LOGINKaya habang nakatingin ako kay Flor, isang tahimik na pangako ang nabuo sa isip ko.Anuman ang katotohanan, hahanapin ko iyon.At kapag napatunayan kong may kinalaman siya sa lahat ng ito, sisiguraduhin kong haharap siya sa lahat ng consequences ng mga ginawa niya.Hindi dahil gusto kong gumanti.Ku
Kapag sinabi niyang aayusin niya ang isang bagay, hindi siya titigil hangga't hindi niya nagagawa.Kaya kahit napapalibutan kami ngayon ng mga mapanghusgang tingin at masasakit na salita, hindi ako natitinag.Dahil alam kong may katotohanan sa likod ng lahat ng ito.At kapag lumabas iyon, hindi ko n
Mitch“Everyone!”Umalingawngaw sa hallway ang malakas na boses ni Flor. Napalingon agad ang mga taong naroon.Sa ganitong oras ay karaniwan nang tahimik ang buong palapag. Karamihan sa mga pasyente ay nagpapahinga na habang ang kanilang mga bantay ay nakaupo lamang sa gilid o nakahiga sa mga foldin
Pagbukas pa lamang namin ng elevator ay agad akong sinalubong ng pamilyar na ingay ng pamilya.Naroon na ang mag-iina ni Ate Jewel, at gaya ng inaasahan ko ay mabilis akong napansin ng dalawang bata."Uncle Chandler!"Halos sabay silang tumakbo palapit sa akin.Napangiti ako habang awtomatikong yumu
Chandler“Bakit hindi ka na muna kumain bago umalis?” tanong ni Chanton habang inaayos ang mga dokumentong nasa ibabaw ng mesa.Saglit akong napaisip. Kanina ay nag-chat si Mitch at sinabi niyang may dalang dinner si Kuya Arman para sa kanila sa ospital.Kung tutuusin ay wala namang problema kung di
Sa wakas, may maibibigay na akong dahilan para muli siyang makahinga nang maluwag.“Kami na ang bahalang umasikaso sa mga ito.”Napatingin ako kay Chanton nang marinig ko ang sinabi niya. Hindi ko inaasahan na ie-extend pa nila nang ganito kalayo ang pagtulong sa akin. Sa totoo lang, ang plano ko la
Noelle“Scarlet...” mahina kong sambit habang nakatingin sa pangalan niyang naka-flash sa screen ng cellphone ko.Hindi ko inasahan ang tawag na ito. Bahagya akong nag-alinlangan bago pindutin ang answer button. May kung anong kaba na hindi ko maipaliwanag.“I’m sorry kung nabigla kita sa tawag ko,”
Noelle“Scarlet,” bati ni Chanden, kaswal at may ngiting parang wala lang. “Before I forget, meet my wife, Noelle.”"Wife?" takang tanong ng babaeng tinawag ng asawa kong si Chanden na Scarlet. Kita sa mukha niya ang gulat at pagkakunot ng noo na para bang hindi siya makapaniwala.“Yes, wife.” Halat
ChandenNakakapagod. Buong araw na parang walang katapusan ang lahat, mga problema, mga tanong, at mga taong kailangang asikasuhin. Sa totoo lang, ang tanging gusto ko na lang gawin ay umuwi. Umuwi sa bahay na tahimik, ligtas, at may naghihintay na yakap mula sa asawa kong si Noelle. Pero hindi pa t
Chanden“Lovey naman eh, malay ko ba na kasabay natin siya sa eroplano?” nagmamaktol kong sabi pagkapasok pa lang namin sa condo. Dumiretso siya sa loob, hanggang sa sala, at bagsak ang katawan sa sofa na parang may bitbit na sama ng loob sa bawat hakbang. Salubong ang mga kilay niya, at kung makati







