เข้าสู่ระบบ“มีงานด่วนนะ พวกเรากลับบ้านกันเถอะ น้องสาวน้องเขยเหนื่อยหรือเปล่าการเดินทางค่อนข้างไกล” ชุนตอบคำถามหลานสาวก่อนหันไปถามน้องสาวและน้องเขยอย่างเป็นห่วง“ไม่เหนื่อยค่ะ พวกเราไม่ได้นั่งอยู่ข้างนอก” ซูเหมยสำรวจพี่ชายในขณะตอบเมื่อเห็นว่าเขาสุขสบายดีเธอก็วางใจ“เด็ก ๆ เป็นอย่างไรบ้างคะพี่” ซูเหมยถามถึงลูกชา
หลังจากซินซินกับมู่หลงเฉินเดินทางกลับมายังมณฑลของตัวเอง เด็กน้อยไท่ไท่ผู้ฉลาดแสนซนก็ได้เข้าโรงเรียนระดับประถมซึ่งเป็นการเข้าเรียนทั้งที่อายุยังน้อยทำให้ครูในโรงเรียนได้ให้เขาทำแบบทดสอบมากมายเด็กชายก็ทำทุกวิชาได้เป็นอย่างดี ที่เป็นอย่างนี้ก็ต้องยกความดีความชอบให้กับจิวจิวผู้ที่คอยสอนสั่งเด็กน้อยในเร
“ครับ” เด็กหนุ่มรับคำอย่างมุ่งมั่น“ส่วนของที่อยู่ในซองนี้ พี่จะเก็บรักษาเอาไว้ให้ก่อน เมื่อไหร่ที่นายเติบโตพี่จะมอบมันให้อย่าบอกแม่ของนายล่ะ” มู่หลงเฉินกล่าวกำชับน้องชายพร้อมกับเก็บสิ่งที่อยู่ในซองลงในลิ้นชักตามเดิม“ผมเข้าใจครับ” เด็กหนุ่มรับคำอย่างเชื่อฟังในจดหมายของคุณปู่ได้ระบุไว้ทั้งหมดอย่างล
“ซินซินลูกเป็นอะไรครับ ทำไมร้องไห้ไม่หยุดเลย” มู่หลงเฉินพยายามกล่อมบุตรชายเท่าไหร่ เขาก็ไม่ยอมเงียบ ชายหนุ่มจึงได้ถามภรรยาสาวอย่างจนใจ“ส่งลูกมาให้ซินซินเถอะค่ะ แล้วพวกเราไปห้องคุณปู่กัน” ซินซินกล่าวออกมาอย่างยากลำบากเพราะรู้ว่าสามีรักผู้เป็นปู่มากขนาดไหน“หมายความว่า” มู่หลงเฉินกล่าวเพียงแค่นั้น หล
ทำให้เจ้าหน้าที่ สามสี่คนต้องตกใจตื่น พวกเขามองกันเหลอหลาว่าใครที่มาเรียก แต่ทว่าก็ไม่เห็นตัวคนจึงทำให้พวกเขาพากันขนลุกซู่พร้อมทั้งคิดเหมือนกันว่าพวกเขาน่าจะเจอดีเข้าแล้วและก่อนที่พวกเขาคิดฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ พวกเขาก็เห็นรถของมู่หลงเฉินที่จอดอยู่หน้าประตูโรงพยาบาลทำให้พวกเขารีบออกมาดู และก็ต้องขนต
“ซินซินขอโทษนะคะ ที่ทำให้พี่ลำบาก” หญิงสาวกอดชายหนุ่มพร้อมพูดจาออดอ้อนอย่างอ่อนหวาน“พี่เข้าใจน้องครับ” ชายหนุ่มเอามือลูบผมภรรยากล่าวตามจริง แม้ว่าในบ้างครั้งเขาจะรู้สึกเหนื่อยก็ตาม แต่หลังจากคิดได้ว่าการที่ภรรยากำลังอุ้มท้องบุตรของตนนั้นลำบากกว่าเขาตั้งหลายเท่าก็ทำให้เขากลับรู้สึกสงสารหญิงสาวเป็นอย
ทำให้พวกเขาไม่อาจคว้าร่างนั้นเอาไว้ได้ทัน “พี่ชุน เอายังไงดี” หลวนเหยาเอ่ยถามชายหนุ่มผู้เป็นสหายรุ่นพี่เสียงเครียด“ซานซานให้มู่มู่ดูด้านบนให้พวกเราเถอะ ว่าสถานที่แห่งนี้คืออะไรกันแน่” ชุนหันไปกล่าวกับหลานชายสีหน้าจริงจัง“ครับ มู่มู่ออกมา” ซานซานส่งเสียงเรียกสหายในพันธะทันที“ว่ายังไง” มังกรกระดูกใ
ช่วงสายของวันเดียวกันหลังจากที่เจ้าบ้านเชิญแขกผู้มาเยือนกินอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว ชุนก็เป็นตัวแทนพาผู้นำของที่นี่เดินชมในสิ่งที่เขากับกลุ่มของตนได้ทำให้กับสถานที่แห่งนี้ตลอดระยะที่กลุ่มของตนหลงมาอยู่ที่นี่“ข้าผู้เป็นผู้นำของดินแดนแห่งนี้ขอขอบคุณพวกท่านมากที่ได้ให้ความเมตตากับผู้คนในดินแดนของเรา ได
เมื่อแม่ทัพใหญ่ของดินแดนแห่งทะเลได้ฟังคำกล่าวของซินซินก็ทำให้เขาเกิดความคิดที่อยากจะเชิญแม่นางน้อยพร้อมกับชายหนุ่มไปยังดินแดนของตน ดังนั้นเขาจึงได้เปิดปากออกทันทีเร็วเท่าความคิด“ข้าขอเชิญท่านทั้งสองไปยังดินแดนของข้าได้หรือไม่ ท่านผู้รอบรู้” เสียงแม่ทัพใหญ่ของผู้ที่ถูกเรียกว่าหนอนทะเลประสานมือถามสอง
“ข้าสองคนเป็นเพียงคนผ่านทาง ไม่มีความประสงค์ใดเกี่ยวกับที่นี่ และข้าอยากรู้ว่าสถานที่แห่งนี้คือที่ไหนเพียงเท่านั้น” ซานซานหลังเห็นความสุภาพของชายวัยกลางคนผู้นี้เขาจึงได้โต้ตอบออกไปด้วยท่าทางเดียวกัน“เรียนคุณชาย ที่ดินแดนแห่งนี้มีชื่อว่าดินแดนเทียนขอรับ” ชายวัยกลางคนยังคงแสดงท่าทางสุภาพในขณะตอบตามเด







