รวย Mga Nobela at Kwento

เธอแอบชอบเขาแต่บอกไม่ได้ เพราะเขาเป็นผู้อุปการะเลี้ยงดูเธอมา ที่สำคัญเขามีแฟนแล้ว

วันที่แฟนของเขากลับมา แม่อุ้มบุญอย่างเธอก็หมดความหมาย “คนที่โทรหาฉันเมื่อกี้คือแฟนฉันเอง” “…” “พรุ่งนี้แฟนฉันจะย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่” “…” “พรุ่งนี้เธอเก็บเสื้อผ้าแล้วย้ายกลับไปอยู่ที่บ้านของเธอได้เลยนะ” “ได้ค่ะ” “เธอไม่ต้องมาเป็นเลขาของฉันแล้วนะ เพราะฉันจะให้ทาลินมาเป็นเลขาแทนเธอ” “ค่ะ”

เลียใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับโธมัส ชายหนุ่มที่อ่อนโยนและคาดเดาได้ ซึ่งเธอกำลังจะเข้าพิธีแต่งงานด้วย แต่การกลับมาของนาธาน พี่ชายฝาแฝดผู้มีเสน่ห์ดึงดูดและจิตวิญญาณที่เป็นอิสระ ทำให้โลกที่เธอจัดระเบียบไว้อย่างดีพังทลายลง ในงานเลี้ยงที่จัดขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา นาธานทำให้ทุกคนต้องหันมามอง และในใจของเลียเกิดรอยแยกขึ้น การจ้องมองอันร้อนแรง คำพูดที่เต็มไปด้วยอารมณ์ และวิธีการใช้ชีวิตอย่างไม่มีขอบเขต... ทุกอย่างในตัวเขาทำให้เธอรู้สึกไม่มั่นคงและดึงดูดเธออย่างห้ามใจไม่ได้ ระหว่างเหตุผลและความปรารถนา ความภักดีและการล่อลวง เลียเริ่มสั่นคลอน แล้วถ้าความรักที่แท้จริงไม่อยู่ที่ที่เธอเคยเชื่อไว้ล่ะ? เมื่อสองหัวใจเต้นผิดจังหวะ… หัวใจไหนที่ควรฟัง?

คนหนึ่งไม่ศรัทธาในความรัก อีกคนก็รักอิสระไม่อยากมีครอบครัว แต่พอได้ใกล้ชิดกันมากขึ้นกำแพงที่ทั้งสองคนตั้งไว้ก็ค่อยๆ พังลง รู้ตัวอีกจากเพื่อนก็กลายเป็นอย่างอื่นไปแล้ว

เราทุกคนต่างมีความลับ ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหน แต่เด็กหนุ่มมหาเศรษฐีที่เพรียบพร้อมทุกอย่างละไม่ว่าจะเป็นเงินหรือหน้าที่การงานการสนับสนุน ความลับของพวกเขาจะเป็นยังไง ไหนจะความรักอันแสนวุ่นวายสนของคุณชายคนเล็กที่มีงานิดิเรกลับๆที่มีเพียงแค่เพื่อนสนิทเท่านั้นที่รู้ ความรักที่เกิดจากการพนันตอนนั้นจะทำให้ทั้งสองได้รักกัน หรือจะทำให้วุ่นวายมากกว่าเดิม ไม่มีใครรู้ตัวตนที่แท้จริงของกันและกันจนวันหนึ่งถูกเปิดเผยขึ้นมาจะกลายเป็นอย่างไรต่อไป ความรักทั้งสองจะวุ่นวายขนาดไหนกันนะ

การถูกรักมันไม่ได้เป็นเรื่องที่ดีเสมอไป เพราะที่เขารักเป็นเพราะเขาพลาดตกหลุมพลางของตัวเอง เขารักเธอเพราะความเกลียดแต่เธอเกลียดเพราะความรัก!! "ฉันเกลียดเธอได้ยินไหม...ฉันเกลียดที่เธอเข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตฉัน จนฉันต้องเสียผู้หญิงที่ฉันรักอย่างคุณเพลงไป!!!" เธอเกลียดเขา!!!.....เพราะเขาทำให้เธอ รักเขาจนยอมที่จะเจ็บเอง~~~~ "คุณคิดจะเหยียบย่ำหัวใจของหนูไปจนถึงเมื่อไหร่ หนูเองก็รักเป็น และหนูเองก็เจ็บเป็นเหมือนกัน...ถ้าคุณแค่อยากเอาชนะ งั้นวันนี้หนูให้คุณชนะแล้วค่ะ หนูยอมแพ้แล้ว"

“ไม่ขายแล้วโว้ยนิยาย ขายตัวดีกว่า” เพราะคำที่ตะโกนออกไปในตอนที่เมา เป็นผลพวงทำให้เธอได้ป่าวประกาศว่า “ประธานคนนี้สามีของฉัน” ในวันแต่งงาน เธอ นักเขียนนิยายที่เริ่มย่อท้อในการเป็นนักเขียน เพราะไม่ว่าจะทำยังไงเธอก็ไม่ประสบผลสำเร็จในเส้นทางนี้เสียที เธอนั่งดื่มคลายเครียดแล้วตะโกนว่าอยากขายตัวในขณะที่ไม่มีสติ... เขา ประธานผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนยักษ์ใหญ่ ผู้ที่เชื่อมั่นในรักแรกพบ ในเมื่อคนที่ถูกตาต้องใจเสนอขายตัวมาแล้ว มีหรือเขาจะไม่สนอง...

"ถ้าเธอท้องฉันจะรับผิดชอบแค่ลูก แต่ฉันจะไม่รับผิดชอบให้เธอมาเป็นเมีย เธอก็รู้กฎข้อนี้ดีอยู่แล้วนี่“

มันเหมือนมีลางสังหรณ์ ดาวเรืองรู้สึกกลัวผู้ชายคนนี้ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ด้วยรับรู้ได้ว่ามีกระแสความร้อนแรงอันประหลาด วูบไหวอยู่เบื้องหลังดวงตาสีน้ำผึ้งชวนฝันของเขา ดวงตาที่อ่านไม่ออก เดาไม่ถูก… ว่าเขาจะมาไม้ไหน? นี่แค่วันแรกที่เจอหน้ากันเขาก็ทำท่าราวกับว่าเกลียดชังหล่อนมาแต่ชาติปางก่อน นี่กระมัง ที่ทำให้ป้านิ่มเตือนว่า ‘อยู่ให้ห่างคุณคมน์เอาไว้’ คุณคมน์ไม่เหมือนกับคุณราเมศซึ่งเป็นน้องชาย

"เธออย่ามาเรียกร้องความเป็นเมียจากฉันเด็ดขาด" "ฉันมีหน้าที่ทำให้เธอท้อง และเธอก็ทำหน้าที่เป็นแม่อุ้มบุญของลูกฉัน เพราะฉะนั้นฉันจะเตือนเธอไว้อย่าง" "เตือนว่าอะไรเหรอคะ" "เธอห้ามหวั่นไหวและคิดเกินเลยกับฉันเด็ดขาด" "เรื่องนั้นคุณไม่ต้องบอกหรอกค่ะ เพราะบิวจะไม่มีทางหวั่นไหว และไม่มีทางคิดเกินเลยกับคุณแน่นอน"