อัปเลเวล

พ้นหลังลูกๆ ที่ขับรถออกไปจากร้านอาหาร สี่คนพ่อแม่ก็แตะมือให้กันอย่างได้รับชัยชนะที่เห็นว่าวีนัสและมังกรไม่ปฏิเสธในสิ่งที่พวกเขาต้องการ

"นี่เรียนจบจับแต่งเลยนะ จะได้ปั้มลูกหน้าตาน่ารักเลย"

มารดาของมังกรแสดงท่าทางตื่นเต้นดีใจ

"แต่งสิจะรออะไรล่ะเธอ ดูยังไงก็เหมาะสม เนอะคุณ" มารดาของวีนัสหันไปเนอะใส่สามีที่ยืนคุยอยู่กับพ่อของมังกร

พวกเขาเป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่ยังคงยินดีในความสำเร็จของกันและกันมาเสมอ

"ก็เหมาะสมเหมือนพวกเรานั่นแหละคุณ ดองกันก็ดี มันน่าภูมิใจและดีใจที่ได้เห็นหลานๆ หน้าตาน่ารักจากลูกๆ ของพวกเรา" พ่อของวีนัสตบบ่าเพื่อนรัก

"แต่จะวางใจไม่ได้ ลูกชายฉันมันร้าย นี่เพราะถูกมันจับได้หรอกนะว่าส่งคนตามดูมันถึงยอมมาง่ายๆ คงต้องตามดูไปเรื่อยๆ จนกว่าจะมั่นใจว่าเจ้ามังกรกับหนูวีนัสจะไม่สับขาหลอกคนแก่อย่างเรา"

"ความน่ารักของลูกสาวฉันทำลูกชายแกหลงได้แน่นอน"

"หวังว่าจะเป็นแบบนั้น เหมือนที่แกกับฉันหลงเมียใช่ไหมล่ะวะ"

สองสามีแอบหยอดภรรยาคนสวยคู่ชีวิตให้ขวยเขิน ที่มั่นใจว่ามังกรกับวีนัสจะพานพบความสุขได้ในอนาคตก็เพราะการครองรักของพวกเขาก็มาในรูปแบบไม่ต่างกัน แม้จะใช้พื้นฐานชีวิตที่เพียบพร้อมนำทางมาก่อนแล้วใช้ความรักเดินตามหลัง แต่สุดท้ายทุกอย่างก็ผสมผสานลงตัวเป็นความสุข พวกเขารักและหวังดีกับลูกๆ และคาดหวังว่าลูกจะมีความสุขเหมือนกัน

รถมินิคูเปอร์ของฉันมาจอดที่หน้าคอนโดมิเนียมหรูหราแห่งหนึ่งของพี่มังกรซึ่งอยู่คนละฟากฝั่งกับที่อยู่ของฉัน เขายังคงนั่งประจำที่คนขับเพราะเรายังไม่ได้พูดคุยกันถึงเรื่องที่รับรู้มาเมื่อครู่

"พี่เข้าใจที่พ่อแม่พูดไหมคะ" ฉันมองเขาที่นั่งสูบบุหรี่มาสักพักเอ่ยขึ้นก่อน

"ก็ไม่ได้โง่"

"วีไม่ได้ว่าพี่โง่ วีหมายถึง.."

"รู้ใช่ไหมว่าต้องแต่งงานกับพี่"

"เอ้า! ก็ที่หมั้นกันเพราะจะแต่งงานกันไงคะ ทำไมจะไม่รู้ล่ะ"

"แล้วรู้ใช่ไหมว่าต้องมีเซ็กซ์กับพี่ด้วย"

เจอถามตรงๆ ฉันก็สตั้นน่ะสิ แก้มร้อนผ่าวและหัวใจก็เต้นตึกตักจับจังหวะไม่ได้ ใครจะไม่รู้บ้าง แต่งงานกันเพื่อมานอนจับมืออย่างเดียวหรือไง ฉันก็ไม่ได้ใสซื่อไร้สติขนาดนั้นนะ

"ให้ได้แค่วันละครั้งเท่านั้นค่ะ"

เขาหัวเราะแล้วสูดบุหรี่เข้าปอดพ่นควันออกข้างนอก

"ขำอะไรคะ ไม่ตลกหรอกนะคะ มีเซ็กซ์ได้ค่ะ แต่ต้องตกลงกัน"

"ถ้างั้นหลังจบงานเปิดตัวโชว์รูมก็ย้ายมาอยู่ที่นี่กับพี่แล้วกัน แล้วเรา..."

พี่มังกรโยนบุหรี่ทิ้ง โน้มตัวเข้าหาฉันอย่างรวดเร็วจนใบหน้าของเขาลอยเด่นชิดใกล้ ดวงตาคมมีเสน่ห์จดจ้องชวนให้ขัดเขิน ทว่ากลิ่นบุหรี่สดใหม่ทำให้ฉันเวียนหัว แต่ไม่เท่าหัวใจที่เต้นระส่ำรุนแรงจากความใกล้ชิดที่เพิ่มมากขึ้นทีละน้อย

"เราจะมาตกลงกัน โอเค๊!"

"อะ อื้ม"

สองมือของฉันแนบหน้าอกแกร่งผลักดันออกเบาๆ ไม่ใช่รังเกียจ แต่กลัวเสน่ห์ร้อนแรงของเขาจะพาฉันดีแตกมันตอนนี้ ว่าที่ผัวของฉันหล่อเกินจะต้านทาน ไม่รู้ว่าต้องสะสมมากี่ชาติถึงได้ขั้นนี้ ไม่เห็นเหมือนความสวยของฉันเลยที่ต้องทำหัตถการความงามตั้งหลายครั้ง

"ทำไมพี่ถึงยอมพ่อแม่ง่ายนักล่ะคะ"

"ขี้สงสัย"

"ก็มันสงสัยจริงๆ พี่ไม่ได้เป็นเด็กดีเหมือนวีหรอก"

"รู้ได้ไง"

"เบื่อประโยคนี้จัง"

แรงผลักของฉันมากขึ้น ขี้คร้านจะคุยแล้ว แต่พี่มังกรเหมือนยังไม่จบเรื่อง เขาพาดข้อศอกข้างซ้ายลงบนผนักเบาะ ใช้มือเท้าคางด้วยท่าทางสบาย..

สบายกับผีน่ะสิ ฉันจะหัวใจวายตายแล้วนะ

"เรื่องไอ้นั่น เดี๋ยวพี่เคลียร์ให้"

"หมายความว่าไงคะ"

"เบื่อประโยคนี้จัง"

"พี่มังกร! ก็วีไม่เข้าใจนี่คะก็ต้องถามแบบนั้นสิ"

"เคลียร์ให้ ไม่น่าจะเข้าใจยาก ว่าแต่คนที่ชื่อเค็ม.."

"เปรี้ยวค่ะ"

"นั่นแหละ อยากให้พี่เคลียร์ด้วยไหม"

"ผู้หญิงนะคะ พี่จะเคลียร์ยังไง ต่อยตีไม่เอานะ"

"เป็นนักเลงซะด้วย"

ก็รู้ตัวนี่! "เคลียร์ก็ดีค่ะ วีเบื่อที่จะต้องมาถูกเหน็บแนม แต่ห้ามทำร้ายร่างกายผู้หญิงนะคะ"

เขายกยิ้มมุมปากที่มันดูซุกซนสุดๆ แต่แล้วริมฝีปากที่ฉันมองก็หายไปเพราะมันเคลื่อนเข้ามาแนบกับริมฝีปากของฉัน

พี่มังกรจูบฉัน..

ฉันเบิกตาโพลงตกใจ มือจากผลักก่อนหน้ากลายเป็นขย้ำเสื้อยืดแนบแน่น เมื่อริมฝีปากเริ่มถูกดูดดึง เฟิร์สคิสของฉันและของเราเคล้ารสชาติของบุหรี่ทำฉันเหมือนจะเป็นลม แต่เพียงไม่นานพี่มังกรก็ผละออก ใช้ปากนั้นขยับพูดบางอย่างที่หัวสมองมึนเบลอของฉันรับรู้ได้เพียงนิด

"ของตอบแทนค่าเคลียร์ปัญหา"

ปัก! ปึก! ก็อกๆ สติของฉันกลับมาเมื่อพี่มังกรเดินอ้อมตัวรถมาเคาะกระจก เขาชี้ไปยังฝั่งคนขับก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าไปในคอนโดมิเนียม ทิ้งฉันเอาไว้กับหัวใจที่ยังคงเต้นแรงไม่ผ่อน

ฉันฟุบหน้ากับคอนโซลรถ ลูบไล้นิ้วชี้ตามริมฝีปากที่เพิ่งถูกดูดดึงรุนแรงจนรู้สึกเจ็บ

คนบ้า! พรุ่งนี้ฉันต้องทำงานนะ ปากช้ำขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ

[มังกร Part]

โคตรหวาน! คือความรู้สึกแรกของผมหลังจากที่ปากแนบสนิทกับปากของวีนัส

ของดี.. คือสิ่งที่ตามมา อันที่จริงก็ไม่ได้คาดหวังว่าผู้หญิงที่มาเป็นคู่หมั้นจะต้องดีพร้อม แต่จากที่ได้รู้จักวีนัสมาสักพัก ผมอาจจะต้องพูดประโยคยอดฮิตคือ.. เธอดีเกินไป ดีจนผมหงุดหงิดที่เห็นว่าเธอปล่อยให้ตัวเองถูกกระทำจากคนรอบข้างเพียงเพราะห่วงชื่อเสียง การเงียบเป็นการฝังตัวเองมากกว่าในความคิดผม

แต่ไม่เป็นไร ในเมื่อเป็นคู่หมั้นของผม ก็คือเมียของผมในอนาคต ผมจะช่วยถางหญ้าที่มันรกพื้นที่ชีวิตให้เธอเอง เพื่อที่ชีวิตของผมจะได้ราบรื่นจนกว่าเราจะแยกย้ายกันไปเช่นกัน

วันถัดมาผมขับรถไปหาไอ้วินซ์ที่คอนโดมิเนียมที่มันเป็นเจ้าของ เพราะคนที่มีอำนาจเคลียร์ปัญหาให้ได้คือลูกชายนักการเมืองอย่างมัน ยามวันหยุดไม่ได้ไปไหน ไอ้วินซ์จะขลุกตัวอยู่ที่นี่ทั้งวันทั้งคืนกับสาวไม่ซ้ำหน้า วันนี้ก็คงเช่นเคยเพราะเพียงก้าวขาเข้ามาในห้อง สายตาก็มองเห็นรองเท้าผ้าใบของผู้หญิงจอดอยู่หน้าประตูห้องอย่างเป็นระเบียบ

"เด็กที่ไหนอีกล่ะวะ"

ไอ้วินซ์มองไปทางประตูห้องนอน ก่อนเอียงหัวเล็กน้อย ท่าประจำยามตอบได้แต่ขี้เกียจตอบ

"แถวนี้แหละ มึงก็อย่าไปกวนน้องแล้วกัน"

"น้องด้วย?" ผมเลิกคิ้ว แปลกใจกับสรรพนามที่เหมือนว่ามันเผลอเพราะมันเดินหนีผมเข้าไปในห้องครัว

"ไอ้นั่นมันพวกหน้าม่อล่อหญิงไปวันๆ ไม่มีเหี้ยอะไรให้มึงต้องกังวลหรอก"

เบียร์กระป๋องลอยละลิ่วมาให้รับ ก็ดี กำลังคอแห้ง ผมเปิดเบียร์กระดกดื่ม โยนกุญแจรถซูเปอร์คาร์รุ่นใหม่ที่มันอยากได้ไปบ้าง

"โห! ทุ่มไม่อั้นกูว่ามึงจริงจังยันลูกโต"

"กูไม่ได้ให้มึงฟรี แค่ลดราคาให้สิบเปอร์เซ็น"

"ก็ทุ่มไม่ล่ะวะ อย่าหาว่ากูเสือกเลยนะ.."

"มึงขี้เสือก"

ไอ้วินซ์พยักหน้ารับ ยืนพิงตู้เย็นสบายใจ "เออ กูเสือกเพราะกูรู้จักมึงดี พ่อมึงยื่นข้อเสนออะไรให้วะ มึงถึงยอมโดนผูกมัด"

"ไม่บอก"

"ไอ้มังกวยหัวคอน"

"ไอ้วินซ์จู๋ไม่แข็ง"

"ไอ้สัส! ไม่เคยเว้ย กูไม่คุยกับมึงแล้วแม่ง"

ถูกผมย้อนความจริงในอดีตเข้าหน่อยก็ทำมากลบเกลื่อนหยิบขนมในตู้เย็นมากิน นี่เลือกมาแค่เรื่องเดียวนะ ถ้าขนมาทั้งหมดตั้งแต่เป็นเพื่อนกับมันมา สามวันอาจจะยังสาธยายไม่จบ

"กูไม่ได้ให้มึงช่วยจัดการแค่ไอ้เหี้ยนั่น เปรี้ยวเด็กมอz ปีสามบริหาร เคลียร์คนนั้นด้วย"

"น้องวีนัสดีใจตาย"

"แต่น้องของมึงน่าจะเซย์บายแล้วว่ะ" ผมเอียงหัวไปทางประตูห้องที่เพิ่งมีคนเปิดแล้วเดินออกไป

ไอ้วินซ์ปิดตู้เย็นอย่างแรงแล้วปรี่ไปทางประตู พอเห็นว่ารองเท้าผ้าใบคู่นั้นหายไป มันก็ออกอาการหงุดหงิดถึงขั้นมาขอบุหรี่จากผม "กูจัดการให้ มึงสบายใจได้ ไม่ส่งนะ"

พูดจบมันก็เดินออกไปตรงระเบียง อาการมันแปลกอย่างที่ไม่เคยเป็น งานนี้มีเงื่อนงำยิ่งกว่าของผมแน่นอน

[มังกร End]