ฉันรักเธอ เธอรักเขา [2/2]

ตกเย็น

“เอ้า ยก”

วาวามือชงอันดับหนึ่งเลื่อนแก้วน้ำอำพันไปตรงหน้าคนช้ำใจ ไซซียกแก้วกระดกลงคอรวดเดียว ก่อนจะเบ้หน้ากับรสชาติของแอลกอฮอล์ที่ไหลผ่านลำคอ

“ชงได้พิสดารฉิบหาย”

“ขอแก้มือใหม่แป๊บ มะกี้มือหนักไปหน่อย” วาวายิ้มเผล่เชิงขอโทษ

“ว่าแต่มึงเถอะหญิง เศร้ายังไงให้แต่งตัวแซ่บจี๊ดเหมือนยกพริกมาทั้งสวนแบบนี้คะ” แพตตี้กระเซ้าถาม

“เออ กูก็ว่า ปกติชอบแต่งตัวเฉิ่มเชยจนเหมือนมากันคนละงานกับเรา คืนนี้ดันสลัดคราบแม่ป้าเหมือนที่น้องมันบอกทิ้งเฉยเลย” วาวาว่าบ้าง

“แค่เหนื่อยแล้วน่ะ” บอกอย่างมีเมล็ด มือก็หยิบยกแก้วบนโต๊ะซดลงคอไปหลายอึก

“กรี๊ดดด! ชะนี! มึงจะเอาให้เมาตั้งแต่หัววันเลยเหรอคะ ถึงได้กินเป็นอาบแบบนี้” วาวากรี๊ดใส่

“แบกกูกลับด้วยนะ ถ้ากูเมา” มัดมือชกฝากฝัง

“จบสิ้นแล้ว ความตั้งใจจะหิ้วผู้กู”

สองสาวพากันโอดครวญสายตาสิ้นหวัง ถึงจะพูดเหมือนไม่พอใจ แต่พวกเธอก็ไม่ได้ไม่พอใจตามที่แสดงออก เพราะน้อยครั้งมากที่เพื่อนคนนี้มันจะยอมออกมาล่าราตรีกับพวกเธอ

ดังนั้น ถ้าขาดการรีดน้ำผู้วันเดียวคงไม่ตาย (ตาย) หรอกมั้ง

และยิ่งดึกไซซีที่ซัดน้ำเมาไปหลายแก้วยิ่งหลุดความเป็นตัวเอง หญิงสาวร่างสูงเดินโซเซออกไปเต้นที่หน้าเวทีอย่างสิ้นสติ

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าท่าเต้นตัวเองยิ่งนานยิ่งดูเรื้อนประหนึ่งงูไร้กระดูก ยิ่งจังหวะเพลงมันพาคึก ทำเองบางท่าสุดเหวี่ยงจนเผยให้เห็นเนื้อตัวด้านในวับแวม ๆ ล่อสายตาเสือสิงห์รอบตัว

ทำเอาสองสาวเพื่อนสนิทที่ไม่กล้าเมาต้องต้องจิกตามองขู่พวกชายฉกรรจ์รอบตัวที่มักแอบฉวยโอกาสเข้ามาชิดใกล้ เสมือนจงอางหวงไข่

โดยคนทั้งสามไม่รู้เลยว่าด้านบนที่เป็นห้องกระจกใสได้มีมือดีแอบถ่ายภาพและคลิปเต้นของไซซีส่งไปยังใครอีกคนที่ปลายทาง…

ตือดึ๋ง…

เสียงข้อความเข้าเรียกให้คนที่พิมพ์ข้อความพูดคุยตอบโต้กับอดีตคนเก่าต้องเลื่อนเข้าไปอ่านด้วยความนึกรำคาญ

กระทิงกินดุ : มาไหม กำลังได้ที่เลย @พันวา

ไม่ไป : พันวา

ซ้อยิปคนสวย : มึงส่งคลิปกับภาพเลยไอ้ทิง

กระทิงกินดุ : เค๊

กระทิงกินดุ : ส่งรูป

กระทิงกินดุ : ส่งคลิปวิดีโอ

และไม่คิดเลยว่าภาพที่เพื่อนเวรมันส่งมาจะเป็นภาพคนที่มักมาวนเวียนพันแข้งพันขาเขาคนนั้น

หญิงสาวที่เคยแต่งตัวแม่ป้าในสายตาเขาเสมอมา บัดนี้ในภาพและคลิปที่เห็นดันกลับกลายเป็นอีกคนแสนดูไม่คุ้นเคย

กระทิงกินดุ : เจ้เขาโคตรสวย โคตรแซ่บเลย

กระทิงกินดุ : สลัดคราบแม่ป้าซะไม่เหลือให้เห็น

ซ้อยิปคนสวย : จริง

ซ้อยิปคนสวย : กูเห็นแล้วอยากไปฝากตัวเป็นศิษย์เลย

ยิ่งอ่านที่เพื่อนคุยกันเขายิ่งหงุดหงิดจนเห็นได้ชัดผ่านสีหน้า เพราะแบบนี้ไงเขาถึงไม่ชอบคนสวย

ร้านไหน : พันวา

กระทิงกินดุ : xxx ท้ายมอครับท่าน เชิญเสด็จ

เขาดับหน้าจอโทรศัพท์มือถือก่อนจะพาตัวเองออกจากห้อง เดินไปควบลูกรักคันโปรดบิดเร่งพุ่งทะยานผ่านท้องถนนยามราตรี

ยี่สิบนาทีต่อมา ลูกรักก็ขับพามาถึงที่หมาย เขาถอดหมวกกันน็อกวางไว้บนเบาะลวก ๆ ก่อนจะเดินเบียดเสียดผู้คนเข้าไปยังด้านใน

ผู้คนที่เบียดเสียดขยับเต้นกันตามทางทำให้เขาเริ่มหงุดหงิดกับความแทรกตัวยากนี้

กระทิงกินดุ : ลืมบอกพี่เขาเต้นอยู่หน้าเวทีนะ

เสียงข้อความที่เด้งเตือนจนหน้าจอสว่างวาบ เขาจึงเดินเบียดแทรกผู้คนเข้าไปยังส่วนหน้าเวที และไม่นานสายตาก็เห็นคนที่ตามหากำลังเต้นคู่กับชายแปลกหน้าอยู่

เพียงเห็นถึงความชิดใกล้นั้น ขายาวก็รีบพาตัวเองเข้าไปแทรกกั้นกลางระหว่างคนทั้งสองทันที

“กลับ”

“ปล่อย” ไซซีบิดข้อมือออกจากการจับกุม

“คิดอะไรอยู่ถึงไปเต้นกับมัน ไม่รู้เหรอว่ามันตั้งใจจะล่ออะ” เขาบอกน้ำเสียไม่พอใจ

“รู้ แต่แล้วยังไงล่ะ” เงยหน้ามองคนเด็กกว่านิ่ง ๆ

“อย่าดื้อดิวะ”

พูดสีหน้างุ่นง่าน ทั้งหากเป็นยามปกติเธอคงจมูกบานกับคำพูดดุแสนพาเสียวท้องน้อยนี้ไปนานแล้ว แต่เพราะวันนี้เธอไม่มีอารมณ์อยากจะวุ่นวายกับอีกฝ่าย เลยกลายเป็นเฉย ๆ แทน

“ก็จะดื้อ” ว่าหน้ามึน “ปล่อยมือพี่สักทีจะไปเต้น”

“คนสวยมันดื้อแบบนี้ทุกคนเลยมั้ยวะ”

“เพราะแบบนี้ไง เลยไม่ชอบคนสวย” พูดกับตัวเอง แต่มันดันเผลอหลุดไปเข้าหูไซซีที่อยู่ใกล้ชิดกันเช่นกัน

“รู้แล้ว”

กล่าวสายตานิ่งเฉย พร้อมลงแรงเพิ่มเพื่อบิดข้อมือออกจากการถูกจับกุม พอมันหลุดออกก็เดินโซเซกลับโต๊ะเพื่อไปกินเหล้าย้อมใจต่อ

กลับกลายเป็นฝ่ายพันวาแทนที่รู้สึกโมโหกับความเฉยเมยต่อกันของอีกคน เขากัดฟันแน่นจนเส้นเลือดนูนปูดเป็นริ้วตามขมับ

“มานี่!”

เขาคว้าจับข้อมือเล็ก ๆ เข้าเต็มแรงแล้วกระชากเข้าหาตัว ทำให้ไซซีที่กำลังเดินจากไปต้องตัวปลิวตามแรงกระชากดึง

“เป็นบ้าอะไร!” เธอแว้ดใส่คนที่ผีเข้าผีออกอย่างหงุดหงิด

“แม่ป้านั่นล่ะเป็นบ้าอะไร” เขาถามพลางขบฟันแน่น

“ตั้งใจจะยั่วโมโหผมเหรอ”

“เราไม่ชอบคนสวยไม่ใช่ไง๊ พี่ก็ถอยให้ ไม่เข้าไปวุ่นวายแล้วนี่ เรานั่นล่ะมาเอาอะไร” เธอเท้าสะเอวมอง

“ไม่รู้โว้ย!” เขาก็ไม่รู้ไม่เข้าใจความรู้สึกคันยุบยิบในใจนี้เหมือนกัน

“ขนาดเรายังไม่รู้เลย แล้วพี่จะไปรู้ด้วยไหม”

“พอ ๆ คุยกับเราแล้วพี่ปวดหัว ปล่อยพี่กลับโต๊ะสักที คอแห้งเสี้ยนเหล้าจะตายล่ะ” ตัดบทไม่คิดฟังคำพูดไอ้เด็กนี่ต่อ

หมับ

พันวาคว้าจับรวบเอวเพรียวเอาไว้แน่น ก่อนจะโน้มหน้าเข้าหาใบหน้าสวยที่ผ่านการแต่งแต้มมาเป็นอย่างดี

ยิ่งเห็นถึงความสวยที่ฉายชัดมากกว่าเดิม และไม่ถูกแว่นหนา ๆ ปิดกั้นเอาไว้ดังเก่าเขายิ่งหงุดหงิดหนัก

ปากหยักจึงโฉบเข้ากระแทกบดเบียดกับกลีบปากอิ่มคนในอ้อมแขนเต็มแรงจนได้กลิ่นสนิมอวลทั่วโพรงรับกลิ่น

และมันช่างน่าเสียดายเหลือเกิน เมื่อคนถูกลักขโมยจูบกลับน็อกค้างภาพตัดไปกลางอากาศทันทีที่เห็นคนน้องยื่นหน้าเข้ามาใกล้…