이상한 Romane & Geschichten

Ngunit kusa iyon lumakas. Hanggang sa magising na nga silang tatlo. Sapo-sapo pa nila ang kani-kanilang ulo. “Sh*t! My head is breaking!” usal ng lalaking hindi ko pa alam ang pangalan. May kahabaan ang buhok nito na hanggang sa balikat. Mapupungay ang mata at may mahabang pilikmata. Makapal ang kilay at matangos ang ilong. Ang labis nito ay may kakapalan. May hawig ito sa local actor na si James Reid.

She felt weird walking with a stranger. Kanina kasi ay nagpumilit itong magpasama para nga makita ang bestfriend nyang si Audrey. Hindi nya magawang mapatingin sa kasama nya, and she was stiff like a rock. Kinakabahan sya sa lalaking kasama nya. Madami na kasi syang naiisip na masama.

sabi naman ni Israel na nagmamaneho at bahagya pa itong tumingin sa kanya. Being a clueless is very frustrating for Marilyn. And she's right, guys are weird and unpredictable! -Ajai_Kim

Argghhh Bumalik nalang ako dun ng parang walang nangyari... Tama! "ako naman! " Kumuha ako ng isang papel at binasa ang tanong... "what is your ideal man?" Nag Isip muna ako ng maaring Isagot "hmm... Gusto ko yung matangkad, matangos ang ilong, mapulang labi , nang Aakit na mga mata at saka matalino, Mabait at hindi manloloko"

Tensyonado ito bagay na ikinataka pa niya lalo "Sino ba 'yan? Kanina ko pa napapansin ang pag-vibrate ng phone mo pero 'di mo man lang sinasagot." "Wala. Hayaan mo na," sagot nito. "Tara, alis na tayo." Nagtataka man, kibit-balikat na lang s'yang sumunod sa kaibigan. "Ang weird, ha." naibulong niya sa huli.n

S (Pahabol na Sabi) Sana matakasan ko na ang mga problema alo na kay stranger. Haaayy! /////////

Is this some kind of code? Umupo ako sa sofa habang mataimtim na tinitignan ang mga numerong ito. That old man is fucking ridiculous! Siguraduhin niyang totoo ang mga sinabi niya sa akin bago siya binawian ng buhay dahil kung hindi, huhukayin ko ang bangkay niyang nakalibing at sasaksakin ko siya ng paulit-ulit. This numbers are familiar to me, at kung hindi ako nagkakamali this code is the fucking Polybus Square code.

Erina Halata siguro ang pagbabago ng mood ko dahil kanina pa tanong nang tanong si Jacob kung ayos lang ba ako. Sa sobrang ulit niya ay naririndi na ako ngunit ayoko naman na sungitan siya at makipagtalo dahil baka bigla na lang sabihin ng bibig ko na siya ang dahilan—-ang babaeng nagtext sa phone niya ang dahilan kung bakit wala ako sa mood.

Isang structural malfunction kumbaga. Pero kahit anong pilit ni Lauren na i-rationalize ang nangyari, naroon pa rin ang matinding inis sa dibdib niya. Kung hindi naman pala seryoso ang propesor, bakit kailangan pa nitong umabot sa ganoong klaseng paghahamon o paglalaro sa loob ng opisina? Inaamin naman niyang naging mapaghamon at mapaglaro rin siya, pero hanggang asaran at patalasan lang ng isip ang kaya niya. Hindi niya binalak na umabot sila sa isang halik. At hindi lang basta halik—dahil unang halik niya iyon. Ang unang halik na tila madali lang itinapon ni Anne pagkatapos.

Kung puwede lang sumabog ang isang tao sa sobrang inis ay kanina pa sana siya sumabog. “What are you still doing? Get out of my sight, you idiot!” Nang marinig ‘yon ng babaeng nanatiling nakayuko habang nagpupunas siya ay dali-dali siyang tumakbo papalabas ng Starbucks habang umiiyak sa sobrang pagkapahiya. “Argh! People are so annoying! What am I gonna do now?” sabi niya ulit na parang naiiyak na rin sa sobrang inis.