แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทั้งคู่เหมือนกันคือความไม่ยอมคน มีความร้ายกาจซ้อนอยู่ในตัวตามแบบฉบับลูกสาวมาเฟีย แต่น้องสาวของเธอก็ได้สมหวังไปกับเพื่อนรักของเขาอ

เธอหายตัวไปพร้อมตราบาปว่าหนีตามชายชู้ ทิ้งให้เขาเจ็บปวดและเลี้ยงลูกเพียงลำพัง เขารอวันที่จะได้แก้แค้น แต่เมื่อเธอกลับมาคนที่ร้องไห้และเจ็บที่สุด กลับเป็นหัวใจของเขาเอง

อธิปออกไปแล้ว ทิ้งให้เขาได้แต่หัวเสียอยู่คนเดียว เหล้าหลายแก้วจึงได้แต่สาดลงคออย่างคนที่ใช้ความคิด ผู้คนต่างเรียกเขาว่าเป็นมาเฟีย ผู้ที่คุ้นชินแต่การใช้คำสั่ง อยากได้อะไรก็เพียงแค่ชี้นิ้ว ออกปากสั่ง ไม่ว่าเรื่องยากหรือง่าย ไม่สนใจว่าไอ้พวกนั้นมันจะใช้วิธีไหนหาข้อมูลมาอย่างไ ร จะใช้เงินเท่าไร

เซียวเล่ห์ออกคำสั่งเรียบ ๆ พลางพลิกแฟ้มภาพที่ลูกน้องวางไว้ ภาพของฮานะ กำลังยืนข้างชายหนุ่มผู้หนึ่งมิยูกิ โคจิโร่ “งานเลี้ยง...จะเป็น ‘สนามล่อเหยื่อ’ ” เสียงของมาเฟียหนุ่มต่ำดั่งคมมีดที่พร้อมเฉือนเงาอดีต

อลิซกอดอกด้วยสีหน้าบูดบึ้ง มันเป็นการกระทำที่น่ารักในสายตาของมาเฟียหนุ่ม “ฉันกินไปแล้วค่ะ ให้กินดึกแบบนี้ คุณอยากให้ฉันอ้วนหรือไง?”

สิ่งที่ไอ้สงกรานต์พูดมายิ่งทำให้ผมอยากเล่นกับเด็กน้อยคนนั้นซะละ แถมยังต้องมาแข่งแย่งชิงกันอีกยิ่งทำให้สนุกเข้าไปใหญ่ "หึ น่าสนุกว่ะ" "ผมให้พี่ละกัน ผมไม่ชอบเด็ก อ่าข้อมูลนางเด็กนั้นผมหามาให้ละ"มันยื่นเอกสารข้อมูลของนางเด็กมาให้กับผมและเดินออกไปจากห้องทำงาน

ในอ้อมกอดของมาเฟียผู้คลั่งไคล้เด็กสาวบริสุทธิ์ มนลดากลายเป็นเพียงดินน้ำมันที่อ่อนนุ่ม ยอมให้เขาปั้นแต่งความสุขในรูปแบบที่เธอไม่เคยจินตนาการถึง มาเฟียหนุ่มยังคงจ้องมองเรือนร่างของเด็กสาวที่สั่นสะท้านด้วยความเขินอาย จากนั้นจึงค่อยๆ ปลดกระดุมบอดี้สูทสีครีมของเธอออก ทีละเม็ดราวกับว่ากำลังแกะของขวัญชิ้นงามนั้นอยู่ กระดุมเม็ดเล็กผ่ากลางเรียงยาวจากคอเสื้อลงมาถึงช่วงหน้าอก

โด้รู้สึกหัวใจพองโต อบอุ่นราวกับแสงแรกของอรุณได้ฉาดฉายมายังหัวใจมืดมนของเขา มาเฟียหนุ่มอยากมีลูกสาวน่ารักน่าเอ็นดูแบบโรซี่น้อยขึ้นมา เขาถูกชะตากับแม่หนูตั้งแต่แรกเจอ รู้สึกผูกพันในเวลารวดเร็ว จนไม่อาจตัดใจได้ ตอนนี้หากเขาต้องการโรซี่น้อยเป็นลูกสาว เขาก็ต้อ

ทั้งสองคนรับปากฉันในทันทีด้วยท่าทางจริงจัง “แน่ใจนะ ฉันเป็นพวกตรง ๆ ชอบไม่ชอบอะไรพูดตรงหมด ด่าคือด่า เกลียดคือเกลียด ไม่ยอมคน อาจมีเรื่องกับคนอื่นไปทั่วรับได้เหรอ” “โอ๊ย แค่นี้เองรับได้ย่ะ” รัน “เหมือนกัน” ฟ้า “แต่ถ้าแกคบกับฉันอาจได้รับอันตราย ฉันไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป หรือพ ูดให้เข้าใจง่าย ๆ คือ ฉันเป็นมาเฟีย แกรับได้เหรอ ฉันไม่บังคับ แล้วแต่พวกแก”

มาเฟียหนุ่มเอ่ยถามเสียงเย็นชา พร้อมกับมองไปที่ร่างของหญิงสาวในสภาพที่เปลือยเปล่า “ถ้ายัง…ฉันจะได้ให้ลูกน้องทรมานเธออีก” “ทำไมคุณถึงจะร้ายได้ขนาดนี้” “ฉันใจร้ายได้มากกว่านี้อีก จะลองดูมั้ยล่ะ” มาเฟียหนุ่มปรายตามองไปที่มีดพกตรงเอวของลูกน้อง