EP.11 Do you feel like me (1)

[พาร์ท : ตะขวด]

กูกดจูบที่หน้าผากของน้อง ซ้ำๆ ติดๆ กัน แล้วเลื่อนลงมาที่ปลายจมูกเล็กๆ แต่โด่งเป็นสันของเธอ แก้มนวลที่แดงซ่านขึ้นมาเหมือนมีเลือดฝาดทำให้หัวใจของกูเต้นหนักขึ้น กูขบกรามตอนที่จูบปากเธออย่างอ้อยอิ่ง

“ผมไม่กล้ารุกน้องเลยครับ” กูกระซิบข้างหูของร่างเล็ก ก้มหน้าลงจรดหน้าผากลงกับหน้าเธอ กูรู้สึกร้อนๆ ที่หน้าจนต้องเอามือมากุมไว้ รู้สึกขายขี้หน้าที่ตัวเองไม่มีศักยภาพ ได้ยินเสียงน้องมนต์กัดฟันนิดๆ ก่อนที่เธอจะขยับตัว

“นะ... หนูทำเองค่ะ”

และภาพต่อมาคือร่างเล็กที่พยายามยันตัวลุกแล้วจูบกูกลับมาด้วยปากสั่นๆ

“อือ” กูครางรับในลำคอตอนที่เธอขยับริมฝีปากบดขยี้ลงมาเหมือนพยายามเรียนรู้ มือเล็กๆ น้องมนต์แตะไปทั่วร่างกายกูอย่างต้องการ ก่อนที่จะถลกเสื้อกูขึ้น “... เชี่ย น้องมนต์ครับ”

“ถอดออกให้หนูหน่อยนะคะ” เสียงหวานเย้ายวน กูกลืนน้ำลายลงคอตอนที่ถอดเสื้อออกทางหัวแล้วโยนทิ้งไปทางอื่นตามที่เธอต้องการ หัวใจเต้นโครมครามเมื่อน้องมนต์ในชุดเดรสที่เหมือนจะเรียบร้อยแต่ดันดูจะเซ็กซี่พอเธอแอ่นบั้นท้ายขึ้นนิดหน่อยเพื่อจะจูบหน้าอกกู แล้วพยายามทำรอยแต่ไม่สำเร็จ

น้องมนต์ขยับตัวขึ้นมาอีกเพื่อที่จะดูดตรงคอกูด้วย เธอถูริมฝิปากนุ่มๆ ไปทุกส่วนของกูจนกูกระตุกหลายครา มือเล็กปัดป่ายไปทั่วอย่างไม่ประสีประสา เธอพยายามจะลูบวนที่หน้าท้องกูหลายรอบ แต่หารู้ไม่ว่านั่นคือจุดอ่อนของกู

“อึก น้องมนต์ ผมเสียวตรงท้องน้อยครับ” เหมือนหมดเรี่ยวแรง กูร้องครางออกมาอย่างผู้แพ้ เห็นว่าน้องมนต์หยัดแขนขึ้นมาสบตาด้วย พอกูปรือตาขึ้นมา ก็เห็นว่าน้องกำลังคลี่ยิ้มจนตาหยี

เสียงหวานแหบพร่าเซ็กซี่จนแทบขยี้ใจเอ่ยออกมาว่า

“ทำท่าทางน่ารักจังเลยนะคะ”

เหมือนโดนใครไม่รู้เอาศรรักมาปักกลางใจ แบบว่าโคตรขยี้ ท่าทางแบบผู้ชนะนั่นมันอะไรกันครับน้องมนต์?

“อย่ามองงั้น” กูเอามือหนามาปิดตาเธอไว้ กัดฟันพอรู้สึกได้ว่ามือเธอแม่งอยู่ไม่สุขจริงๆ “ผม...”

“คิก...” เธอหัวเราะเบาๆ คว้ามือแกร่งกูขึ้นมาแนบแก้ม ในขณะที่พรมจูบเบาๆ อย่างยั่วๆ พร้อมพูดออกมาแบบไม่ได้ตั้งใจ “หนูรักพี่นะคะ”

แต่แม่งแบบ

เวรเอ้ย

พอเห็นว่ากูไปไม่ถูก น้องมนต์ก็หัวเราะเบาๆ เธอขยี้จูบกับหน้าอกกูจนตัวอ่อนยวบยาบ น้องเลื่อนริมฝีปากลงมาอีก ไล่มาจนหน้าท้อง ท้องน้อย ก่อนที่จะคว้าเข็มขัดกูไว้ แล้วปลดแบบคนถอดเข็มขัดผู้ชายไม่เป็น

“ผมทำเอง” กูเองก็ไม่ไหวแล้ว โดนยั่วขนาดนี้ ข้างในมันอึดอัดจนแทบทนไม่ไหว อยากโผล่ออกมาเป็นอิสระ เลยพยายามปลดเข็มขัดออกด้วยตัวเอง ในขณะที่น้องมนต์นั่งอมยิ้มมองตามมา

ไม่รู้ดิ ยิ่งโดนมองแบบเป็นคนแพ้แบบนี้ ทำไมกูทั้งอับอาย ทั้งรู้สึกดีวะ

ท่อนเนื้อแข็งปั๋งเด้งออกมาสู้อากาศข้างนอก มันแข็งแบบได้ที่แถมพองโตสุดขีด น้องมนต์ทำตาโตตอนที่เหลียวมองหน้ากู

“... ใหญ่จังเลย” เธอพึมพำ ทำสีหน้าแบบว่าเธอจะอมมันเข้าไปได้หมดทั้งท่อนมั้ย

“ถ้าไม่ไหวก็ไม่เป็นไรนะครับ” กูพูดไปเพราะขนาดของกูมันก็ไม่ได้มาตรฐานเท่าไหร่ แล้วทั้งปากน้อง ทั้งไอ้นั่นน้อง มันเล็กไปหมด “ผมจะไปเข้าห้องน้ำแล้วทำเอง”

“พูดอะไรแบบนั้นล่ะคะพี่ขวด” น้องมนต์ทำแก้มป่อง แต่สีหน้าแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด “หนูจะทำให้เองค่ะ แล้ว... แล้วก็จะทำจนเสร็จด้วย”

เสียงเธอสั่น แต่ไม่รู้ทำไม มือสั่นๆ ของเธอกลับกำรอบลำท่อนของกูได้อย่างพอดีมือ

มือเล็กกำแน่นแล้วรูดขึ้นรูดลง กูกระตุกแล้วเกร็งไปหมด กางเกงที่คาอยู่ที่ขาถูกน้ำหล่อลื่นกระเด็นจนเป็นดวงอย่างน่าอับอายสุดชั่วโคตร น้องมนต์ใช้มืออีกข้างบีบตรงอุ้งไข่ กูแทบแตกกระเซ็นใส่หน้าเธอ

ใครสั่งใครสอนให้เธอจับตรงนั้นวะ แม่งตัวผลิตอสุจิเลย แทบจะเป็นจุดอ่อนของผู้ชายทุกคน

น้องมนต์เริ่มโน้มหน้าลงมา คว้าผมที่ระหน้าไปทัดหูอย่างน่ารัก แล้วแลบลิ้นเล็กๆ แดงๆ เลียตรงปลายหัวของกู แตะที่ปลาย แต่สะดุ้งไปทั้งโคน

น้องเริ่มเลียวนรอบๆ แบบไม่ชำนาญ แต่กูกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดขึ้น หัวใจสูบฉีดเลือดจนตัวแดงไปทั้งตัว น้องดูดมันเข้าไปในอุ้งปาก กูก็เงยหน้าขึ้นกัดฟันกรอด เพราะน้องพยายามดูดกลืนลงไปจนมิด แต่ก็ไม่มิด

แต่ยังไงก็ได้ กูเสียวจนแทบคลั่ง การโดนโม๊คนี่มันคือสวรรค์สำหรับผู้ชายจริงๆ และยิ่งคนทำเป็นคนที่ตัวเองรักด้วย

เมื่อกายแกร่งกำหนัด แทบสูบฉีดอสุจิออกมาต่อหน้าเธอ กูที่แทบไม่ไหวกับการดูดเลียของน้องคว้าหัวทุยๆ ของร่างเล็ก แล้วกดหัวเธอให้อมไปจนสุดโคนได้สำเร็จด้วยมือหนาของกู

“อึก...!” น้องกระตุกตาม ในขณะที่กูจะแตกใส่เข้าไปในปากน้องจนแทบหมดตัว

เหี้ย... ใจกูกระตุกสัสๆ

น้องรีบเด้งตัวออก ปากเธออมน้ำรักของกูจนแก้มกลมๆ ป่องออกมา น้องทำหน้ามุ่ยใส่กู ตอนที่พยายามจะคายออกมา แต่ใช้มือสองข้างรองไว้ด้วย ภาพที่เห็นเลยเป็นใบหน้าแสนยั่วที่มีน้ำกามไหลลงมาจากปากตกสู่ฝ่ามือ

“ขะ... ขมจังค่ะ” เธออู้อี้ในลำคอหน้าเหยเก ในขณะที่จะก้มลงมองน้ำสีขาวขุ่นในมือเล็กๆ ของตัวเอง “ออกมาตั้งเยอะเลยนะคะ... พี่ขวดอ่ะ”

“น้องทำผมหมดแรง” กูตัดพ้อน้อง ตอนที่พยายามจะยันตัวลุกขึ้น แต่น้องดันอกไว้

“หนูจะไปล้างมือค่ะ” เธอทำสีหน้าจริงจัง “พี่ขวดรอหนูอีกหน่อยนะคะ”

“...”

“... หนูจะมาทำต่อในส่วนที่เหลือให้เสร็จค่ะ”

นี่สรุปน้องมนต์เป็นคนหรือหุ่นยนต์ครับ พูดแบบนั้นออกมาได้ไงวะ ไม่รู้สึกเขินชิบหายแบบกูบ้างเหรอ

กูนอนรอจนน้องหายเข้าไปในห้องน้ำ ได้ยินเสียงน้องเปิดฝักบัว ได้ยินเสียงน้องถอดเสื้อออกในห้องน้ำ แล้วได้ยินว่าน้องแม่งกำลังทำบางอย่างที่มากกว่าการล้างมือในนั้น

หน้ากูแดงขึ้นมาเมื่อนึกจินตนาการในหัวอย่างหมกมุ่น ก่อนที่จะสะบัดหัวทิ้งความคิดหื่นๆ ออกไป ท่อนเอ็นแข็งค้างขึ้นมาแบบไม่ยอมหด สงสัยงานนี้กูจะเสร็จเขาจริงแฮะ

ได้ยินเสียงร่างเล็กเปิดประตูออกมา โผล่หน้าจิ้มลิ้มออกมาให้เห็นนิดหน่อย ใบหน้าของน้องแดงก่ำ เหมือนซ่อนอะไรไว้

“น้อง...” กูทำท่าจะอ้าปากถาม แต่พอเธอเดินออกมาพ้นจากขอบประตูห้องน้ำ กูแทบจะเกร็งตาค้างไปในจุดๆ เดียว

เธอโผล่ออกมาหลังจากหายไปในห้องน้ำสักพักด้วยผ้าขนหนูผืนเดียว ผ้าขนหนูของโรงแรมสีขาวแทบกลืนไปกับสีผิวเธอ น้องมนเอามือจับปมของผ้าขนหนูไว้ ในขณะที่ไม่กล้าสบตากูที่หยัดกายขึ้นกึ่งนั่งกึ่งนอนมองเธอตาไม่กะพริบ

“นะ... หนูแค่คิดว่าถ้าใส่เสื้ออยู่ พี่จะลำบาก” เธอเอ่ยเสียงเบาหวิว แต่นั่นไม่ทันแล้วว่ะ ภาพของน้องมนต์ที่ใส่แค่ผ้าขนหนูผืนเดียวแทบจะทำให้กูเลือดกำเดาไหลตั้งแต่วินาทีนั้น “มะ... มองอะไรคะ”

“เปล่า”

“...”

“แค่คิดว่าน่ารักครับ”

ร่างเล็กตัวแดงไปหมดทั้งตัว รู้สึกตัวอีกทีจากคำพูดที่ไม่ค่อยได้กรองออกมาจากสมอง น้องก็สาวเท้าเล็กๆ เข้ามาใกล้ๆ ในขณะที่จะขึ้นมาบนเตียง นั่งจุ้มปุ้กอยู่ตรงกลางหว่างขาของกูที่มีไอ้นั่นโด่อยู่อย่างไม่อายฟ้าอายดิน

เธอกระซิบว่า

“จูบหนูสิคะ... เดี๋ยวหนูจะทำให้”