วันต่อมา
น้ำตาลมาทำรายงานบ้านเซลีนในช่วงสิบโมงเช้า รถหรูจอดหน้าบ้านสองชั้นธรรมดาแต่ดูอบอุ่น รอบบ้านเต็มไปด้วยต้นไม้ร่มรื่น ดอกไม้นานาพันธุ์ที่แม่เซลีนชอบ
ร่างบางในชุดเสื้อกล้ามมีขาวจากแบรนด์หรู กางเกงยีนส์ขายาวสีเข้มเอวต่ำ และรองเท้าแตะแอร์เมสก้าวลงจากรถหรู ผิวขาวสะท้อนกับแสงแดดเปล่งออร่าเรียกสายตาคนรอบข้างให้หันมามอง โดยเฉพาะป้าบ้านฝั่งตรงข้ามที่กำลังยืนรดน้ำต้นไม้ชะเง้อคอมองตั้งแต่เห็นรถขับมาจอด ค่อยๆ ขยับมาเรื่อยๆ จนใกล้รั้วบ้าน
“แฟนเซนต์เหรอแม่หนู” ป้าบ้านฝั่งตรงข้ามเอ่ยขึ้น ราวกับแพ้เสียงในหัว
น้ำตาลหันขวับ
“เมื่อกี้…ว่าอะไรนะคะ?”
“ป้าถามว่าแฟนเซนต์เหรอ”
หญิงสาวยิ้มหน้าบานปานกระด้ง หลังจากโดนเอ่ยถามแบบนั้น
“ป้านี่ตาถึงจังเลยนะคะ” อยากให้รางวัลป้าแกจริงๆ พูดถูกใจมากค่ะคุณป้า
“แสดงว่าใช่”
“เหมาะสมกันไหมคะ?”
“สุดๆ จ้ะ สวยหล่อเหมาะสมกัน”
“ไว้รอบหน้ามาอีกหนูซื้อขนมมาฝากนะคะ ฝากชงบ่อยๆ” เธอยิ้มหน้าบานเดินเข้าบ้านเซลีน จังหวะหันมาปิดประตูรั้วไม่วายยิ้มกับป้าบ้านฝั่งตรงข้าม
ป้าคนนี้ตาแหลมมาก
น้ำตาลเดินฮัมเพลงเข้าไปข้างใน ก่อนถึงส่งข้อความบอกแล้วเซลีนบอกว่าเข้ามาได้เลย จัดการถอดรองเท้าไว้หน้าบ้าน เดินเท้าเปล่าเข้าไปข้างใน
“สวัสดีค่ะแม่” ใช่ เธอเรียกแม่เซลีนว่า ‘แม่’ เพราถก่อนหน้านี้เรียกป้าแล้ว แต่แม่เซลีนบอกว่าต่อไปนี้เรียกแม่ได้เลย “ตาลซื้อขนมมาฝากค่ะ”
“ไม่เห็นต้องซื้อมาเลยลูก แม่เกรงใจ”
“ขนมร้านนี้อร่อยค่ะ ตาลซื้อไปให้คุณพ่อคุณแม่ ท่านบอกอร่อยเลยแวะซื้อมาฝากค่ะ”
“น่ารักจังเลยลูก” กรองแก้วชม
“กินเยอะๆ นะคะ”
“จ้า เดี๋ยวป้าแบ่งขึ้นไปให้เซลีนกับหนูตาลกินตอนทำรายงานด้วย”
เธอยิ้มให้แม่เซลีน ก่อนจะขึ้นบันไดไปหาเซลีนข้างบน มาบ่อยจนเหมือนบ้านตัวเองไปแล้ว พอขึ้นมาข้างบนประตูห้องฝั่งตรงข้ามห้องนอนเซลีนก็ถูกเปิดออก
กึกก!
เป็นเซนต์ที่สวมเพียงกางเกงกีฬาขาสั้นสีดำตัวเดียว ข้างบนเปลือยเปล่าเผยให้เห็นซิกซ์แพ็กซ์ที่เรียงตัวกันสวยงาม น้ำตาลลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่
“มองอะไร” เซนต์เอ่ยถามน้ำตาลเสียงเรียบ ไม่ได้ตกใจที่อีกคนมาเห็นตัวเองสภาพนี้
“อ่อยตาลเหรอคะ” เธอถามด้วยรอยยิ้มกริ่ม เต๊าะมาครึ่งปีหินไม่กร่อนให้มันรู้ไปสิ
“เพ้อเจ้อ” ตัดจบแล้วเดินออกไปอย่างไร้เยื่อไย
น้ำตาลยืนจิ๊ปากคนเดียว ก่อนจะเดินเลี้ยวไปห้องอีกฝั่ง ทันทีที่เปิดเข้ามาก็เห็นเพื่อนสนิทกำลังเป่าผมอยู่ ก่อนหน้านี้เซลีนบอกแล้วว่ายังไม่อาบน้ำ เธอที่อยากรีบมาเพื่อจะได้เจออนาคตหวานใจเลยบอกไม่เป็นไร ไม่รีบ ตามสบายเลยแค่ได้เจอเขาก็พอแล้ว และก็ได้เจอจริงๆ แถมยังเจอในสภาพ…ร่างทองอีกด้วย
“ฉันเจอพี่เซนต์ด้วย พี่แกซิกซ์แพ็กซ์แน่นมาก!” น้ำตาลวางข้าวของลงบนโต๊ะ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงโซฟาแล้วบอกเซลีนด้วยท่าทางตื่นเต้น “เห็นแล้วน้ำลายไหล”
“ขนาดนั้นเลย?” เซลีนปิดเครื่องเป่าผมแล้วตอบน้ำตาล ส่ายหน้าไปมาเบาๆ ด้วยความเอือมระอา น้ำตาลคลั่งรักพี่ชายเธอมาก แต่พี่ชายของเธอเนี่ยสิเย็นชามาก
“อยากได้พี่แกเป็นผัวแล้วอ่า ช่วยชงหน่อย”
“ช่วยอยู่ แต่ชงไม่เข้ม”
น้ำตาลถอนหายใจหนักๆ ขนาดเซลีนช่วยชงขนาดนี้ยังไม่ใจอ่อน และไม่คิดจะหวั่นไหวกับเธอเลยสักนิด
สวย รวย นิสัยดี สายเปย์ขนาดนี้…ผู้เมินเฉย!
“แล้ว…ควรทำยังไงถึงจะจีบเขาติด?”
“ยาก ตั้งแต่โดนนอกใจก็เข็ดหลาบจากความรักไปเลย ไม่คุยกับผู้หญิงคนไหน ไม่สนใจเลยแหละ ขนาดไอจียังไม่ฟอลผู้หญิงคนไหนนอกจากน้องสาว แต่ถ้าคนไหนสามารถทำให้เขารักได้ บอกเลยเขาไม่มีวันปล่อยให้หลุดมือไปแน่นอน พี่เซนต์รักใครรักจริงหวังแต่งเลยนะ”
“แกว่าฉันพอจะมีโอกาสไหม?” ยิ่งได้ยินเซลีนพูด เธอยิ่งอยากเป็นผู้หญิงที่โชคคนนั้น คงทนไม่ได้ถ้าเห็นเขาสมหวังกับคนอื่น
พี่สะใภ้เซลีนต้องชื่อน้ำตาลเท่านั้น!
“อืมมม ไม่รู้อะ ไม่กล้าให้ความหวังแต่เซย์เชียร์ตาลนะ” เพราะรู้นิสัยพี่ชายเลยไม่อยากให้ความหวังเพื่อน ถ้าถามว่าอยากให้สองคนนี้ลงเอยกันไหม แน่นอนอยู่แล้ว นิสัยคนละขั้วชัดเจนน่าจะลงตัวกัน ถ้าพี่เซนต์ได้น้ำตาลเป็นแฟนชีวิตคงมีสีสันขึ้นมาก
ภายนอกน้ำตาลอาจดูเป็นคนแรงๆ และหยิ่ง แต่จริงๆ แล้วน้ำตาลนิสัยน่ารักมาก ใครได้เป็นแฟนคงโชคดีไม่ใช่น้อย
“ฉันเต๊าะพี่เซนต์มาครึ่งปีแล้วไม่มีวี่แววที่เขาจะสนใจเลย” น้ำตาลพูดอย่างเซ็งๆ รู้ว่าเซลีนช่วยเต็มที่แล้วว่าเคยขายตัวเองให้พี่ชายฟัง แต่เขากลับตอบมาว่า…
‘ให้เพื่อนเซย์ไปเจอคนดีๆ เถอะ’
น้ำหยดลงหินทุกวันหินไล่ไปเจอคนดีๆ ดีกว่านี้ก็พระแล้วค่ะ ไม่เอาคนอื่นนอกจากคนชื่อ ‘เซนต์’ เท่านั้น
สองสาวเริ่มรายงานหลังจากเซลีนแต่งตัวเสร็จ สีหน้าแต่ละคนดูตึงเครียดกับงานตรงหน้าไม่ใช่น้อย งานนี้ต้องส่งภายในอาทิตย์หน้าเลยต้องทำแข่งกับเวลาและเนื้อหาที่ค่อนข้างยากพอสมควร
ช่วงบ่ายสองเศษๆ น้ำตาลสั่งอะไรมากิน ร่างบางเดินลงมาจากชั้นสองเพื่อไปเอาอาหาร และต้องชะงักเมื่อเห็นเซนต์นอนกอดอดหลัยอยู่บนโซฟา ในสภาพสวมเสื้อกีฬาและกางเกงขาสั้นธรรมดา ด้วยความรีบไปเอาอาหารจึงไม่ได้หยุดดูนาน
หลังจากได้รับอาหารและให้ทิปคนขับ เธอเดินกลับเข้ามาข้างในบ้าน สายตาเหลือบมองเซนต์ที่ยังคงนอนหลับ มือเล็กยกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดถ่ายภาพนั้น ใบหน้าสวยหวานเผยรอยยิ้ม ก่อนจะค่อยๆ ย่องเข้าไป
คนอะไรหลับอยู่ยังหล่อ…
หญิงสาวโน้มตัวลงไปใกล้คนตัวโต ดวงตาคู่สวยมองสำรวจใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติ มองมุมไหนก็หล่อและดูดีไปหมด จมูกโด่งสันเป็นธรรมชาติไม่ได้ผ่านการศัลยกรรม ผิวไม่ได้ขาวมากตามสไตล์ผู้ชายลุยๆ ชอบออกแดดแต่กลับดูมีเสน่ห์เหลือล้น คิ้วดำเข้มดก สันกรามชัดเจนดูกร้าวใจ
ขณะเธอกำลังจดจำภาพความหล่อเหลาของเขาไว้ในความทรงจำ ชายหนุ่มที่นอนหลับอยู่กลับลืมตาพรึ่บขึ้นมา ทำให้เธอชะงัก เบิกตากว้าง ก่อนจะถอยกรูดออกไปทันที
“พี่เซนต์…” เธอเรียกชื่อเขาเบาๆ พร้อมกับส่งยิ้มแห้งให้ หลังเพิ่งโดนจับได้ว่าแอบมองตอนเขาหลับอยู่
“มาทำอะไรตรงนี้?” เซนต์เลิกคิ้วขึ้นสูง สายตามองน้ำตาลที่มีสีหน้าตื่นตระหนก
“เอ่อ…ไม่มีอะไรค่ะ ตาลขอตัวนะ” พูดจบก็รีบตั้งท่าเตรียมหนี แต่ทว่า…
หมับ!
มือหนาคว้าแขนเล็กเอาไว้ในจังหวะที่กำลังหมุนตัวเดินออกไป น้ำตาลชะงัก สัมผัสจากมือหนาทำรู้สึกเสียวสันหลังวาบและใจเต้นแรงในเวลาเดียวกัน
“มายืนมองฉันทำไม”
“คะ…ใครมองพี่เซนต์ ไม่มี๊”
“ฉันไม่อยากตอบผู้หญิงกลับไปว่าตอแหล”
แร๊ง!
แต่เธอรับได้เพราะชอบเขา ผู้ชายด่าแปลว่าผู้ชายรัก
“ตาลเห็นแมลงวันตอมหน้าพี่เซนต์ตอนหลับ เลยเข้ามาไล่ให้” โกหกได้เนียนมากน้ำตาลเอ๊ย…
“เหรอ” เขาตอบกลับสั้นๆ ด้วยสีหน้านิ่งเรียบ ดูออกว่าน้ำตาลโกหก แต่ตั้งใจมาแอบดูตอนเขาหลับมากกว่า
“ค่ะ ปล่อยตาลได้รึยังคะ ไม่งั้นตาลจะคิดว่าพี่เซนต์…มีใจให้ตาลนะ” เธอพูดแล้วอมยิ้มกริ่ม สายตาหลุบมองมือที่จับแขนอยู่อย่างแนบแน่น “มีใจก็บอกอย่ามาหลอกแต๊ะอั๋ง”
เซนต์ปล่อยมือออกจากแขนเล็กโดยไม่พูดอะไร ก่อนจะหยัดกายขึ้นเต็มความสูง น้ำตาลแหงนหน้าขึ้นมองเจ้าของความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเจ็ด ทำให้เธอสูงเพียงอกของเขาเท่านั้น
“พอโดนจับได้ว่ามีใจก็จะหนีเหรอคะ” เธอขยับริมฝีปากพูดในจังหวะที่เขาจะเดินออกไป
“เลิกเพ้อเจ้อ” เขาหันกลับไปบอกน้ำตาลที่มโนคิดไปเอง
“ระวังน้า เมินตาลบ่อยๆ ระวังหลงรักตาลโดยไม่รู้ตัว”
“ชอบอ่านนิยายรักเหมือนเซลีนรึไง ถึงได้เพ้อเจ้อเหมือนกัน”
“คนอะไรปากร้ายซะจริง”
เซนต์ไม่พูดอะไรนอกจาก้าวขึ้นบันไดไป น้ำตาลมองตามแล้วอมยิ้ม สายตาหลุบมองแขนข้างที่เขาเพิ่งจับไปหมาดๆยิ้มเขินจนตัวบิดเป็นเลขแปดเลยทีเดียว
วันนี้จะไม่อาบน้ำเด็ดขาด!