Kabanata 1

SARIAH’s POV

Tumigil ang puting BMW ni Sariah sa tapat ng Montenegro Empire, ang pinakamataas na gusali sa gitna ng Makati na tila humahati sa ulap sa sobrang tayog nito. Huminga siya nang malalim habang nakatingin sa dambuhalang logo ng kumpanya na nakaukit sa ginto at itim na marmol. Sa loob ng anim na taon, ang gusaling ito ang nagsilbing paalala sa kanya na kahit anong layo ang itakbo niya, may isang lalaking laging nakabantay sa bawat galaw niya.

​"Architect Lockhart, hinihintay na po kayo ni Sir Hades sa itaas. Kanina pa po siya hindi mapakali," bati sa kanya ng security guard na agad nagbukas ng pinto para sa kanya.

​Tumango lang si Sariah at naglakad papasok ng lobby. Ang bawat hakbang ng kanyang stilettos sa makintab na sahig ay tila echo ng kanyang kabit kaba. Alam niya ang mundong pinasok niya—isang mundong puno ng yaman, kapangyarihan, at mga lihim na hindi dapat malaman ng isang tulad niya. Ngunit sa edad na bente-kwatro, hindi na siya ang batang inaanak na madaling takutin.

​Sumakay siya sa private elevator na diretso sa penthouse office ng CEO. Habang tumataas ang floor number, ramdam niya ang panunuyo ng kanyang lalamunan. Naalala niya ang bawat family gathering kung saan ang kanyang Ninong Hades ay laging nakatingin sa kanya mula sa malayo—malamig, mapanuri, at parang laging may binabalak.

​Pagbukas ng pinto ng elevator, ang amoy ng sandalwood at mamahaling leather ang agad na sumalubong sa kanya. Iyon ang amoy ni Hades Montenegro.

​"You’re fifteen minutes late, Sariah," bungad ng isang baritono at napakalamig na boses.

​Nakatalikod si Hades sa kanya, nakaharap sa dambuhalang glass wall na nagpapakita ng buong siyudad. Ang kanyang malapad na balikat ay hapit sa isang pasadyang dark suit. Kahit nakatalikod, ang awra nito ay sapat na para magpabago ng temperatura sa loob ng silid.

​"Traffic, Ninong. Hindi naman lahat  ay may helicopter na nakaparada sa rooftop para iwasan ang rush hour katulad mo," pabalang na sagot ni Sariah sabay lapag ng kanyang designer bag sa tapat ng mesa nito.

​Dahan-dahang humarap si Hades. Ang kanyang jet-black hair ay maayos na naka-brush back, at ang kanyang mga mata ay tila dalawang madilim na balon na walang emosyon. Lumapit siya kay Sariah, bawat hakbang ay mabagal at puno ng awtoridad na tila ba tinitimbang niya ang bawat hininga ng dalaga.

​"Ang tapang mo pa rin. Alam mong isang kumpas ko lang, Sariah, pwedeng mawala ang lahat ng kontrata ng firm mo. Huwag mong subukan ang pasensya ko," sabi ni Hades habang humihinto sa mismong harap niya.

​Masyado silang malapit sa isa't isa. Naamoy ni Sariah ang init ng balat nito. Pinilit niyang huwag mag-iwas ng tingin dahil alam niyang iyon ang gusto ni Hades—ang makita siyang sumuko.

​"Nandito ako para sa renovation project ng Montenegro Ancestral House sa Batangas. Professional ang usapan natin dito, Ninong. Kaya kung pwede, itago mo muna 'yang pagiging diktador mo," hirit ni Sariah na may kasamang sarcastic na ngiti.

​Ngumisi nang bahagya si Hades, isang bihirang ekspresyon na mas lalong nagpadilim sa kanyang mukha. "Professional? Simula nang mag-labing-walo ka, Sariah, alam nating dalawa na wala nang normal sa relasyon natin. Tinitingnan kita sa paraang hindi dapat gawin ng isang “ninong” sa kanyang inaanak, at alam mo 'yan."

​Naramdaman ni Sariah ang mabilis na tibok ng kanyang puso. Iyon ang katotohanang matagal na niyang itinatanggi. Ang "kuryente" sa pagitan nila ay tila lason na unti-unting pumapatay sa kanyang composure.

​"Architect mo ako rito, Hades. Iyon lang," mariing sabi niya.

​"Tingnan natin kung hanggang kailan mo kayang panindigan ang papel na 'yan," bulong ni Hades habang hinahawakan ang isang hibla ng buhok ni Sariah at inilalagay ito sa likod ng kanyang tenga. "Sisimulan mo ang project sa Batangas bukas. At sisiguraduhin kong sa bawat sulok ng bahay na iyon, ako lang ang maiisip mo."

​Tumalikod si Sariah at naglakad palabas, pilit na hindi ipinapakita ang panginginig ng kanyang mga kamay. Alam niyang nagsisimula pa lang ang laro. Isang laro kung saan si Hades Montenegro ang may hawak ng lahat ng alas, at siya ang premyong balak nitong angkinin nang tuluyan.