로그인Chapter 114Samantha's POVKinabukasan, naghanda na kami para sa meeting. Maaga akong nagising upang siguraduhing maayos ang lahat ng kailangan. Habang inaayos ko ang aking sarili, si Bastien naman ay abala sa paghahanda ng mga dokumento at pagre-review sa kanyang presentation.Pero bago kami tuluyang umalis, pinuntahan muna niya si Ezee para yakapin. Parang hindi kumpleto ang araw niya kapag hindi nasisilayan ang pogi kong anak.Nakangiti akong nakasandal sa may pintuan habang pinagmamasdan silang dalawa. Nakaupo si Ezee sa kama, at nang makita niya si Bastien ay agad siyang ngumiti.“Good morning, Dad!”Parang may kung anong bagay na lumambot sa mukha ng asawa ko nang marinig ang tawag na iyon.“Good morning, buddy!”Yumakap si Bastien sa anak ko at hinalikan ito sa noo. Pagkatapos ay inayos niya ang buhok nito at tinanong kung nakatulog ba ito nang maayos.“Did you sleep well?”“Yes, Dad. Are you going to work?”“Yes, buddy. I have an important meeting today.”“You can do it, Dad!”
Chapter 113Samantha’s POVHalos hindi masyadong makatulog si Bastien sa anxiety dulot ng mga bisita niya kinabukasan. Ilang beses ko siyang nahuling nagbabago ng posisyon sa kama, habang ako naman ay nakahiga sa tabi niya at pinagmamasdan ang bawat kilos niya. Natapos ko naman ang mga kailangan para sa meeting na iyon, at tiwala ako na magiging maayos ang lahat. Alam kong pinaghandaan niya nang mabuti ang proyektong ito, kaya wala akong nakikitang dahilan para masyado siyang kabahan.Parang habang mas nakikilala ko ang asawa ko, mas marami pa akong natutuklasan tungkol sa kanya. May pagkakataon palang madali rin siyang mabalisa, lalo na kapag may bagay na talagang mahalaga sa kanya. Buo ang tiwala niya sa sarili niya, pero may mga sandali rin na nawawalan siya ng kumpiyansa. Hindi naman siguro maiiwasan iyon, lalo na kung napakalaki ng nakasalalay sa isang desisyon.Siguro dahil gusto niyang ma-impress ang nanay niya at malaki ang inaasahan sa kanya sa proyektong ito. Yamang wala siy
Chapter 113Samantha’s POVKahit anong pilit kong maging positibo, hindi ko maikakailang may mga bagay pa rin akong pinagdududahan. Lalo na kapag naaalala ko kung paano tumingin sa akin si Camille sa tuwing magtatagpo ang aming mga landas.Dumating kami ng asawa ko sa Montclair Enterprise nang eksaktong alas otso ng umaga.Nagbihis ako ng isang eleganteng green satin blouse and off-white slacks. Simple lamang ang suot ko, pero alam kong bagay sa akin ang kulay at istilo. I fixed my hair, applied a little makeup, and wore my favorite perfume.Para kasing makikipagdigma ako sa mga taong naroroon.Naalala ko pa ang sinabi ni Nanay sa akin.Kapag lalaban ka, dapat lumaban ka na MAGANDA, para doon pa lang manginig na ang mga kalaban mo.Napangiti ako habang inaayos ang singsing sa aking daliri.Maraming beses ko nang nasubukan iyon, at sa totoo lang, epektibong-epektibo. Hindi naman kailangang sumigaw o makipagsagutan para ipakita ang iyong lakas. Minsan, sapat nang maging kalmado, maayos,
Chapter 112Bastien’s POV“What?”Napalingon si Samantha dahil medyo napalakas ang boses ko. Hindi kasi pumasok sa opisina ang ilan sa mga taong pinagkakatiwalaan ko. I had already given them specific instructions, and they knew how important the preparations were for tomorrow’s meeting. Kaya naman hindi ko maiwasang mainis nang malaman kong wala sila sa kanilang mga puwesto.“Really? Altogether?”Napahawak ako sa noo habang muling tinitingnan ang mga mensaheng natanggap ko. I tried calling them one by one, hoping that there was a reasonable explanation for their absence, but none of them bothered to answer my calls.May kailangan pa naman akong tapusin na trabaho, pero wala ang mga inaasahan ko. Napakalaking deal iyon sa kumpanya, at hindi ko maaaring hayaang masira ang lahat dahil lamang sa iresponsableng pag-uugali ng ilang empleyado.“What is it, Hon? Can I be of any help?” tanong ni Samantha habang pinagmamasdan ako.Napatingin ako sa kanya. For a moment, I hesitated. Hindi ko na
Chapter 111Samantha's POVHindi ko alam kung paano sasagutin ang tanong niya. Kung alam lang niya ang mga bagay na tumatakbo sa isip ko ngayon, baka siya rin ang unang matakot sa mga tanong na gusto kong itanong.“No. I’m just curious.”“Then stop being curious and start getting hungry,” biro niya.Napatawa ako nang bahagya. Ganoon naman siya, palaging may paraan para pagaanin ang pakiramdam ko.Pero sa kabila ng ngiti ko, hindi mawala-wala sa isip ko ang mga kilos niya.Nang naiserve na ang pagkain, nakita kong excited na excited siya. Para bang matagal na niyang hinihintay ang sandaling iyon.Nagtimpla pa siya ng sawsawan.Kumuha siya ng patis, pinigaan ng kalamansi, saka dinagdagan ng chili sauce. Hinalo niya iyon nang ilang beses bago tikman.Isang pamilyar na kilos na pilit kong itinatanggi.Medyo may kung anong kumurot sa puso ko.Pareho sila, nasabi ko na lang sa isip.Bawat subo niya ay nagpapakita ng pananabik. Para bang hindi lang simpleng pagkain ang nasa harapan niya kund
Chapter 110Samantha’s POVPapaalis na ako sa burol ni Mrs. Lyn Sanchez nang dumating din si James at si Grace. Andun kami sa labas.“Aalis na kayo?”“Yes, hinihintay ko lang si Basty,” sagot ko.“Hindi pala siya sumama?”“Oo eh.”“Tito Arthur, kamusta po?”“Okay naman, James.”Bumati rin si Grace kay Tito Arthur. Sandali kaming nag-usap tungkol sa burol at sa mga alaala namin kay Tita Lyn.“Iniwan na po tayo ni Tita Lyn,” malungkot na sabi ni James.“Oo nga, pero marami naman siyang nagawa sa buhay niya, and she is sleeping now, laid to rest,” sagot ni Tito Arthur. “At least, she lived a meaningful life. Marami siyang natulungan at napasaya. Hindi natin maitatangging may mga taong tulad niya na kahit wala na, mananatili pa rin sa alaala natin.”“Oo nga po.”Napatingin ako sa paligid. Tahimik ang lugar kahit may mga taong patuloy na dumarating upang makiramay sa pamilya ni Tita Lyn. May kakaibang lungkot talaga ang bawat burol. Kahit alam nating bahagi ng buhay ang kamatayan, hindi pa
Chapter 5Samantha’s POVBiglang nag-ring ang phone ko habang kausap ko si Enrico. “Si Papa”Mukhang nakapagsumbong na ang mag-ina kay Papa. Siguro pinalabas na naman nila na sila ang dehado. “Samantha, ano naman ang ginawa mo sa kapatid mo? Bakit na naman iyak siya nang iyak? Hindi ka na ba ma
Chapter 4Samantha’s POVNautusan ako ni Ninang Amanda na makipag-meet sa client. Dapat kasama ko si Enrico, pero hanggang ngayon ay wala pa rin siyang paramdam. “Ha? Wala pa siya diyan? He agreed with me last night. If hindi siya dumating, ok lang naman diba Sam, I think you can do it.”sabi ni
Chapter 3Samantha's POV“ I don't like this proposal, scrap it! “ sigaw ni Enrico sa board“We think na hindi ganyan ang sasabihin ni Chairman” Sabi ni Mr. Bagatsing“You want to bet?” Sabi ni RicoTinawagan niya ang kanyang ina at pagkatapos ay niloudspeaker niya ito. “Mom, I have here a piece o
Chapter 2Samantha’s POVHabang abalang-abala ako sa pag-type ng memo na ipapadala ko sa opisina ng mga executives, biglang dumaan ang napakakisig kong crush na si James Lucas. Nakasuot siya ng kulay blue long-sleeved polo, pagkatapos ay nakaputing slacks. Ang neat niyang tingnan at mukhang ang ba







