로그인VANIEL STOOD IN front of Kenan, knowing one thing. Hindi nito pwedeng basta na lang kaladkarin si Phoebe kung kailan niya maisipan. Alam niyang kagalang-galang ang katauhan ni Kenan pero ang gawin nito iyon sa kanyang harapan sa kaibigan ay ibang usapan. Vaniel's sunny disposition vanished, replaced
THIS SIMPLE GESTURE reminded Phoebe of some small interactions they had shared back in school, and her expression instantly brightened. Nakasuot siya ng puting bestida ngayon sa kanilang scene. The hem of the dress fluttered slightly from the swing. Sumasayaw ang bawat hibla ng buhok niya sa ihip ng
SERYOSO ANG MUKHANG prenteng inayos ni Kenan ang pagkakaupo at hinarap na si Phoebe na nasa kanyang harapan.“I don't feel that sense of relief coming home after a long day.” Kenan's words effectively shut down any further questions Phoebe might have. Siya ang direktor, siya ang dapat na masunod sa
SINAMAAN SIYA NG tingin ni Phoebe kung kaya naman walang pakundangan na sinunod siya ni Vaniel sa kanyang nais. Kumalas na ito ng yakap at mataman na rin siyang tiningnan sa mukha. Umismid naman si Phoebe. Ilang beses umirap. Iyong irap na hindi galit kundi puno ng kapilyahan. Kilala siya ng lalaki
KENAN REMAINED SILENT, a hint of eagerness in his eyes as he tried to pursue Phoebe. Kailangan niya itong makausap. Oo, natutuwa siya kanina habang pinaglalaruan ang damdamin ni Phoebe ngunit ng mga sandaling iyon ay nilalamon na siya ng konsensya. Kailangan niyang humingi ng tawad kay Phoebe na ala
DUNNY, PHOEBE'S MANAGER who is also confused about what happened, stood up and blocked her way too. Pilit inaayos ang sitwasyon na huwag ng palalain pa ng alaga. “Saan mo balak pumunta?” Napakurap ng mata ang dalaga na tila nahimasmasan sa tinig ng manager. Hindi niya rin alam. Gusto lang niyang h
SA KATAWAN NI August tumama ang kutsilyong hawak ni Adrian. Kitang-kita iyon ng mga mata ni Naomi. Naomi’s face turned pale with fright, but August had already pushed her into the room and closed the door. Nanigas na ang katawan ni Naomi na ilang sandali pa ay biglang nangatal sa labis na takot. Sa
NANG MATAPOS NA ang filming ng scene, walang inaksayang pagkakataon si Adrian na pumunta sa silid kung nasaan si Naomi. Malakas niyang kinatok ang pintuan ng silid nito. Walang pakialam kung may maistorbong nagpapahinga o may makakita noon sa kanya. “Naomi? Naomi?” Napaikot ang mga mata ni Naomi s
PALIKO NA SANA si August sa kanto upang bumaba at tuluyan ng makalabas ng building kung saan namamalagi ang mga cast ng ginagawang film nina Noami, nang biglang may isang pigura ang humarang sa harap niya. Hindi na siya magtataka, lalo na at nakita niyang pamilyar ang bultong iyon na walang iba kung
HINDI LANG SA mukha ang ipinakita ni Naomi na seryoso siya kundi maging sa tono ng kanyang boses.“Precisely because I have experienced that kind of darkness, I know how terrifying, suffocating, and desperate it is. Ayokong maranasanan mo ang mga bagay na iyon. I don’t want to bring you any trouble







