ไอ้เด็กบ้า..(19)

หลังจากทานข้าวเรียบร้อย ไคก็เดินเข้าไปที่ห้องทำงานทันที ส่วนฉันก็เข้ามานั่งบนเตียงในห้องนอน คิดอะไรเรื่อยเปือย จนรู้สึกง่วงแล้วล้มตัวนอน

ฉันรู้สึกว่าที่นอนมันยวบลง จึงคลี่ตามองก็เป็นไคที่ล้มตัวลงนอนข้าง.ๆ ฉัน นี้เป็นครั้งแรกที่ฉันกับเขาได้นอนร่วมเตียงเดียวกัน ฉันพลิกตัวนอนหันหลังให้เขา มือหนาโอบที่เอวฉันแล้วดึงเข้าหาตัว

"มานอนใกล้ ๆ"ฉันพยายามจะขยับตัวออก แต่ก็ถูกโอบไว้แน่น

"...."สุดท้ายก็สู้แรงชายหนุ่มรุ่นน้องไม่ได้ ฉันจำต้องนอนใกล้เขาและซึ่งมันใกล้มาก หลังชิดกับหน้าอกแกร่งเพราะไคนอนตะแคงกอดฉันแน่น

ทั้งที่ยังโกรธเขาอยู่..แต่ฉันกับอมยิ้มออกมาที่ได้นอนให้เขากอด บ้าจริง!

ฉันลืมตาขึ้นก็พบว่าไคไม่ได้นอนอยู่ข้าง ๆ แล้ว แต่ก็หันไปเห็นเขากำลังเดินออกมาจากห้องน้ำ ด้วยผ้าขนหนูพันเอวตัวเดียว กับสภาพที่ผมเปียกหยดน้ำไหลทั่วร่าง ดูเซ็กซี่มาก

"มองอะไร..ไปอาบน้ำจะได้ไปขนของ"ฉันสะดุ้งโหย่งแล้วเบือนหน้าไปทางอื่น ขณะที่ไคเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กมาเช็ดผม ฉันรีบลงจากเตียงแล้วเดินเข้าไปหาเขา

"พูดกับฉันอย่างที่เคยพูดไม่ได้หรือไง"ไคหันขวับมาจ้องฉันพร้อมขมวดคิ้ว

"ฉันก็ยอมนายแล้ว ยอมให้นายแก้แค้น พูดดี ๆ กับฉันไม่ได้เลยเหรอ"

"คนอย่างเธอ..ไม่ควรพูดดีด้วยหรอก"

"แต่ฉันเป็นรุ่นพี่นายนะ ลืมไปแล้วเหรอว่าฉันแก่กว่านาย"

"รุ่นพี่?..แต่ตอนนี้เธอเป็นเมียฉัน เมียต้องอยู่ในโอวาทของผัว ไปอาบน้ำอย่าชักช้า"พูดไม่ดีกับฉันแล้วยังชอบขึ้นเสียงใส่อีกต่างหาก

"ไอ้บ้า..ไอ้เล.."

"ถ้าด่าฉันอีกคำ..สาบานเลยว่าเธอเดินไม่ได้แน่"ไคเอานิ้วชี้มาที่ตรงหน้าฉัน

"ทำไม นายจะทุบขาฉัน"

"หึ เอาเธอจนขาฉีกนะไม่ว่า ไป!"ฉันรีบเม้มปากเข้าหากันทั้งสองข้าง แล้วหยิบผ้าขนหนูเดินไปที่ห้องน้ำอย่างเร็ว

ฉันอาบน้ำไปก็คิดด่าชายหนุ่มรุ่นน้องที่อยู่ข้างนอกในใจ ไอ้เถื่อน ไอ้บ้ากาม ไอ้คนเจ้าคิดเจ้าแค้น เอ๊ะ..!แต่สิ่งที่ฉันทำก็สมควรที่เขาจะต้องโกรธแค้น เกลียดชังฉัน เฮ้อ...

นานแค่นี้ที่ฉันจะหลุดพ้นจากเขาทั้งกายและหัวใจ..

ไคขับรถพาฉันมาที่บ้าน เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุด แม่อุ่นกับลุงไทน์จึงอยู่ที่บ้าน และมีแขกเพิ่มมาอีกคน นั้นก็คือพี่กัช

ไคทำตัวปกติมากพูดจากับทุกคนดี จนฉันหมั่นไส้ แม่อุ่นจึงแนะนำเขาให้รู้จักกับพี่กัช

"ตาไค นี้กัช ลูกชายเพื่อนลุงไทน์"ก็เพื่อนพ่อด้วยนั่นแหละ แต่แม่คงไม่อยากพูดถึงแหละมั้ง

"สวัสดีครับ"แหม่ น้ำเสียงนุ่มนวลไพเราะ ต่างจากคุยกับฉันจริง ๆ พี่กัชก็ยิ้มทักทาย ก่อนที่จะหันมายิ้มให้ฉัน

"แฟนไอเหรอ"พี่กัชถามฉัน

"ครับ ผมเป็นแฟนไอ"มีคนชิงตอบฉันไปแล้วค่ะ

"แต่จะเลิกกันในเร็ว ๆ นี้แหละ"ฉันพึมพำกับตัวเองออกมาเบา ๆ หมั่บ มือหนาคว้ามือฉันแล้วออกแรงบีบ

"ถ้าฉันไม่บอกเลิก เธอก็เลิกไม่ได้ "ไคพูดกระซิบช้าง ๆ หู ...เขาหูดีมากคงจะได้ยินฉันพึมพำเมื่อกี้

"ปล่อย!"ฉันสะบัดมือออก แล้วหันไปคุยกับแม่

"แม่ ไอจะเข้าไปทำงานในบริษัทนะ"

"พร้อมแล้วเหรอ"ลุงไทน์เป็นคนถาม.ฉันผงกหัวแล้วยิ้มรับ

"พี่คงได้เจอไอที่บริษัทบ่อย ๆ แน่"พี่กัชพูดขึ้น ฉันจึงหันขวับไปที่เขา

"บริษัทไอ้กิชเซ็นสัญญากับบริษัทอุ่นน่ะ ตากัชจึงต้องเข้าออกบริษัทเราบ่อย ๆ"ลุงไทน์เป็นคนคลายสิ่งที่ฉันสงสัย

"อ๋อค่ะ..ไอคงต้องเรียนรู้งานกับพี่ด้วยแล้ว"

"เหอะ..พี่นะสิที่ต้องให้เราสอน พี่เป็นทูตมานะ งานบริษัทแบบนี้ไม่ค่อยถนัด"

"ช่วย ๆ กันเนาะ"ฉันพูดแล้วคลี่ยิ้มหวานให้พี่กัช หันมาเจอสายตาไคที่จ้องมาที่ฉันสีหน้าดูไม่ค่อยพอใจ เป็นอะไรของเขาอีกล่ะ ผีเข้าอีกแล้วเหรอ

"ผมอยากให้ย้ายไปอยู่กับผมที่คอนโดครับ"จู่ ๆ ไคก็พูดโพล้งขึ้นมากลางวง ทำให้ทุกคนต่างหันมามองที่ฉันกับไคสลับกัน แม่อุ่นมีสีหน้าดูอึ้ง ๆ ค้าง ๆ มาก จนลุงไทน์ก็สะกิดตัว

"ทะ ทำไมล่ะ"

"ผมอยากดูแล..แฟนของผม"ย้ำคำว่า แฟนของผม แล้วหันไปที่พี่กัช นายนี้ผีเข้าผีออกจริง ๆ ฉันก้มหน้างุด รู้สึกเขิน ๆ อาย ๆ จัง

"แล้วยัยไอล่ะ ว่าไง"ฉันเงยหน้ามองไปที่แม่ แล้วหันมามองที่ไค

"เอ่อ..."ฉันพูดไม่ออกเลย จริง ๆ แล้วตลอดเวลาที่ผ่านมา แม่ก็ไม่ได้เลี้ยงฉันมาแบบเป็นผู้หญิงกุลสตรี ทำตัวอยู่ในรั้วในวังอะไร แม่เลี้ยงฉันมาในแบบผู้หญิงสมัยใหม่ซะมากกว่าด้วย เพราะที่ฉันหายไปทั้งคืนแม่ก็ไม่เคยถามอะไรมาก แต่แม่จะขอแค่ว่าอย่าเพิ่งท้องถ้ายังไม่แน่ใจกับผู้ชายคนนั้น คือต้องป้องกันนั้นแหละ

"จะไปอยู่ด้วยกันแม่ก็ไม่ว่า แต่อย่าลืมนะตาไค เรายังเรียนไม่จบ"

"ครับ..ผมจะไม่ทำให้ลูกสาวน้าเสียหายแน่นอน"หึ..ถ้าแน่จริง ลบคลิปสิ ฉันหันไปมองขวางไค

"ยัยไอ ก็ไม่ใช่เด็กแล้วนะ ทำอะไร นึกถึงหน้าแม่ หน้าพ่อ ครอบครัวไว้เยอะ ๆ"แม่พูดแบบนี้มันจี้จุดมาก ถ้าไอ้เด็กบ้านั้น ปล่อยคลิปล่ะก็...ตอนนี้คงต้องยอม ๆ เขาไปก่อนล่ะกัน ยอมเพราะอะไร ลึก ๆ ก็รักนั้นแหละ ฉันนั่งถามเองตอบเองอยู่ในใจ จนมีมือมาสะกิดที่แขน

"ไปเก็บของสิ"

"งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ"พี่กัชพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืน

"ทำไมรีบกลับ..อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนสิ"

"ขอบคุณครับ น้าอุ่น ผมลืมไปว่ามีธุระ"พี่กัชพูดจบก็ตวัดสายตามามองฉัน

"ไปก่อนนะไอ...ไค"ว่าจบ ก็ยกมือไหว้แม่อุ่นกับลุงไทน์ ก่อนที่จะเดินออกไป

ฉันแยกตัวขึ้นมาเก็บของ เพื่อไปรับชะตากรรมกับไอ้เด็กบ้านั่น ถามหน่อยเถอะเขาเป็นอะไร ยมทูต? ยมบาล? หรือไงกัน โอ๊ย ฉันก็ยอมเขา ฉันต้องเป็นประสาทแน่ ๆ ฉันเก็บของไปบ่นไป แต่ในใจก็รู้สึกมีความสุขนิด ๆ ที่ได้อยู่ใกล้เขา ยังไงกันเนี่ยฉัน เฮ้อ..

หลังจากเก็บของเรียบร้อย ไคก็เคาะประตูเพื่อเข้ามาช่วยฉันถือ ดูมีน้ำใจดีเนาะ เหอะ!

ไคขอตัวพาฉันกลับ เพราะเขาจะต้องรีบไปเคลียร์งานที่ผับ ส่วนเรื่องที่ฉันจะต้องเข้าไปทำงาน ฉันก็ได้คุยกับแม่เรียบร้อยแล้ว ขอเวลาอีกสองสามวัน แม่ก็โอเค และเหมือนท่านจะดีใจด้วยที่ฉันยอมไปทำงานสักที

ระหว่างทางที่ไคขับรถ..ซึ่งมีฉันนั่งที่เบาะข้าง ๆ เขา

"ไอ้กัชสนิทกับเธอ?"จู่ ๆ เขาก็พูดถึงพี่กัช โดยไม่มีความเคารพเลย เรียกเขาไอ้ได้ยังไงกัน พี่กัชแก่กว่าเขานะ

"เรียกเขาดี ๆ หน่อย"

"หึ..!"ไคหัวเราะออกมาในลำคอแล้วส่ายหน้า

"....."ฉันหันหน้าหนีเขาไปมองที่กระจกข้างอย่างไม่สนใจ

"ไปที่ผับเลยนะ"ฉันไม่ตอบ จะไปไหนก็ไปเถอะ ฉันเป็นทาสเขาแล้วหนิ

พอมาถึงผับ ระหว่างที่ลงจากรถ

"ไค...ไอ"เป็นเชอรี่ที่เรียกพวกเรา แล้วกำลังเดินเข้ามา

"เชอรี่ มาได้ไง"เชอรี่แทบไม่มองหน้าฉันเลย แต่กลับมองแล้วยิ้มให้ไคแทน

"วันนั้นทะเลาะกันเหรอ"เชอรรี่เอ่ยถามไค แล้วหันมาที่ฉัน

"ฉันก็เตือนแกแล้ว ว่าอย่าไปวุ่นวายที่มหาลัยไค"

"ห๊ะ.."ไคหันขวับมามองที่ฉันทันที

"แกไม่ใช่เหรอที่..."

"เข้าไปข้างในเถอะ ฉันมารอนานแล้ว เมื่อยจัง"เชอรี่แทรกพูดแล้วเอากำปั้นทุบไปที่ต้นขาตัวเอง

"เชิญครับ"

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥