Dikira Melarat Usai Bercerai

"Iwas, gaga, baka mamatay tayong lahat dito!" sigaw ng sarili kong utak habang biglang pinihit ng dalawang kamay ko ang manibela ng luma kong pickup truck sa gitna ng madulas at mauláng highway ng Maynila.

Bumubuhos ang napakalakas na ulan, at may isang tangang sasakyan na biglang sumulpot sa lane ko para mag-counterflow. Wala akong choice... Kung hindi ko iniwasan yun, dedbol na ako bago ko pa man maisalba yung gym member ko na tinatakasan ang nambubugbog niyang asawa. Pero dahil sa biglang kabig ko, nawalan ng kapit ang mga gulong ko sa basang aspalto. Ang pickup truck ko, parang sumasayaw ng nakamamatay na slide diretsong sa isang pormal at napakahabang convoy ng mga naglalakihang black luxury SUVs.

"Hala, mukhang yayamanin ang mababangga ko... lord, sana may insurance sila!" huling bulong ko bago ang malakas na pagsalpok.

Isang nakakabinging tunog ng nagpipitpitan na bakal at nababasag na mamahaling salamin ang yumanig sa buong paligid. Ang truck ko, diretsong sumubsob sa gilid ng isang napakalaking armored limousine na mukhang pag-aari ng isang bilyonaryo o ng gobyerno. Umusok ang hood ng sasakyan ko, at ramdam ko ang impact sa buong katawan ko, pero dahil six feet ako ng purong muscle at sanay sa bugbugan sa boxing ring, mabilis kong naidilat ang mga mata ko. Bago ko pa man maasikaso ang nabugbog kong siko, isang mas nakakangilong tunog ang sumunod na bumasag sa ingay ng ulan.

"Rat-rat-rat-rat-rat!"

"Putris naman, bakit may nagbabarilan... pelikula ba ito?!" sigaw ko habang mabilis na yumuyuko sa ilalim ng dashboard dahil may mga balang biglang nagpabutas sa windshield ko.

Hindi lang pala simpleng banggaan ang pinasukan ko dahil isang full-scale ambush na pala ang nagaganap sa paligid namin. Isang grupo ng mga armadong kalalakihan na naka-maskara ang sumulpot mula sa kadiliman, sinasamantala ang naganap na aksidente para mag-launch ng isang brutal na assassination attempt laban sa sakay ng limousine. Ang mga tauhan ng bilyonaryo na naka-suit, gulat na gulat at unti-unti nang nauubos habang pilit na gumaganti ng putok sa gitna ng kalsada.

"Ubusin niyo silang lahat, huwag ninyong hayaang makalabas ang boss nila!" sigaw ng isa sa mga hitmen habang nagpapalit ng magazine ng kaniyang automatic rifle.

Sa loob ng duguang limousine, dahan-dahang naitulak ng mga bodyguard ang pinto para ilabas ang kanilang boss... si Matteo Zubiri. Ang pinakabatang bilyonaryo sa bansa, isang kinatatakutang mafia king, at isang seryosong biyudo na walang ibang gustong gawin kundi makauwi sa anak niya. Basag ang salamin ng kotse niya, at habang hawak ang kaniyang tactical pistol, nakita niya ang isang matangkad na babaeng may tattoos sa braso na pababa ng truck, hawak ang isang napakahaba at kalawanging motorcycle chain na nakapulupot sa kamao nito.

"Hoy, mga kalbo... nambubugbog ako ng mga abusadong asawa, pero pwede ko na rin kayong isabay dahil naabala ninyo ang schedule ko!" bulyaw ko habang buong tapang na sumusugod sa gitna ng mga bala.

Imbes na tumakbo o magtago katulad ng sinumang normal na tao, uminit ang dugo ko dahil sa pagkaantala ng rescue mission ko. Ginamit ko ang aking solidong boxing skills at ang bigat ng motorcycle chain para salubungin ang unang hitman na nakalapit sa akin. Isang malupit na side-step para iwasan ang dulo ng baril niya, sabay bitaw ng isang mabangis na left hook diretsong sa panga niya. Nakarinig ako ng malutong na tunog ng pagkasira ng mukha niya, at bago pa siya makabagsak, pinihit ko ang kadena para hampasin ang kasamahan niya sa tuhod.

"Sino ba ang babaeng ito... bakit nakikipag-sapukan siya sa mga may baril?!" gulat na bulong ni Matteo mula sa likod ng kaniyang nasirang sasakyan habang pinapanood ang bawat galaw ko.

Never pang nakakita si Matteo ng ganito kabilis, katapang, at kareckless na babae sa buong buhay niya... at sa kabila ng dumi, dugo, at basang leather jacket ko, nakikita niya akong napakaganda sa gitna ng kaguluhan. Habang abala siya sa pagbaril sa dalawa pang kalaban, may isang assassin na palihim na umikot sa likod niya, handang magpakawala ng nakamamatay na bala sa kaniyang ulo. Nakita ko ang taksil na galaw na yun habang pababa ako sa gilid ng kalsada, kung saan nakasabit ang isang pulang tangke.

"Hoy, s******n mo itong chemical ko!" sigaw ko sabay bunot at balandra ng isang mabigat na fire extinguisher diretsong sa mukha ng assassin.

Nabasag ang ilong ng hitman at agad itong nawalan ng malay bago pa man makakalabit ang baril niya. Dahil sa pagwawala ko sa gitna ng ulan, tuluyang natakot ang mga natitirang tauhan ng kalabang mafia kaya mabilis silang nagsitakbuhan pabalik sa kanilang mga sasakyan para umatras. Huminto ang putukan, at ang tanging natira na lang ay ang tunog ng humuhuning makina, ang patak ng ulan, at ang malalalim kong paghinga habang nakatayo ako sa harap ng duguang si Matteo Zubiri.

"Salamat sa tulong mo... pero alam mo ba kung anong ginawa mo sa ari-arian ko?" malamig na tanong ni Matteo habang dahan-dahang tumatayo at pinapagpagan ang kaniyang mamahaling suit.

Lumapit ang kaniyang head of security na nanginginig ang mga kamay habang may hawak na tablet para kalkulahin ang pinsala ng aksidente. Dahil sa salpukan ng truck ko, tuluyang nawasak ang custom-made armored mechanism ng limousine pati na ang mga ultra-valuable cargo ng mafia na nakatago sa trunk nito. Tiningnan ako ng security guard na parang nakakita ng multo bago binasa ang huling numero sa screen.

"Boss... ang kabuuang damage ng sasakyan at ng cargo, umabot sa eksaktong walumpu't pitong milyong piso," ulat ng security guard na halos mawalan ng boses.

"Damage: ₱87 million... seryoso ba yan, o nagbibiro kayo dahil lang sa konting gasgas na ito?" natawa lang ako nang sarkastiko habang itinuturo ang nayuping bakal ng kaniyang limo.

Tinitigan ko ang seryosong mukha ng bilyonaryong ito na parang hindi man lang tinatablan ng lamig o takot. Dahil alam kong wala akong ganiyang kalaking pera sa buong buhay ko, ibinaba ko ang aking motorcycle chain at hinarap ko siya gamit ang aking kilalang yabang sa Maynila.

"Anong gusto mo, Bossy Billionaire... pwede bang hulugan ko muna yan nang paunti-unti hanggang sa mamatay ang mga apo ko sa tuhod?" hamon ko sa kaniya habang itinataas ko ang aking kanang kilay.

Hindi man lang ngumiti si Matteo Zubiri... ang kaniyang mga mata ay nanatiling madilim, matalas, at nakatitig sa akin na parang binabasa ang buong pagkatao ko. Dahan-dahan siyang humakbang papalapit sa akin, sapat na para maamoy ko ang mamahalin niyang pabango na humalo sa amoy ng ulan at pulbura. Inilabas niya ang isang maliit na notebook at isang ballpen mula sa kaniyang bulsa, sabay sulat ng ilang mabilis na salita bago ito iniharap sa mukha ko.

"I don't need your grandchildren's money... I'm offering you a contract," pormal na sabi ni Matteo habang nakaturo ang ballpen sa akin.

"Anong klaseng kalokohang kontrata naman yan... mukha ba akong business partner sa paningin mo?" asik ko sa kaniya habang pinapawisan ang mga palad ko sa inis.

"Isang taon... titira ka sa loob ng mansion ko at magtatrabaho ka bilang aking personal maid... walang sweldo, pero burado ang buong walumpu't pitong milyong utang mo pagkatapos ng labindalawang buwan," paliwanag niya nang walang kahit anong emosyon sa kaniyang boses.

Muntik ko na siyang masuntok nang diretso sa panga dahil sa tindi ng insulto na narinig ko mula sa isang lalaki. Ako... ang Lesbian Queen ng Maynila, na kilalang nagpapatakbo ng sarili kong boxing gym, ay gagawin lang na utusan sa loob ng isang marangyang bahay? Gustong-gusto kong tumanggi at tumakbo palayo, pero alam kong kung gagawin ko yun, gagamitin niya ang kapangyarihan niya para ipasara ang gym na kaisa-isang alaala ng yumaong nanay ko. Refuse charity ako, ayaw kong maging kaawa-awa, pero mas ayaw kong mawala ang lahat ng pinaghirapan ko.

"Akin na nga yang ballpen na yan bago ko pa maisaksak sa lalamunan mo... pipirma ako, pero siguraduhin mong paninindigan mo ang kasunduang ito!" galit kong sinabi sabay pirma sa papel nang mabilis.

"Welcome to your worst year, Victoria... sisiguraduhin kong maaalala mo ang bawat sentimo na sinira mo sa buhay ko ngayong gabi," malamig niyang sagot habang kinukuha pabalik ang pinirmahang kontrata.