เข้าสู่ระบบGARYNakangising naglakad ako papasok sa malaking ospital kung saan nakaconfine si Audrey. Sobrang taas ng kumpiyansa ko habang hawak ko ang phone ko, iniisip ko na ang swerte-swerte ko talaga. Asawa na pala ng bilyonaryong si Carlton Thompson ang anak ko, kaya siguradong instant milyonaryo na rin ako ngayon! Wala na akong iintindihing problema sa pera.Pagdating ko sa tapat ng VIP suite kung nasaan si Audrey, agad sana akong papasok pero hinarang ako ng sampung malalaking security guard na may suot na itim na suit.“Sir, hindi po kayo pwedeng pumasok dito,” malamig na sabi ng guard habang nakaharang ang braso sa pintuan.Nawala ang ngiti ko at napalitan ng inis. “Hoy! Hindi niyo ba ako kilala? Tatay ako ni Audrey, at father-in-law ako ni Carlton Thompson! Nang boss ninyo at may-ari nitong hospital! Gusto niyo bang mawalan ng trabaho ngayon din, ha?! Papasukin niyo ako!”Pero imbes na matakot o kabahan sa banta ko, nanatili silang walang emosyon. Akala ko ay uurong sila, pero lalo la
JESSICANapalunok ako at mabilis na hinawakan ang braso ni Mama para pigilan siya sa paghakbang.“Pero ma, paano si papa?” nag-aalalang tanong ko habang nakatingin sa kaniya nang seryoso. “Kapag nalaman niya na si Audrey ang asawa ni Carlton, for sure ay doon na siya kakampi. Kilala mo naman si papa, money matters kaya siguradong kakampi siya roon at baka tulungan pa silang bawiin ang lahat ng sa atin!”Napatigil si Mama sa paglalakad at dahan-dahang lumingon sa akin. Sa halip na matakot o mag-alala sa sinabi ko, isang kakaiba at nakakatakot na ngisi ang sumilay sa mga labi niya. Para siyang demonyo na natuwa sa sarili niyang ideya.Mapapangisi ito habang tinititigan ako nang diretso sa mga mata. “Huwag mo nang alalahanin si Gary, anak. Isa pa, hindi mo naman talaga siya totoong tatay.”Nanlaki ang mga mata ko sa narinig ko. Literal na napanganga ako at napaatras nang kaunti sa sobrang gulat.“Ha? What? Ano bang sinasabi mo, Ma?!” nanginginig kong tanong, hindi makapaniwala sa mga lum
JESSICA“Audrey? Ikaw... ikaw ang asawa ni Carlton?!” malakas na sigaw ko habang ang buong katawan ko ay nanginginig sa matinding gulat at galit.Hindi ko na napigilan ang sarili ko; literal na napatalon ako sa kinatatayuan ko habang pabalik-balik ang tingin ko sa kanilang dalawa.“Paanong nangyari iyon?! Eh hindi ba ikaw ang pinambayad-utang natin at nagsilbing katulong lang doon sa kanila noon? Paanong napunta ka sa posisyong ito?!”Halos mabasag ang boses ko sa sobrang inis. All this time, ang akala ko ay isa lang siyang basang sisiw na ipinagkasundo o ipinambayad sa mga Thompson para bayaran ang mga utang ng pamilya namin.Tapos ngayon, malalaman ko na lang na ang babaeng itinuturing naming epal ay siyang legal na asawa ng lalaking pinapangarap ko? This is completely unacceptable!Napaawang ang labi ko sa sobrang sama ng timpla ng sikmura ko. Visualizing how stupid I was, biglang sumabog ang galit ni Carlton mula sa kinaroroonan niya.“Yes, you and your parents sold Audrey to me!”
AURDREYHabang nakasandal ako sa maputing unan sa kama ng hospital room na ito, hindi pa rin lubos na maiproseso ng utak ko ang mga nangyayari. Napatingin ako sa simpleng gintong singsing na nakalingkis ngayon sa aking daliri.Gulat na gulat ako na kahit nasa hospital pa ako at nagpapagaling, tumawag talaga ng pari si Carlton para lang ikasal kami ngayong araw.Is this really happening? Am I truly his wife now?Inangat ko ang aking kamay para titigan muli ang wedding ring. Everything felt like a surreal dream a blur of vows, soft whispers, and intense promises. Hindi ako makapaniwala na ang isang Carlton, a man known for his ruthless pragmatism and commanding presence, would pull off something so sudden and extraordinary just to seal our fate together.Naupo si Carlton sa gilid ng aking kama. His sharp, handsome features softened as he looked down at me, taking my hand gently into his large, warm palm.“Okay ka lang ba, Audrey?” tanong niya.“To be honest, Carlton... I’m completely s
JESSICANapatayo ako nang bigla mula sa aking kinauupuan sa gitna ng engrandeng reception habang ang buong katawan ko ay nanginginig sa galit at matinding gulat. Halos mabasag ang katahimikan sa paligid ko dahil sa lakas at talim ng boses ko nang hindi ko na napigilang mapasigaw.“May asawa na si Carlton?!” sigaw ko, habang ang mga mata ko ay naglalagablab sa inis at pagkabigla.Naramdaman ko ang ilang matang napalingon sa direksyon namin, subalit wala na akong pakialam sa mga bisita o sa kung ano ang iisipin nila. Ang tanging umiikot sa utak ko ay ang nakakabinging balitang iyon. Married? Paanong nagkaasawa si Carlton nang hindi ko alam?Nataranta naman si Miguel sa naging reaksyon ko. Agad niyang inilapit ang telepono sa bibig niya at nagmamadaling nagpaalam sa kabilang linya.“Ah, bro... Carlton, sige, I’ll call you later na lang. May emergency lang dito,” mabilis na sabi ni Miguel bago tuluyang pinatay ang tawag.Pagkatapos ay mabilis niya akong hinarap, bakas din ang gulat sa muk
JESSICAPagkatapos na pagkatapos ng kasal, agad kaming tumuloy ng lahat sa reception venue. Visualizing the whole place filled with luxurious decorations, I couldn't help but feel a surge of pride.Inayos ko ang tayo ko at mas lalo kong hinawakan nang mahigpit ang kamay ni Miguel habang naglalakad kami pamasok. My confidence was fully back bawat step na ginagawa ko, nararamdaman ko ang tingin ng mga tao sa paligid.I looked completely stunning, at alam kong bagay na bagay kami ni Miguel na magkasama sa paningin ng lahat.“You look so beautiful today, Jessica,” Miguel softly whispered in my ear while squeezing my hand gently.Iniharap ko ang mukha ko sa kaniya at binigyan siya ng pinakatamis kong ngiti. “Thank you, babe. Today is our special day, of course I have to look perfect for you.”Deep inside, I knew I was playing my role exceptionally well. Holding Miguel’s hand was like wearing a trophy a symbol of my status and stability. Everything was going according to plan, and I felt li
AudreyNagising ako na parang wasak ang buong katawan ko. Sobrang sakit, every movement may kirot. Napahigpit ang hawak ko sa kumot at tinakpan ang hubad kong katawan. Pagtingin ko sa kama, nakita ko ang natuyong dugo. My chest tightened, at hindi ko napigilan, bigla akong napaiyak.Wala na ang ini
Jessica“Cheers!”Naupo kami ni Mama sa kwarto ko at parehong hawak ang baso ng red wine habang natatawa.“Finally mom, wala na si Audrey,” sabi ko, “Thanks to her, we were able to solve the problem too.”Mom chuckled softly, “Lower your voice, baka marinig tayo ni Gary. He’s still hesitant about wh
CarltonKakatapos ko lang maligo ng mapatingin ako sa CCTV monitors screen. My eyes caught her, yung babae na kasama ni Attorney Smith. The same girl na nabangga ako sa café two weeks ago at natapunan ng kape.Hmp, anak siya ni Gary Walton? Spoiled brat siguro ‘to. “One year,” I whispered sa saril
AudreyI just finished my meeting with a client, and honestly, it went really well. I was feeling a little tired pero okay lang because it was productive. Next week na sisimulan ang construction ng maliit na coffee shop na kumuha sa service ko.Pagdating ko sa garahe, I immediately noticed a black







