เลขานุการ

“ผมยังไม่อยากมีลูก...” “บอสไม่อยากมีลูก หรือไม่อยากมีลูกกับเก้ากันแน่” “ก็ทั้งสองอย่าง ผมยังไม่พร้อมจะมีลูกหรือมีใครเข้ามาในชีวิตตอนนี้” “เอาเถอะ ถ้าคุณมีลูกกับผมจริง เราค่อยว่ากันอีกทีแล้วกัน ถ้าคุณอยากเก็บเด็กไว้แต่เลี้ยงเองไม่ไหวหรือไม่อยากเลี้ยง ผมจะเอาเด็กมาเลี้ยงเอง” ถึงยังไงพ่อกับแม่ของเขาก็อยากมีหลานอยู่แล้วคงไม่ขัดข้องอะไร “แล้วถ้าเก้าไม่ยอมเลือกสองทางนี้ล่ะคะ” “แล้วคุณต้องการอะไรกันล่ะ” “ถ้าเก้าบอกว่าต้องการคุณกับทะเบียนสมรสหนึ่งใบในฐานะเมียและแม่ของลูกคุณล่ะคะ บอสจะว่ายังไง” “ฝันไปเถอะ” “ได้ค่ะ งั้นคุณก็จำคำพูดนี้ไว้ให้ดีแล้วกันนะคะ ฉันจะไม่เรียกร้องอะไรจากคุณอีก และคุณเองก็ไม่มีสิทธิ์จะมาเรียกร้องอะไรจากฉันเหมือนกัน แล้วถ้าฉันเกิดมีลูกขึ้นมาจริงๆ ฉันก็จะบอกเขาว่าพ่อเขาตายไปแล้ว แต่ถ้าลูกอยากมีพ่อ ฉันก็จะหาพ่อใหม่ให้เขาสักคน อืม...แบบนี้ก็เข้าท่าดีเหมือนกันนะ” อย่านะ...อย่ามาเสียดายทีหลังก็แล้วกันคนใจร้าย!

งานใหม่ของเธอคือเป็นเลขาฯ ให้ประธานบริษัทใหญ่ งานดีเงินดี แต่ที่ไม่ดีคือประธานคนนั้นคือแฟนเก่าที่เคยทิ้งเธอไปเมื่อหลายปีก่อน เธอจะทำอะไรได้นอกจากเตรียมถังน้ำไว้คอยดับถ่านไฟเก่า ไม่ให้มันคุขึ้นมา

ผมจ่ายให้คุณ2ล้าน แต่คุณต้องเป็นของผมหนึ่งปี ไม่อย่างนั้นต้องถูกไล่ออกเพราะคุณทำผิดกฏบริษัท เลือกเอาว่าจะอยู่เป็นเด็กของผมหรือลาออกไปทำอาชีพลับๆของคุณต่อ!

พิชชาก้าวเข้ามาเป็นเลขาของเจ้านายหนุ่มหล่อ เจ้าของสายตาคมกริบที่ทำให้หัวใจเธอสั่นตั้งแต่วันแรกที่เจอแต่ในความเย็นชาและเข้มงวด กลับซ่อนแรงปรารถนาร้อนแรงที่พร้อมจะเผาเธอให้มอดไหม้ทุกวินาที

เพียงแค่เห็นหน้า สัญชาตญาณนักล่าก็ถูกกระตุ้น แต่เพราะกลัวว่าเจ้าลูกแกะตัวน้อยจะตกใจและหนีหาย เมคินจึงต้องใช้วิธีอ้อมๆ ต้อนเจ้าแกะน้อยให้เข้ามาใกล้ หลอกให้ตายใจก่อนลงมือขย้ำ

เมื่อณัฐภัทรสูญเสียคนรักก่อนวันแต่งงานจึงปักใจว่าไม่รักใครอีก ไม่ว่าเวลาผ่านมาห้าปีแล้วก็ตาม จนกระทั่งเเผนของย่าก็ทำให้ใจสั่นไหวอีกครั้ง เพราะต้องมาเจอกับ “จิรภาณินท์” เข้ามาเพื่ออ่อย ยั่ว นัว จูบ เพื่อให้ลืมคนรักที่จากไป...แล้ววันหนึ่ง หญิงสาวหน้าตาเหมือนคนรักที่จากไปปรากฏขึ้น ...?! “พี่ภัทรขอกินณินท์ได้ไหมครับ”

เมื่อเธอ...คุณหนูสุดยั่ว ถูกจับมาเป็นเลขาของประธานหน้านิ่งผู้คลั่งรักอย่างไร้เหตุผล งานนี้ไม่ได้มีแค่เตียงที่สั่น...แต่เป็นหัวใจที่หวั่นไหวไปพร้อมกัน!

เมื่อบอสหนุ่มสุดหล่อแอบรักเลขาฯ หน้าห้องของตัวเอง เขาจึงต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เธอมาครอบครอง “ว่าไงครับ ชอบตอนไหนที่สุด” สาวน้อยหลบตาอย่างเอียงอาย ก่อนจะอ้อมแอ้มตอบออกไปเสียงแผ่วเบา “ตอน... บอส... เลียค่ะ” เขาครางกระเส่าอย่างถูกใจคำตอบ แต่ก็ยังคงเดินหน้าแกล้งหล่อนอีก “เลียตรงไหน” “บอส... อย่าแกล้งถามข้าวแบบนี้สิคะ” “ผมไม่ได้แกล้ง... อยากรู้จริงๆ ว่าชอบตอนผมเลียตรงไหน” “บอสน่ะ” “ถ้าไม่ตอบ ผมจะเลียทั้งตัวเลยนะ”

ใครจะคิดว่างานการกุศลที่คุณแม่จัดขึ้นด้วยเหตุผลเดียวคืออยากให้เธอได้กลับมาเข้าสังคมหลังเรียนจบจากต่างประเทศ จะเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอได้พบกับเขา... ซีอีโอหนุ่มจากบริษัทคู่แข่งของคุณพ่อ’ อิงฟ้าคิดในใจ เขาเป็นผู้ชายที่หล่อเหลาราวกับเทพบุตร แต่กลับเย็นชาและเข้าถึงยากยิ่งกว่าน้ำแข็งขั้วโลก ออร่าของเขาโดดเด่นจนกลายเป็นความฝันของสาว ๆ หลายคน และเท่าที่ฉันเห็น เขาก็ยังไม่เคยจริงจังกับใครเลยสักคน ‘ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่ในใจฉันกลับมั่นใจเหลือเกินว่า พรหมลิขิต ต้องส่งเขามาให้ฉันอย่างแน่นอน’ อิงฟ้าตัดสินใจแน่วแน่ ไม่ว่าเขาจะเย็นชาแค่ไหน เธอจะต้องทำให้เขาหันมาสนใจเธอให้ได้

“เขา” คือหนุ่มลูกครึ่งเมืองกรุงกับชาวไร่ “เธอ” คือสาวชาวกรุงผู้ต่ำต้อย เพราะธุรกิจจึงทำให้เขาได้พบเธอบ่อยครั้ง เพราะเหตุการณ์บางอย่างทำให้เธอต้องหนี หนีจากจิ้งจอกเฒ่าไปเจอสิงโตเจ้าเล่ห์อย่างเขา