ท้อง?..(49)

ฉันเดินตามไคขึ้นมาบนห้องของเขา การตกแต่งก็คล้ายกับห้องที่คอนโด คลุมโทนเทา ไคอุ้มหลานของเขาไปเล่นที่บนเตียงนอน หยอกล้อกันหัวเราะคิกคัก ฉันได้แต่มองน้าหลานเล่นกันเท่านั้น จนไคเหลือบมาเห็นฉันยืนอยู่

"ไปอาบน้ำสิ"

"ฉันไม่เข้าใจ..นายจะให้ฉันมานอนด้วยทำไมกัน..เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วนะ"

"อยากกอด คิดถึง.."ไคตอบกลับเสียงเบามาก ฉันได้ยินแค่ ถึง ๆ อะไรเนี่ยแหละ

"นายพูดว่าอะไรนะ..ถึง ๆ อะไร"

"ไปอาบน้ำ จะได้มานอน"เขาไม่ตอบเลือกที่จะไล่ฉันไปอาบน้ำอย่างเดียว

"คิดถึงครับ อาไคบอกว่าคิดถึง"จู่ ๆ น้องคิณก็พูดขึ้นมา ฉันจึงหยุดชะงักแล้วหันไปที่สองคนอาหลาน

"คิณ อาไม่ได้พูด"ไคพูดกับหลานพร้อมกับสีหน้าที่ดูเลิ่กลั่ก

"โกหกบาปนะครับ"หลานชายตัวเล็กเอ็ดอาของเขา ทำท่าทางราวกับคนโต

"ก็ได้ ๆ อาพูด....ฉันบอกว่าคิดถึง"ไคหันมาพูดกับฉัน

"จอมปลอม!"ฉันสวนกลับไปแล้วเดินเข้าห้องน้ำ

พออาบน้ำเสร็จฉันก็เดินออกมาในสภาพสวมใส่เสื้อผ้าของไคนั้นแหละ ฉันเดินมาที่เตียงก็น้องคิณนอนหลับอยู่ แต่ไคไม่อยู่ในห้อง

"เขาไปไหน.."ฉันพึมพำกับตัวเองแล้วหย่อนก้นนั่งที่บนเตียง ไม่นานเสียงประตูก็เปิดเข้ามา เห็นไคลากเตียงเด็กเล็ก ๆ เข้ามาด้วย

เขาลากไว้ข้าง ๆ เตียงนอนแล้วเดินมาอุ้มน้องคิณไปนอนที่เตียงนั้น

"เรียบร้อย"ไควางหลานตัวเองนอนราบบนเตียงแล้วทำปัดมือก่อนจะพูดออกมา

"ฉันไปอาบน้ำก่อนนะ"เขาหันมาพูดกับฉัน โดยที่ตัวฉันเบิอนหน้าหนี ไคจึงเดินเช้ามายืนตรงหน้าฉัน แล้วจับหน้าให้หันไปมองเขา

"คืนนี้ครางเบา ๆ นะ เดี๋ยวหลานฉันตื่น"พูดจบก็กระตุกยกยิ้มชั่วร้าย ฉันรีบสะบัดหน้าหนี แล้วยกมือผลักอกเขาออก

"นายนี้มัน..."ยังพูดไม่จบประโยค ไคก็เอานิ้วชี้มาทาบที่ปากฉัน

"อย่าเสียงดัง เดี๋ยวตาคิณตื่น"แล้วก็เดินเข้าห้องน้ำไป ฉันนั่งมองขวางใส่ด้วยความหงุดหงิด

"เฮ้อ..."แล้วพ่นลมหายใจออกมาดัง ๆ ก่อนที่จะล้มตัวนอน ฉันหลับไปตอนไหนไม่รู้มาสะดุ้งตัวก็เพราะไคกำลังใช้ลิ้นแตะ ๆ ที่ยอดอกฉัน มืออีกข้างก็บีบเค้นมัน

"ออกไป"ฉันผลักอกแกร่งของคนที่คร่อมฉันเมื่อรู้สึกตัว

"เบา ๆ สิ"ไคเงยหน้ามาพูดเสียงแหบเพร่า แล้วก้มลงใช้ปากครอบไปที่ปทุมถันต่อ

"ฉันบอกให้ออกไป.."

"ขอกินนมแค่นี้..ทำมาเป็นหวง"เขาเงยหน้าพูดจบแล้วลงจากบนตัวฉัน ลงมานอนราบข้าง ๆ ฉันจึงรีบดึงเสื้อลงแล้วพลิกตัวหันหลังให้เขา

ไคเอาแขนมาโอบที่เอวฉัน แล้วดึงเข้าหาตัวเอง ฉันก็พยายามสะบัดตัวแล้วจับแขนเขาออก แต่ไคก็รัดฉันไว้แน่น ฉันคงจะสู้แรงเขาไม่ได้แน่ ๆ จึงปล่อยเลยตามเลยไป

ไคนอนกอดฉันทั้งคืนจนเช้า เขาตื่นมาพร้อม ๆ กับฉันและหลาน ที่นั่งมองเขาสองคนบนเตียง ไคจึงลงจากเตียงแล้วเดินไปอุ้มหลาน

"เมื่อคืนฝันดีไหมครับ"ไคเอ่ยถามหลานที่อบู่บนแขนเขา ส่วนฉันก็ลุกขึ้นมานั่งที่ปลายเตียง

"ฝันดีครับ ฝันว่าผมจะมีน้อง"คำพูดของตาคิณทำให้หัวใจฉันร่วงลงไปที่ตาตุ่ม ยาคุม ฉันไม่ได้กินตั้งแต่คืนนั้น ตาย ๆ แน่ ๆ ถ้าท้องขึ้นมา...

ไคหันมามองหน้าฉัน..แล้วยกยิ้มมุมปาก

"ฉันพาหลานไปให้พ่อกับแม่มันก่อนนะ ป่านนี้คงกลับกันแล้ว"ฉันผงกหัวรับ ไคก็เดินออกไป ฉันรู้สึกใจไม่ดีเลย เรื่องยาคุม ฉันลืมได้อย่างไรกัน และเมื่อวานฉันก็มีอะไรกับเขา ไคก็ไม่ได้ป้องกันด้วย ฉันนั่งก้มหน้ายกมือยี้ผมตัวเองด้วยความหงุดหงิด

ไคเข้ามาในห้องในขณะที่ฉันอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้ว เขาสั่งให้ฉันรอเขาก่อน เขาจะไปส่ง

หลังจากไคอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดนักศึกษาเสร็จเรียบร้อย เขาก็พาฉันลงมาจากห้อง พอมาถึงที่ชั้นล่าง ฉันสะตั้นไปสามวิ เมื่อเห็นครอบครัวไคอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา ทุกคนต่างพากันยิ้มให้ฉัน แต่ฉันยังยืนนิ่งราวกับถูกสาปให้เป็นหิน จนไคต้องมาจับมือฉันไปที่โต๊ะอาหาร ซึ่งมี พ่อแม่ไค พี่หมอคีย์ พี่ฝ้ายภรรยาเขา น้องคิณ และป้าผันแม่พี่ฝ้าย

"สวัสดีค่ะ"ฉันยกมือไหว้ผู้ใหญ่ก่อนเลย พวกท่านก็ผงกหัวรับ

"มาทานข้าวกัน"แม่ไคพูดขึ้น ไคก็เดินมาขยับเก้าอี้ให้ฉัน

"เอ่อ..คือไอรีบ.."

"นั่งลง!"ยังไม่ทันจะปฏิเสธไคก็ตวาดแทรกขึ้น สายตาทุกคนจ้องมาที่ฉัน ทำให้รู้สึกอึดอัดมากเลย ฉันจึงต้องยอมนั่ง

"ไอ้ไคบังคับมาใช่ไหมไอ"พี่หมอคีย์เอ่ยถาม

"....."ฉันหันไปมองหน้าไคแล้วหันไปผงกหัวให้พี่หมอคีย์

"ทำไมทำแบบนี้ตาไค ถ้าคุณอุ่นรู้ว่าแกทำกับลูกสาวเขาแบบนี้ ฉันยังจะมีหน้าไปเจอเขาไหม"แม่ไคเอ็ดลูกชายตัวแสบของตัวเอง

"แม่ก็หันหน้าให้เขาสิ "

"ตาไค!"แม่ไคตวาดกลับเสียงดัง

"ไอ้ไค มึงจะทำอะไรนึกถึงพ่อแม่บ้าง แล้วไหนจะแม่ไอ ลุงไทน์อีก มึงบังคับเขามาแบบนี้ไม่ได้ อีกอย่างมึงกับไอก็ถอนหมั้นกันไปแล้ว มึงจะไปยุ่งกับเขาทำไมว่ะ"พี่คีย์บ่นให้น้องชายเขาที่นั่งเคี้ยวข้าวตุ้ย ๆ

"ทำไมผมจะพาไอมาไม่ได้"พอเคี้ยวข้าวหมดปาก ไคก็พูดขึ้น ทุกคนต่างพากันถอนหายใจใส่อย่างเอือมระอา

"ไอท้อง..ผมทำไอท้อง"เคร๊งงง เสียงช้อนตกบนที่จานหลาย ๆ อันอย่างพร้อมเพรียงรวมถึงช้อนที่มือฉันด้วย

"เย้ คิณจะมีน้อง"น้องคิณพูดพร้อมกับปรบมือแปะ ๆ พี่ฝ้ายก็หันไปยิ้มกับลูกชายตัวเอง

"อย่ามาพูดมั่ว ๆ นะ"ฉันกระซิบข้าง ๆ หูเขาเบา ๆ

"ตาย ๆ ฉันจะเป็นลม"แม่ไคยกมือคลำที่ขยับตัวเอง

"มึงพาไอตรวจแล้ว?"พี่หมอคีย์ถามพร้อมกับมองฉันกับไคสลับกัน

"ยัง..แต่ผมมั่นใจไอท้องแน่นอน"ว่าจบ ก็หันมากระตุกยิ้มให้ฉัน อยากจะฟาดมันมาก ๆ เลยค่ะ

"พามาตรวจกับกู"

"อืม.."ไคตอบรับ แล้วก้มหน้ากินข้าวต่ออย่างสบายใจ ต่างจากฉันที่รู้สึกเครียดกินข้าวไม่ลงเลย ไม่น่า ฉันไม่ได้ท้อง ไอ้เด็กบ้ามันเดามั่ว..

ไคขับรถพาฉันมาส่งที่บ้าน ก่อนที่ฉันจะลงจากรถ

"เธอไม่รู้ตัวเลยเหรอว่าตัวเองกำลังท้อง"

"นายอย่ามาพูดมั่ว ๆ ฉันไม่ได้ท้อง"

"หึ"ไคหัวเราะในลำคอแล้วเบือนหน้าไปทางอื่น ฉันก็เปิดประตูรถลงทันที

ฉันขึ้นมาบนห้องด้วยความรู้สึกสับสน กังวล และกลัวไปหมด ฉันท้อง? เป็นไปไม่ได้ ฉันต้องไม่ท้อง

ฉันแต่งตัวเพื่อจะไปที่บริษัท ก่อนจะถึงฉันแวะร้านยาซื้อที่ตรวจครรภ์ ฉันจะต้องพิสูจน์ให้ทุกคนรู้ฉันไม่ได้ท้อง

พอมาถึงที่บริษัท ก็เจอกับพี่ดวงผู้ช่วยของฉัน เธอเห็นฉันออกจากลิฟต์จึงรีบเดินมาที่ฉัน

"คุณไอ คุณเชอรี่มาขอพบค่ะ"

"เชอรี่?"

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥