LOGINDi tengah sawah hijau Desa Sidomulyo, Jawa Tengah, era akhir 1980-an, Ardi Santoso, anak petani miskin yang cerdas, dan Rendra Wijaya, sahabatnya dari keluarga kaya, terjebak dalam persaingan dan persahabatan yang rapuh. Munculnya Sari Wulandari, gadis pemberani yang baru pindah ke desa dan bekerja di bioskop keliling, mengubah segalanya. Cinta segitiga yang tumbuh di antara mereka menjadi "oasis" di tengah tekanan sosial: kemiskinan, preman lokal, dan gejolak politik Orde Baru. Ketika Ardi terjerat dunia kriminal demi keluarganya, Rendra mengejar ambisi di kota sebagai aktivis mahasiswa, dan Sari berjuang menyelamatkan bioskop pamannya, rahasia keluarga dan pengkhianatan mengancam menghancurkan mereka. Akankah cinta dan persahabatan mereka bertahan di tengah badai, atau justru tenggelam di sawah Sidomulyo?
View More"Isipin mo na para 'to sa kumpanya! Paligayahin mo ang investor natin!" Iyon ang mga katagang paulit-ulit na umaalingawngaw sa tainga ni Yanna del Valle habang pagewang-gewang sa corridor ng isang prestihiyosong hotel.
Ginagawa niya ang lahat upang kalmahin ang kanyang sarili ngunit tila nawawalan na siya ng kontrol. Halos hindi na niya masupil ang ungol na kanyang nauusal. Malalaking butil ng pawis ang patuloy na namumuo sa magkabila niyang sentido.Kung alam lang niyang hahantong sa ganito ang pagsunod niya sa kanyang ama ay sana'y hindi na siya nakinig pa. Lahat ay ginagawa niya alang-alang sa kanyang ama nang muli siyang kinupkop nito pagkatapos ng mahabang panahon. Sa pagkasabik niya sa isang kumpletong pamilya ay ang kaligtasan naman niya ang namiligro sa mga oras na ito.Wala siyang ibang matandaan kundi ang ladies' drink na inalok sa kanya ng kanyang ama na si Preston del Valle. Mataas naman ang alcohol tolerance niya kaya't nakapagtataka na mabilis siyang tinamaan sa ilang lagok na kanyang ginawa. Pagkatapos niyon ay natagpuan na lamang niya ang sarili na nakahiga sa isang hindi pamilyar na kama. Sa pamamagitan ng natitira niyang lakas ay agad siyang lumabas ng kwarto na iyon.Doon na nabuo ang konklusyon sa kanyang isipan sa binabalak ng kanyang ama sa kanya.Ipapain siya nito sa leon!Dahil sa naghihingalong estado ng kanilang kumpanya, ang DV Incorporated, ay kinakailangan ng kanyang ama ng maraming investors. Ngunit sa iilang niligawan nito ay isang tao lamang ang tila kumagat sa alok nito. Ito ay walang iba kundi si Mr. Frederick Welsh. Isa itong 50-year-old half-blooded Aussie na Philippine-based businessman.Hindi naman mangmang si Yanna para hindi malaman ang ginagawa ng kanyang ama. Ngunit hindi niya matanggap na ang kanyang sariling ama pa ang siyang magkakanulo at magbebenta sa kanya na tila isang sariwang karne sa isang parokyano.Sa lalim ng kanyang pag-iisip ay hindi niya namalayan na nakapasok na siya sa panibagong kwarto. Kahit nanlalabo ang kanyang mga mata ay napagtagumpayan niyang makapasok doon.Sa hindi inaasahang pagkakataon ay may isang bulto ng katawan ang nakatalikod mula sa kanyang kinatatayuan. Nakaharap ito sa isang malawak na kama. Nakatapis ito ng isang tuwalya na ang ibabang parte lamang ang natatakpan. Ang mga butil ng tubig mula sa buhok nito ay unti-unting naglalandas sa nagpuputukan nitong muscles sa katawan. Halatang well-toned ang kabuuan ng estrangherong ito.Wala sa loob na napakagat-labi si Yanna at humagikhik. Wala na siya sa kanyang sarili.Wala sa loob na tinawid niya ang pagitan nilang dalawa at walang anu-anong yumakap sa likuran ng estranghero. Sininghot-singhot pa niya ang balat nito at napapikit."Hmm... ang bango mo naman..."Sa pagkakataong iyon ay nagulat na ang lalaki. Walang iba kundi si Alessio. Mabilis siyang napaharap sa babae ngunit isa iyong maling galaw.Sumubsob ang mukha ng dalaga sa kanyang dibdib."Who are you? What are you doing in here?!" Sinubukan ni Alessio na itulak ang babae para ilayo sa kanya ngunit lalo naman itong nagkunyapit sa kanya.At hindi iyon ang ginawa ng babae. Nagulantang siya nang bigla na lamang nitong dilaan ang ituktok ng kanyang dibdib."What the fuck!"Narinig niya ang mahinhin na tawa ng babae na hindi pa rin lumulubay sa kanya.This woman is teasing him! And she's winning it dahil unti-unting nagre-react ang katawan ni Alessio sa ginawang iyon ng estranghera. His little man below started to react. Isang sensasyon na kailanman ay hindi niya naramdaman sa mahabang panahon.Kay tagal na iniwasan ni Alessio ang ganitong tagpo ngunit heto siya at nakulong sa isang imposibleng sitwasyon."Ohh... Hala, lumalaki 'yang birdie mo, oh!" hagikhik na kantyaw ng babae sa kanya.Damn with the nickname!"Patingin!" Walang anu-ano na mabilis dinakma ng babae ang kanyang naghuhumindig na sandata sa ilalim ng nakatapis niyang tuwalya."Fuck!" Hindi malaman ni Alessio ang dahilan kung bakit nakipagtitigan lang siya sa babaeng basta na lang pumasok sa kanyang kwarto. At ngayon ay minamasahe pa nito ang kanyang alaga.Ilang beses na napamura ang binata hanggang sa hindi na niya natiis ang lahat. Mabilis niyang ginagap ang babae at siniil ito ng halik. Habang naglalakbay ang kanyang kamay ay itinulak niya ito sa kama at pinatungan, saka niya ipinagpatuloy ang naudlot na pinagsaluhan.****Napakislot sa sakit ng ulo at balakang si Yanna pagkamulat ng kanyang mga mata. Dahan-dahan siyang bumangon at natagpuan sa kanyang tabi ang lalaking kanyang nakaniig kagabi. Nakasandal ito sa headrest ng kama. Hantad ang matipunong dibdib nito at natatabunan ng makapal na kumot ang kayamanan nito sa ilalim.Napasinghap siya at agad na napayakap sa kanyang kahubdan. Sa pagkakataong iyon ay napagmasdan niya ang gwapo ngunit walang emosyon nitong mukha. At saka doon rumagasa ang alaala ng kanilang pinagsaluhan.Tandang-tanda pa rin ni Yanna ang lahat ng pangyayari. Kung paano siya angkinin nang lubos ng isang isang estranghero. Ramdam pa rin niya ang mahapdi na sensasyon sa pagitan ng kanyang dalawang hita.Pinaningkitan niya ng mga mata ang lalaki. Mukhang pamilyar sa kanya ito ngunit hindi niya matandaan kung saan niya ito nakita. Pagkatapos niyang estimahin ang kabuuan nito ay napaiwas siya ng tingin."A-anong ginagawa mo rito?" masungit niyang tanong dito."I should be the one asking you that question, my butterfly... because this is my room," pagtatama naman ng lalaki sa kanya.Nagtataka man ay inilibot ni Yanna ang kanyang mga mata. Mula sa kama at sa disenyo ng kwarto ay inusisa niya.There is no way that her father would book her a suite this luxurious!Ito ay ang D'Marc Hotel. Nakakalula sa ganda ang muwebles sa paligid. Alam niya na ang hotel na ito ay nag-aalok ng penthouse view suite sa VVIPs. At natitiyak niyang isa ito sa pinakamagandang kwarto doon! Imposible na ito ay ang kanyang kwarto.Agad na napapikit si Yanna dahil sa kahihiyan. ‘Shit! Ano ba itong pinasok ko?!’ himutok niya sa kanyang sarili.Humarap siya sa lalaki at napayuko. "I'm so sorry. Hindi ko alam na kwarto mo pala ito. 'Wag kang mag-alala, hindi kita hihingian ng kahit na anong pananagutan dito. Kalimutan na lang nating dalawa ito, okay?" Akma na siyang tatayo ngunit mabilis namang hinablot ng lalaki ang kumot dahilan para humantad ang kanyang kahubdan.Nangislap ang mga mata ng lalaki habang nakatanaw sa kanyang malulusog na dibdib. Agad siyang napatagilid at niyakap ang sarili. "Bastos!""Relax. I've already seen everything, Ms. del Valle. Hindi mo na kailangang takpan iyan. Kahit ipikit ko ang mga mata ko ay nakatatak na sa utak ko ang katawan mo," nakangising usal nito.Naningkit ang kanyang mga mata. "P-paano mo nalaman ang apelyido ko?"May inilapag siyang malapad na papel hantad ang kanyang picture ang ibang personal niyang impormasyon. "This is you, right? Marianna Aleinne del Valle. Hmm... Beautiful name. It suits you.," komento pa nito.Napasinghap siya. "Pinaimbestigahan mo ako?!""Bakit hindi? You're my woman, so I have the right to know about you," nakakibit balikat na tugon nito.Nanlaki naman ang kanyang mga mata. Ano raw? Siya? Babae ng damuhong ito?"Cinta sejati itu seperti sawah, memberi kehidupan tanpa henti meski musim berganti." --- Peribahasa Jawa, SidomulyoSepuluh tahun kemudian, 1998.Sidomulyo berubah drastis. Jalan sudah beraspal semua, pasar punya bangunan permanen, beberapa warga punya TV berwarna. Tapi sawah tetap hijau, tetap jadi identitas desa.Ardi Santoso berdiri di sawahnya yang sekarang lebih luas. Usianya tiga puluh tiga, rambut mulai ada uban tipis di pelipis. Di sampingnya berdiri Wulan, sudah tiga belas tahun, tinggi seperti ibunya, cantik dengan mata berbinar."Ayah, kapan kita panen?" tanya Wulan, menatap padi yang menguning sempurna.Ardi tersenyum. "Minggu depan, sayang. Kamu mau bantuin?" tanyanya, usap kepala Wulan.Wulan mangut semangat. "Mau! Aku kan anak petani," katanya, bangga.Ardi memeluk anaknya sebentar. Ayah, cucu loe hebat. Dia gak malu jadi anak petani, pikirnya, hati penuh syukur.Di bioskop, Sari berdiri di depan proyektor digital baru, hadiah dari pemerintah kabupaten karena bioskopnya
"Kenangan itu seperti padi yang dipanen, tersimpan dalam hati selamanya." --- Peribahasa Jawa, SidomulyoLima tahun kemudian, 1993.Sidomulyo berubah. Jalan tanah sudah diaspal sebagian, pasar lebih ramai, beberapa rumah pake genteng merah menggantikan atap jerami. Tapi sawah tetap hijau, tetap jadi jantung desa.Ardi Santoso berdiri di pematang sawahnya, menatap hamparan padi yang siap panen. Usianya dua puluh tiga sekarang, tubuhnya lebih berotot dari kerja keras, wajahnya dewasa. Di tangannya ada ijazah sarjana pertanian dari UGM Yogyakarta, baru diterima seminggu lalu.Ayah, gue berhasil kuliah sambil jaga sawah, pikirnya, senyum tipis di wajah. Bu Sumarti ada di belakang, rambut mulai beruban tapi senyum tetap hangat."Ardi, Sari tunggu di bioskop," kata Bu Sumarti, menepuk bahu anaknya.Ardi mengangguk, jalan ke bioskop yang sekarang lebih besar. Dinding bambu diganti bata, atap seng diganti genteng, kursi kayu bertambah jadi lima puluh. Papan nama besar di depan: "Bioskop Wuland
"Mimpi itu seperti benih padi, harus ditanam dengan kerja keras untuk berbuah." --- Peribahasa Jawa, SidomulyoDua bulan setelah panen Ardi, Sidomulyo mulai berubah. Di lokasi bekas bioskop yang terbakar, bangunan kecil mulai berdiri. Atap seng merah, dinding bambu anyaman, lantai semen sederhana. Bukan bioskop mewah, tapi penuh harapan.Sari berdiri di depan bangunan itu, tangan di pinggang, senyum lebar di wajah. "Ibu, lihat. Mimpi kita mulai jadi kenyataan," bisiknya pelan, matanya berkaca bahagia.Ardi datang bawa bambu panjang di bahu, keringat membasahi kaos lusuhnya. "Mbak Sari, bambu terakhir. Kita pasang sekarang?" tanyanya, menurunkan bambu.Sari mengangguk semangat. "Ayo, Ardi. Kita pasang bareng," katanya, bantuin Ardi angkat bambu ke rangka atap.Rendra ada di belakang, paku kayu dengan palu tua. Wajahnya serius, tapi ada ketenangan di matanya. Gue bantuin mereka, bukan karena Mbak Sari lagi, tapi karena ini buat Sidomulyo, pikirnya.Pak Lurah datang dengan beberapa warga,
"Sawah itu seperti kehidupan, butuh kesabaran dan kerja keras untuk panen." --- Peribahasa Jawa, SidomulyoFajar menyingsing di sawah keluarga Santoso. Ardi bangun sebelum ayam berkokok, langsung turun ke sawah dengan cangkul di bahu. Embun masih tebal, kakinya basah begitu injak pematang. Bau tanah basah dan padi menguning bikin hatinya tenang.Ini warisan Ayah. Gue harus jaga baik-baik, pikirnya, mulai cangkul tanah di pinggir sawah yang belum rata.Bu Sumarti keluar rumah, bawa nasi bungkus dan air putih. "Ardi, sarapan dulu. Nanti sakit," katanya, taruh makanan di pematang.Ardi berhenti sebentar, duduk di samping ibunya. "Bu, gue mau fokus ke sawah dulu. Bikin panen ini maksimal," katanya, buka bungkus nasi. "Biar kita punya uang buat bantu Mbak Sari."Bu Sumarti tersenyum hangat. "Ardi, kamu anak baik. Tapi jangan lupa mimpimu kuliah," katanya, tangannya usap kepala Ardi.Ardi mengangguk. "Gue gak lupa, Bu. Tapi sekarang prioritas Mbak Sari dulu," katanya, makan cepat lalu balik
"Masa depan itu seperti sawah yang belum ditanami, penuh kemungkinan tapi butuh kerja keras." --- Peribahasa Jawa, SidomulyoPagi di Sidomulyo terasa lebih segar setelah hujan semalam. Rendra Wijaya bangun lebih awal dari biasanya, duduk di teras rumah Pak Lurah dengan secangkir kopi pahit. Matanya
"Masa lalu itu seperti benih di sawah, menentukan apa yang akan tumbuh." --- Peribahasa Jawa, SidomulyoSiang di Sidomulyo panas terik. Sari Wulandari duduk di gudang bioskop yang hangus, beresin puing-puing kayu terbakar. Tangannya kotor abu, keringat membanjiri dahi. Dia ambil pecahan kaca proyekt
"Cinta itu seperti padi di sawah, harus dipilih yang terbaik untuk dipanen." --- Peribahasa Jawa, SidomulyoPagi di Sidomulyo terasa dingin meski matahari udah naik. Embun masih nempel di daun padi, berkilau kayak mutiara kecil. Sari Wulandari duduk di pematang sawah, menatap hamparan hijau yang ten
"Duka itu seperti hujan di sawah, perlu untuk tumbuh tapi juga bikin becek." --- Peribahasa Jawa, SidomulyoTiga hari setelah Sari pilih Ardi, Sidomulyo terasa berbeda. Gak ada lagi sorak kemenangan, cuma keheningan yang berat. Warga mulai beresin puing-puing dari pertarungan kemarin, tapi semangat
Selamat datang di dunia fiksi kami - Goodnovel. Jika Anda menyukai novel ini untuk menjelajahi dunia, menjadi penulis novel asli online untuk menambah penghasilan, bergabung dengan kami. Anda dapat membaca atau membuat berbagai jenis buku, seperti novel roman, bacaan epik, novel manusia serigala, novel fantasi, novel sejarah dan sebagainya yang berkualitas tinggi. Jika Anda seorang penulis, maka akan memperoleh banyak inspirasi untuk membuat karya yang lebih baik. Terlebih lagi, karya Anda menjadi lebih menarik dan disukai pembaca.