รักสามเส้า

"...คุณมันเเห็นแก่ตัวที่จะเอาให้ได้ทุกอย่างในชีวิตนี้ ผู้หญิงบริสุทธิ์ก็จะเอา แม่ของลูกก็จะเอา เมียที่คอยปรนเปรอบนเตียงก็จะเอา!!!" -- "อุ้มรักสัญญาเถื่อน" โดย ลิขิตา นิยายแนวดราม่า ครอบครัว ปมความลับทับกันไปมา ไม่ต้องกลัวเครียด 🥰🥰 - ไม่เคยเผยแพร่ที่ไหน อ่านได้ที่เดียวที่ Goodnovel เท่านั้น #goodnovel #อุ้มรักสัญญาเถื่อน 🔞 คำเตือนสำหรับผู้อ่าน 🔞 เรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้น บริบทต่าง ๆ ล้วนสมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลหรือเหตุการณ์จริงใด ๆ ทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

เมื่อโชคชะตาชักนำให้บุรุษนิรนาม ช่วยเหลือ ‘หลี่จื่อเหยา’ ฟื้นจากความตาย หากยังไม่ทันตอบแทนบุญคุณ เขากลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย จนกระทั่งวันที่นางจำต้องออกเรือนตามคำสั่งของพี่ชาย ‘มู่หรงอี้หวาย’ บุรุษผู้นั้นจึงปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งโดยไม่มีผู้ใดคาดคิด และประกาศเจตจำนงที่จะเป็น ‘สามี’ ของนาง หากสิ่งที่หลี่จื่อเหยาไม่อาจล่วงรู้ก็คือ บุคคลลึกลับ ผู้มีพระคุณ ผู้ที่ทั้งหล่อเหลา แสนสุภาพ จนทำให้นางต้องเฝ้าคะนึงหามาตั้งแต่แรกพบคราวนั้น จะกลับกลายเป็นอสูรร้ายในห้องหอ ผู้ฉีกกระชาก และย่ำยีหัวใจนางจนย่อยยับ ความลับของมู่หรงอี้หวายที่ซุกซ่อนไว้คืออะไร… หรือที่จริงแล้ว ทั้งหมดล้วนเป็นแผนการที่เขาตระเตรียมไว้ เพื่อผลประโยชน์อะไรบางอย่าง “สามวันสามคืน” นัยน์ตาสีเข้มเต็มไปด้วยเพลิงปรารถนาอย่างไม่ปิดบัง “มะ…หมายความว่า เรา…” หลี่จื่อเหยาหน้าแดงก่ำ ใจเต้นระรัวแรง “ข้าจะอยู่กับเจ้า กอดเจ้า รักเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่ไปไหนทั้งนั้นเป็นเวลาสามวันสามคืน” เขาอธิบายพลางปลดอาภรณ์ของตนออกทีละชิ้น

เพราะไม่มีใครหนีความรักได้พ้น แซม ซู และริค จึงต้องเผชิญกับความรักที่คล้ายจะหาบทสรุปที่ลงตัวไม่ได้ กลายเป็นความหวานชื่นอันขื่นขม แต่ก็เป็นความระทมอันสุดจะหฤหรรษ์ เมื่อไม่มีทางออกใด พวกเขาจึงเลือก "ปล่อยให้มันเป็นไป" ใน I'm all yours

เป็นเพื่อนร่วมคลาสกันอยู่ดี ๆ สักพักกลายมาเป็นเพื่อนร่วมเตียงซะงั้น

จากเด็กที่ถูกเลี้ยงเหมือนคนใช้ วันหนึ่งเธอได้เข้าไปอยู่ในบ้านของอาเขยและได้รับความรักอย่างที่ไม่เคยได้จากใคร

“เธอเป็นแค่ภรรยาในนามของเขา ที่ไม่มีวันได้เป็นคนที่รักหมดหัวใจ”

เสียงโอดครวญของทองสร้อย ทำเอานวลใจเต้นระส่ำ ไม่คิดว่าจะมารู้ความลับของพันน์เข้าโดยไม่ตั้งใจ ‘เท่าแขนแน่ะ’ ประโยคที่ได้ยินทำเอานวลใจเต้น ของเขาคงใหญ่มากสินะ ไม่งั้นทองสร้อยคงไม่ร้องครางโอดโอยจะขาดใจอย่างที่กำลังได้ยินอยู่ในตอนนี้ “สร้อยโดนเจ้าดุ้นนี้ของพี่กระแทกมาหลายปีแล้วนะ… จนป่านนี้ยังไม่ชินกับของใหญ่อีกหรือจ๊ะเมียจ๋า” เสียงของพันน์กระเส่า จากนั้นเสียงครางลั่นของทองสร้อยก็ตามมา “บ้าจริง… ” นวลสบถออกมา ด้วยหล่อนไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าจะต้องมาเจอกับสถานการณ์นี้ ผนังห้องที่ขนาบอยู่สองข้างแทบเก็บเสียงอะไรไม่ได้เลย

“โอเคไหมพี่ อยากระบายไหม นิ่มฟังได้นะ คิดซะว่านิ่มเป็นตุ๊กตาล้มลุกก็ได้นะ นิ่มสัญญาว่าจะไม่บอกใคร จะเป็นความลับของเรา หรือจะกอด กอดกันไหม นิ่มกอดอุ่นนะ” เพราะอารมณ์มั้งถึงพูดออกไปแบบนั้น ก็ดูพี่เคลิ้มเขาอาการไม่โอเคเลย เหมือนเขาเศร้าเสียใจ พี่เคลิ้มหันมามองฉันหลังจากที่ฉันพูดออกไป ฉันก็เลยฉีกยิ้มให้พี่เขา “อะ ให้” พี่เคลิ้มโยนบางอย่างมาที่ตักของฉัน ฉันหยิบมันขึ้นมาดู มันคือสร้อยที่ห้อยด้วยเกียร์ของคณะวิศวะ ถ้าเปรียบก็เหมือนหัวใจของเด็กวิศวะ นี่คงโดนเรียกให้มาเอาสร้อยของตัวเองสินะ “ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด “หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่ ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ “ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน “มโนล้วน ๆ เลยนะมึง”

"พี่ไม่เคยคิดว่าเธอเป็นแฟนพี่อยู่แล้ว" เขาไม่เคยให้สถานะ ไม่เคยบอกใคร คบหาไปวันๆเพียงเพื่อรอแฟนเก่าเขากลับมาเท่านั้น...แล้วเขาก็เลือกเธอคนนั้นไม่ใช่เธอ

"ท่านบาทหลวงเอสวา วันนี้ท่านจะพาข้าลงนรกหรือว่าจะพาข้าขึ้นสวรรค์กันล่ะคะ?"