มาเฟียเมียร้าย

ในโลกธุรกิจเบื้องหน้าอาจดูคล้ายสงครามเศรษฐกิจ แต่ในโลกใต้ดิน...มันคือสงครามเลือด !! สองตระกูลยักษ์ใหญ่ ที่ต่างถือธงปกครองซีกโลกคนละฝั่งของอาชญากรรมฝั่งหนึ่งคือ ตระกูลเฉิน ผู้กุมอำนาจแก๊ง มังกรดำ มาเฟียสายเลือดจีน-ไทย ที่ครองตลาดค้ามนุษย์ อาวุธ และเส้นทางลับของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อีกฝั่งคือ ตระกูลมิยูกิ ยากูซ่ารุ่นเก่า ผู้ควบคุมวงการค้าสีเทาและร้านอาหารญี่ปุ่นที่แผ่ขยายไปทั่วภูมิภาคเอเชียทั้งในอดีต และปัจจุบัน ทั้งสองตระกูลเคย ร่วมลงทุนเปิดเส้นทางขนส่งใต้ดิน เส้นใหญ่ที่สุดในภูมิภาค แต่เมื่อผลประโยชน์เริ่มล้นฟ้า ความโลภก็ตามมาคืนหนึ่งเมื่อสิบปีก่อน เสียงปืนดังขึ้นกลางสะพานข้ามแม่น้ำโขงเฉินเล่ห์หยาง น้องชายคนเล็กของหัวหน้ามังกรดำ ถูกซุ่มยิงจนตกน้ำหายสาบสูญไม่มีใครพบศพ แต่ทุกหลักฐานพุ่งเป้ามาที่ "เพื่อนร่วมทุน"และจากวันนั้น ศึกสายเลือดจึงเริ่มต้นขึ้นในเงามืดเซียวเล่ห์พี่ชายของเล่ห์หยาง วัยเพียง 23 ปีในขณะนั้น กลายเป็นผู้สืบทอดบัลลังก์มังกรดำแทนบิดาผู้ล้มป่วยด้วยความแค้น และตรอมใจที่ลูกชายคนเล็กของเขาที่เสียไป รวมไปถึงตรอมใจเรื่องที่คนที่ทำร้ายล

ตอนที่ 3. ลูกสาวของยากูซ่าส์แฟ้มดำที่ถูกส่งถึงมือเซียวเล่ห์ในช่วงเย็นของวันเดียวกันนั้น มีเพียงชื่อเดียวที่แปะอยู่บนปกอย่างเรียบง่ายฮานะ อรุณวดี มิยูกิ“มันใช่เธอจริง ๆ…”เซียวเล่ห์เปิดแฟ้มอย่างระมัดระวัง แต่ดวงตาคมกลับวาววับขึ้นในวินาทีที่เห็นใบหน้าในภาพถ่ายติดบัตรนักศึกษา ข้างใต้คือข้อมูลพื้นฐานทั่วไปอายุ 19 ปีนักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะอักษรศาสตร์ภาษาญี่ปุ่นระดับ JLPT N1ภาษาจีนกลางระดับ HSK5บุตรสาวของ มิยูกิ โคจิโร่ และ อรุณี มิยูกิพี่ชายเสียชีวิตเมื่อสามปีก่อนจาก “อุบัติเหตุรถชน”เซียวเล่ห์หัวเราะในลำคอเบา ๆ ขณะพลิกหน้าเอกสารไปเรื่อย ๆ“อุบัติเหตุเหรอ… คนของมังกรดำเขาเรียกแบบนั้นกันสินะ” เสียงเคาะประตูห้องพักอาจารย์ดังขึ้น ไม่ต้องมีคำพูด เขาก็รู้ว่าเป็นใครอาตงเดินเข้ามาเงียบ ๆ โค้งให้เบา ๆ“รายงานฉบับเต็มอยู่ในโทรศัพท์นายแล้วครับ แต่ข้อมูลทั้งหมดตรงกับที่เราสงสัย ไม่มีข้อผิดพลาด”เซียวเล่ห์พยักหน้า ช้า ๆ“ลูกสาวของมิยูกิ โคจิโร่… แถมเป็นหลานสาวของไอ้แก่นั่น”อาตงเม้มปาก “เธอไม่ได้อยู่ในลิสต์เฝ้าระวังมาก่อน เราไม่รู้ว่าเธอเข้ามาเรียนที่ไทย และ...” อาตงเว้นระยะเอาไว้ ก่อนที่จ

ตอนที่5. คืนที่ทุกอย่างเปลี่ยนไปห้องใต้ดินของตึกเรียนร้างมือปริศนากำลังกดปุ่มส่งข้อความลับ ข้อความถูกส่งไปยังเบอร์ของฮานะ…พร้อมภาพถ่ายเก่า“ถ้าอยากรู้ความจริงเรื่องพี่ชายเธอ…มาพบฉัน คืนนี้ 2 ทุ่ม ที่ตึกเรียนร้าง” ภาพถ่ายที่แนบมา คือภาพของพี่เคียว…ยืนอยู่ข้างเซียวเล่ห์ ในวันที่เขายังไม่ใช่อาจารย์…แต่คือ มือขวาของมังกรดำเสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังสะท้อนในทางเดินอันมืดสนิทของตึกเรียนร้างที่เงียบสงบ แสงจากโทรศัพท์มือถือเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ส่องทางให้เธอ ค่อย ๆ เดินไปตามทางอย่างช้า ๆ ฮานะมองซ้ายมองขวาตลอดทางเดินอย่างระวัง เพราะเธอไม่อาจจะรู้ได้เลยว่าใครกันที่เป็นคนนัดเธอมาที่นี่ เขารู้เบอร์ติดต่อของเธอได้อย่างไรกัน2 ทุ่มตรง ฮานะมาหยุดอยู่หน้าห้องเรียนเก่าเบอร์ 313 ประตูแง้มไว้อย่างน่าประหลาด“กล้ามาดีหนิ มิยูกิ ฮานะ”เสียงชายหนุ่มแหบต่ำดังจากมุมมืด ฮานะเบิกตากว้างเมื่อเห็นชายร่างสูงในชุดหนังดำ สวมหน้ากากครึ่งหน้า“คุณเป็นใคร?” ฮานะเอ่ยถามและมองไปรอบ ๆ ห้องอย่างระมัดระวังเป็นอย่างมาก“คนที่รอดจากนรกมาเพราะการหักหลังของพี่ชายเธอ…” เขาขว้างแฟ้มหนึ่งมาให้ ฮานะก้มลงเก็บ ข้างในคือหล

ตอนที่ 7. ความจริงไม่มีวันตาย…มันแค่ซ่อนอยู่ในความเงียบเกียวโต, ประเทศญี่ปุ่น เจ็ดปีก่อนลานฝึกศิลปะต่อสู้ของแก๊งมังกรดำ เสียงฝ่ามือกระทบไม้ไผ่ดังสะท้อนทั่วลาน ท่ามกลางอากาศเย็นยะเยือกของฤดูหนาวที่คลุมเมืองด้วยม่านหมอกเซียวหานในวัยเพียง 18 ปี ยืนประจันหน้ากับเด็กหนุ่มอีกคน ดวงตาเด็ดเดี่ยวไม่แพ้กัน“นายไม่ควรมาอยู่ที่นี่ ฮารุโตะ” เซียวหานกัดฟันเอ่ยขณะเงื้อดาบไม้ในมือ“ก็ฉันไม่มีที่ไปและที่นี่คือที่ที่ฉันจะพิสูจน์ว่าเด็กญี่ปุ่นตัวเล็ก ๆ คนนี้ไม่ได้อ่อนแออย่างที่ใคร ๆ คิด!”สองดาบไม้ปะทะกันกลางลาน เสียงดังปัง ๆ ราวกับจะสะท้อนอนาคตที่กำลังจะแตกสลายไม่นานหลังจากนั้น…เซียวหานตายอย่างลึกลับในการปฏิบัติการลับที่ไม่ควรพลาด และฮารุโตะ...หายตัวไปโดยไม่มีใครเห็นแม้แต่เงาปัจจุบัน กรุงเทพฯอาตงถือซองเอกสารมาให้เซียวเล่ห์ที่นั่งอยู่ในห้องพักอาจารย์“เราเจอหลุมศพชื่อเซโตะ ฮารุโตะจริงครับ แต่…ในหลุมนั้นไม่มีศพ”“ของปลอม?” เซียวเล่ห์ถามด้วยความแปลกใจเป็นอย่างมาก เมื่อได้ยินเรื่องที่ไม่น่าจะเป้นไปได้ในตอนนี้“ครับ…และเราพบว่า เขาอาจมีชีวิตอยู่ภายใต้อีกชื่อหนึ่ง ชื่อที่เกี่ยวข้องกับแก๊งยากูซ่าที่กลับ

ตอนที่9. ปรับความเข้าใจกับพ่อณ ร้านอาหารญี่ปุ่นของตระกูลมิยูกิเสียงประตูเลื่อนแบบญี่ปุ่นเปิดออก พร้อมร่างของ ฮานะ ที่ก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าหวั่นใจ เธอได้รับข้อความจากพ่อให้มาที่ร้านด่วน โดยไม่มีคำอธิบายใด ๆ เพิ่มเติมมิยูกิ โคจิโร่ นั่งรออยู่แล้วที่โต๊ะมุมในสุดของร้าน แสงไฟสลัวตกกระทบใบหน้าเย็นชาของเขา ใบหน้าที่ไม่เคยแสดงความรักแบบพ่อคนอื่น ๆ มีเพียงความกดดันและคาดหวังที่ถาโถมใส่เธอมาตลอดชีวิต“มานั่ง” เสียงของเขานิ่ง เรียบ แต่หนักแน่นฮานะเดินเข้าไปนั่ง เธอยังไม่ทันได้ถามอะไร โคจิโร่ก็หยิบซองสีน้ำตาลขึ้นมาแล้วโยนลงบนโต๊ะตรงหน้าเธอ"เปิดดู"มือของฮานะสั่นเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ เปิดซองออกมาดู ภาพในนั้นคือภาพของ เคียว พี่ชายของเธอ ถูกจับมัดไว้กับเก้าอี้ในโกดังร้าง สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและสิ้นหวังแต่สิ่งที่ทำให้เธอแทบหยุดหายใจ…คือใบหน้าของ เซียวเล่ห์ ในภาพ เขากำลังถือปืนจ่อที่ศีรษะของพี่ชายเธอ“เรื่องนี้มัน…” ฮานะพูดไม่ออก ร่างทั้งร่างราวกับถูกแช่แข็งโคจิโร่มองลูกสาวด้วยสายตาคมกริบ “ยังจะถามอะไรอีกไหม? รูปพวกนี้ตอบคำถามได้ชัดเจนกว่าคำพูดไหน ๆ”เสียงของเขาเข้มขึ้น “พี่ชายของ