ประจันหน้า...(23)

ฉันนั่งคุยกับเอมจนไม่ได้ดูเวล่ำเวลาเลย มารู้ตัวอีกทีก็จะ สามทุ่มไปแล้ว เพราะที่เรื่องที่เราสองคนคุยกันมันเป็นเรื่องที่ฉันนึกถึงแล้วสบายใจขึ้น เอมคอยดูปลอบใจ พร้อมกับให้กำลังใจฉันเสมอ

"สามทุ่มแล้วเร็วจัง"เอามองนาฬิกาตัวเองแล้วพูดขึ้น

"แก รีบกลับหรือเปล่า"เอมส่ายหน้าทันทีเมื่อฉันเอ่ยถามเธอ

"ไปซื้ออะไรมาทำกินกันไหม"

"ที่นี้?"ฉันผงกหัวให้

"แล้วไคล่ะ"

"ช่างเขาเถอะ"ฉันพูดแล้วลอบถอนหายใจออกมาเบา ๆ เขาคงจะไปดื่มกับเพื่อน ๆ ที่มหาลัย และที่สำคัญแฟนเขาก็คงจะไปด้วยสินะ ป่านนี้คงจะมีความสุขกันอยู่

"ไอ..ไอ..ไอ"ฉันสะดุ้งโหย่งเมื่อเรียกฉันเสียงดัง.

"คิดอะไรอยู่ นั่งเหม่ออยู่ได้ ฉันเรียกแกตั้งหลายครั้ง"

"ปะ เปล่า"

"งั้นไปกันเลยไหม"

"อืม เดี๋ยวฉันไปเอากระเป๋าแปบนะ"ฉันพูดจบก็เดินเข้าไปในห้องนอน แล้วหยิบกระเป๋าถือจากนั่นก็รีบเดินออกมา

เอมขับรถพาฉันไปยังซุปเปอร์มาเก็ตเพื่อซื้ออาหารสดมาทำกินกัน เห็นแบบนี้ก็นึกถึงตอนเรียนที่เมืองนอก พวกเราสามคนมักจะรวมตัวกันที่บ้านของฉัน แล้วทำอาหารกินกันเอง สนุกสนานมาก ช่วงนั้นรู้สึกความสุขมาก ถ้าหากวันนั้นฉันไม่ยอมรับเงื่อนไขเพื่อจะได้รถหรูมาขับเล่น ไฟฟ์ก็คงไม่ต้องตาย และฉันก็คงไม่ต้องในสภาพนี้ เฮ้อ..คิด ๆ จะโทษใครไม่ได้นอกจากตัวฉันเอง ซึ่งจริง ๆ แล้วรถคันเดียว แม่ฉันก็มีเงินซื้อให้สบาย ๆ อยู่แล้ว แต่เพราะความโลภ และความอยากเอาชนะ

"แก เอาอะไรอีกไหม"ฉันหันขวับไปที่เพื่อน

"ว่าไงนะ"

"แกเป็นอะไรวะ เหม่อจังเลย ฉันถามว่าแกจะเอาอะไรอีกไหม"เอมบ่นใส่ฉันอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ ฉันก็เหม่อบ่อยเกินไปจริง ๆ แหละ

"ไม่..เรากลับกันเถอะ"ฉันหยิบของที่มือเอมมาถือไว้แล้วเดินนำหน้ามาที่รถ

พอมาถึงที่คอนโด พวกเราก็ชวนถือของขึ้นมาบนห้อง ขณะที่ฉันกำลังจะล้วงเอากุญแจ สายตาได้มองต่ำลงมาที่ขอบประตู เพราะรู้สึกว่าเท้าฉันเย็น ๆ จึงเงยหน้าขึ้นถามเพื่อน

"เอม เมื่อกี้ฉันได้ปิดแอร์ปิดไฟหรือเปล่า"

"ปิดนิ แต่เอ๊ะ.."เอมก้มหน้าลงแล้วยกเท้าไปแตะที่ขอบประตู

"เฮ้ย ไฟเปิด แอร์ก็เปิด ไคมาแล้วเหรอ"

"แต่ฉันไม่เห็นรถเขาเลยนะ"ฉันหันมองหน้ากับเพื่อนด้วยความสงสัย

"เปิดสิจะได้รู้"พอสิ้นเสียง ฉันไขกุญแจแล้วเปิดประตูทันที พอก้าวขาเข้าไป กลิ่นอาหารที่ลอยมาแตะจมูก ฉันสูดดมอาหาร แล้วพาเอมเดินเข้าไปในห้องครัว

"มาไวจัง โบวี่ยังทำอาหารไม่เสร็จเลย"ฉันกับเอมหยุดชะงักเมื่อเห็นด้านหลังของผู้หญิงคนหนึ่งกำลังทำอาหารอยู่ในครัว

"ไค.."เธอเอ่ยแล้วหันหน้ามาทางฉันกับเอม.พอโบวี่เห็นพวกเราก็ทำท่าตกใจ

"พวกพี่มาอยู่ที่นี้ยังไง"ฉันกับเอมต่างหันขวับมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

"เอ่อ.."ฉันพูดอะไรไม่ออกเลยจริง ๆ

"นี้ห้องแฟนโบวี่ พวกพี่มาอยู่ที่นี้ได้ยังไง"เธอตวาดเสียงดังขึ้น พร้อมกับถอดผ้ากันเปื้อนออก

"ใจเย็น ๆ นะ คือ ...คือว่า"เอมพูดติด ๆ ขัด ๆ แล้วหันมาที่ฉันที่ยืนก้มหน้า โบวี่เดินเข้ามากระชากของในมือฉัน

"อย่าบอกนะว่าพี่อยู่ที่นี้"เธอดูของในถุง ซึ่งแน่นอนมันมีของใช้ส่วนตัวของฉันด้วย.

"ขะ เข้าใจผิดแล้ว พะ พี่ไม่ได้อยู่ที่นี้"โบวี่จ้องตาฉันเขม็ง แล้วเดินเบียดไหล่ฉันเข้าไปในห้องนอน ฉันกับเอมมองหน้ากันด้วยความตกใจ เพราะเอมก็รู้แล้วว่าโบวี่เป็นแฟนไค

"เอาไงดีแก"เอมจับมือฉันแล้ววิ่งตามโบวี่เข้าไปในห้อง ก็เห็นว่าเธอเปิดตู้เสื้อผ้า แล้วดึงชุดของฉันออกมา

"พี่เป็นอะไรกับไค"เธอจ้องมาที่ฉันเพียงคนเดียว ราวกับรู้ว่าเป็นฉัน

"...."ฉันเม้มปากทั้งสองแล้วก้มหน้าลง จะบอกยังไงดี

"บอกมาสิ พี่เป็นอะไรกับไค!"เธอตวาดใส่ฉันเสียงดังมากจนฉันสะดุ้งโหย่งด้วยความตกใจ

"ไคข่มขืนเพื่อนพี่"ฉันหันขวับไปที่เอมทันที ไม่ต่างจากโบวี่ที่หันไปมองเอมเช่นกัน

"พี่พูดว่าอะไรนะ"เธอเอ่ยถามน้ำเสียงสั่น ๆ

"ไคข่มขืนเพื่อนพี่ และยังถ่ายคลิปไว้แบล็คเมล์อีกด้วย"

"ไม่..ไม่จริงไคไม่ใช่คนแบบนั้น เพื่อนพี่นั้นแหละที่อ่อยไค"เธอหันมาจ้องฉันแววตาดูโกรธมาก

"เพื่อนพี่ไม่เคยอ่อยใคร แฟนน้องนั้นแหละทำร้ายเพื่อนพี่"

"พอแล้วเอม"ฉันพูดปรามเพื่อนสาว เพราะท่าทางสองคนไม่ยอมกันเลย

"โบวี่คบกับไคมาสามปี โบวี่รู้จักไคดี โบวี่ไม่เชื่อหรอกว่าเขาจะข่มขืนเพื่อนพี่ นอกจากเพื่อนพี่จะยอมซะเอง"เธอหันมามองค้อนให้ฉันอย่างคนเครียดแค้น

"รู้จักดี?..แล้วรู้ไหมว่าแฟนน้องนั่นแหละบังคับให้เพื่อนพี่มาอยู่ที่นี้ เป็นแฟนกันทำไมไม่รู้"

"......"โบวี่เอาแต่จ้องมาที่ฉันด้วยสายตาดุดัน

"ที่เธอมา แฟนเธอคงไม่รู้สินะ"

"พอแล้วเอม.."ฉันเดินเข้าไปจับแขนเอมเพื่อให้เธอหยุด

"ใช่ ไคไม่รู้ว่าโบวี่จะมา"ฉันกับเอมหันมองหน้ากัน

"แต่ไม่คิดเลยว่า ไคจะให้ผู้หญิงคนอื่นมาอยู่ด้วย ทั้งที่บอกว่ารักโบวี่แค่คนเดียว.."โบวี่ยกมือปาดน้ำตาที่ไหลออกมา

"น้อง.."ฉันเดินเข้าไปเพื่อจะจับไหล่โบวี่ แต่เธอสะบัดออก

"โบวี่รู้อยู่แล้วเรื่องของพี่"

"รู้?"ฉันกับเอมพูดพร้อมกัน

"ใช่ ก็เพื่อนพี่อีกคนมาบอกโบวี่ถึงมหาลัย ว่าพี่กับไคเป็นแฟนกัน"

"เชอรี่!"ฉันหันขวับไปที่เอม

"โบวี่คิดว่ามันเป็นเรื่องตลกเลยไม่ใส่ใจ แต่ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอพี่ที่ห้องไค"เธอพูดไปร้องไห้ไป ฉันคิดว่าโบวี่คงจะเสียใจ และผิดหวังไคมาก ๆ อีกใจก็สมน้ำหน้าไคอยู่เหมือน นายก่อมันขึ้นมาเองนะไค

"อีกไม่กี่วัน โบวี่ก็ต้องไปอยู่ต่างประเทศกับพ่อ ก็เลยอยากจะมาทำอาหารเซอร์ไพรส์ไคก่อนจะบิน เพราะอีกนานที่เราสองคนจะได้เจอกัน ไม่คิดเลยว่าจะเจอเรื่องแย่ ๆ แบบนี้"ฉันพยายามจะเอามือไปแตะที่บ่าโบวี่แต่เธอกับสะบัดหนี

"ไม่ต้องมาแตะตัวโบวี่!"

"โบวี่เกลียดพี่ เกลียดผู้หญิงทุกคนที่มายุ่งกับไค มาแย่งไคของโบวี่"

"แต่พี่ไม่ได้ตั้งใจ จะแย่งไค"

"โกหก!"

"มีเหตุผลหน่อยสิ..พี่ไม่รู้มาก่อนว่าไคมีแฟน"ฉันพยายามจะอธิบาย แต่โบวี่ยกมือปรามไม่ให้ฉันพูด

"โบวี่จะไม่ฟังอะไรพี่ทั้งนั้น พี่ก็เหมือนกับผู้หญิงคนอื่น ที่คอยจะแย่งแฟนคนอื่น"

"น้อง!"เอมตะคอกใส่เสียงดังท่าทางไม่พอใจที่โบวี่พูด เธอยกมือปาดน้ำตา แล้วกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนที่จะเดินมาหยิบกระเป๋า

"เชิญอยู่กันตามสบาย คนที่ชอบแย่งของชาวบ้านคงจะมีความสุขได้ไม่นานหรอก"ว่าจบ เธอก็เดินไปที่ประตูคว้ารองเท้ามาใส่แล้วเปิดประตูออกไป

ฉันกับเอมต่างพากันพ่นลมหายใจหนัก ๆ ใส่กัน

"เพราะไอ้เด็กบ้า!"

"ทำให้ฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้"ยิ่งพูดก็ยิ่งเจ็บใจ น้ำตาก็พานไหลออกมา เอมเดินเข้ามาโอบกอดฉัน

เสียงประตูเปิดเข้ามา เอมกับฉันผละออกจากกันหันไปดู

"โบวี่"เป็นไคที่มีอาการมึนเมา เดินเซ ๆ เข้ามา

"กลับไปแล้ว"

"หึ"เขาหัวเราะในลำคออย่างไม่รู้หนาวรู้ร้อน ก่อนที่จะเดินไปนั่งที่โซฟา

"นายให้แฟนนายมาที่นี้ทำไม รู้ทั้งรู้ว่าเพื่อนฉันอยู่ที่นี้"เอมยืนท้าวเอวพูดกับไค

"จะไปรู้ได้ไง ว่าจะมา"เขาตอบอย่างไม่สนใจอะไรเลย

"นายให้ฉันมาอยู่กับนาย ทั้งที่ให้กุญแจห้องกับแฟนนายงั้นเหรอ"

"เออ..ใครจะไปรู้ล่ะว่าโบวี่จะมา แต่ก่อนไม่เคยจะมา"

"เหอะ"ฉันแค่นหัวเราะออกมาอย่างเอือมระอาผู้ชายคนนี้มาก

"แล้วจะเอายังไงต่อ"

"ไม่ยังไง"

"ไม่คิดเลยนะว่านายจะเลวได้ขนาดนี้ ฉันสงสารเพื่อนฉันจริง ๆ ที่รักคนอย่างนาย"

"ผมก็สงสารเพื่อนผมเหมือนกัน ที่รัก... เพื่อนของคุณ!"ประโยคสุดท้ายไคหันมาที่ฉันก่อนที่จะลุกขึ้นแล้ว คว้าแขนฉันไปจับ

"ผมจะนอนกันแล้ว คุณกลับไปเถอะ"ว่าจบ ไคก็ดึงฉันเดินไปที่หน้าห้องนอน

"นี้นายไล่ฉัน?"เอมตะโกนใส่เสียงดัง ในขณะที่ฉันพยายามจะสะบัดมือออก แต่ไม่เป็นผลไคแรงเยอะมาก จับฉันแน่นแทบจะกระดิกไม่ได้

"หรือคุณจะดูผมกับเพื่อนคุณเอากัน"ไคพูดจบก็กระตุกยิ้มมุมปาก

"ไอ้บ้าไอ้ลามก!"

"นายนี้มัน.."ฉันพูดไม่จบประโยคไคก็แทรกพูดขึ้น

"อยากเจอแบบเมื่อคืน?"ฉันโดนดึงเข้ามาในห้องนอน โดนที่เพื่อนฉันยังยืนโมโหอยู่ ไคไม่สนใจเลย เขาปล่อยมือฉันแล้วเดินไปนอนหงายบนเตียง แล้วหัวเราะคนเดียวออกมาเบา ๆ

"เสียสติไปแล้ว"ฉันพึมพำออกมาเบา ๆ

ฉันกำลังจะหมุนตัวกลับไปเปิดประตูห้อง เสียงประตูข้างนอกก็ดัง จึงรีบเปิดประตูออกไปดู

"จะไปไหน"ฉันยังไม่ก้าวขาออกไป แค่ยื่นหน้าชะเง้อมอง เสียงไคก็ดังขึ้น และฉันก็ไม่เห็นเพื่อนฉันแล้ว

"เพื่อนเธอกลับไปแล้วแหละ มา ๆ มานอนกับผัวเร็ว ๆ"เขาพูดพร้อมเอามือตบที่เตียงนอน

"ไอ้เด็กบ้า!"

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥