リアリティー の小説・ストーリー

sabi ko nang hindi tumitingin sa kanya. Tiningnan niya ako sandali, parang may gustong sabihin, pero binalik din ang tingin sa kalsada. Alam ko naman na ang reyalidad ay hindi isang pelikula, at ang isang Lucas Villamor ay para lamang sa mga katulad ni Yanna, hindi para sa isang Anya na ang tanging kayang gawin ay maglaba.

Tama bang nagtiwala ako sa taong hindi ko naman lubos na kilala at sumama pa? "Relax.." tiningnan ko siya nang magsalita siya "Don't worry, I'm not going to eat you alive. At least.. not now." "H-Ha?" sh-t, hindi ko mapigilang mautal! Nasaan na ang tapang ng dakilang malandi na si Neim, ha? "Nevermind. I can feel how nervous you are right now, you're still hesitating, aren't you?" bumalik ang tingin niya sa daan "consent is very important to me, I will do nothing to you without your consent."

Nang makumbinsi niya na ang sarili ay agad siyang sinampal ng reyalidad nang marinig niya ang sigaw ni Rica habang nakatingin ito sa kanyang cellphone. “Trending ngayon si sir Damon sa social media! Hindi ba ay siya ito??” At agad nitong inabot ang cellphone kay Mara. Agad naman itong napatingin sa cellphone ng pinsan. Isang sikat na video ang nakita niya at usap-usapan ito kaninang umaga ngunit ang mistulang video ay kagabi pa nangyari. Binasa niya ang caption nito. Mr. CEO Damon Gallagher rented out a private villa to celebrate his true love’s birthday, Lean Milante.

Parang same lang din sa ibang scholarship ang Alera. “Fake news na naman siguro ang nasagap ni Saffie. Ang Alera, isang fake dating clause?” bulong ko sa sarili, pero hindi ito nakatakas sa pandinig ng interviewer, narinig niya ang sinabi ko. “Ms. Navarro, Alera is not a fake dating clause. Those are rumors to attack Mr. Kael.” “Okay po. Sorry.” Nabuhayan ako ng loob sa sinabi ng interviewer. Kaya naman bumalik ang sigla ko. I knew it, fake news ang nasagap ni Saffie!

Hindi iyon kabiguan. Ito ay realism. Ito ay katotohanan na kahit may takot, may pangako pa ring hindi sinasabi, ngunit ramdam. Nanatili silang magkatabi, nakadikit sa mesa, sa katahimikan. Ang mga mata nila ay nagtutugma sa bawat galaw—hindi sa salita, kundi sa damdamin. “Alam mo,” bulong ni Miguel, “may mga pagkakataon na natatakot ako na baka bumalik sa dati. Ngunit ngayon, ramdam ko—kaya nating magmahal nang hindi nawawala ang sarili.”

Bahala siya. //////////

Kaya lang hindi na puwedeng umatras kasi marami na ang nadamay, lalo na ang pamilya ni Everisha Ngayon, kailangan ko nang tapusin ang dapat tapusin. ** Kinabukasan, masakit ang ulo ko dahil sa sobrang pag-inom. Pero mas masakit ang naramdaman ko nang makita ang balitang kumakalat sa social media. Sa video, nandoon si Raegan—ang impostor ko na halos sugatan pa rin ang mukha, nakangiti pero may kasamang halata namang pagpapanggap. “I just want to warn everyone,” sabi niya. “There’s someone out there pretending to be me—pretending to be Czedric Borromeo. This impostor is trying to ruin my reputation and steal everything from me.”

pilit ni Rafael, pero ang kanyang boses ay nagkaroon ng kaunting glitch, isang gasgas na tunog na hindi mapapansin ng ordinaryong tao. "Ang Rafael ko... noong huli kaming magkasama, may sinabi siya sa akin," matapang na sabi ni Lia, kahit na kumakaba ang kanyang dibdib. "Sabi niya, 'Lia, kung balang araw ay kailangan mong pumili sa pagitan ng ating pag-ibig at ng katotohanan... piliin mo ang katotohanan.' Dahil ang pag-ibig na walang katotohanan ay isa lamang algorithm."

I get my Falcon Supernova iPhone 6 on my side and press my friend's name for a call. After a minute of waiting, sinagot niya rin ito. Ano bang ginagawa niya bat ang tagal maka sagot. "Hello?" "Rhezian, what are you doing?" I heard a small scratch on the other line. "Ahm, Nothing, just you know...nakahiga lang sa kama. Why?" I smiled hindi binili ang pag sisinungaling niya. She's not a good liar. She need to practice more.