EP.11 Do you feel like me (2)

กูกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ ในขณะที่ขยับหน้าเข้าไปใกล้เธอ หัวใจเต้นแรงขึ้น ดังอื้ออึงในหัวเมื่อแตะปากลงกับปากของน้อง

น้องจูบตอบกลับมาทันที แทรกลิ้นเล็กๆ แยงเข้ามาในปากกู เธอไม่ได้จูบเก่ง แต่กูก็ไม่ได้ไม่ชอบ น้องบดริมฝีปากไปอีกข้างในขณะที่มือสั่นๆ ของกูเอื้อมไปปลดปมผ้าขนหนูลง

ผ้าขนหนูหล่นลงไประกับสะโพกของน้อง นมเล็กๆ แต่ยอดอกชมพูอ่อนโผล่ออกสู่สายตา กูกัดฟันกรอดตอนที่น้องสบตากูอย่างสะเทิ้นอาย แล้วแอ่นตัวตอนที่กูโน้มหน้าลงไปจูบหน้าอกของเธอหนักๆ

“อื้อ...” เสียงหัวใจน้องเต้นแรงเมื่อกูดูดดึงยอดปทุมอย่างเบาปาก แลบลิ้นเลียไปรอบๆ จนน้องกระตุกเกร็ง กูดึงผ้าขนหนูเหวี่ยงไปทางอื่นตอนที่ยกสะโพกน้องเพื่อให้หน้าอกเธอเข้าปากกูได้เต็มๆ มากขึ้น “อ๊ะ หนูรู้สึกแปลกๆ ค่ะ”

“... รู้สึกยังไง” กูถามไปแบบไม่ต้องการคำตอบ ตอนที่บีบขยำหน้าอกเธออีกข้าง แล้วเลียนมเธออย่างไม่ปราณี

“อ๊ะ มัน...” น้องพูดออกมาไม่ได้ กูเลยใช้มือสำรวจช่วงล่างว่าที่น้องบอกว่ารู้สึกแปลกๆ จะเป็นแบบที่กูคิดมั้ย

แล้วมันก็... ดันเยิ้มพอดี

“อื้มมม” น้องถูกกูบดจูบอีกครั้งตอนที่ล้วงมือไปขยี้ปุ่มกระสันของเธอ น้องกระตุกตอนที่กูดันขาเธอให้อ้ากว้างขึ้นแล้วรันจังหวะกับปุ่มเธอด้วยนิ้วกลาง ช่วงล่างน้องฉ่ำไปหมด “อ๊า... อื้อ”

“เสียงดัง” กูหยอกเย้าน้อง แกล้งให้น้องอายมากกว่านี้ อยากให้น้องเป็นแบบที่กูเคยเป็นตอนที่น้องโม๊คให้ อยากให้น้องอับอายมากกว่านี้เพราะกู “เสียงดังไปแล้วนะครับหนู”

“อื้อ...! พะ พี่ขวด” น้องร้องเรียกชื่อกูตอนที่สบตากูด้วยแววตาหยาดเยิ้ม หน้าอกหน้าใจที่เปียกแฉะจากน้ำลายที่กูดูด กับเรียวขาอ่อนที่อ้ากว้าง จุดศูนย์รวมความเสียววาบที่ตรงกลางที่เป็นสีชมพูถูกนิ้วกลางกูทำให้เปียกแฉะ กูเลยคิดว่าจะไม่ใช้นิ้วสอดเข้าไปอีกเหมือนครั้งที่แล้ว

“เจ็บหน่อยนะ”

กูกระซิบเสียงหนักข้างหูน้อง ในขณะที่ความกำหนัดแล่นพล่าน กูควักไอ้นั่นออกมา มันพองโตคับแน่น น้องเอาหลังมือมาปิดปากตอนที่พยักหน้าว่าเธอพร้อมแล้ว กูถึงได้กลืนน้ำลายลงคออย่างตื่นเต้น

กูจะเสียซิงแล้ว

“...!!” น้องอ้าปากจะกรี๊ดแต่ไม่มีเสียงเมื่อกูดันหัวเห็ดเข้าไป สิ่งแรกที่รู้สึกคือความแน่นจนแทบแตกในนั้น มันทั้งอุ่นทั้งแน่น ตอดรัดเป็นจังหวะแบบพอดี

“อึก” กูกัดฟันกรอด ทนความต้องการไม่ได้ กูรูดเข้ารูดออกด้วยปลายหัวสองสามครั้งจนน้องต้องกางขาออกมามากขึ้น น้องร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บแสบตอนที่กูดันเข้าไปจนเกือบสุด

“อ๊า! อะ หนูเจ็บจังค่ะ” เธอสะอื้นฮักตอนที่มีเลือดไหลลงมาเปรอะที่นอนโรงแรม

กูกัดฟันแน่น ถ้าสงสารแล้วเอาออกความต้องการก็จะไม่สิ้นสุด กูดันเข้าไปลึกกว่าเดิมจนน้องแอ่นตัวขึ้นอย่างเจ็บสุดตัว ก่อนที่น้องจะกัดปากแล้วทนให้กูขยับเข้าออกเรื่อยๆ

“อื้อออ” น้องเกร็งจนกูรู้สึกเสียวตุบๆ ที่ท่อนเอ็น มันทั้งแน่นทั้งร้อน เหมือนเอาเข้าไปในอะไรนุ่มๆ ที่ตอดรัด แล้วก็อุ่นโคตรๆ

กูคว้าสะโพกเธอไว้ ขยับรูดเข้าจนสุด และเอาออกจนสุด ทำมันซ้ำๆ จนน้องเลิกร้องไห้ แล้วเริ่มทำหน้าตาแปลกๆ ออกมา

“อ๊ะ พี่ขวด หนู...” น้องทำท่าจะพูดอะไรสักอย่าง แต่กูไม่อยากฟังตอนนี้เพราะต้องการจนแทบทนไม่ไหว กูกดจูบน้องอย่างรวดเร็วและฉกชิงลมหายใจน้องด้วยลิ้น ก่อนจะผละออกมาจนน้ำลายเราฉ่ำที่ปากของกันและกัน

กูดูดที่หน้าอกน้องจนเป็นรอย เม้มไปทั่วทั้งตัว แต่ก็ยังมีสติพอที่จะรู้ว่าไม่ควรทำรอยที่คอ เพราะลุงเธออาจเห็นได้ รวมถึงพี่อดิแล้วก็เสี่ยเป้ด้วย

พอนึกถึงหน้าเสี่ยเป้ที่บอกออกมาว่าชอบแฟนตัวเองแบบไม่อายฟ้าว่าตัวเองมีเมียอยู่แล้ว กูก็เผลอกดสะโพกน้องแล้วเข้าออกแรงขึ้น ถี่ยิบขึ้น ถี่จนขั้นว่าน้องครางจนหอบ

กูมารู้สึกตัวอีกทีตอนที่น้องตีอกกูเบาๆ ว่ากูทำเธอแรงไป กูก้มลงไปกดจูบที่แก้มใสของเธอหนักๆ ตอนที่ขยับสะโพกสวนเข้าออกเร็วขึ้น น้องจึงเปลี่ยนจากการทุบอกเป็นจิกเล็บกับอกกู แล้วครูดลงมา

จนกูจะเสร็จ แต่รู้ในใจว่าเสร็จในตัวเธอไม่ได้เด็ดขาด กูรีบชักออกมา แล้วท่อนเอ็นก็พ่นเอาน้ำอสุจิกระเซ็นไปทั่วทั้งหน้าท้องและหน้าอกเล็กๆ ของน้องที่นอนหอบหายใจเหนื่อย

ตัวขาวๆ มีแต่รอยจูบรอยจ้ำ ที่ขมับของกูก็มีเหงื่อไหลนิดหน่อย น้องมนต์หอบหายใจในขณะที่จะหันหน้าหนี ใบหน้าของเธอแดงก่ำ

“ระ... รุนแรงกับหนูไปแล้ว” คำพูดกำกวมของเธอทำเอากูเองก็เขินไปด้วยเหมือนกัน “... หนูลุกไม่ไหวเลย”

“ผมอุ้มนะ” กูพูดแบบนั้นเพราะน้ำกามเปรอะเต็มตัวเธอไปหมด ในขณะที่จะช้อนตัวน้องขึ้นอุ้มทั้งตัว ในขณะที่น้องแทบไม่มีแรงจะคว้าคอกูไว้เป็นที่ยึดเลยว่ะ “ไหวมั้ย”

“ยะ... ยังจะถามอีกเหรอคะ” น้องแทบกระซิบ ตอนที่เอนหัวเล็กๆ มาซบกับอกกูที่เริ่มเกร็งเพราะร่างกายขาวจัดของน้องที่อยู่บนอ้อมแขนช่างยั่วสายตา

“...”

“หนู... เป็นของพี่ขวดแล้วใช่มั้ยคะ?”

และคำถามของน้องก็ทำให้กูต้องมาต่ออีกยกในห้องน้ำ

“อ๊า พี่ขวด” น้องที่ถูกดันไปจนติดผนังห้องน้ำครางออกมาอย่างเสียวสุดตัว ตอนที่กูอุ้มเธอขึ้นในท่าอุ้มแตงแล้วสอดท่อนเอ็นเข้าออกจนน้องกรี๊ดออกมา

“ผมขอโทษ ผม...” กูกลั้นเสียงครางตัวเองเอาไว้ มันเลยออกมาเป็นการหอบแทน “น้องน่ารักเกินไป”

“อื้ออออ” น้องหลับตาแน่นตอนที่กูดูดคอเธอเบาๆ โดยระวังไม่ให้เป็นรอยจ้ำมาก ร่างเล็กเสร็จไม่รู้กี่ครั้ง ในขณะที่เข้าออกไม่ได้เท่าไหร่ บรรยากาศในห้องน้ำก็ทำให้กูแตกเลอะบั้นท้ายของน้อง

เราทั้งคู่ต่างหอบหายใจ ในขณะที่น้องมนต์ดูเหนื่อยมากอย่างเห็นได้ชัด เหงื่อเธอออกตามหน้าผากจนกูที่หอบเหมือนกันต้องเอาหลังมือซับให้

“พี่... แฮ่ก พี่ขวดใจร้าย” ปลายเท้าน้องมนต์ถูกปล่อยลงแตะพื้นกระเบื้อง น้องแทบทรงตัวไม่อยู่ เอนตัวมาพิงอกกูไว้ ในขณะที่ต่อมากูจะกอดเธอไว้แน่น

“น้องน่ารักมาก ทำไงดีครับ”

“...”

“อยากทำอีกแล้วว่ะ”

“พะ พอแล้ว” เสียงหวานปรามกูไว้ให้หยุดอารมณ์กำหนัด แล้วพยายามจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากู แต่เกยคางกับอกกูไว้เป็นที่ยึดแทน “... พี่ขวดจะทิ้งหนูรึเปล่าคะ”

“อะไรนะครับ”

“ก็... ที่ทำกันแบบนี้ ก็เท่ากับว่าพี่ขวดได้หนูแล้วใช่มั้ย” เธอซุกหน้าลงกับอกกู “... จะทิ้งหนูไปรึเปล่าคะ”

“ถ้าผมทิ้งหนู” ผมแค่นหัวเราะ ในขณะที่ตาขวางขึ้นพอนึกถึงคนที่ชอบเธอเหมือนกู “แล้วหนูต้องกลายไปเป็นของคนใกล้ตัว”

“...”

“ผมก็คงควายมากแล้วครับ”

[จบพาร์ท : ตะขวด]

หนูแต่งตัวด้วยชุดอาบน้ำของโรงแรม แต่เพราะเสื้อคลุมตัวใหญ่เกินไป เลยดูเทอะทะมากๆ หนูนั่งลงตอนที่ลูบผมของตัวเองที่เปียกน้ำ ในขณะที่ในห้องน้ำมีพี่ขวดที่กำลังอาบน้ำอยู่ เขาต้องชำระร่างกายตัวเอง แล้วหนูก็ขอตัวออกมาก่อน

หนูใจเต้นแรงเมื่อหันไปมองรอยเลือดเล็กๆ ที่กลางเตียง มันกระจายเป็นดวงๆ แล้วหน้าหนูก็ร้อนวูบขึ้นมาเมื่อนึกถึงตอนที่เรากำลังทำ...

หนูกับพี่ขวดเป็นของกันและกันแล้วจริงๆ

หนูนั่งอยู่แบบนั้น รู้สึกอายจนต้องหลุบตาลงมองมือตัวเองเมื่อพี่ขวดเปิดประตูห้องน้ำออกมาด้วยผ้าขนหนูผืนเดียวคาดที่เอวแกร่ง ร่างกายที่กำยำและเต็มไปด้วยรอยสักของเขาทำให้หนูรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ขึ้นมา

พี่ขวดมองหน้าหนูที่หลบสายตาเขา เขาเดินเข้ามายืนตรงหน้า ในขณะที่หนูพยายามไม่สบสายตาเขา

พี่ขวดโน้มตัวลงนั่งยองๆ จนหน้าเราประชันกัน หนูหน้าร้อนกว่าเดิมเมื่อเขามองมาที่ริมฝีปากที่สั่นเทา

“อายเหรอ” เขาเอื้อมมือหนามาลูบแก้มหนู “ที่ต้องมาเป็นของผม”

“... หนู” หนูเม้มริมฝีปากตอนที่หน้าแดงระเรื่อ “หนูไม่รู้ว่าหนูกล้าทำไปได้ยังไง หนู...”

“...”

“หนูไม่ได้อายที่เป็นของพี่” หนูพยายามเงยหน้าขึ้นสบตาเขา “แต่... แต่หนูอายที่กลายเป็นผู้หญิงที่เริ่มทำอะไรไม่น่าดูกับพี่ก่อน”

“ไม่” เขากระซิบเสียงหนักข้างๆ หู ขยับเข้ามาใกล้อีกนิดด้วย “พี่กลับคิดว่ามันน่ารักมาก”

เขาพูดแทนตัวเองว่าพี่กับหนูด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“หนู...” หนูกระซิบกลับ แต่พี่ขวดไม่รอฟังอะไร เขาคว้าแขนหนูแล้วดึงลงมากดริมฝีปากแนบแน่น หนูหลับตาลงในขณะที่เขาจะผละออก

“ตัวเล็ก” เขาพูดเสียงอบอุ่น แต่ก็ดูดิบเถื่อนอยู่ดีเมื่อมือของเขาลูบไล้ไปที่ต้นขาของหนู ร่นปลายเสื้อคลุมที่คลุมปิดขาอ่อนไว้ไม่มิดจนขึ้นสูงมากๆ

หนูคว้ามือของเขาไว้ทันที

“... หนูล้าแล้วนะคะ” หนูพูดอย่างเขินอาย “มะ... มันเพลียมากเลย”

“หนูคงไม่รู้ว่าตั้งแต่ที่ผมรู้จักหนู” เขาเว้นวรรคไว้ ไล้ฝ่ามือหนาหยาบกร้านไปตามคอระหงของหนู “ผมไม่เคยคิดอยากพอเลยว่ะ เพราะอะไรรู้มั้ยครับ”

“...”

“เพราะหนูหวานไปทั้งตัวเลย” เขาพูดแล้วโน้มหน้าลงมาจูบที่เข่าเล็กๆ ของหนู คว้าเรียวขาหนูยกขึ้นเพื่อแนบแก้มไปที่ต้นขาอ่อนด้านในสุด “จะกัดจะเคี้ยวตรงไหน ก็หวานไปหมด”

ขะ... เขารู้จักพูดโอ้โลมผู้หญิงแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่นะคะ?