Novel & Cerita มาเฟียใจร้าย กับ เด็กน้อยผู้ใสซื่อ

เสี่ยงรักมาเฟียร้าย. นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นจากจินตนาการไม่ว่าจะเป็นชื่อคนหรือสถานที่ไม่มีเจตนาที่จะอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใดขอทำความเข้าใจ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

อาเธอร์มองร่างบางที่หมดสภาพอยู่แทบเท้าด้วยสายตาพึงพอใจ มือหนาเชยคางมนขึ้นมาสบตา ก่อนจะใช้นิ้วโป้งปาดคราบน้ำรักที่มุมปากเธอออกอย่างเบามือ ทว่าแววตากลับเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ “เห็นแก่ที่เป็นเด็กดี...” มาเฟียหนุ่มกระตุกยิ้มกริ่ม พลางเอื้อมมือไปหยิบเสื้อเชิ้ตแบรน ด์หรูมาสวมใส่อย่างอารมณ์ดี

แต่เขายังคงนิ่ง…แกล้งทำเป็นหลับต่อไปอย่างแนบเนียน เพราะอยากรู้ว่าเด็กคนนี้จะพูดอะไรออกมาอีก และไม่นานนัก… เสียงหวานแผ่วเบาก็ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ “ขึ้นชื่อว่ามาเฟีย… ก็คงดุเหมือนกันทุกคนสินะ” ลูกพีชพึมพำกับตัวเอง “แล้วเราจะไปหวังให้เขาใจดีทำไม…” เธอหยุดไปเล็กน้อย ก่อนถอนหายใจเบาๆๆ

ความมั่นใจในตัวเองของเหมือนแพรทำให้วาดฝันรู้สึกดี และเธอก็ยึดเหนี่ยวเหมือนแพรเป็นดั่งที่พึ่งพิงของเธออยู่ตลอดเวลา เหมือนแพรเองที่เห็นวาดฝันราวกับ ลูกเจี๊ยบตัวน้อยที่หลงทาง เธอจึงมักทำตัวราวกับแม่ไก่ที่ต้องคอยกางปีกปกป้อง ลูกเจี๊ยบตัวน้อยเอาไว้อยู่ตลอดเวลา แล ะนั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้สองสาวสนิทสนมกันจนเรียกได้ว่าตัวติดกันเป็นตังเม หลังจากที่ฟังเรื่องราวจบลง ภูทัชก็กัดฟันกรอดด้วยความโมโหเป็นอย่างยิ่ง “เด็กชายคนนั้นคือ ณภพอย่างนั้นหรือ”

ผู้ชายปากร้าย ใจร้าย นิสัยเสีย เอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว ไม่ได้มีแต่ในชีวิตจริงนะคะ ในนิยายก็มี ยังดีที่ไม่ใช่คนเจ้าชู้ ยังพอมีทางแก้ไขได้ ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ #มาเฟียเลี้ยงเด็ก โปรดติดตาม เพิ่มเข้าชั้นมาดูจุดจบของผู้ชายใจร้ายกันนะคะ

กลุ่มของมาเฟียส่วนใหญ่ยอมตายโดยที่จะไม่ยอมขายความลับขององค์กรเด็ดขาด จะไม่ยอมขายพวกพ้องของตัวเอง ต่อให้จะถูกทรมานมากขนาดไหนก็ตาม "อึก...ฉันมีอะไรจะบอกว่ะ ผู้หญิงที่ไปไหนมาไหนกับแกน่ะน่าสนใจดีนะ มีคนเขาจ้องจะเอาอยู่ เหอะๆ" มันยิ้มออกมาทั้งที่เลือดยังคงเต็มอยู่ใน ปาก เป็นรอยยิ้มที่ดูน่าสะอิดสะเอียน เหมือนกับพวกโรคจิต

EP49 - กลรักร้าย เจ้านายมาเฟีย 2 (กะตัญ) ความร้อนใจของมาเฟียที่เมื่อมาถึงพบว่าลูกชายของตัวเองหายตัวไป แม้ว่ามาเฟียจะโตมากพอที่จะปกป้องตัวเองได้ แต่ยังไงเค้าก็ยังคงเป็นเด็กที่เพิ่งเริ่มโต หากถูกทำร้ายจากคนหลายคนยังไงก็คงสู้ไม่ได้ อีกทั้งตอนนี้มาเฟียยังเด็กมากเกินไปกว่า

การวางมือจากวงการสีเทาเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่ผมคิดว่าตัวเองตัดสินใจไม่ผิด เพื่อตัวเองก็ด้วย แต่สำคัญไปกว่านั้นคือเธอและลูก ส่วนเธอ ก็ยังขอเป็นเจ้าของคาเฟ่คนสวยและทำขนมอร่อยๆ เหมือนเดิมจนกว่าเบบี๋จะลืมตาขึ้นมามองโลกสวยงามใบนี้ และแน่นอนว่า คนส่งขนมให้ลูกค้าไม่ใช่ใ ครอื่น แต่เป็นผมที่ตั้งตัวเป็น 'ไรเดอร์มาเฟีย' ประจำร้านเธอ "เฮียภูผา"

พิมรดาเถียงกลับเสียงสั่น แต่ดวงตาของเธอเริ่มแข็งกร้าวขึ้น "พ่อของฉันไม่ใช่คนทรยศ! แม่เล่าให้ฉันฟังมาตลอดว่าท่านเป็นคนดี ท่านเป็นคนซื่อสัตย์! คุณมันก็แค่มาเฟียใจร้ายที่ชอบใส่ร้ายคนอื่นเพื่อหาแพะรับบาป!" คำว่า 'มาเฟียใจร้าย' และ 'หาแพะรับบาป' ไปสะกิดต่อมโทสะของหยางเฟยหลง อย่างจัง เส้นเลือดที่ขมับของเขาเต้นตุบ แววตาที่เคยเย็นชากลับลุกโชนไปด้วยเพลิงโกรธ

ริกคาโด้เข่นเขี้ยวอยู่ในใจเมื่อเห็นอาการของเด็กสาว นี่เธอกำลังเห็นเขาเป็นของเล่นหรือหนูทดลองหรือยังไงกัน แต่คิดอีกทาง เธอทำแบบนี้กับเขาบ่อยๆ ก็ดีเหมือนกันนะ มาเฟียหนุ่มยกสะโพกให้สาวน้อยดึงกางเกงออกจากกายท่อนล่างของเขาได้อย่างสะดวก แล้วต้องแขม่วหน้าท้องทันทีที่สัมผ ัสถึงลมหายใจร้อนรุ่มเป่ารดอยู่กับผิวเรียบตึง เด็กน้อยแสนซนของเขาคงกำลังชะโงกหน้าลงไปจนชิดกลางกายของเขา