Accueil / โรแมนติก / Famous Lady🍸/ รัก(ไม่รัก)ดี (20+)CHAxPASS / FML_4: มึงโคตรไม่เหมือนเดิม

Partager

FML_4: มึงโคตรไม่เหมือนเดิม

last update Date de publication: 2025-02-23 20:05:57

🎶🎶🎶🎶~

“หื้ม~ จะว่าไปที่นี่ก็เจ๋งใช่ได้เลยอ่ะ เปิดเพลงก็มันส์แถมเครื่องดื่มพวกนี้ยังโครตอร่อย*0*” ฝนบ่นงึมงำๆก่อนจะหยิบนั่นคว้านี่เข้าปากเป็นว่าเล่น แต่ก็จริงอย่างฝนว่า... ดูอย่างโซนวีไอพีที่พวกเราอยู่สิ ดูเป็นส่วนตัวกว่าตามผับทั่วๆไปซะอีก

“ว่าแต่ไอ้แซมทำไมมันยังไม่มา”

“อ้อ! ลืมเลยเมื่อกี้มันส่งข้อความมาบอกว่าคงมาไม่ได้.. นี่มันไม่ได้ส่งให้แกเหรอ?”

“ไม่อ่ะ”

“ช่างเถอะ..” ฝนยักไหล่แบบขอไปทีแล้วยื่นหน้าไปหาพี่ฌอห์นจนอีกฝ่ายต้องดีดหน้าผากใส่มัน

กึก!

“โอ๊ย มันเจ็บนะ!”

“ทำอะไรระวังตัวหน่อย เราผู้หญิง พี่ผู้ชาย”

“...” >///< จะว่าไป.. พี่เขาก็โอเคนะเนี่ย~

“ถ้าถือตัวนะ จะเข้ามาที่แบบนี้เพื่อ? คิดค่ะ คิดนิดนึง” ไอ้ฝนก็แสบนัก ยังจะทำท่าชี้ไปที่ขมับเป็นเชิงกวนประสาทอีกฝ่ายด้วยนะ แล้วกลับลงนั่งเหมือนเดิม

“แล้วไหนเพื่อนพี่อ่ะ” >>ฝน

“เดี๋ยวก็มา”

“นี่จะมีคนมาอีกเหรอ?”

“อื้ม แค่คนเดียว.. เราไม่โอเคเหรอ?”

“เปล่าค่ะ^^ นึกว่ามาหลายคน^^*”

“กลัวใจเต้นแรงหรือไง^^” พี่ฌอห์นกึ่งแหย่ฉัน จริงๆก็กังวลนะ แต่ช่างเถอะจำไว้ว่าใจแกไม่ได้เต้นแรงจนหัวใจวายตายกับผู้ชายทุกคนขนาดนั้น ฟู่ว์~ ฉันถอนหายใจแล้วหยิบแก้วคอกเทลขึ้นมาดื่ม

“ไงมึง โทษทีว่ะ”

“ไม่มาพรุ่งนี้เลยว่ะ” มีชายร่างสูงคนหนึ่งเขาใส่เสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมสองเม็ดพร้อมกับพาดสูทไว้ที่ไหล่เดินเข้ามาตบไหล่พี่ฌอห์นแล้วเงยหน้ามามองฉัน...! ตลก! โลกกลมไปป่ะ!

ฉันกับเขามองหน้ากันแบบสตั้นนิ่งไปครู่นึง จนฝนมันสะกิดฉัน

“โลกกลมแฮะ”

“..สาบานแกไม่รู้เรื่องนี้?”

“ก็ไม่รู้นะสิ... แกมีอะไรกับเขาหรือเปล่า”

“เคยเจอกันที่สนามบินครั้งนึง แล้วก็ที่มอตอนที่แกเห็นแหละ”

“...โว้~ เดสตินี่><“ (Destiny=พรหมลิขิต)

“เดสตินี่อะไรเล่า” ฉันบ่นยัยฝนอุบ อีกฝ่ายก็ทำเป็นไม่มีอะไรแล้วหย่อนตัวลงนั่งฝั่งข้ามฉัน ทั้งฉันและเขาผลัดกันมองหน้าด้วยความไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ ...เอาจริงๆก็คงมีแค่ฉันที่ไม่สบอารมณ์อะนะ อีกฝ่ายยังดูสบายๆเหมือนไม่เห็นฉันนั่งอยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำ

“สวัสดีค่ะ ฉันจำพี่ได้ เราเรียนมอเดียวกัน ฉันฝนนะ แล้วนี่พาส เพื่อนฉันเอง ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ^^”

“...ยินดีครับ ผมชา” อีกฝ่ายตอบฝนอย่างปกติ มีรอยยิ้มให้เห็นบ้างบางๆ

“ราชา”

“ราชาพ่อง” คนที่มาทีหลังหันไปบ่นเพื่อนตัวเองแล้วจัดการชงเหล้าดื่มเองอย่างคุ้นเคย

“ราชาคืออะไรเหรอค่ะ”

“พี่เรียกมันไง เรียกชาชื่อแม่งสั้นแหม่งๆปาก”

“เรียกชาแหละ ง่ายดี” เจ้าพูด

“ฉันขอเรียกพี่ราชาละกัน ดูอลังการดี^^”

“...ตามใจ” เขาใช้ศอกกระทุ้งแขนพี่ฌอห์นแนวๆปรามเพื่อนตัวเองก่อนจะยกเครื่องดื่มดื่มอีกครั้งแล้วคราวนี้สายตาเขามองมาที่ฉัน

กึก!...

ตึกๆ ตึกๆ~ อะไรกัน ใจมันเต้น... ตึกๆ ตึกๆ~

“เธอโอเคหรือเปล่า” นี่อาการฉันมันออกขนาดนั้นเลยหรือไงกัน! แย่ล่ะ! ใจเต้นแรง แรงกว่าพี่ฌอห์นอีก!

ตึกๆ~ ตึกๆ~ ฉันกลืนน้ำลายแล้วใช้มือกุมหัวใจตัวเอง ตอนนี้คือฝนก็เริ่มตกใจแล้วเข้ามากระซิบฉัน ส่วนผู้ชายสองคนข้างหน้าฉันก็ดูงงๆกับสิ่งที่ฉันเป็น

ตึก~ ตึกๆ~

“แกโอเคไหม”

“....แรงกว่าพี่ฌอห์นอีกว่ะ”

“..ก็แหงล่ะ หล่อขนาดนี้... ยังไหวไหม”

“...อื้ม ไหว” ฉันพยายามข่มอารมณ์ แล้วลอบมองคนตรงหน้า เขาเป็นคนแรกที่ทำให้ฉันใจเต้นแรงแม้เพียงสบตา อย่างกับพวกCNใจเต้นแรงฉันถือว่าปกติเพราะพวกนั้นหล่อมากจริงๆ ส่วนพี่ฌอห์นถ้าเขาไม่หยอดฉันฉันก็ไม่รู้สึกอะไรขนาดนั้นเพราะเราไม่ได้ใกล้กันหรือสัมผัสตัวกัน... แต่กับเขา...ชา ใจฉันเต้นแรงจนไม่ปกติ ทำไมกันล่ะ

“เพื่อนพี่หล่อขนาดนี้น่าจะบอกก่อนนะ เกิดยัยนี่หัวใจวายตายขึ้นมาทำไง”

“ฝน.. อย่า” ฉันหันไปห้ามฝนที่กำลังบ่นพี่ฌอห์นที่นั่งทำหน้าเออมองฝนงงๆ

“ก็เราบอกให้พาเพื่อนหล่อๆมา ก็นี่ไง” >>พี่ฌอห์น

“..แบบนี้มันเกินไป”

“เดี๋ยว พูดเรื่องอะไรกัน” >>ชา

“นั่นสิ” >>ฉัน

“...จิ๊!คืองี้ ฉันอยากให้แกอาการดีขึ้นก็เลยขอความช่วยเหลือจากพี่ฌอห์น ให้พาคนหล่อๆมา.. ก็ตั้งใจว่าจะให้พวกเธอได้ทำความรู้จักกัน เพื่อมันจะช่วยให้แกดีขึ้น”

“เพื่อ?” ชาถามแล้วตั้งใจฟังที่ฝนพูด

“...ฉันอยากให้เพื่อนฉันหายป่วยนิ.. จากโอ้โรคบ้าๆนั่นนะ”

“..โรค?” แล้วเขาหันมามองฉัน “เธอป่วยเป็นอะไร”

“....”

พี่ฌอหน์หันไปกระซิบเขา สายตาเขามองมาที่ฉันก่อนจะหรี่ตามองมา

“หนักสุดเป็นยังไง”

“...ก็ เป็นลม”

“...” ชาทำหน้าคิ้วขมวดงงๆแล้วหยิบแก้วขึ้นมาดื่ม เขาใช้นิ้วชี้วนไถไปรอบปากแก้วแล้วหันมาสบตาฉัน

“แล้วที่สนามบินกับฉัน เธอเป็นลมหรือเปล่า” คำถามของเขาทำเอาพี่ฌอห์นกับยัยฝนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

“..ไม่นะ แต่ก็... ใจเต้นหนักมาก”

“เดี๋ยวๆที่สนามบิน.. รู้จักกันมาก่อนแล้ว?”

“เปล่า แค่ยัยนี่ซุ่มซ่ามนิดหน่อย”

“ฉันไม่ได้ซุ่มซ่ามนะ!”

“เหรอ ถ้าฉันไม่เข้าไปรั้งเธอ หน้าเธอคงฟาดลงกระเบื้องเขาแตกหมด”

“นี่!”

“งั้นก็ดีเลย! พี่ก็ช่วยมันหน่อยสิทำยังไงก็ได้ให้มันใจเต้นแรงสุดๆแล้วก็ทำให้มันหาย ไม่ต้องกลัวมันตายนะโรงพยาบาลอยู่ใกล้ๆ” ฉันรักมันจังเพื่อนที่แสนดี- -*

“ไม่ใช่ธุระของฉัน” ชาพูด

“ช่วยเถอะน่า สงสารน้องเขา”

“กูไม่ช่วย”

“เดี๋ยวมึงก็ฟุ้งซ่านเรื่องพลอย.. ทำเหอะ จะได้ไม่ต้องมีเวลานึกถึงไอ้พลอยมัน”

“....ไม่” เขาตอบพี่ฌอห์นเสียงแข็งแล้วคว้าบุหรี่ขึ้นมาสูบ เขาพ่นควันไปทางที่ไม่มีคนอยู่แล้วก็มองฉัน...

ตึกๆ ตึกๆ~ ไอ้บ้าเอ้ย! แค่สูบบุหรี่ต้องทำเท่ห์ขนาดนั้นไหม แล้วหัวใจฉันมันก็... โอ๊ยยยยย

“กูอยากเห็นมึงกลับไปเป็นคนเดิมว่ะ”

“กูก็เหมือนเดิม”

“...มึงโครตไม่เหมือนเดิม”

“...”

“กูไม่เล่นนะ”

“..กูก็ไม่เล่น” ฉันไม่รู้หรอกว่าสองคนนั้นเขาหมายถึงเรื่องอะไร แต่นอนนี้ฉันต้องห้ามมองเขาสูบบุหรี่เด็ดขาด มันอันตราย หัวใจฉันบอกแบบนั้น;(

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • Famous Lady🍸/ รัก(ไม่รัก)ดี (20+)CHAxPASS   :: special part (END) ::

    Special Part (END)#CHAหลายปีต่อมา...“..พี่เพรส แม่อยู่ไหน~ ฮึก~”“ไม่ร้องน่า แม่ไม่สบายให้แม่นอนก่อนเถอะ”“..แต่ว่าหนู~”“ดึกขนาดนี้ทำไมไม่นอนกันเนี่ย” ผมเดินเข้ามาในห้องของเด็กๆ เพรสที่โตได้อายุ7ปี กับพริ้นท์ลูกคนเล็กของเราที่อายุ3ปี ทั้งสองคนยังไม่นอนแถมพริ้นท์ยังนั่งน้ำตาคลอปากบู้บี้“พ่อออ~ หนูอยากนอนกับแม่ ฮึก~”“อ่า แม่ไม่สบายนะลูก ให้แม่หายก่อนเนอะค่อยกลับไปนอนกับแม่^^”“T~T”“ผมพูดแบบนี้เป็นร้อยครั้งแล้วฮะพ่อ แต่น้องก็เอาแต่นั่งทำหน้าแบบนี้อ่ะ” ผมมองพริ้นท์ที่ใกล้จะร้องไห้เต็มทีจนต้องเดินเข้าไปหา เป็นอาทิตย์แล้วที่พาสไม่สบายผมเลยต้องรับหน้าที่ดูแลสองแสบนี่เต็มๆ ส่วนพาสผมให้นอนพักอยู่ที่ห้องแล้วพาสองแสบนี่มานอนกับผมที่อีกห้องนึงเพราะจะได้ไม่ติดไข้กัน“อย่าดื้อสิค่ะ อยู่กับพ่อแทนเนอะ”“...ฮึก~ แต่หนูคิดถึงแม่ แม่ไม่สบาย ไม่มีใครเล่านิทานให้หนูฟังก่อนนอนเลย ฮึก~” พริ้นท์ขยี้ตาไปมาเอาเป็นว่าผมรู้ว่าพริ้นท์คงง่วงนอนแต่คงนอนไม่หลับ เพราะปกติพาสเป็นคนพาพริ้นท์นอนทุกคืนแล้วยังเล่านิทานให้ฟังก่อนนอน พอมาอยู่กับผมที่ไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับลูกเลยไม่ได้ใส่ใจรายละเอียดตรงนั้น ซึ่งมันก็ทำให

  • Famous Lady🍸/ รัก(ไม่รัก)ดี (20+)CHAxPASS   :: special part ::

    Special partหลายปีต่อมา.....#CHAฟึ่บ~ ฟึ่บ~ผมนั่งเรียงรูปที่ไปถ่ายเมื่ออาทิตย์ก่อนตอนพวกเราไปภูทับเบิก มันไม่น่าเชื่อว่าผมจะมาอยู่ในจุดนี้ จุดที่ต้องกลายเป็นคนใจเย็น เป็นสามีที่ตามใจภรรยาและเป็นพ่อที่!!“พ่ออออออ!!! พ่อสอนการบ้านผมผิดตั้งหลายข้อนะ!”!! เอ่อ... เป็นพ่อที่สอนการบ้านลูก..ไม่ค่อยจะถูก - -*“..อีกแล้วเหรอ - -*”“ก็ใช่นะสิ นี่สมัยเรียนพ่อไม่ได้ตั้งใจเรียนสิท่า”“โธ่ มันก็นานแล้วไง พ่อก็หลงๆลืมๆบ้างสิ”“แล้วทำไมแม่ไม่เคยสอนผิดเลยล่ะ! นี่ถ้าแม่อยู่สอนการบ้านผมนะ ผมได้ที่หนึ่งของห้องไปแล้วล่ะครับ!” ผมปิดอัลบั้มรูปแล้วเอาการบ้านที่ผมสอนผิดของลูก.. ลืมบอก เราได้ลูกชายเลยตั้งชื่อให้ว่า ‘เพรส’ ไม่มีความหมายของชื่อ แค่อยากจะได้ชื่อคนที่เขาไม่ค่อยแต่งกันแค่นั้น“เดี๋ยวแม่ก็กลัวมาแล้วน่า~” ผมก้มมองนาฬิกาข้อมือตัวเอง พาสบินกลับไปที่เชียงใหม่เพื่อไปร่วมงานแต่งและแสดงความยินดีกับคุณหมอที่รักษาโรคของเธอมาตั้งแต่เริ่ม นี่ก็ได้เวลาน่าจะถึงบ้านแล้วนิ... ทำไมป่านนี้ยังไม่ถึง?“ผมจะไม่เชื่อพ่อแล้ว;(““โธ่ พ่อสัญญาคราวหน้าไม่ผิดแน่นอน^^”“..แต่ผมไม่อยากเชื่อพ่อแล้วนิ~..~”แอ๊ดดดด~ ระหว่างท

  • Famous Lady🍸/ รัก(ไม่รัก)ดี (20+)CHAxPASS   FML_29: มันไม่จำเป็นต้องพูดก็ได้ไง (END)

    หลายเดือนต่อมา...หลังจากที่เรารู้ว่ากำลังจะมีอีกหนึ่งชีวิตเกิดขึ้นมา ชาก็จัดการทุกอย่างเสร็จสรรพ เขาเคลียร์เรื่องเรียนที่เราต้องดรอป แล้วจัดการอะไรต่อมิอะไรอีกหลายอย่างจนฉันเองไม่ต้องทำอะไร นอกจากนอน นอน แล้วก็นอน บางทีมันก็เบื่ออะ อยากออกไปข้างนอกบ้างนี่ฉันอยู่แต่ที่คอนโด อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมๆถ้าชาไม่กลับมาจะทำธุระนั่นนี่ฉันก็เหมือนหมาเหงาที่คอยเฝ้าบ้านอ่ะ ฉันอยากไปเที่ยววววว>~แอ๊ดดด~ เสียงเปิดประตูดังขึ้นเหมือนทุกทีและแน่นอนไม่มีอะไรตื่นเต้นเหมือนทุกครั้งนอกจากถุงขนมพะรุงพะรังที่ชาหิ้วมา“ยังไม่นอนเหรอ”“.....”“เป็นอะไร?” ชาวางถุงในมือลงที่โซฟาแล้วเดินมาหาฉันที่เตียง“...ฉันเบื่อ”“เบื่อ? เบื่ออะไร”“..ฉันได้แต่อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมของนายอะ ฉันอยากออกไปนั่นนี่นายก็ไม่ให้ฉันไป;(““อย่างอแงสิ ก็ท้องเริ่มใหญ่แล้วจะเดินจะทำอะไรก็ต้องระวัง”“จะตอนท้องใหญ่ไม่ใหญ่นายก็ให้ฉันอยู่แต่ห้องอะ... ทุกวันนี้ฉันจะคุยกับเพดานห้องนายแล้วนะ” ถึงจะพูดอย่างนั้นแต่ชากลับหัวเราะแล้วเขยิบตัวมานั่งข้างๆฉัน“โอเคๆ^^ อยากไปไหนบอกมาเลย”“...จริงนะ ถ้านายหลอกฉันโกรธจริงด้วย”“จริง อยากไปไหนล่ะ” ฉันนั่งคิดอยู

  • Famous Lady🍸/ รัก(ไม่รัก)ดี (20+)CHAxPASS   FML_28: family

    .....กลิ่นแบบนี้ ไม่ชอบเลย... มันเป็นกลิ่นที่ฉันไม่เคยหนีมันพ้นสักครั้ง....กลิ่นโรงพยาบาล เอ๊ะ!O..o!! ฉันอยู่ที่โรงพยาบาลจริงๆด้วย ครั้งสุดท้ายที่จำได้คือ.. ฉันเหมือนจะหน้ามืดแล้วทุกอย่างก็ดับวูบไปรู้สึกตัวอีกทีก็มาอยู่ที่นี่แล้ว.ฉันมองไปรอบๆห้องก่อนจะเจอชานอนอยู่ที่โซฟา ฉันค่อยๆดันตัวขึ้น ยังคงมีอาการหน้ามืดนั่นอยู่หน่อยๆกึก~ เสียงขยับตัวทำให้เตียงส่งเสียงและมันคงไวต่อประสาทสัมผัสของชามาก ชาเลยตื่นขึ้นพอเขาเห็นฉันเขาก็รีบเข้ามาหาทันที“ทำไมไม่เรียกล่ะ”“..ฉันเห็นนายนอนอยู่ เลยไม่อยากกวนนะ”“ระวังๆสิ” ชาค่อยๆประคองฉันให้นั่งพิงหัวเตียง เขาดูเป็นห่วงฉันเหมือนฉันเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายยังไงยังงั้นเลย“ฉันไม่เป็นอะไร พอได้แล้ว” ชานิ่งแล้วหันไปลากเก้าอี้มานั่งข้างเตียงเขาหยิบมือฉันไปกุมแล้วเหมือนพยายามจะบอกอะไรสักอย่าง“..ฉันขอโทษ”“...ขอโทษ? ขอโทษเรื่องอะไร”“ขอโทษที่ไม่รู้อะไรเลย”“...นายพูดแบบนี้ฉันกลัวนะ ฉันเป็นอะไร? ...มะเร็งเหรอ?!”“นั่นปากหรือนั่นอ่ะ” ฉันโดนเขาบ่น ก็สรุปฉันเป็นอะไรล่ะพูดแบบนี้ฉันก็ใจไม่ดีดิ“ฟังฉันนะ”“อื้ม” ฉันกลืนน้ำลายหวังแค่ว่าตัวเองจะแค่พักผ่อนไม่พอหรือรางก

  • Famous Lady🍸/ รัก(ไม่รัก)ดี (20+)CHAxPASS   FML_27: ฉันทำเธอเหนื่อยขนาดนั้นเลยเหรอ(18+นิ๊ดดดดเดียว)

    มหาวิทยาลัย“ไง ฉันไม่อยู่ไทยตั้งนานได้ข่าวว่ามีผู้แล้วโรคหาย”“ข่าวเร็วเนอะ”“เรื่องจริงเหรอว่ะ!” ไอ้แซมที่หายหัวไปทำธุระกับที่บ้านในต่างประเทศไม่ค่อยได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรหรอก แต่ที่มันกลับมาแล้วรู้แบบนี้ก็มีอยู่แค่คนเดียว.... ยัยฝนมันคงบอก สองคนนี้มันชอบจับเข่าสุมหัวนินทาฉันจะตายไอ้พวกบ้า ไอ้แซมนี่ก็เป็นพวกผู้ชายปากผู้หญิงซะด้วยสิ กัดแค่ละทีนึกว่ามีเพื่อนสาวเถอะ- -* แต่มันเป็นผู้ชายจริงๆนะอันนี้ยืนยัน“แล้ว...ไปทำกันอีท่าไหนว่ะถึงหาย^0^”“ทะลึ่ง!”“ทะลึ่งอะไร? ...อ๋ออออ เข้าใจล่ะ^^” แซมมันมองฉันแล้วยิ้มกริ่มๆให้มา ฉันไม่ได้คิดลึกซะหน่อยมันนั่นแหละพูดให้คิดเองทำไมล่ะ!แต่ก็นั่งเถียงกันได้ไม่นานนัก ชาก็เดินเข้ามาในวงสนทนาเราทันทีนั่นยิ่งทำให้ไอ้แซมมันได้ทีปริปากถามชาเอาซะดื้อๆจนหน้าฉันแดงไปหมด“เอาตรงๆเลยนะ ไปทำกันอีท่าไหนไอ้พาสมันถึงหายได้เนี่ย ขนาดหาหมอรักษาตัวเป็นปีๆไม่หาย ถามจริง ผมขอเคล็ดลับหน่อย^^”“ไอ้แซม หุบปากเลย!” แต่ที่มากกว่านั้นคือชา!.... ดันตามน้ำไอ้แซมจ้า!“ก็ท่าปกตินี่แหละ”“ชาาาาาา!!!” >///ฉ่าาาาาาาาาา~“จริงดิ! ผมคิดว่าท่าพิศดาร*0*”“มันก็มีบ้าง”“หยุด! หยุดเลยทั้

  • Famous Lady🍸/ รัก(ไม่รัก)ดี (20+)CHAxPASS   FML_26: ฉันขอโทษ

    “ไอ้บ้าาาา! ปล่อยสิ!!!” ดิ้นเท่าไหร่ก็ดิ้นไม่หลุด! ไอ้เชือกบ้านี่ก็เหนียวจังเลย นี่ฉันดิ้นจนจะหมดแรงแล้วนะ! แถมพี่ฮานยังมาปลดกระดุมฉันอีก ชาอยู่ไหนนนน ช่วยฉันด้วยยยยยยยย“จิ๊~ เลือกถูกคนจริงว่ะ~” พี่ฮานยืนมองร่างกายฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาอันตรายซะยิ่งกว่าตอนเสือกินเหยื่ออีกอ่ะ!“ปล่อยนะ! พี่ต้องการอะไร! ทำแบบนี้ทำไม!”“นั่นสินะ~ ฉันต้องการอะไร....”“..ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ นะพี่นะ;(“ เขาเดินเข้ามาหาฉันช้าๆแล้วย่อตัวนั่งให้เสมอกับฉันพร้อมกับใช้ปลายนิ้วจับคางฉันแล้วก็ออกแรงเหวี่ยงมัน“ผัวมึงลากกูเข้าคุก! คิดว่ากู..ไม่สิ คิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆงั้นเหรอ”“....” ตอนนี้เขาดูเหมือนกำลังจะพูดกับตัวเองอยู่ตลอดๆ ฉันว่าพี่เขาต้องไม่ปกติแน่ๆ ฉันจะทำไงดี!ฉันพยายามนิ่งแล้วอาศัยช่วงเวลานี้ใช้นิ้วตัวเองพยายามบิดและแก้เชือกเท่าที่จะทำได้แต่มันก็ไม่ได้ง่ายเลย ยิ่งพี่ฮานยังนั่งอยู่ตรงหน้าฉันแบบนี้แล้วมันยิ่งทำอะไรอะไรลำบาก... แต่ยังไง ฉันก็ต้องหลอกล่อเขา“พี่อยากได้อะไรฉันให้หมดเลยนะ แต่พี่ต้องแก้มัดฉันก่อน ฉันกลัวที่แคบๆแบบนี้;(““แกมัด?... ให้ฉันช่วยฉันไม่แก้แค่เชือกนะ”อึก~ ฉันเชื่อว่าเขาทำ

  • Famous Lady🍸/ รัก(ไม่รัก)ดี (20+)CHAxPASS   FML_6: กูไปส่งเอง

    #CHAฟุ้บ~“เห้ย!” เธออ่อนยวบลงไปที่พื้นเล่นเอาผมตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนจะตั้งสติได้แล้วเขาไปเขย่าเธอ“พาส! นี่เธอ!”“...” ร่างบางนิ่งเฉยถึงจะเขย่าเธอแรงแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์ ผมไม่เชื่อว่าคนเราจะสามารถเป็นโรคพวกนี้ได้ โรคประหลาดบ้าบออะไรนี่มันมีจริงเหรอว่ะ! ตอนแรกผมก็นึกว่าไอ้ฌอห์นมันจ้างเธอมาเ

  • Famous Lady🍸/ รัก(ไม่รัก)ดี (20+)CHAxPASS   FML_5: โรคบ้าโรคบออะไร โรคเรียกร้องความสนใจมากกว่า

    กึก!“กูกลับล่ะ” ชาวางแก้วลงกับโต๊ะพร้อมกับลุกเดินออกไปจากวงสนทนาของเราทันที จนพี่ฌอห์นส่ายหัวก่อนจะลุกขึ้นแล้วทำท่าจะเดินตามไป ฉันเลยตัดสินใจเรียกเขาไว้ คือฉันไม่ได้ยินยอมอยู่แล้วไอ้วิธีรักษาบ้าบอของฝน แต่ที่ไม่ปฎิเสธเพราะฉันรู้ว่ามันเองก็หวังดี“พี่ฌอห์น..”“อย่าซีเรียสเดี๋ยวพี่จัดการเอง”“ไม่ใช่

  • Famous Lady🍸/ รัก(ไม่รัก)ดี (20+)CHAxPASS   FML_3: พี่ทำให้เราใจเต้นแรงหรือเปล่า

    “แล้วแกจะโมโหทำไมอ่ะ?”“...คิดดูนะ ฉันชนเขาก็จริงแต่ฉันก็ขอโทษแล้วไง แล้วดูเขาทำดิมาขึ้นเสียงใส่ฉันปาวๆ หงุดหงิดไรมาก็ไม่ควรพาลคนอื่นป่ะ!”“เออน่า ช่างเขาเถอะ” ฝนบอกพลางตบไหล่ฉันเบาๆ”เราไปกินน้ำแข็งไสกันดีกว่า”“...อืม” จริงๆก็ไม่ได้สนใจอะไรเขานักหรอกแต่มันก็แค่แครงใจไง ฉันว่าฉันก็เป็นที่รู้จักของค

  • Famous Lady🍸/ รัก(ไม่รัก)ดี (20+)CHAxPASS   FML_2: แบบนี้ผู้หญิงที่ไหนจะอยากอยู่ด้วย

    มหาวิทยาลัยCN“หายไปเป็นเทอม สรุปเป็นไงบ้างอ่ะ”“...ไอ้ตอนที่รักษามันก็ดีขึ้นแหละ แต่มันก็...” ฉันนึกถึงเรื่องวันก่อนที่สนามบิน กับผู้ชายคนนั้นใจฉันยังเต้นแรงอยู่ฉันก็ยังไม่หายดี.... เอาจริงๆกังวลมากนะ ฉันอยากเป็นคนปกติ ใช้ชีวิตปกติแบบคนอื่นๆ ไม่ใช่มีเพื่อนผู้ชายแต่นั่งใกล้อ่ะพอได้แต่โดนตัวปั๊บใจเต

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status