เมียแต่ง..ที่คุณสามีไม่เคยรัก Romane & Geschichten

ปิ่นลดาแกล้งพูดประชด "แต่บังเอิญว่าพี่รักเมียแต่งที่มีทะเบียนสมรสคนนี้ไปแล้ว เมียที่ตีตราจองพี่เอาไว้ ฟอด" หมอโปรดยังตีเนียนตอบ พร้อมกับหอมแก้มไปหนึ่งฟอด

"เจ้ายอมแต่งกับพี่แล้วหรือ เจ้าไม่รังเกียจพี่ที่อายุแก่เกินไปใช่หรือไม่อาเจิน" "ข้าเอ่ยตามตรง ข้าไม่เคยมีคนรักและไม่เคยรักใครมาก่อน แต่ยุคนี้ต้องพึ่งพาสามี แต่งกับท่านก็นับว่ากำไร ท่านเย็นชาจนหนาวเหน็บเช่นนี้สตรีไม่เข้าหา อย่างน้อยก็คงไม่มีเมียน้อยมาให้ข้าปวดหัว" "ทูนหัวทั้งชี วิตพี่ขอมีเจ้าคนเดียวสัญญา"

“เอยไม่ใช่คุณที่จะไม่รู้สึกรู้สมอะไรกับการถูกบังคับให้แต่งงานกับคนที่ตัวเองไม่ได้รัก” “คุณกำลังจะบอกว่าไม่ได้รักผมงั้นสิ”

“เขมิกา!” “มันจะมีเหตุผลอะไรที่ผู้ชายที่แต่งงานมีภรรยาแล้วจะกลับไปหารักเก่า ดูแลกันอย่างกับคนรักกัน ละเลยคนที่เป็นเมียจริงๆ ฉันเห็นตั้งแต่งานวัดครั้งก่อนแล้ว ฉันก็แค่อยากทำเป็นไม่รู้เพราะอยากรู้ว่าคุณจะพูดความจริงมั้ย แต่คุณก็ไม่พูด คุณทิ้งฉันเพื่อไปอยู่กับอดีตคนรัก พอเกิดอุบัติเหตุก็รีบไปดูแลอย่างกับคนในครอบครัว เมียจะเป็นยังไงกินข้าวกับใครนอนได้หรือเปล่าคุณไม่เคยสนใจสักนิด ถ้ามันจะขนาดนี้ก็หย่ากันให้จบๆ ไปเหอะ ฉันไม่อยากอยู่กับคนที่ไม่ได้มีใจให้ฉันหรอก”

"กูมีเมียมีความรักก็จริงแต่กูไม่เคยเจอปัญหานี้ว่ะเพราะเมียกูเห็นคุณค่าในตัวกูอยู่แล้ว" ไอ้สัสนี้ก็มั่นหน้าไปอีกครับดูมันตอบผมสิผมละหมั่นไส้มันจริงๆไอ้คนเมียรักเมียหลงอย่างไอ้นาวา

“ฉันพอดูออกว่าพี่กับเธอไม่ได้รักกัน ที่ผ่านมาฉันไม่เคยลืมพี่ได้เลย แล้วพี่ล่ะคะ ยังรักฉันอยู่ไหม” “เหม่ยซิน ตอนนี้พี่แต่งงานแล้ว อย่าพูดเรื่องพวกนี้ดีกว่า หากใครมาได้ยินเข้า เขาจะมองเธอไม่ดี”

ชายสูงวัยเค้นถามถึงสิ่งที่เจ้าตัวไม่ควรลืม คนที่ลูกชายของเขาควรรักต้องเป็นคนที่คู่ควรทั้งฐานะและหน้าตาทางสังคม “แกลืมเรื่องแม่ของแกไปแล้วหรือไง แกก็เห็นฉันเป็นตัวอย่างแล้วนี่ว่าการรักผู้หญิงที่ไม่คู่ควรมันเป็นยังไง”

คีตกาหัวเราะเสียงใส เมื่อสามีดึงเธอเข้าไปกอดจูบอย่างมีความสุข จากภรรยาแต่งที่เริ่มต้นด้วยความแค้นและไม่รักจนนำไปสู่การหย่าร้าง ตอนนี้เธอกำลังจะได้แต่งงานกับผู้ชายคนเดิมเพิ่มเติมคือเขารักเธอและลูกสุดหัวใจ “คิดอะไรอยู่ครับเมียคนสวย?” “คิดว่าเป้ยโชคดีค่ะ ที่สุดท้ายเร าก็ได้รักกันจริงๆ”

“ไม่ ผมไม่แต่ง ผมไม่ได้รักส้มโอ ไม่มีวันรัก ผมมีเมียแล้ว และเราก็รักกันมาก” “นังผู้หญิงเหลวแหลกพวกนั้นหรอที่แกเรียกว่าเมีย แกใช้ชีวิตสำราญมามากพอแล้ว แม่จะไม่ยอมให้แกคว้าผู้หญิงพวกนั้นมาเชิดหน้าชูตาแน่” “ผมยืนยันคำเดิม ผมไม่แต่ง”

"หนูมู่มู่ทั้งเก่งแถมอายุยังน้อย คุณบังคับให้เธอไปแต่งงานกับผู้ชายวัยสี่สิบที่หย่าร้างแถมยังมีลูกติด!" "ฉันจะไม่พูดว่าลูกชายฉันเก่งแค่ไหน แต่อย่างน้อยอยู่ที่บ้านฉันมู่มู่อยากทำอะไรก็ได้! ตะเกียบแค่คู่เดียวฉันยังไม่ให้เธอล้างด้วยซ้ำ!" พูดมาถึงตอนท้าย ๆ เสียงของแม่สามีถ� �งขั้นสะอื้นเล็กน้อย