تسجيل الدخولกริ๊งงงงงงง ~เสียงชวนแสบแก้วหูดังลั่นออกมาจากนาฬิกาทรงกลมที่ถูกตั้งไว้บนหัวนอนทำให้ร่างเปลือยเปล่าของสามีกับภรรยาหมาดๆ ของเขาที่กำลังนอนกอดกันกลมอยู่ใต้ผ้าห่มต้องปรือตาตื่นอย่างช่วยไม่ได้…แขนแกร่งเอื้อมไปตรงหัวนอนแล้วกดปิดเสียงดังลั่นนั่นทันที เมจิที่ตื่นเต็มตาแล้วแม้ใบหน้าสวยจะยังบ่งบอกถึงความงัวเ
ตาสวยปรือมองใบหน้าหล่อที่แลจะเคลิบเคลิ้มกว่าครั้งไหนๆ ก่อนจะเริ่มบดเอวใส่คนใต้ร่างเนิบๆ แต่แนบแน่น…เธอควงสะโพกผายหมุนวนเป็นวงกลมให้แท่งร้อนของเขาที่รุกล้ำอยู่ด้านในบดเบียดเข้าใส่โพรงเนื้อนุ่มได้อย่างเต็มที่ก่อนจะเริ่มยกตัวขึ้นแล้วกดกายลงมาตามแรงโน้มถ่วงจนเต้าสวยกระเพื่อมไปตามจังหวะของเธอ“อ่า เก่งมา
หลังแต่งงาน 3 เดือนสวัสดีค่ะ เมจิภรรยาของผู้บริหารเดย์ไลต์แล้วก็ออลเดย์คอมมูนิตี้แบบหมาดๆ อืม…ถ้าถามว่าหลังจากแต่งงานกับพี่วินแล้วเป็นยังไงหรอ? ก็…เกินความคาดหมายสำหรับเธอนะเพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นตั้งแต่เจอกับพี่วินมันดูเหมือนฝันและเกินกว่าที่เธอคาดหวังไว้ ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงธรรมดาๆ แบบเธอ
“…” ตาสวยปรือมองใบหน้าหล่อคมหลังแว่นตาแล้วแอ่นเนินเนื้อเบียดเข้าหาแท่งร้อน“อ่า ไม่ไหว”ปึก! วินกุมมือบางที่จับท่อนเอ็นของเขาอยู่ก่อนจะเป็นฝ่ายออกแรงบังคับให้เธอแหย่มันเข้ารูสวาทของตนเองจนสุดลำ“อื้อออ แน่นรูจังค่ะพี่วิน ทำไมใหญ่ขนาดนี้ อ๊า…”เสียงหวานที่กำลังพร่ำบอกถึงกับขาดห้วงไปเพราะเอวสอบขยับโยก
หลังแต่งงาน 3 เดือนสวัสดีครับ ผมวินเนอร์ผู้บริหารเดย์ไลต์แล้วก็ออลเดย์คอมมูนิตี้ ถ้าถามว่าหลังจากแต่งงานกับเมจิแล้วเป็นยังไงหรอ? อืมมมม ก็…ไม่ได้ต่างไปจากตอนแรกเท่าไหร่นะเพราะเท่าที่ผมคิดไว้เนี่ยมันน่าจะทำให้เราแสดงความรักต่อกันได้มากขึ้นโดยไม่ต้องสนใจว่าคนภายนอกจะมองไปในทางที่ไม่ดีหรือความไม่เหมาะ
ครืดดดด ~ ประตูบานใหญ่ถูกเปิดอ้าออกด้วยแรงของเธอ…เมจิมองความมืดภายในห้องเปล่าตรงหน้าด้วยสีหน้างุนงง…ฉันมาผิดห้องหรือเปล่านะ?พรึบ! พรึบ! พรึบ!ในจังหวะที่คนตัวเล็กเตรียมจะหันหลังกลับไฟก็ถูกเปิดขึ้นไล่ไปตามโถงทางเดินอย่างพร้อมเพรียงกัน ทำให้ร่างบางยืนนิ่งชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจแทรกตัวเข้ามา
ก่อนเวลาถ่ายทอดสดสองชั่วโมง…ร่างแบบบางของเมจิเพิ่งลงมาที่ชั้นห้ายังสถานที่จัดงานพร้อมกับยืนมองเหล่าบรรดาพนักงานของคอมมูนิตี้มอลล์กับเคซีกรุ๊ปที่กำลังวิ่งวุ่นจัดแจงงานเปิดตัวที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่ถึงสองชั่วโมงข้างหน้า…โชคดีที่เท้าของเธอหายทันวันเปิดงานพอดีเลยมีโอกาสได้มาเป็นส่วนหนึ่งในงานครั้งนี
“ซี้ดดด อ๊า” เมจิปล่อยเสื้อออกจากปากให้ตกลงบนเต้านิ่มของเธออย่างไม่สนใจในคำพูดของร่างแกร่งในตอนแรกเพราะไม่สามารถทนกลั้นเสียงร้องของตัวเองได้อีกต่อไป“อื้มมม”สองตาประสานกันหวานเชื่อมไปด้วยแรงปรารถนาก่อนที่วินเนอร์จะเป็นฝ่ายชักนิ้วออกมาก่อนตามด้วยเมจิที่ปล่อยมือออกจากลำรักของเขาแล้วส่งสายตาเชื้อเชิญแ
ฮื้อ ฮือ ฮื่อ ~ เมจิยืนฮัมเพลงพร้อมกับล้างจานอยู่ในครัวหลังจากที่เพิ่งกินมื้อค่ำกับพี่วินเสร็จเธอก็เลยไล่ให้เขาไปอาบน้ำอาสาเป็นคนมาล้างจานเอง ตอนนี้เธอเริ่มลงน้ำหนักที่เท้าได้เยอะแล้วเลยไม่ต้องให้คนตัวสูงมาทำอะไรให้เหมือนเมื่อสองสามวันก่อนถึงแม้จะยังไม่หายดีเพราะยังลงน้ำหนักได้ไม่เต็มที่มากเลยยังเดิ
เพี๊ยะ! มือบางยกขึ้นตีแขนของวินก่อนจะทำหน้าดุใส่ที่อยู่ดีๆ เขาก็พูดแทรกขึ้นมา“ก็เมยังไม่หายจะคุยงานอะไร” ร่างหนาหันมาบอกเหตุผลอย่างคนไม่ยอม“เมแค่เจ็บขาไหมปากกับสมองยังใช้การได้ปกติ…ได้ค่ะพี่โคบี้” เธอบอกเขาแล้วตอบกลับปลายสายที่เงียบฟังอยู่“ไม่ได้! พี่ลงไปไม่ได้ตอนบ่ายมีประชุม”อะไรของเขาเนี่ยมีปร







