Share

กล้วยถลอก+

last update publish date: 2026-09-24 19:29:49

ห้านาทีต่อมา

ภายในห้องพักหรูโทนสีเข้มที่ปิดม่านทึบจนแทบไม่เหลือแสงจากภายนอกเล็ดลอดเข้ามา ความเงียบสงบภายในห้องกลับยิ่งขับเน้นความหงุดหงิดที่กำลังเดือดพล่านอยู่ในอกให้ชัดเจนขึ้นไปอีก เอ้ผลักประตูเข้ามาอย่างแรงก่อนจะเหวี่ยงโทรศัพท์มือถือกับกระเป๋าสตางค์ลงบนโซฟายาวจนเกิดเสียงดังปึก

"แม่งเอ๊ย..."

ชายหนุ่มสบถลอดไรฟัน พลางยกมือแตะโหนกแก้มตัวเองเบา ๆ ความเจ็บยังคงหน่วงอยู่ตรงจุดที่โดนกระเป๋าฟาด ขณะที่ความปวดแปลบตรงหว่างขาทำให้ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวขึ้นมาทันทีเมื่อเผลอขยับตัวผิดจังหวะ

ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งแผ่บนโซฟาอย่างหมดอารมณ์ ศีรษะเอนพิงพนักด้านหลัง ดวงตาปิดลงอยู่ครู่หนึ่งราวกับพยายามรวบรวมสติ แต่พอภาพเหตุการณ์ในลิฟต์ผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง เขาก็ลืมตาพรึ่บพร้อมถอนหายใจแรง ๆ อย่างหัวเสีย

สุดท้ายก็นั่งไม่ติด

เอ้ลุกขึ้นเดินตรงไปยังตู้เย็น เปิดประตูคว้าขวดน้ำแร่เย็นจัดออกมา ก่อนจะบิดฝาแล้วกระดกดื่มรวดเดียวเกือบครึ่งขวด ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงตามจังหวะการกลืน ขณะที่สายตายังคงมองเหม่อไปด้านหน้าอย่างหงุดหงิดไม่หาย

ดื่มเสร็จชายหนุ่มก็โยนตัวกลับลงบนโซฟาอีกครั้ง คราวนี้ถึงกับนอนเหยียดยาวเต็มตัว แขนข้างหนึ่งพาดอยู่บนหน้าผาก ส่วนอีกข้างกดโทรศัพท์โทรหาเพื่อนสนิททันที

Rrrrrrr

"เออ... วันนี้เจอแต่เรื่องซวยสุดขีดเลยว่ะ กลับมาถึงคอนโดกูยังโมโหไม่หาย กูไปมีเรื่องกับผู้หญิงบ้าที่ไหนก็ไม่รู้อยู่ในลิฟต์ จู่ ๆ ก็ฟาดหน้ากูด้วยกระเป๋าแบรนด์เนมแล้วเตะเข้ากลางหว่างขากูเต็ม ๆ ... เจ็บฉิบหาย "

ปลายสายหลุดหัวเราะออกมาทันที

"สาวมะ? สวยมะ?"

เอ้เบ้ปากก่อนจะพลิกตัวนอนตะแคง หัวเราะหึออกมาอย่างดูแคลน

"แก่~ แต่งตัวจัดเต็ม หน้าแน่น แก๊แก่! อยู่ ๆ ก็พุ่งเข้ามาเล่นงานกูซะงั้น นึกแล้วโมโหไม่หาย มนุษย์ป้าชัด ๆ แบบนี้เรียกวัยทองป่ะ แค่กูคุยโทรศัพท์แล้วเผลอพูดความจริงเรื่องอายุสามสิบห้าถึงกับของขึ้น คิดว่าแก่แล้วคนอื่นต้องเกรงใจรึไงวะ"

"ระวังไว้เถอะมึง เดี๋ยวจะโดนป้าแกล้วงตับ"

เพื่อนปลายสายหัวเราะชอบใจ เอ้หัวเราะตาม พลางยกแขนขึ้นหนุนศีรษะ

"ใครกลัววะ ผู้หญิงก็งี้แหละ ชอบเรียกร้องความสนใจ อยากได้ความเท่าเทียม พูดความจริงหน่อยทำเป็นดราม่า ใช้ความรุนแรงตบตีได้แต่ผู้ชายทำไม่ได้ เท่าเทียมกี่โมงเอ่ย~"

ยิ่งพูดก็ยิ่งออกรสออกชาติ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความคึกคะนองเหมือนเรื่องทั้งหมดเป็นเพียงเหตุการณ์น่าขำ นินทาผู้หญิงจากเรื่องหนึ่งไปอีกเรื่องหนึ่งเสียงหัวเราะดังลั่นอยู่พักใหญ่

"อย่างที่โค้ชบอกเลย... ผู้หญิงอายุสามสิบห้าน่ะน่ากลัว ชอบก้าวร้าวเพื่อประกาศให้โลกรู้ว่ากูสตรองอยู่คนเดียวได้ แต่ความจริงคือขึ้นคานไม่มีใครเอาต่างหาก ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า!"

แสงไฟสลัวสีส้มอมเหลืองจากโคมหัวเตียงทอดตัวอยู่ทั่วห้อง ร่างสูงพลิกตัวนอนหงายอีกครั้งก่อนยกโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนหน้าจอเล่นเรื่อย ๆ หลังวางสายกับเพื่อนเสร็จ ความหงุดหงิดจากเหตุการณ์ในลิฟต์ยังคงค้างอยู่ในหัวไม่หายไปไหน

ชายหนุ่มถอนหายใจยาว พลางเลื่อนหน้าจอผ่านแอปต่าง ๆ อย่างไร้จุดหมาย ก่อนนิ้วจะหยุดลงที่เว็บไซต์คุ้นตา มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

อย่างน้อยคืนนี้ก็คงต้องหาอะไรสักอย่างมาช่วยให้ลืมวันบัดซบวันนี้ไปก่อนก็ยังดี...

หน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบเผยให้เห็นภาพความคมชัดระดับสี่เค ของหญิงสาวหุ่นสะบั้นหั่นแหลก ผิวเนียนละเอียดราวกับน้ำนมกำลังบิดเร่งเรือนร่างยั่วยวนอยู่บนเตียงนอนกว้าง

เสียงครางกระซิบกระซาบเคล้าเสียงหอบหายใจกระชั้นชิดดังเล็ดลอดออกมาจากลำโพงมือถือ ยิ่งขับเน้นบรรยากาศภายในห้องนอนให้ร้อนระอุขึ้นเป็นทวีคูณ

เอ้จ้องมองภาพเหล่านั้นด้วยดวงตาที่เริ่มฉายแววปร่าด้วยความกระหาย ความเจ็บแปลบที่หว่างจากเหตุการณ์เมื่อครู่ถูกความเสียวซ่านเบื้องหน้าเข้าครอบงำอย่างรวดเร็ว

มือข้างหนึ่งสอดเข้าไปใต้ผ้านวมสัมผัสแก่นกายที่กำลังพองขยายร้อนผ่าวก่อนจะเริ่มขยับรูดรั้้งจังหวะแรกด้วยความเร็วเนิบนาบ

บรรยากาศเงียบสงบในห้องพักหรูช่วยขับเน้นเสียงลมหายใจหอบกระชั้นและเสียงเนื้อกระทบผิวจากหน้าจอให้ดังสะท้อนก้องในโสตประสาท

ในคลิปวิดีโอ หญิงสาวสวยสะพรั่งกำลังแย้มเรียวขาออกกว้าง เผยให้เห็นกลีบเนื้ออวบอูมสีชมพูระเรื่อที่ฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำไหลเยิ้มสะท้อนกับแสงไฟ

ชายหนุ่มในคลิปโน้มใบหน้าลงไปซุกไซร้ ใช้ลิ้นร้อนตวัดเลียรัวเร็วจนร่างบางสะดุ้งเฮือกแอ่นสะโพกรับด้วยความเสียวซ่าน เสียงครางหวานล้ำดังระงม

"อ๊ะ... เสียว... ตรงนั้น... แรงอีก..."

เอ้กลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่ มือหนาที่สาวรุดแก่นกายของตัวเองเริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้นและหนักหน่วงขึ้ึ้นตามอารมณ์ที่ไต่ระดับพุ่งสูง

นิ้วโป้งกดขยี้ส่วนยอดไวสัมผัสจนเจ้าตัวต้องเงยหน้าขึ้นพ่นลมหายใจยาวด้วยความเสียวซ่าน

ดวงตาคมกริบจดจ้องมองภาพในจอด้วยความหิวกระหาย ปากพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่าด้วยความหมั่นไส้ผสมอารมณ์ดิบ

"แม่งเอ๊ยหุ่นน่าเย็ดชิบ... อยากกระแทกให้ร้องครางดัง ๆ แบบนี้ชะมัด อยากรู้จริง ๆ ว่าถ้าได้เปิดซิงรูฟิต ๆ ของเด็กเอ๊าะ ๆ มันจะตอดแน่นจนเสียวหัวควยขนาดไหน..."

ภาพชายหนุ่มในจอดันแก่นกายลำใหญ่เข้าสู่ช่องทางคับแคบ เสียงเนื้อกระทบกันดังตับ ๆ ๆ ๆ เคล้ากับเสียงกรีดร้องครางกระเส่าด้วยความเสียวจนแทบขาดใจ

กระตุ้นจินตนาการดิบเถื่อนในหัวของเอ้ให้แล่นพล่าน เขาจินตนาการถึงความนุ่มหยุ่นและความอุ่นร้อนของการสอดใส่ ลมหายใจเริ่มติดขัด เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดซึมตามไรผมขณะที่มือขยับรัวเร็วจนใกล้ถึงขีดสุด

"อูยยยยย เด้าแรงๆ แบบนั้น สะใจชิบ!"

พั่บๆๆๆๆๆ

เสียงครางต่ำในลำคอของเอ้ดังขึ้นอย่างลืมตัวเมื่อจังหวะในมือทวีความรุนแรงและดิบเถื่อนขึ้นเรื่อย ๆ

"อ่า... ใกล้แล้ว... แม่งเอ๊ย... เสียวหัวชิบหาย..."

พั่บๆๆๆๆๆ

"ซี้ดดด อาาาา แม่ง จะเสร็จแล้ว จะ..เสร็จ"

ทว่า... ในวินาทีที่ระเบิดอารมณ์กำลังจะพุ่งทะยานถึงจุดไคลแม็กซ์ ภาพความเซ็กซี่บนหน้าจอกลับถูกกระชากหายวับไปกับตา เมื่อใบหน้าเฉี่ยวคมของ "ยัยป้า" ในลิฟต์ที่ยืนจ้องเขาด้วยแววตาวาวโรจน์พุ่งวาบเข้ามาแทนที่อย่างดื้อ ๆ

ไม่เพียงแค่นั้น ภาพส้นรองเท้าส้นสูงที่กระแทกเข้ามาตรงกลางเป้าพร้อมเสียงตวาดกร้าวดังสะท้อนก้องซ้ำ ๆ ในหัวสมองจนแก่นกายที่กำลังแข็งขืนหดเกร็งวูบลงทันที

“ผู้หญิงอายุสามสิบห้ามันหนักบนหัวแกเหรอไอ้ทุเรศ!”

"อึ่กก เหี้ยเอ๊ย!"

เอ้สะดุ้งสุดตัว มือที่กำลังสาวรุดหยุดชะงักกะทันหัน ความเสียวซ่านมลายหายไปในพริบตา ถูกแทนที่ด้วยความระบมแปลบปลาบที่หว่างขาและความทรงจำอันน่าอัปยศที่ตามมาหลอกหลอนจนขนลุกซู่

"อีป้า! แม่งหลอกหลอนกูได้แม้กระทั่งเวลาแบบนี้ เป็นผีหรือไงวะ!"

เอ้สบถลั่นห้องด้วยความโมโหจัด ขว้างมือถือลงบนเตียงอย่างหัวเสีย ความต้องการเมื่อครู่วับหายไปกับตา เหลือไว้เพียงอาการเจ็บแปลบที่จู๋

แม่ง..กล้วยถลอก

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • 35 น่ากินที่สุด   เก็บส้วมไว้ใกล้ตัว

    ภายในห้องทำงานส่วนตัวของประธานสาว ประตูกลอนถูกลงไว้อย่างแน่นหนา บรรยากาศด้านในเย็นเฉียบจากแอร์ที่เปิดแข่งกับความหัวร้อนของเจ้าของห้อง ศรีเดินจ้ำอ้าวกระแทกส้นเท้าเข้ามาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ สีหน้ายังคงบึ้งตึงและคุกรุ่นไปด้วยความโกรธ ในขณะเดียวกัน ศรเดินตามเข้ามาเงียบ ๆ ร่างเล็กไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนกหรือตกใจอะไรสักนิด เธอเดินตรงไปยังมุมชงกาแฟประจำห้องทันที ภาพลักษณ์ภายนอกของศรอาจจะดูเป็นสาวน้อยแบ๊ว ๆ น่ารักน่าเอ็นดูเหมือนเด็กฝึกงาน แต่รสนิยมจริง ๆ ของเธอสวนทางกับหน้าตาลิบลับ ศรไม่เคยชอบของหวานหรือเครื่องดื่มใส่นมน้ำตาล ของโปรดของเธอคือกาแฟดำเข้มข้นไม่ใส่น้ำตาลสักหยดเพื่อปลุกความตื่นตัว ครืดดดด~ ผงกาแฟคั่วบดอยู่ข้างใน กลิ่นหอมกรุ่นของคาเฟอีนลอยแตะจมูก ผิดกับพี่สาวภายนอกดูเป็นประธานสาวจอมโหด เด็ดขาด และน่าเกรงขาม แต่ศรีชอบของหวาน โดยเฉพาะชาไข่มุกและขนมหวาน ศรเหลือบมองพี่สาวที่กำลังนั่งกอดอกหน้าหงิก ก่อนจะตัดสินใจหยิบแก้วชาไข่มุกพลาสติกใส แก้วเดียวกับที่เอ้เพิ่งซื้อมาฝากที่ถือติดมือเข้ามาด้วย วางแปะลงบนโต๊ะตรงหน้าพี่สาวโดยไม่ต้องเอ่ยถามสักคำ ศรีชะงักไปนิด ดวง

  • 35 น่ากินที่สุด   งานดีดีที่เลือกเอง

    ว้อด.. เดอะ.. ฟัคคคค!! แสงไฟนีออนสาดส่องลงมากระทบกับกองเอกสารและแฟ้มงานตั้งสูงท่วมหัวจนแทบจะกลบมิดร่างสูงของเอ้ที่นั่งหลังจอโต๊ะทำงานในห้องผู้จัดการทั่วไป มือหนาที่เคยจับปากกาเซ็นอนุมัติอย่างมั่นอกมั่นใจ ตอนนี้กลับชะงักค้าง..ไม่รู้จะหยิบอันไหนก่อนดี หมือนมันจะถล่มลงมาทับตายได้ทุกเมื่อถ้าไปแตะต้องไอ้กองกระดาษตรงหน้า "นี่งานรายวัน...หรืองานรายปีวะเนี่ย"มือหนาพลิกเปิดแฟ้มบัญชีหนาเตอะ เล่มแล้วเล่มเล่า รายงานยอดขาย งบประมาณไตรมาส และโปรเจกต์มหาศาลที่ถูกกองสุมไว้ราวกับภูเขาเลากา "ให้ตายสิ..นี่กองเอกสารหรือกองทรายวะเนี่ย เยอะจัด!!" เอ้สบถออกมาเสียงดังลั่นห้อง มือข้างหนึ่งขยี้กลุ่มผมปาดเจลจนยุ่งเหยิง นัยน์ตาคมกริบเบิกกว้างด้วยความตะลึงเมื่อกวาดสายตาไปดูรายการที่เหลืออยู่ อย่าว่าแต่จะไปกินข้าวเย็นกับเลขาฯ สาวตามที่ลั่นวาจาไว้เลย ต่อให้ใช้เวลาทำงานหามรุ่งหามค่ำติดต่อกันสิบวันสิบคืน งานกองนี้ก็ไม่มีทางเสร็จทันหรอก!Rrrrrr โทรศัพท์มือถือวางอยู่บนโต๊ะแผดเสียงร้องดังขึ้นมาในเวลาเลิกงานดังลอดออกมาขัดจังหวะความเครียดพอดิบพอดี"ว่าไง""เลิกงานแล้วไปไหนกันดี""ไม่ต้องโทรหากูเดือนนึ

  • 35 น่ากินที่สุด   อ่อยป้ะ

    เอ้ส่งเสียงนุ่มทุ้มชวนฝัน พลางเลื่อนแก้วชาไข่มุกเข้าไปใกล้ศรมากขึ้นอีกนิด ดวงตาคมกริบมองสำรวจใบหน้าจิ้มลิ้มด้วยความเอ็นดูระคนอยากหยอกเย้า "พอดีพี่ผ่านร้านข้างล่างสีหวานสวยของชาทำให้นึกถึงใบหน้าหวานๆ ของน้อวก็เลยซื้อมาฝากดื่มแล้วจะได้ชื่นใจหายเหนื่อยไงคะ" ​ศรเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยมองแก้วชาไข่มุกสลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่่พยายามส่งสายตาหวานเชื่อมมาให้ ภายใต้ใบหน้าใสซื่ออินโนเซนต์และรอยยิ้มพิมพ์ใจที่แย้มกว้างจนแก้มปรินั้น สมองอันฉลาดเป็นกรดของเลขานุการสาวกลับกำลังแล่นฉิวด้วยความเจ้าเล่ห์เต็มพิกัด ​หึ... เด็กนี่... มาทำท่าทางกรุ้มกริ่มใส่แบบนี้... คงยังไม่รู้สินะว่าสวยสังหารเป็นยังไง ศรคิดในใจอย่างนึกสนุก รอยยิ้มสดใสบริสุทธิ์ผุดขึ้นบนใบหน้าจนดูไร้พิษภัยราวกับกระต่ายน้อยในทุ่งลาเวนเดอร์ ​"อุ้ย~ขอบคุณมากเลยนะคะผู้จัดการ ใจดีจังค่ะ" ศรเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานเชื่อม ก้มหน้าลงเล็กน้อยทำท่าเขินอายตามบทบาทเด็กสาวใสซื่อ ก่อนจะแกล้งทำเป็นจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ ทว่าจังหวะที่เธอยืนขึ้นเต็มความสูงและขยับตัวเข้าใกล้โต๊ะเพื่อรับแก้วชา ร่างระหงที่ซ่อนรูปอยู่ใต้ชุดทำงานเนื้อบางก็ขยับเข้าหาเอ้ในร

  • 35 น่ากินที่สุด   เลขาคนสวยอยู่ห้องตรงข้าม

    ติ๊ง! เสียงจากลิฟต์โดยสารดังขึ้นพร้อมบานประตูสเตนเลสสีเงินเลื่อนเปิดออกช้า ๆ ร่างสูงของเอ้ที่ก้าวขาโซเซออกมาเล็กน้อย ฤทธิ์แอลกอฮอล์จากการฉลองตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปคนใหม่ทำให้มึนตึ้บมือข้างหนึ่งยกขึ้นเสยผมสีเข้มที่ปรกหน้าผากลวก ๆ ดวงตาคมกริบหรี่ลงโฟกัสภาพตรงหน้า ร่างหนายืนปักหลักอยู่หน้าลิฟต์ ห่างจากห้องพักค่อนข้างไกลโข มือข้างที่ว่างกำลังควานหาคีย์์การ์์ดในกระเป๋ากางเกงสแลคอย่างทุลักทุเล "อยู่ไหนวะ.." ติ๊ดๆๆๆ "หนูถึงห้องแล้วค่ะไม่ต้องห่วงเดี๋ยวหนูจัดการเอง.." ทว่า จังหวะนั้นเองสายตาที่พร่ามัวกลับสะดุดเข้ากับร่างเล็กปุ๊กปิ๊กของใครบางคนที่กำลังยืนทาบคีย์การ์ดหน้าห้องฝั่งตรงข้าม "เอ๊ะ..นั่นมัน?" เอ้ชะงักฝีเท้าที่กำลังจะก้าวเดินมองร่างของหญิงสาวตัวเล็กจิ๋วในชุดเดรสผ้าฝ้ายสีครีมอ่อนละมุนสะดุดใจ เส้นผมสีดำสนิทตัดทรงหน้าม้าหนานุ่มรับกับหน้าผากมน ดวงตากลมโตบ้องแบ๋ว เรือนร่างบอบบางไซส์มินิที่สูงแค่ไหล่ ริมฝีปากอิ่มจิ้มลิ้มน่ารักน่าเอ็นดูแบบเด็กสาวสไตล์ญี่ปุ่น ให้ตายสิ... เอ้กะพริบตาปริบ ๆ ไล่ความมึนเมาออกจากหัว สมองที่แล่นช้าลงเพราะแอลกอฮอล์เริ่มประมวลผลชัดเจนขึ้นเรื่อย

  • 35 น่ากินที่สุด   น้องสาวแสนดี

    "นี่พี่ลาหยุดงานมาสามวันแล้วนะ ประชุมบอร์ดวันนี้ก็ไม่ยอมเข้า เอกสารกองโตบนโต๊ะหนูเคลียร์ไม่ไหวแล้วนเนี่ย" คนนอนกางแขนกางขาบนเตียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ยันตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ยกมือขึ้นขยี้หัวฟู ๆ ของตัวเองด้วยความเหนื่อยล้า "พี่ลาพักร้อน" "ไม่มีให้ลาค่ะนั่นบริษัทของคุณนะคะคุณประธาน คุณต้องไปจัดการเองจ้า" "ให้ทางบอร์ดจัดการกันเองก่อนสิ พี่จะนอนพักผ่อน ไม่เห็นรึไงว่าสมองจะระเบิดอยู่แล้ว" ศรีเบะปากทำหน้ามุ้ย ทิ้งตัวลงนอนหงายแผ่หลาบนฟูกนุ่มอีกรอบอย่างดื้อดึง "หมดเวลาแล้วค่ะ! แค่สามวันบริษัทก็วุ่นวายกันจะแย่แล้ว... อ้อ จริงสิ พี่ศรี วันนี้หนูเพิ่งรับพนักงานใหม่เข้ามาทำตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปคนใหม่ด้วยนะ" "อือ..." "เม้าท์ให้ฟัง เป็นผู้ชายที่ตลกมากกกก" "อือ ๆ " "ในใบสมัครระบุว่าอายุ 25 ปี แต่วางมาดเหมือนอาเสี่ยใหญ่ ดูแก่แดดแก่ลมสุด ๆ เขาหน้าตาหล่อนะ แต่ขี้เก๊กมากกกก~ แถมยังชอบทำท่าลอย ๆ เหมือนพวกช่างจินตนาการเพ้อฝันตลอดเวลาด้วยนะ" "แล้วยังไงต่อ?" "ใส่น้ำหอมกลิ่นเก่า ๆ ด้วยกลิ่นฉุนกึกเตะจมูกสุด ๆ อะ คนนี้แหละที่ทางเราเพิ่งรับเข้าทำงานตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปคนใหม่" "ใ

  • 35 น่ากินที่สุด   พี่สาวตัวร้าย

    แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลอดผ่านผ้าม่านโปร่งสีขาวเข้ามากระทบบนเตียงนอนยับยู่ยี่ ภายในห้องนอนกว้างขวางอบอวลไปด้วยความสงบ อยู่คอนโดคนเดียวก็ดีแบบนี้ ร่างบางในชุดนอนเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้นจู๋นอนกระดิกขาไปมาอย่างสบายอารมณ์ นัยน์ตากลมโตจดจ่ออยู่กับหน้าจอยเกมส์ นิ้วเรียวเล็กกดรัว ๆ เล่นเกมต่อสู้ข้ามวันข้ามคืนจนขอบตาดำคล้ำ ข้างกายมีกระป๋องน้ำอัดลมสีแดงสดที่เปิดดื่มจนหมดเกลี้ยงวางเกลื่อนกลาดอยู่หลายใบ ซองขนมขบเคี้ยวและเศษสาหร่ายที่ร่วงกราวเกลื่อนฟูก เจ้าตัวปิดเครื่องโทรศัพท์มือถือหนีโลกภายนอกและภาระงานทั้งหมดมาเป็นวันที่สามแล้ว แสงแดดยามบ่ายคล้อยทอดตัวเป็นแนวยาวผ่านผ้าม่านโปร่งสีขาวเนื้อบางเบา สาดส่องเข้ามาภายในห้องนอนกว้างขวางสไตล์มินิมอลของคอนโดมิเนียมหรูใจกลางเมือง บรรยากาศเงียบสงบอบอวลไปด้วยความอึมครึมจากมรสุมชีวิตที่เพิ่งโถมเข้ามาใส่เจ้าของห้อง แกร๊ก... เสียงกลอนประตูห้องนอนถูกปลดล็อก พร้อมกับการปรากฏร่างของสาวตัวเล็กหน้าตาน่ารัก ปากบางแยกเขี้ยวจนเผยให้เห็นเหล็กดัดฟันสีชมพู ในชุดกระโปรงสั้นสีพาสเทลที่ถือวิสาสะไขคีย์การ์ดสำรองเข้ามาเองโดยไม่ต้องเคาะ "พี่ศรี" เสียงใส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status