เล่ห์รักมาเฟียร้ายกับแมวน้อยของเขา

เล่ห์รักมาเฟียร้ายกับแมวน้อยของเขา

last updateHuling Na-update : 2025-04-25
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
30Mga Kabanata
1.5Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

"เอเดรียน" มาเฟียสุดร้าย เจ้าเล่ห์ และอันตราย เขาไม่เคยต้องการใครมาครอบครอง แต่เมื่อเขาพบกับ "อลิซ" แมวน้อยจอมดื้อที่ไม่เคยยอมใคร โลกของเขาก็เปลี่ยนไป เมื่อเขาช่วยชีวิตเธอจากอันตราย เธอกลับต้องชดใช้ด้วยสิ่งที่เธอไม่คาดฝัน เขาไม่ใช่คนที่จะปล่อยเธอไปง่ายๆ แต่ล่อลวงเธอเข้าสู่เกมที่เธอไม่อาจถอนตัวได้ ความร้อนแรงและเสน่หาที่ร้อนรุ่มทุกครั้งที่พวกเขาเผชิญหน้า จนเธอแทบไม่เหลือที่ยืนให้ต่อต้าน ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากการชดใช้กำลังจะเปลี่ยนเป็นบ่วงรักที่ผูกเธอไว้ตลอดกาล "ฉันช่วยเธอแล้ว เธอคิดว่าจะหนีไปได้ง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ?" อลิซจะทนความร้อนแรงและเล่ห์เหลี่ยมของมาเฟียสุดอันตรายคนนี้ได้นานแค่ไหน หรือสุดท้ายแล้ว เธอจะกลายเป็นของเขาอย่างที่เขาต้องการ...โดยเต็มใจ 🔥

view more

Kabanata 1

ติดหนี้ชีวิต

浴室からシャワーの音が聞こえてくる。

森川拓海(もりかわ たくみ)がシャワーを浴びているのだ。

午前3時。

さっき帰宅したばかりだった。

森川知佳(もりかわ ちか)は浴室の扉の前に立っていた。話したいことがあったのだ。

これから相談しようとしていることを、彼が聞いてくれるだろうか。少し不安になった。

どう話しかけようかと迷っていると、中から妙な音が聞こえてきた。

耳を澄ませて、やっと理解した。拓海が一人でしていることの音だった……

荒い息づかいと押し殺したうめき声。胸を重いハンマーで叩かれたような衝撃が走った。苦しみが波のように押し寄せてくる。その痛みに息が詰まった。

今日は二人の結婚記念日で、結婚して5年が経つ。それなのに夫婦として一度も……

結局、自分で済ませることを選んでも、私には触れたくないということなのか?

彼の息づかいがさらに荒くなる中、限界まで我慢したような低い声で果てた。「結衣……」

この一言が、心を完全に砕いた。

頭の中で何かが音を立てて崩れ、すべてが粉々になった。

必死に口を押さえ、声を漏らさないよう振り返った瞬間、よろめいた。洗面台にぶつかって床に倒れてしまった。

「知佳?」中から拓海の声がした。まだ息が整わず、必死に抑えようとしているのが分かったが、呼吸は荒いままだった。

「あ……お手洗いに行こうと思って、シャワー中だなんて知らなくて……」苦しい言い訳をしながら、慌てて洗面台につかまって立ち上がろうとした。

でも焦れば焦るほど、みじめになっていく。床も洗面台も水で濡れていた。やっとの思いで立ち上がったとき、拓海が出てきた。白いバスローブを慌てて羽織って乱れていたが、腰の紐だけはしっかりと結ばれていた。

「転んだのか?俺が手伝うよ」彼女を抱き上げようとした。

痛みで涙が溢れそうになったが、それでも彼の手を振り払った。そして意地を張って、「大丈夫、一人でできるから」と言った。

そして再び滑りそうになりながら、足を引きずって寝室へと逃げ帰った。

「逃げる」という表現は決して大げさではない。

拓海と結婚したこの5年間、知佳はずっと逃げ続けていた。

外の世界から逃げ、周囲の視線から逃げ、そして拓海の憐憫の視線からも逃げていた――拓海の妻が足の不自由な人だなんて。

足の不自由な人が、端正で事業も成功している拓海と釣り合うはずがない。

でも彼女にも以前は健康で美しい脚があったのに……

拓海もすぐに出てきて、やさしい口調で心配そうに尋ねた。「痛くないか?見せてくれ」

「大丈夫」知佳は布団を引き寄せ、自分のみじめさと一緒に布団の中に身を隠した。

「本当に大丈夫か?」彼は本当に心配していた。

「うん」彼女は背中を向けて、強くうなずいた。

「じゃあもう寝るか?お手洗いに行きたかったんじゃなかったのか?」

「もう行きたくない。寝ましょうか?」知佳は小さく言った。

「わかった。そうそう、今日は俺たちの記念日だから、君にプレゼントを買ったんだ。明日開けて、気に入るかどうか見てくれ」

「うん」知佳は答えた。プレゼントはベッドサイドに置かれており、もう見ていた。ただ、開けなくても中身がわかる。

毎年同じ大きさの箱で、中には全く同じ時計が入っている。

知佳の引き出しには、誕生日プレゼントと合わせて、すでに9個の同じ時計が眠っており、これが10個目だった。

会話はそこで途切れ、彼は電気を消して横になった。空気中にボディソープの湿った香りが漂っていた。でもベッドの沈み込みをほとんど感じなかった。2メートルの大きなベッドで、彼女がこちら側に寝て、彼は向こう側の端に横になっている。二人の間にはまだ3人が寝られるほどの距離があった。

二人とも結衣という名前を口にすることはなく、ましてや彼が浴室でしていたことについても触れなかった。まるで、何も起こらなかったかのように。

知佳は固まったまま仰向けに横たわり、ただ目の奥がヒリヒリと痛むのを感じていた。

結衣、立花結衣(たちばな ゆい)は彼の大学の同級生で、初恋であり、憧れの人だった。

大学卒業のとき、結衣は海外に行き、二人は別れた。拓海は一時期立ち直れず、毎日酒に溺れていた。

知佳と拓海は中学の同級生だった。

中学時代からひそかに彼を好きだった。

その頃、拓海は学校一のイケメンで、クールな優等生だった。一方知佳は芸術系の生徒だった。美しくはあったが、美しい女の子は大勢いた。成績がすべてだった学生生活において、芸術系の生徒はそれほど目立たず、偏見を持たれることさえあった。

だから、それは彼女だけの片思いで、いつか彼の前に立てる日が来るなんて思ったこともなかった。

芸術大学のダンス学科を卒業して夏休みに実家に帰っていた時、落ち込んでいる拓海と再会するまでは。

その夜も拓海は酔っぱらっており、ふらふらと歩いていた。横断歩道を渡るとき信号を見ておらず、一台の車がブレーキも間に合わず突っ込んできた。彼を突き飛ばしたのは彼女だった。心配で彼の後をついていた知佳が、彼を押しのけて自分が車にはねられたのだった。

知佳はダンス専攻で、大学院への推薦も決まっていた。

しかし、この交通事故で、足は不自由になった。

もう二度と踊ることができなくなった。

その後、拓海は酒をやめ、知佳と結婚した。

知佳に対して罪悪感を抱き続け、感謝し続け、優しい言葉をかけ続けた。でも同時に冷淡で水のように冷たく、そしてたくさんのプレゼントをくれ、たくさんのお金をくれた。

ただ一つだけ、愛してはくれなかった。

知佳は、時間がすべてを癒してくれると思っていたし、時間がすべてを薄れさせてくれるとも思っていた。

しかし想像もしなかったのは、5年が過ぎても、彼は「結衣」という名前をこれほど深く心に刻んでいるということだった。さらには、自分で処理するときでさえ、呟いているのはその名前だということだった。

結局は私があまりにも愚かで世間知らずだったのだ……

一睡もできず、スマホの中のそのメールを、この夜100回は見返した。

海外のある大学からの大学院入学許可通知で、今夜彼と相談するつもりだったこと――私が海外の大学院に行くことは可能かどうか?

しかし今となっては、拓海と相談する必要はなさそうだった。

5年間の結婚生活、数え切れない眠れぬ夜。それがついにこの瞬間から終わりに向かって歩み始めるのだ。

拓海が起きたとき、知佳はまだ寝たふりをしていた。外で家政婦の中村さんと話している声が聞こえた。「今夜は接待があるから、彼女には待たずに休むよう伝えて」

言い終えると、彼はまた部屋に戻ってきて様子を見た。知佳は布団をかぶっており、涙で枕が濡れていた。

普段拓海が会社に行くときは、知佳が彼の着る服をコーディネートして脇に置いておき、彼はそれを着るだけだった。

しかし今日はそれをしなかった。

拓海は自分でクローゼットに行って着替え、会社に向かった。

知佳はそのとき目を開け、ただ目がひどく腫れぼったいのを感じた。

スマホのアラームが鳴った。

それは自分で設定した時間で、起きて英語を読む時間だった。

結婚後の知佳は、足のことで9割の時間を家に閉じこもっていた。もう外出することはない。一日の時間を区切って、それぞれに何かすることを見つけて時間を潰すしかなかった。

スマホを手に取ってアラームを止め、それからさまざまなアプリを目的もなく見始めた。

頭の中はぼんやりと混乱していて、何も頭に入らなかった。

それが、ある動画アプリで突然一つの動画を見つけるまでは。

画面の中の人があまりにも見覚えがある……

もう一度アカウント名を見ると――結衣CC。

このおすすめ機能は……

投稿時間は、昨夜だった。

知佳が動画をタップすると、すぐに賑やかな音楽が響き、それから誰かが叫んでいる声が聞こえた。「いち、に、さん、結衣おかえり!乾杯!」

この声は、なんと拓海だった。

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
30 Kabanata
ติดหนี้ชีวิต
สาวน้อยผมบลอนดกก้าวออกจากร้านอาหารหลังจากจบกะดึกอย่างเหนื่อยล้า สายลมเย็นยามค่ำคืนกระทบใบหน้า ทำให้เธอต้องกระชับเสื้อแจ็คเก็ตที่เก่าแล้วเข้ากับตัว ผมสีบลอนด์ยาวสลวยของเธอถูกลมพัดจนปลิวไปตามจังหวะที่เธอก้าวเดินร่างเล็กของเธอเดินผ่านตรอกเล็กๆ ความมืดมิดที่เธอคุ้นเคยเพราะเป็นเส้นทางลัดกลับที่พักที่ใช้ประจำ แต่คืนนี้กลับรู้สึกต่างออกไป ความอ่อนล้าจากการทำงานทำให้เธอรู้สึกว่าระยะทางยิ่งยาวไกลกว่าที่เคยสายตาของอลิซยังคงมองไปข้างหน้า แต่เมื่อเธอเดินผ่านหัวมุมตึก เงาร่างของชายกลุ่มหนึ่งโผล่ขึ้นขวางทางโดยไม่ทันตั้งตัว สี่คน… มากกว่าที่เธอจะรับมือไหว ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย หนึ่งในนั้นยิ้มเยาะอย่างไม่หวังดี "กลับบ้านคนเดียวเหรอสาวน้อย?" เสียงของมันฟังดูหยามเหยียด อลิซกัดฟันแน่น หัวใจเต้นรัวขึ้น สัญชาตญาณบอกให้เธอเตรียมพร้อม แม้ร่างกายของเธอจะเหนื่อยล้า แต่สมองยังคงสั่งการให้เธอต่อสู้อลิซถอยหลังหนึ่งก้าว จับจ้องพวกมันด้วยความระมัดระวังเธอเคยเรียนศิลปะป้องกันตัวมาก่อน และรู้ดีว่าต้องทำอย่างไรเมื่อตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ ชายคนหนึ่งพุ่งเข้ามา เธอหลบได้อย่างหวุดหวิด ใช้ข้อศอกกระแท
Magbasa pa
เธอเป็นคนต้องการมัน
เมื่อพวกเขามาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่ ดวงตาของอลิซเบิกกว้างด้วยความตะลึงงัน ความมั่งคั่งของสถานที่นั้นเกินกว่าสิ่งใดที่เธอเคยเห็นมา เสาหินอ่อนโบราณ โคมไฟระย้าคริสตัลระยิบระยับ และการตกแต่งที่หรูหราโอ่อ่า บ่งบอกถึงฐานะและอำนาจอันยิ่งใหญ่ เอเดรียนพาเธอเข้าไปด้านใน มือของเขาสัมผัสแผ่วเบาที่หลังส่วนล่างของเธอ นำทางเธอผ่านโถงทางเดินอันหรูหรา"คุณพาฉันมาที่นี่ทำไมคะ?" อลิซเอ่ยถาม น้ำเสียงของเธอแฝงไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความระแวงเอเดรียนหยุดและหันกลับมาเผชิญหน้าเธอ ดวงตาของเขาจ้องมองเธออย่างลึกซึ้ง "ฉันรู้สึกว่าเธอ... น่าค้นหา" เขายอมรับ พร้อมกับยิ้มมุมปาก "และฉันอยากรู้ว่าเมื่อค้นไปแล้ว...ฉันจะเจออะไรบ้าง"ก่อนที่อลิซจะตอบสนอง เอเดรียนก็โน้มตัวเข้ามา ใบหน้าของเขาอยู่ใกล้กับใบหน้าของเธอจนเธอรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา “เธอเป็นหนี้ชีวิตฉันนะ เธอควรตอบแทนฉัน” เขากระซิบ “แมวน้อย...ให้ฉันได้ชิมเธอ”เสียงกระซิบของเอเดรียนทำให้อลิซเสียวสันหลังวาบ "เอาอะไรมาพูดว่าฉันต้องให้คุณ 'ชิม'?" เธอถามด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว เธอเข้าใจความหมายแฝงนั้นเป็นอย่างดีอลิซถอยขยับตัวออกห่าง ใจเต้นรัวด้วยความโกรธ "ค
Magbasa pa
กลัว
อลิซกัดริมฝีปาก และหันมองไปทางอื่นด้วยความเขินอาย “ฉ...ฉันไม่ได้คาดหวังอะไรซักหน่อย” ถึงเธอจะทำปากแข็ง แต่เธอรู้สึกหวั่นไหวกับรูปร่างของชายหนุ่มจริงๆเสียงหัวเราะอันทุ้มต่ำก้องในลำคอของเขา “ปากไม่ตรงกับใจ...”เอเดรียนขยับเข้าใกล้ลูกแมวน้อยของเขามากขึ้น เขาจับชายเสื้อของเธอและดึงมันขึ้นให้มันหลุดพ้นจากตัวของเธอ อลิซตัวสั่นเทาไปทั้งตัวเมื่อนิ้วของเขาสัมผัสผิวหนังของเธอ ทิ้งร่องรอยความร้อนเอาไว้เขาจูบเธออีกครั้ง คราวนี้เต็มไปด้วยความต้องการ และเธอก็ตอบสนองอย่างกระตือรือร้น มือของเธอสางเข้าไปในเส้นผมสีเงินของเขามือของเอเดรียนเลื่อนต่ำลง ปลดกระดุมกางเกงยีนส์ของเธอและลูบไล้ไปตามขาเรียวขาสวย เขาอุ้มเธอขึ้นอย่างง่ายดาย วางเธอลงบนเตียงและถอดเสื้อผ้าที่เหลือของเธอออกอลิซจ้องมองเขาด้วยใจที่เต้นแรง ขณะที่เขาถอดกางเกงออก ร่างกายของเขายืนหยัดอย่างภาคภูมิใจในรูปร่างของตัวเองเธอรู้สึกถึงส่วนผสมของความกลัวและความตื่นเต้น เอเดรียนปีนขึ้นบนเตียง ดวงตาของเขาจ้องมองเธอราวกับจะกลืนกิน “เธอพร้อมหรือยังอลิซ?” เขาถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่าด้วยความปรารถนาอลิซกลืนน้ำลาย รู้สึกถึงความร้อนระอุแผ่ซ่านไปทั่ว
Magbasa pa
เด็กดี... รู้สึกให้มากกว่านี้สิ ​ NC
จูบของเอเดรียนรุนแรงและเร่าร้อนขึ้น มือของเขากอดเธอไว้แน่น บังคับให้ร่างกายของเธอแนบชิดกับผนังกระเบื้องเย็นเฉียบ อุณหภูมิที่แตกต่างกันราวกับน้ำแข็งกับไฟ อลิซหอบหายใจแรง รู้สึกสับสนและขัดแย้ง ใจหนึ่งอยากผลักเขาออกไป แสดงให้เห็นถึงความเข้มแข็ง แต่ร่างกายกลับทรยศ ยอมจำนนต่อสัมผัสอันเร่าร้อน"อย่ากลัวไปเลยอลิซ" เอเดรียนกระซิบอย่างยั่วเย้าข้างหูเธอ "ฉันจะไม่ทำร้ายเธอ...เว้นแต่เธอจะต้องการมันเอง..."ประโยคของเขาเหมือนมีมนต์สะกด อลิซรู้สึกราวกับถูกมัดไว้ด้วยแรงปรารถนา ร่างกายของเธอโหยหาเขา ต้องการสัมผัสเร่าร้อนจากเขา"เอเดรียน..." อลิซเอ่ยด้วยน้ำเสียงของเธอที่ผสมปนเปไปด้วยความสิ้นหวังและความปรารถนาเขาถอยออกไปเล็กน้อย ดวงตาสีเข้มของเขาจ้องมองเธออย่างลุ่มลึก "ว่ามาสิ อลิซ?""ฉัน...กลัว..." เธอสารภาพ จากที่เคยดื้อรั้น ตอนนี้สั่นเทาด้วยความหวาดกลัว ราวกับลูกแมวน้อยที่ตื่นกลัวรอยยิ้มของเอเดรียนปรากฏขึ้นที่มุมปาก "ไม่ต้องกังวล อลิซ ฉันจะให้ทุกสิ่งที่เธอต้องการ เธอจะไม่ปฏิเสธมันแน่...."และด้วยคำพูดนั้น เขาก็คว้าตัวเธอไว้แน่นอีกครั้ง สัมผัสของเขาอ่อนโยนแต่ก็เร่าร้อนในเวลาเดียวกัน ผลักดันเธอไปสู่ห
Magbasa pa
ส่งเสียงออกมา... ฉันอยากได้ยิน NC
"อ...เอเดรียน..." อลิซเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดวงตากลมโตของเธอเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว "มันไม่มีทางเข้าไปได้หรอกค่ะ...มันใหญ่เกินไป!" เธอพยายามห้ามปรามเขาอย่างสุดแรงเกิด กลัวว่าเขาจะทำสิ่งที่เขาคิดไว้เอเดรียนหัวเราะในลำคอกับท่าทีของเธอ เสียงทุ้มลึกจนทำให้เธอรู้สึกเสียวสันหลังวาบ ถึงแม้ว่าเสียงหัวเราะนั้นจะเหมือนว่าเขาอารมณ์ดี แต่ดวงตาของเขากลับแฝงไปด้วยความอันตราย เห็นได้ชัดว่าเขากำลังสนุกกับความกลัวของเธอโดยที่ไม่พูดอะไรสักคำ เอเดรียนก็อุ้มเธอขึ้นมาในอ้อมแขน ร่างกายอันบอบบางของเธอดูราวกับไร้น้ำหนักในอ้อมแขนของเขา"เธอคิดว่าอย่างนั้นเหรอ...ลูกแมวตัวน้อยของฉัน?" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ รอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏบนใบหน้า "มาดูกันดีกว่าว่ามันจะเข้าไปได้หรือเปล่า"เขาอุ้มเธอเดินไปที่เตียง วางเธอลงบนที่นอนอย่างอ่อนโยน สายตาของเขาจับจ้องมองเธอไม่วางตา หัวใจของอลิซเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นและหวาดกลัวปะปนกันไป เธอพยายามดิ้นรนถอยห่าง แต่เอเดรียนรวดเร็วเกินไป เขาคว้าแขนเธอไว้แล้วดึงมาจุมพิตอย่างนุ่มนวล“ผ่อนคลายเถอะ อลิซ” เขากระซิบ ริมฝีปากของเขาแนบชิดใบหูของเธอ “ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำให้
Magbasa pa
บอกแล้วว่ามันจะเข้าไปได้... NC
เอเดรียนเอื้อมมือไปหยิบถุงยางที่หัวเตียง อลิซมองดูด้วยตามเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอไม่อาจละสายตาจากสายตาจากเขาได้ ชายหนุ่มฉีกซองถุงยางออก นิ้วของเขาค่อยๆเลื่อนถุงยางอนามัยลงมาตามความยาวที่น่าตกตะลึงของเขามาเฟียหนุ่มมองกลับไปที่เธอส่งยิ้มที่เต็มไปด้วยเสนห์ให้เธอ ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความเจ้าเล่ห์ “กลัวเหรอ?” เขาแหย่เธอเล่น “ไม่ต้องกังวลไปแมวน้อย เธอจะรู้สึกดีกว่าที่คิดแน่”เมื่อได้ยินคำหยอกล้อเหล่านั้น แก้มของอลิซก็แดงก่ำ เธอปฏิเสธที่จะตอบสนองเขา ยังคงความดื้อรั้นเอาไว้ เธอปฏิเสธไม่ได้ว่าท้องของเธอเสียววาบเมื่อได้เห็นส่วนที่แข็งตัวเต็มที่ของเขาเอเดรียนใส่ถุงยางอนามัยเสร็จแล้ว ก็วางตัวเองระหว่างขาของเธอตามเดิม เอาถูไถท่อนเนื้อร้อนเข้ากับปุ่มกระสันที่บวมแดงของเธออย่างเย้าแหย่ การกระทำดังกล่าวทำให้อลิซอ้าปากค้างด้วยความเสียวซ่าน ร่างกายของเธอทรยศต่อเธออีกแล้ว เอเดรียนหัวเราะในลำคอเมื่อเห็นการตอบสนองของเธอ เป็นเสียงทั้งมืดมนและน่าหลงใหล“อย่าพยายามกลั้นไว้” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า “ฉันจะทำให้เธอครางจนไม่มีเสียงเลย ลูกแมวน้อย...”เขาเริ่มหยอกล้อปุ่มกระสันของเธอด้วยส่วนปลาย
Magbasa pa
ปากบอกไม่ไหว... แต่... ​ NC
เอเดรียนถอยกลับเล็กน้อย มองลงมาที่เธอด้วยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ “เห็นไหม ฉันบอกเธอแล้ว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าแหบพร่า “ฉันบอกเธอแล้วว่าเธอจะชอบมัน”อลิซจ้องมองเขาอย่างดื้อรั้นทั้งที่ร่างกายของเธอยังคงสั่นเทาจากการถึงจุดสุดยอด เธอเกลียดที่เขาพูดถูก เขาทำให้เธอรู้สึกดีมาก เธอไม่สามารถปฏิเสธความจริงได้ แม้แต่กับตัวเธอเองด้วยเอเดรียนขยับสะโพกเร็วขึ้นเรื่อยๆ เขาโน้มลงมาประทับจูบแมวน้อยที่หอบครางอยู่ ริมฝีปากของเขาเรียกร้องและครอบครอง อลิซตอบสนองเขาอย่างไม่รู้ตัว เธอจมดิ่งสู่วังวนแห่งความปรารถนา คิดอะไรไม่ออก รู้สึกได้เพียงความเร่าร้อนที่โถมเข้าใส่เท่านั้นเมื่อเอเดรียนพาพวกเขาทั้งคู่เข้าใกล้จุดสุดยอดอีกครั้ง อลิซอดสงสัยไม่ได้ว่าเธอกำลังเผชิญอะไรอยู่ เธอไม่เคยพบเจอใครที่เหมือนเขา ไม่เคยสัมผัสประสบการณ์แบบนี้ มันช่างน่าตื่นเต้นและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน และเธอก็รู้ดีว่า ชีวิตของเธอจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไปเอเดรียนยังคงขยับสะโพกเข้าออกอย่างไม่หยุด ท่อนเนื้อแข็งร้อนกระแทกเข้าถึงจุดที่อ่อนไหวที่สุดของอลิซ ร่างกายของ อลิซสัมผัสถึงความสุขที่ท่วมท้น จิตใจของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกที่รุนแรง เธอ
Magbasa pa
อยากเก็บไว้ใกล้ๆ
ดวงตาของอลิซเบิกกว้าง หัวใจของเธอเต้นแรงเมื่อเขาเข้ามาใกล้ “อ...เอเดรียน ขอร้องค่ะ...ฉันไม่ไหวแล้วจริงๆ...” ในที่สุดแมวน้อยที่ดื้อรั้นต้องขอร้องอ้อนมาเฟียหนุ่มด้วยความจำใจ และมันก็สำเร็จเขาหัวเราะด้วยความชอบใจกับท่าทางน่ารักของอลิซ เขาจูบที่ใบหูของเธอก่อนจะพูด “เอาล่ะๆ ฉันจะปล่อยเธอไปก่อนก็ได้ แต่อย่าคิดว่าเรื่องนี้จะจบนะลูกแมวน้อย ฉันจะทำให้เธอร้องหาฉันอีก”อลิซหน้าแดงจนกลายเป็นมะเขือเทศสุก ความดื้อรั้นถูกแทนที่ด้วยความเขินอายจากคำพูดน่าไม่อายของเขา “คุณเป็นมันบ้า!!” เธอดุเขาแก้เขินเอเดรียนยิ้มและถอยกลับไป และประคองตัวเธอให้นอนลง เขาขยับตัวเธอมานอนตรงพื้นที่ที่ยังสภาพดีอยู่ “ฉันไม่แกล้งเธอแล้ว พักผ่อนเถอะแมวน้อย”อลิซพยักหน้าด้วยความว่าง่าย ดวงตาของเธอปิดลงเพราะความเหนื่อยล้าเข้าครอบงำในที่สุด เอเดรียนมองดูเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ แมวน้อยตัวนี้น่าสนใจมาก เขาอยากได้เธอมาเลี้ยงไว้ข้างกายขณะที่อลิซผล็อยหลับไป เขาประทับจูบลงบนหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา และกระซิบ "ราตรีสวัสดิ์แมวน้อย...."เอเดรียนมองดูอลิซขณะเธอหลับลึก ลมหายใจของเธอสม่ำเสมอและสงบ เขาค่อยๆถอนตัวเ
Magbasa pa
ไม่มีอะไรระหว่างเรา
ดวงตาของเอเดรียนเป็นประกายด้วยความสนุกสนาน “รับผิดชอบ? เธอสู้กับนักเลงตั้งหลายคนได้ แต่โดนทำแค่นี้ก็เดินไม่ไหวแล้วเหรอ?” เอเดรียนจงใจยั่งยุเธอ เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้มากขึ้น “อีกอย่าง...เมื่อคืนเธอก็ขยับสะโพกรับฉันเองด้วยแท้ๆ....”ใบหน้าของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มยิ่งขึ้น และเธอก็ไม่สามารถหาเถียงเขากลับได้ คำพูดของเอเดรียนจี้ใจดำของเธอเข้าอย่างจัง อลิซได้แต่ฟึดฟัดหันหน้าไปทางอื่นแก้เก้อเมื่อเห็นปฏิกิริยาของเธอ สีหน้าของเอเดรียนก็อ่อนลงด้วยความเอ็นดู เขาลุกขึ้นและอุ้มเธอเข้ามาไว้ในอ้อมแขน ก่อนที่จะอุ้มเธอไปห้องน้ำ “มาทำความสะอาดกันเถอะ” เขาเอ่ยโดยที่ไม่สนใจการต่อต้านที่อ่อนแอของเธออลิซทุบตีเขาด้วยหมัดของเธอด้วยความหมั่นไส้ แต่ความพยายามของเธอก็ไร้ประโยชน์กับร่างกายที่แข็งแกร่งของเขา "วางฉันลงเลยนะคะ!" เธอขู่ฟ่อๆเหมือนลูกแมวจริงๆ เอเดรียนหัวเราะเสียงต่ำในลำคอ เขาไม่สะทกสะท้านกับการต่อต้านของเธอ “ระวังนะ เดี๋ยวก็เจ็บมือหรอก” เขาพูดพลางยิ้มเยาะ และก็เป็นตามตามที่เขาพูด อลิซเองที่ลงเอยด้วยการทำร้ายมือของเธอเอง เพราะหน้าอกที่แข็งกระด้างของเขาเมื่อเข้าไปในห้องน้ำ เอเดรียนก็ค่อยๆวางเธอลงในอ
Magbasa pa
อีกไม่นานก็เบื่อ
อลิซวางส้อมลงแล้วมองตาเอเดรียนอย่างตรงไปตรงมา “ฉันคิดดูแล้ว แต่ฉันอยากกลับบ้านค่ะ” เธอพูดอย่างแน่วแน่ “ฉันตอบแทนบุญคุณของคุณแล้ว ไม่มีอะไรระหว่างเราอีกแล้ว”รอยยิ้มขี้เล่นของเอเดรียนยังไม่หายไป “อย่างนั้นเหรอ?” เขาตอบแล้วโน้มตัวไปข้างหน้า“ตอนนี้เธอคิดว่ามันเป็นแค่การตอบแทนบุญคุณ?”“ใช่” อลิซพูดด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่ “ฉันไม่อยากเป็นหนี้คุณอีกต่อไป”เอเดรียนยิ้มที่มุมปาก "อลิซ... เธอไม่ได้เป็นหนี้ฉันแล้ว... แต่ตอนนี้มันไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นอีกต่อไปแล้วล่ะ"“แล้วมันเรื่องอะไรล่ะคะ?” อลิซสงสัย เขาต้องการอะไรจากเธออีก “คุณจะยุ่งกับฉันทำไมอีกล่ะคะ คุณจะเลือกผู้หญิงคนไหนก็ได้ที่คุณต้องการอยู่แล้วนี่?”เอเดรียนหรี่ตาลง เขาเอนหลังและกอดอก “บางทีฉันอาจไม่ต้องการผู้หญิงคนไหนก็ได้” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ “บางทีฉันอาจต้องการคนหัวแข็งและดื้อรั้นที่นั่งตรงหน้าฉัน....”อลิซรู้สึกว่าใบหน้าของเธอร้อนขึ้นด้วยความเขินและประหลาดใจ “คุณแค่เห็นฉันเป็นของเล่น...” เธอพูดและมองไปทางอื่น“ฉันไม่ได้เห็นเธอเป็นของเล่น” เอเดรียนตอบอย่างเรียบง่าย “ฉันแค่อยากให้เธออยู่ใกล้ๆฉัน”“แต่ฉันไม่อยากเกี่ยวข้องกับคุณค
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status