ลุย..(45)

พี่นัสขับรถพาฉันมาที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งซึ่งไม่ไกลจากบริษัทของฉันมากนัก เราสองคนเดินเข้าไปในร้านพร้อม ๆ กัน สีหน้าพี่นัสดูยิ้มแย้มอยู่ตลอด ทำให้เวลาที่ฉันมองเขาก็หายเครียด หายเศร้าไปบ้าง

"ไอชอบทานอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า"พี่นัสเอ่ยถามขณะที่ในมือเราทั้งสองกำลังถือเมนูอยู่..

"ไอ?"ฉันพึมพำออกมาเบา ๆ เพราะแปลกใจที่พี่นัสเรียกชื่อฉันแทนคำว่าคุณ

"คือ..พี่อยากให้เราสนิทมากขึ้นจึงขอเป็นเรียกชื่อไอแทนคุณล่ะกัน"พี่นัสพูดขึ้นหลังจากที่ฉันจ้องหน้าเขาด้วยอาการงง ๆ

"อ่อ..แล้วแต่พี่เลยค่ะ"ฉันตอบกลับแล้วยิ้มให้เขา หลังจากสั่งอาหารเรียบร้อยระหว่างที่รอ

"พี่ได้ข่าวว่า ไอกับไคถอนหมั้นกันแล้ว"พอสิ้นเสียง ฉันรีบวางแก้วน้ำลงระหว่างที่กำลังจะยกดื่มทันที

"พี่รู้ได้ยังไงคะ"

"เอ่อ...จริง ๆ แล้วพี่รู้มาจากไคน่ะ"ไคบอกพี่นัสงั้นเหรอ ฉันไม่พูดอะไรได้แต่พยักหน้า

"โอเคใช่ไหม"คำพูดของพี่นัสทำเอาฉันสะตั้นไปแล้วจ้องมองไปที่เขา

"โอเคสิค่ะ เราสองคนไม่ได้รักกันแล้ว"ฉันตอบกลับไปแล้วยิ้มให้ชายรุ่นพี่ที่นั่งตรงหน้า แต่ในใจก็เถียงกับตัวเองอยู่นิด ๆ เราสองคนไม่ได้รักกัน มีแต่ฉันที่รักเขาฝ่ายเดียวต่างหาก

"....."พี่นัสส่งยิ้มหวานกลับมาแต่ไม่ได้พูดอะไร

พออาหารมาเสิร์ฟเราสองคนก็ลงมือทานกันพี่นัสไม่ได้ถามแต่เรื่องส่วนตัวฉัน แต่เขาก็สนทนากับฉันเรื่องงานด้วย ซึ่งมันทำให้ฉันไม่อึดอัดมากนัก

"ถ้าพี่จะขอพาไอมาทานข้าวกลางวันกับพี่แบบนี้ทุกวันจะรบกวนไอมากไปไหม"พอสิ้นประโยค ฉันก็เงยหน้ามองคนถาม

"....."

"พี่ไม่ได้หมายความว่าจะมาทุกวันขนาดนั้นหรอก อย่าตกใจไป เหอะ ๆ"ว่าจบ..พี่นัสก็แค่นหัวเราะออกมา

"ได้สิค่ะ"ที่ฉันตอบไปแบบนั้นก็เพราะเกรงใจเขาน่ะ ไม่กล้าที่จะปฏิเสธ ยังไงเขาก็เป็นลูกค้าบริษัทฉัน พี่นัสได้ฟังคำตอบฉันก็คลี่ยิ้มหวานให้

จนกระทั่งเราสองคนทานข้าวกันอิ่มแล้ว พี่นัสก็ขับรถพาฉันกลับมาที่บริษัทด้วยสีหน้าที่เบิกบาน ทำเอาฉันงงใจมาก อารมณ์ดีไปไหน

"ขอบคุณนะคะ สำหรับอาหารกลางวัน"ฉันกล่าวก่อนที่จะเปิดประตูรถ

"ครับ เอาไว้คราวหน้าพี่จะพาไปร้านเด็ด ๆ พี่รู้จักหลายร้านเลย"พี่นัสพูดแล้วก็ฉีกยิ้มกว้างให้

"ตกลงพี่เป็นนักธุรกิจหรือนักชิมอาหารกันคะ"พี่นัสยิ้มออกมาด้วยอาการเขินอาย แล้วยกมือลูบท้ายทอยตัวเอง.

"เหอะ ๆ"

"โอเคค่ะ ไอจะไปทุกร้านที่พี่บอกว่าเด็ดเลย"

"จริงนะ"ฉันผงกหัวให้เขาที่มีอาการดีใจ

"ไอไปทำงานก่อนนะคะ"พูดจบฉันก็เปิดประตูรถแล้วเดินลงมา ฉันยืนโบกมือให้พี่นัสจนเขาขับออกไปลับตา ก่อนที่จะขึ้นมาบนห้องทำงานตัวเอง

.

.

นาฬิกาบอกเวลา 18.30 น ซึ่งมันเป็นเวลาที่ฉันจะต้องเลิกงานกลับบ้าน จึงเก็บปากกา ปิดแฟ้มเอกสาร ก่อนที่จะดับหน้าจอคอมพิวเตอร์ลง.ฉันหยัดกายลุกขึ้นแล้วหยิบกระเป๋าเอามาสะพายที่บ่าก่อนที่จะเดินออกจากห้อง

"วันนี้รถติดชะมัด.."ฉันบ่นพึมพำกับตัวเอง

"กลับช้า เด็กบ้านั้นต้องบ่นแน่ ๆ"ไม่รู้อะไรดลใจทำให้ฉันพึมพำออกมาโดยที่ไม่รู้ตัว

ฉันขับรถมาที่คอนโดไคอย่างไม่รู้ตัวอีกครั้ง แต่พอจะลงจากรถ ก็นึกขึ้นมาได้ ฉันจึงหยุดชะงักทันที

"เป็นบ้าแล้วยัยไอ แกไม่ได้อยู่ที่นี้แล้วนะ จะมาทำไมอีกเนี้ย"ฉันยกมือตบที่หัวตัวเองเบา ๆ ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นไปที่ห้องของไคที่ปิดไฟอยู่

"เขาไปไหน.อยู่ผับ?"ฉันถามเองตอบเองราวกับไม่มีสติ แล้วเปิดประตูรถลงมา แล้วเดินไปเอาก้นพิงที่กระโปรงรถ สายตาก็แหงนขึ้นมองห้องที่ไคอยู่ แล้วจู่ ๆ น้ำตาเจ้ากรรมก็ไหลออกมา ฉันรีบยกมือเช็ดออกทันที หัวใจของฉันมันสั่น ๆ มันรู้สึกแย่มาก ทำไมฉันมาถึงจุดนี้ได้ มายืนมองห้องผู้ชาย ที่เขาไม่เคยรัก ไม่เคยแคร์ฉันเลยแม้แต่น้อย ฉันยืนมองอยู่แบบนั้นสักพักใหญ่ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาด้วย แล้วจึงตัดสินใจที่จะกลับ ไม่มีประโยชน์อะไรเลยที่ฉันจะมายืนร้องไห้มองห้องเขา.

ฉันขับรถกลับมาที่บ้าน ในระหว่างที่กำลังจะถึงทางเข้าบ้านของตัวเอง ก็มีรถสวนออกมา ฉันเหลือบมองไปที่คนขับ หัวใจฉันแทบจะหยุดเต้น เมื่อคนขับรถที่สวนมานั้นเป็นไค คำถามในหัวมากมาย ฉันยังคงหันหลังมองเขาขับไปจนสุดตา แล้วจึงรีบขับเข้ามาในบ้าน ฉันรีบลงจากรถ แล้วเดินเข้าบ้าน เห็นป้าแม่บ้านเดินผ่านมาพอดี

"ป้าเมื่อกี้ไคมาเหรอคะ"ป้าทำสีหน้ามึนงงแล้วส่ายหน้า

"คุณไคไม่ได้มาที่นี้นะคะ"ฉันพยักหน้าให้ป้าแม่บ้าน

"ขอบคุณค่ะ"ว่าจบฉันก็เดินขึ้นมาบนห้อง

ฉันล้มตัวนั่งบนโซฟาภายในห้องพร้อมกับวางกระเป๋าลงราวกับคนหมดแรง.ในหัวคิดอะไรไปต่าง ๆ นา ๆ จนปั่นป่วนไปหมด

"ไคมาแถวนี้ทำไม"

"เขามาหาใครกัน"

"เขามาหาฉัน? เป็นไปไม่ได้"ฉันยกมือยีผมตัวเองเพื่อสลัดเรื่องของไคออกจากหัวไป

.

ฉันตื่นขึ้นแต่เช้า อาบน้ำแต่งตัวไปทำงานเหมือนทุก ๆ วัน วันนี้ก็ครบอาทิตย์แล้วที่ฉันกับไคถอนหมั้นกัน แต่อารมณ์ฉันยังคงห่อเหี่ยวอยู่เลย ทั้ง ๆ ที่เอมก็โทรมาคุยกับฉันทุกวัน เพื่อไม่ให้ฉันหงอยเหงา และยังชวนไปดื่มเพื่อให้ฉันผ่อนคลาย แต่ฉันก็ไม่มีอารมณ์จะออกไปไหนเลย

ไม่ใช่แค่เอมเพื่อนฉัน ยังมีพี่นัสที่มักจะพาฉันออกมาทานข้าวกลางวัน เขาไม่ได้พาฉันออกไปทุกวันหรอกนะ ดูเขาพยายามไม่อยากให้อึดอัดที่ต้องเจอกัน

ขณะที่ฉันนั่งทำงานอยู่นั้น จู่ ๆ โทรศัพท์ก็ดังขึ้น พอฉันหยิบขึ้นมาดู ก็รู้ว่าเป็นเอมที่โทรเข้ามา จึงกดรับสาย

"ว่าไงแก..ฉันยังไม่อยากไปนะ"ฉันรีบปฏิเสธทันทีเพราะคิดว่าเพื่อนรักฉันจะต้องโทรมาชวนไปดื่ม

(ฉันไม่ได้จะชวนแกไปดื่ม แต่ฉันมีอะไรจะเล่าให้แกฟัง)

"เรื่องอะไร"ฉันขมวดคิ้วสงสัยรอปลายเสียงตอบกลับมา

(แกรู้หรือยังว่าเชอรี่มันกลับมาแล้ว)

"เชอรี่"ฉันงึมงำเบา ๆ

(ใช่ เชอรี่มันกลับมาเป็นอาทิตย์แล้ว และฉันก็รู้มาอีกว่า มันไปซื้อคอนโดที่เดียวกับไคด้วย)

"ห๊ะ! ซื้อคอนโดที่เดียวกับไค?"

(อืม..มันจ้องจับไคจริงจังมากแก มันคงจะรู้ว่าแกกับไคถอนหมั้นกันแล้วแน่ ๆ)

"...."ฉันเงียบไปแต่ในหัวคิดอยากจะเจอเชอรี่ เพื่อจะถามเรื่องรถ และเรื่องที่ข้อความในกระดาษมันไปอยู่กับไฟฟ์ได้ยังไง แน่นอนตอนนี้เกือบจะ100% ที่มั่นใจว่าเชอรี่เป็นคนทำ

(ไปลุยมันกันไหม)เอมเพื่อนรักของฉันพูดขึ้นราวกับรู้อกรู้ใจฉันมาก

"แกรู้เหรอว่ามันอยู่ห้องไหน"

(ไม่รู้หรอก แต่จะไปตามหามันไม่น่าจะยากหนิ)

"ผับไค"ฉันพูดออกมาทันทีเมื่อนึกขึ้นได้ ใช่ ถ้าเชอรี่จ้องจะจับไค เธอจะต้องไปที่นั้นแน่

(มันต้องไปเฝ้าที่ผับไคแน่ ๆ คืนนี้เราไปลุยมันกัน)

"โอเค.."ฉันตอบกลับทันที

พอเลิกงานฉันขับรถกลับมาที่บ้านเพื่ออาบน้ำแต่งตัว ทำไมฉันรู้สึกตื่นเต้นจัง ที่จะต้องไปที่ผับไค เป็นอาทิตย์แล้วที่ฉันไม่ได้เจอหน้าเขา ไม่ได้พูดคุยกันเลย เขาจะเป็นอย่างไรบ้างนะ เขาจะเหนื่อยไหม ที่ต้องไปเรียนและยังต้องมาคุมงานที่ผับอีก มหาลัยเขาเปิดแล้วด้วย โอ๊ย..ฉันเป็นอะไรเนี่ย จะไปห่วงเขาทำไมกัน ฉันควรหาหมอ ไม่ว่าจะเป็นหมอรักษาโรค ฉันอาจจะต้องไปหาหมอที่ทำคุณไสยด้วย เพราะฉันอาจจะโดนไคทำของใส่ฉันถึงได้รักได้หลงเขาขนาดนี้

แต่งตัวเสร็จเอมเพื่อนฉันก็มาถึงพอดี เราตกลงกันว่าจะไปรถคันเดียวกัน โดยที่เอมเป็นคนขับให้เหมือนเดิม

ระหว่างทางฉันก็ได้ถามเรื่องของเอมไปด้วย.

"แกได้คุยกับพี่กัชบ้างหรือยัง"พอฉันพูดจบ เอมก็หันมามองฉันเสี้ยวนาที แล้วหันกลับไปมองที่ถนน

"คุยกันแล้ว"เธอตอบกลับโดยไม่หันมา

"แล้วเขาว่าอย่างไรบ้าง"ด้วยความอยากรู้ฉันจึงรีบถามกลับทันที

"เหอะ..ฉันไปนอนกับเขามาอีกแล้วล่ะ"

"ไอ้บ้า!..แกไปมีอะไรกับเขาอีกแล้ว?"ฉันพูดขึ้นด้วยความตกใจ แต่เพื่อนฉันดูซิลมาก

"อืม.."แล้วหันมาตอบรับฉันพร้อมกับสีหน้าที่อมยิ้มนิด ๆ

"หมายความว่าไง คบกัน?"เอมหันมาส่ายหน้าให้ฉัน

"แค่คู่นอน"

"ไอ้บ้าเอม!"

"แกรู้จักคำว่า sex buddyป่ะ"

"Sex buddy? แบบมีอะไรกันโดยไม่ผูกมัดกันงี้เหรอ"

"ใช่..เราตกลงกันอย่างนั้น ซึ่งฉันก็โอเค จะว่าไปพี่กัชก็ลีลาดีมากแก ฉันรู้สึกว่าฉันชอบที่จะมีเซ็กส์กับเขา แต่ยังไม่ได้อยากให้เขามาเป็นแฟน"ฉันมองหน้าเพื่อนด้วยความมึนงง

"เอาที่เพื่อนสบายใจ แต่อย่าลืมป้องกันด้วย"ฉันไม่ได้ขัดขวางหรือห้ามอะไรเพื่อน เพราะเราสองคนก็โต ๆ กันแล้ว

พอมาถึงผับไค จู่ ๆ หัวใจฉันก็เต้นแรงแทบจะระเบิดออกมา มือไม้สั่นแล้วยังเย็นอีกด้วย นี้ฉันตื่นเต้นขนาดนี้เลยเหรอจะบ้าตาย!!

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥