Chapter 2

คืนนั้น ทั้งอีซออูและชาซึงอึน ต่างก็ตรวจสอบค่าฟีโรโมนของจูฮันผ่านระบบควบคุมกลางในห้องทำงานแยกของพวกเขาเอง ทั้งสองต่างเห็นตัวเลขเดียวกันบนจอภาพ ซึ่งมันดูจะไม่ค่อยดีเอาเสียเลย

Pheromone Index: 0.58 – Instability Detected

Risk of Pre-heat Surge: HIGH

กลิ่นที่กำลังแปรปรวนเริ่มกระจายไปทั่วทั้งชั้นบน

ขณะที่เด็กหนุ่มในห้องพักหมายเลข 02 นั้นก็กำลังนอนหลับไม่สนิท หัวใจของโอเมก้าคิมจูฮันเต้นรัวเร็ว ราวกับฮีทแรกกำลังจะมาโดยไร้การเตือน

แม้อุณหภูมิในห้องจะถูกปรับไว้ในระดับที่เย็นสบาย แต่เหงื่อของจูฮันกลับผุดขึ้นตามขมับ แผ่นหลัง และต้นคอของเขาไม่หยุด เปลือกตาสีมุกปิดสนิทแต่กลับคิ้วขมวดแน่น ลมหายใจกระเพื้อมแรงไม่เป็นจังหวะราวกับเจ้าของร่างกำลังฝันร้ายอยู่

จูฮันนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม ร่างกายสั่นเบา ๆ ริมฝีปากแห้งซีดแต่ใบหน้ากลับขึ้นสีแดงระเรื่อ กลิ่นฟีโรโมนของเขาแตกตัวในอากาศและแบ่งตัวออกเป็นสองชั้น โดยที่แม้แต่เจ้าของร่างเองก็ยังไม่ทันรู้สึกตัว กลิ่นแรกคือกลิ่นหวานเย็นของมอสและไม้ใบสด กลิ่นที่สองคือกลิ่นร้อนจัดราวกับเครื่องเทศที่ถูกเผาไฟตัดกับวานิลลาจาง ๆ ในตอนสุดท้าย

ทั้งสองกลิ่นปะทะกันในอากาศอย่างสับสน แต่ผลรับของมันกลับน่าทึ้ง เพราะหากใครได้เคยดมกลิ่นน้ำหอม By the Fireplace มาก่อน ก็จะเข้าใจได้ทันทีว่ากลิ่นของจูฮัน เหมือนกับเปลวไฟอ่อน ๆ ท่ามกลางไอฝน แม้เป็นกลิ่นที่ไม่ได้ร้อน แต่กลับสามารถละลายใจเพศตรงข้ามได้อย่างไม่ยากเย็น

แถบวัดค่าฟีโรโมนข้างหัวเตียงเริ่มกระพริบ เปลี่ยนสีจากจากเขียวเป็นส้ม ก่อนจะกระพริบเร็วขึ้นกระทั่งเปลี่ยนกลายเป็นสีแดงในท้ายที่สุด

P-Index: 0.62

Pre-heat: DETECTED

เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นเพียงแว้บเดียวก่อนจะดับลงโดยอัตโนมัติ ก่อนส่งสัญญาณเงียบไปยังห้องควบคุมที่อยู่ชั้นด้านล่างซึ่งมีอัลฟ่าทั้งสองกำลังเฝ้าระวังผลจากการทดลองอยู่ด้วยความตั้งใจ

อีซออูเงยหน้าจากแท็บเล็ตเมื่อเสียงแจ้งเตือนสั้น ๆ ดังขึ้นที่โต๊ะทำงานของเขา แว่นตากรอบเงินสะท้อนหน้าจอสีแดงวาบ ทำให้เขาต้องตัดสินใจลุกขึ้นหยิบชุดอุปกรณ์พื้นฐานของยาระงับฮีทใส่ถุงผ้าสะอาดอย่างเป็นระบบ และเตรียมจะเดินออกจากห้องไปหาคิมจูฮันที่อยู่บนห้องชั้นบน

"เฮ้! นายจะไปไหน?" เสียงของชาซึงอึนเอ่ยขัดขึ้น

"ฉันจะไปฉีดยาระงับฮีทให้เขา" อีซออูตอบกลับอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก และเมื่อได้ยินแบบนั้นชาซึงอึนก็เข้าไปคว้าชุดอุปกรณ์ยาฉีดระงับฮีทออกมาจากมืออีกฝ่ายทันที

"ทำบ้าอะไรวะ?!"

"เหอะ ฉันต่างหากที่ต้องถามว่านายคิดจะทำอะไร นี่มันคือโอกาสดีที่จะได้ทำการทดลอ—"

"ค่าฟีโรโมนของเขาเกิน 0.6 ฉันต้องฉีดระงับฮีทก่อนที่ร่างกายจะเข้าสู่ภาวะช็อก ไม่เข้าใจหรือไง!" ซออูตอกกลับโดยไม่รอให้อีกฝ่ายได้ทันพูดจบ พร้อมกับอธิบายต่อว่า "ร่างกายเขายังไม่ได้ประเมินค่าหลักแม้แต่หนึ่งในสาม ระบบภูมิคุ้มกัน ค่าผันแปรของฟีโรโมน ฮอร์โมนต่อต้านการผูกพันธะ เรายังไม่มีข้อมูลพื้นฐานอะไรเลยด้วยซ้ำ แล้วนายจะให้เริ่มทำการทดลองงั้นเหรอ?"

ซึงอึนหัวเราะในลำคอหนึ่งที แล้วตอบกลับอย่างไม่ค่อยแยแสนักตามสไตล์นักธุรกิจผู้ให้เงินทุน ว่า "กลิ่นฟีโรโมนของเขาเริ่มแปรปรวนและแบ่งตัวเป็นสองสายอย่างสมบูรณ์ นี่แหละคือช่วงที่เราควรบันทึกการตอบสนองไว้มากที่สุด"

"นายกำลังจะบังคับให้เขาฮีทจนถึงขั้นพันธะ ทั้งที่ยังไม่มีการประเมินความพร้อม?” ซออูเอ่ยถามเสียงเย็น

"ฉันแค่อยากให้เขาได้ทำในสิ่งที่ร่างกายต้องการ” ซึงอึนยักไหล่นิด ๆ ท่าทียียวนนั้นทำเอาอีซออูถึงกับกำหมัด ดวงตาของซออูฉายแววแข็งกร้าว เขาก้าวเข้าใกล้อีกฝ่ายจนระยะห่างเหลือไม่ถึงฟุต กลิ่นซีดาร์เย็นจากตัวเขาแผ่ซ่านรอบโถงทันที

ฝั่งซึงอึนเองก็ไม่ได้ถอย เขาเอาแต่แสยะยิ้มเย็น ๆ ก่อนแผ่กลิ่นแอมเบอร์ร้อนแรงสวนกลับอย่างจงใจ ทั้งคู่ใช้กลิ่นฟีโรโมนข่มกันไปมา แต่เพราะฝั่งตรงข้ามคือคนสนับสนุนเงินทุนและคอนเนคชั่นบางส่วนที่เหลือ อีซออูจึงทำได้แค่เพียงพยายามระงับอารมณ์โกรธของตนเองเอาไว้

"อ้อ! แล้วก็อีกอย่างหนึ่งนะ เขาเป็นโอเมก้าที่หายากที่สุดในโลก เพราะอย่างนั้นเราถึงต้องเริ่มจากสิ่งที่ธรรมชาติเรียกร้องก่อนสิ ถึงจะถูก" ชาซึงอึนพูดจบเขาก็วางเข็มฉีดยาระงับฮีทซึ่งยังไม่แม้แต่จะถูกแกะออกจากห่อลงบนโต๊ะ ร่างสูงยืนพิงทิ้งตัวไปกับขอบเคาน์เตอร์ที่มีอุปกรณ์มากมายภายในห้องควบคุมพร้อมกับกอดอกยกยิ้มอย่างผู้ชนะ

โดยที่หารู้ไม่ว่าแท้จริงแล้วหายนะที่พวกเขาไม่ได้คาดหวังเอาไว้ กำลังใกล้เข้ามาเยือน...

ปึ้ง!! เสียงบางอย่างกระแทกประตูเบาๆจากทางด้านนอกดังขึ้น

อัลฟ่าทั้งสองหันมองไปที่จุดเดียวแทบจะพร้อม ๆ กัน ก่อนสายตาทั้งคู่จะเหลือบไปยังจอมอนิเตอร์วงจรปิดที่ติดอยู่บนผนัง

บนหน้าจอ… ปรากฏร่างของโอเมก้าหนุ่มในชุดนินที่ดูเหมือนจะเหลือเพียงเสื้อท่อนบนที่ปกคลุมมาจนถึงเรียวขาขาวช่วงล่าง ผมยุ่งเหยิงกระเซอะกระเซิง ใบหน้าแดงจัดจากไข้ฟีโรโมน ริมฝีปากบางเผยอหอบหายใจหนักอย่างควบคุมไม่อยู่จนต้องเอนตัวแนบอิงพิงบานประตู และดวงตาแดงสั่นไหวที่สะท้อนแสงไฟเพดานจนดูว่างเปล่า ทว่ากลับเต็มไปด้วยแรงขับของสัญชาตญาณและแรงปรารถนา

คิมจูฮันยืนอยู่หน้าประตูห้องควบคุม สองมือนั้นเริ่มเคาะประตูรัวเหมือนเด็กหลงทางตามหากลิ่นที่จะมาปลอบโยนตัวเขา

ใบหน้าของชาซึงอึนแข็งค้าง ส่วนอีซออูกลับขมวดคิ้วแน่นอย่างไม่อาจปฏิเสธข้อเท็จจริงบางอย่างบนจอแสดงผล

P-Index: 0.75

Heat Mode: ACTIVE

โอเมก้าคิมจูฮันกำลังตกอยู่ในภาวะฮีทเต็มรูปแบบ และทั้งสองอัลฟ่า ก็กำลังถูกเรียกหาโดยตรงด้วยแรงดึงจากพันธะของสัญชาตญาณ

ไม่ว่าพวกเขาจะพร้อมหรือไม่ และไม่ว่าจะเห็นด้วยกับแนวทางใดก็ตาม

การทดลองจะต้องเริ่มต้นขึ้นในคืนนี้ ในห้อง Omega-02 ซึ่งจากนี้ไป… จะไม่ใช่แค่ห้องพัก

แต่จะกลายเป็น “สนามพันธะ” แห่งแรกของโลก ที่ที่ทั้งอีซออู คิมจูฮัน และชาซึงอึน จะไม่อาจลืมเลือนสิ่งที่เกิดขึ้นได้อีกต่อไป