วัยรุ่น

ในสวนหย่อมมหาวิทยาลัยเวลานี้มีรุ่นพี่หลายคณะมาคอยรับน้องกันอย่างเนืองแน่น เสียงเด็กวิศวะกลุ่มหนึ่งดังขึ้นให้โต๊ะข้าง ๆ ได้ยิน “เฮ้ย มาเล่นเกมทายกัน” “เหมือนเดิมใช่ไหม” หนุ่มหล่อสูงขาวท่าทางไฮโซคนหนึ่งถามขึ้นพลางมองไปที่เส้นแดงบนทางเข้ามหาลัย เกมที่พวกเขากำลังพูดถึงเป็นเกมที่เด็กวิศวะนิยมเล่นกันเป็นประจำ คือการทายว่าน้องที่เดินผ่านเส้นแดงเข้ามาเรียนคณะอะไรบ้าง กฏิกาคือถ้าใครทายผิด ต้องไปจีบน้องคนนั้นให้ติด

คิดว่าคนตัวเล็กอายุครบ 18 ปีวันนี้ ที่ไหนได้เหลืออีกหนึ่งวันความฉิบหายตามาพร้อมกับขาที่ก้าวเข้าคุกไปแล้วหนึ่งข้าง เอาออกทันแต่... ได้ลูกชายมา 1 คน

เกมที่คนทั้งสองตั้งขึ้นอีกคนอยากเอาคืนเพราะเสียหน้า อีกคนอยากเอาคืนเพราะโดนแย่งของรักไป “เออ! ไอ้สาระเลวฉันมีผัวใหม่ขึ้นมาอย่ามาหวงก้างนะ”

เชื่อจริงๆหรอว่าความรักที่มีอยู่ในตอนนี้มันไม่ได้มีความหลอกลวงอยู่ในนั้น เหมือนกับที่ตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากคำว่าของตายที่ยังหายใจ ในเมื่อรักมากก็ต้องยอมเจ็บปวดเพื่อแลกกับความรักที่ใครต่อใครก็ต้องการ "ฉันมีเขาแค่คนเดียว แต่เขากลับมีใครอีกหลายคน" รักนอกใจ...นิยามแห่งความเจ็บปวด

สาวแว่นสุดเฉิ่ม ตกหลุมรักหนุ่มสุดฮอต เธอยอมทำทุกอย่าง เพื่อให้เขาหันมาสนใจ แต่พอเขาได้ทุกอย่างไป เขากลับตีตัวออกห่างเหมือนอย่างเคย เรื่องวุ่นๆที่เขาและเธอได้สร้างขึ้น จึงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง.....

"ไม่ต้องกลัว มันเคยเข้าไปในร่างกายของเธอแล้ว " ลิซ อลิซ ลูกสาวคนเดียวของนักธุรกิจชื่อดัง ที่ใช้ชีวิตอยู่แต่ในกรอบ ทำตามที่พ่อแม่ต้องการทุกอย่าง ตื่นเช้าไปเรียน หลังจากเรียนเสร็จก็ไปเรียนพิเศษ และกลับมาทำการบ้าน ชีวิตของเธอวนเวียนอยู่แบบนี้ตั้งแต่จำความได้ เพราะพ่อแม่ของเธอทำงานอยู่ต่างประเทศนานๆ ทีจะกลับมา แต่เธอก็ไม่เคยน้อยใจอะไร เพราะเธอเข้าใจว่าท่านทั้งสองคนทำทุกอย่างเพื่อเธอ และแล้วชีวิตของเธอก็มาถึงจุดเปลี่ยน เมื่อเธอรู้ว่าพ่อแม่ของเธอไม่ได้ไปทำงานอยู่ต่างประเทศด้วยกันอย่างที่เธอเข้าใจ แต่พวกท่านต่างคนต่างไปมีครอบครัวใหม่ และทิ้งเธอให้อยู่คนเดียว อลิซทำใจกับเรื่องของพ่อแม่ไม่ได้ และเธอก็ไม่สามารถอยู่บ้านหลังใหญ่ที่มีแต่ความว่างเปล่าได้เช่นกัน เธอจึงตัดสินใจที่จะทำในสิ่งที่เธอไม่เคยทำมาก่อน เธอตัดสินใจมาเรียนในที่ที่ไม่มีใครรู้จักเธอ เธอตั้งใจจะใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา ไม่ต้องอยู่ที่หรูหรา ไม่ต้องมีคนคอยไปรับไปส่ง ไม่ต้องคอยดูแลเธอเหมือนเธอเป็นเด็กอยู่ตลอดเวลา วันแรกที่อลิซย้ายเข้าห้องเช่าเกรดต่ำราคาไม่ถึงพันเธอก็ได้พบกับรูมเมทสุดแซ่บอย่าง ส้มส้ม สาวสวยที่มาพร้อมฉายา เงินมาผ้าหลุด ใช่แล้วส้มส้มเป็นสาวไซด์ไลน์ ที่รับงานได้ทุกที่ทุกเวลา แค่วันแรกที่มาถึงรูมเมทของเธอก็พาผู้ชายมานัวเนียกับที่ห้องซะแล้ว แล้วยังตั้งวงดื่มเหล้ากันจนอลิซแทบจะไม่มีพื้นที่ส่วนตัว และที่สำคัญไปกว่านั้น...เธอได้เจอกับผู้ชายที่อันตรายต่อหัวใจและร่างกายของเธอ

พี่สายฟ้าที่มะนาวเคยเจอ ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป คนใจดีคนน่ารักคนนั้นหายไปไหน 🍋มะนาวหรือแอลลี่ สาวสวยเซ็กซี่ เป็นลูกครึ่ง ไทย สิงคโปร์ อังกฤษ คุณปู่ของเธอเป็นเพื่อนรักของคุณตาพี่สายฟ้า อายุ20ปี สูง 170 เธอเรียนแล้วก็ฝึกพูดภาษาไทย นิสัย ตรงไปตรงมา ฉลาด กล้าหาญ ชอบความท้าทาย เธอตกหลุมรักพี่สายฟ้า ⚡️สายฟ้า⚡️หนุ่มนักเรียนนอก มารับช่วงต่อกิจการโรงแรมของคุณตา หล่อ รวยมาก สูง185 นิสัยเจ้าชู้ ปากหวาน เอาใจเก่ง ใช่เงินซื้อทุกอย่าง มะนาวคือไทป์เขาตั้งแต่แรกเจอ แต่มีเหตุให้เขาต้องเข้าใจผิดน้อง ทำให้เขาเกลียดเธอ แม้แต่ชื่อมะนาวของเธอ ที่คุณมี้ของเขาเป็นคนตั้งให้เขาก็ห้ามเธอใช้ชื่อนั้นอีก

‘เจวิส’ สำหรับเขา ผู้หญิงก็แค่อาหารว่างตอนอยู่บนเตียงก็เท่านั้น ! “เลว? หึ ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้พูดแบบนี้”

“เขาเด็กกว่า...แต่ลีลาดีกว่าผู้ชายทุกคนที่เธอเคยเจอ” ริสา อาจารย์สาววัย 28 ปี ตั้งใจจะมาแค่สอนพิเศษ แต่กลับโดนนักศึกษาตัวแสบอย่าง คราม ตามตื๊อไม่หยุด เขาร้าย เผ็ด เด็กเวร และจ้องจะงาบเธอทุกวินาทีที่ได้อยู่ใกล้ เธอผลักไสเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งแนบแน่น จากสายตาลุกวาว กลายเป็นริมฝีปากร้อนผ่าว จากแค่เด็กในห้องเรียน กลายเป็น "คนที่เธอเผลอครางชื่อ" บนเตียง... “รักต้องห้ามที่เธอห้ามใจไม่ไหว” ถ้าครามคือหมาเด็ก... ก็ขอโทษนะคะ เพราะเธอกำลังจะกลายเป็นเหยื่อที่เต็มใจโดนเขากัดซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"คุณนนท์" ฉันเรียกชื่อเขา เขากำลังยืนหันหลังสูบบุหรี่อยู่พอเขาเห็นหน้าฉันเขาก็หันมาแล้วโยนบุหรี่ทิ้งลงพื้น "มึงมาทำเชี่ยไรที่นี่" "ก็คุณนนท์ไม่ยอมกลับบ้านเลยปิ่นเลยมาตาม" "เป็นแม่กูเหรอห๊ะ ไป๊!!!!มึงจะไปไหนก็ไป" "ที่ปิ่นมาตามคุณนนท์ที่นี่ก็เพราะปิ่นมีข่าวดีจะบอกกับคุณนนท์ค่ะ" "ข่าวเชี่ยไรกูไม่อยากฟัง" "ปิ่นท้องค่ะ ท้องลูกของเรา" "ท้อง?? มึงปล่อยให้ตัวเองท้องได้ไงกูบอกมึงกี่รอบแล้วว่าอย่าลืมกินยาคุมฉุกเฉินแล้วมึงปล่อยให้ตัวเองท้องได้ไงห๊ะ" "ปิ่นขอโทษค่ะ คืนนั้นที่คุณนนท์เมาแล้วเข้ามาหาปิ่น ปิ่นไม่ได้กินยาเพราะเค้าบอกว่ากินมากไม่ดีมันอันตรายปิ่นก็เลยไม่กล้ากินยา" "มึงไปเอาเด็กออกซะ" ฉันไม่คิดว่าเขาจะพูดคำนี้ออกมา "อะไรนะคะ" ฉันถามย้ำเผื่อว่าตัวเองจะหูฝาดแม้ว่าน้ำเสียงที่เขาพูดเมื่อครู่มันจะเสียงดังฟังชัดขนาดไหนก็ตาม "กูบอกว่าใหัมึงไปเอาเด็กในท้องมึงออกซะ หูหนวกหรือไง" เขาตะคอกใส่ฉันเสียงดังมากจนฉันตกใจ