Masukเจตฎารู้สึกได้เลยว่าทำไมพ่อของพวกเขาทั้งสี่คนถึงได้ให้พวกเขามาแทน เพราะหากไม่ได้มาวันนี้คงพลาดโอกาสหลายอย่าง ทั้งความรู้ในห้องเรียนเฉพาะกิจ รวมถึงนิสัยของเจ้าตระกูลคนต่อไปด้วย ช่างเป็นอัจฉริยะที่ประหลาดยิ่งนัก
“ได้ข่าวพวกแกมีน้องชายไม่ใช่เหรอ พามาเรียนไปด้วยเลยกัน ได้ข่าวว่าฉลาดไม่น้อยหน้าน้องชายของฉันสักเท่าไหร่” นนท์ภัทรเอ่ยขึ้นมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยระหว่างกำลังเขียนตัวอักษรบนกระดานไวท์บอร์ด
“ครับ???” ทั้งสี่คนขานรับพร้อมกันด้วยความงุนงง ทำไมถึงอยากให้พาน้องชายที่อายุห่างกันมาหาล่ะ
“ทำตามที่ฉันบอกก็พอแล้ว อย่าถามให้มากความ”
“หน้าที่ของพวกนายช่วงนี้คือต้องปฏิบัติตามที่ฉันสั่ง”
“เข้าใจแล้วครับ คุณชายใหญ่”
ทั้งสี่คนตอบรับด้วยความไม่เข้าใจแต่พยายามทำตามคำสั่งแทน เพราะไม่งั้นน่าจะโดนด่าอีกรอบ การมีประวัติว่าถูกด่าบ่อยเกินไปตั้งแต่พบเจอนายท่านครั้งแรกอาจจะดูไม่ดีเท่าไหร่
“พี่นนท์ตรวจสอบประวัติแล้วพบว่าน้องชายของพวกนายทั้งสี่คนสามารถสอบผ่านเลื่อนชั้นได้สองระดับด้วยวัยประถมเท่านั้น น่าจะมีความสามารถตรงนี้ด้วย”
“เพราะงั้นลองมาทำแบบทดสอบก่อนเรียนสักครั้ง ไม่แน่ใจว่าอาจจะได้เรียนรู้งานไปพร้อมกัน พี่เขาจะได้ไม่ต้องเหนื่อยคอยสอนหลายรอบเท่านั้นเอง”
“ผมรู้ว่าพวกคุณคงจะไม่เข้าใจความคิดของพี่นนท์เท่าไหร่ แต่เขาแค่ขี้เกียจเท่านั้นเองครับ ลองให้มาเรียนและทำแบบทดสอบครั้งต่อไปน่าจะดี”
“เพราะไม่ว่าจะเป็นพวกคุณหรือน้องชายพวกคุณ พวกคุณทั้งหมดล้วนเป็นลูกเจี๊ยบในสายตาของพี่นนท์ทั้งหมดครับ พอจะช่วยเป็นคำตอบให้พามาได้แล้วใช่ไหมครับ”
บุตรลำดับสองตระกูลภูทนินทร์อาสาอธิบายอย่างละเอียดแทนพี่ชายตนเอง ที่มักจะพูดจาสิ่งที่จำเป็นมากกว่า
“เข้าใจแล้วครับ คุณชายเล็ก”
“ขอบคุณสำหรับคำอธิบายเพิ่มเติมนะครับ”
“ช่วยให้พวกเราตัดสินใจได้เยอะเลย”
ชัชวินที่ตั้งสติได้ก่อนใครอาสาตอบแทนเพื่อนในกลุ่มทุกคน เพราะน่าจะสติหลุดตั้งแต่คำพูดของบุตรคนโตไปแล้ว ยังมาเจอคำอธิบายบุตรคนเล็กที่พูดความจริงจนจุกนั่นอีก
คำพูดของเพื่อนสนิททำให้จิรายุ คุณากร เจตฎา ได้สติกลับคืนมาอีกครั้ง และเริ่มตอบรับตามเพื่อนสนิทไปติดๆ
“พวกเราเข้าใจแล้วครับ คุณชายเล็ก” ทั้งสามตอบไล่หลังกันมาติดๆ ถ้าไม่มีชัชวินสักคนแล้วล่ะก็...พวกเราสามคนน่าจะถูกด่าอีกรอบ
จิรายุมาทบทวนคำพูดของคุณชายทั้งสองคนอีกครั้ง เนื่องจากครั้งแรกสติหลุดไประหว่างทาง อาจจะเป็นข้อดีก็ได้เพราะได้รับการสั่งสอนจากตระกูลผู้เป็นเจ้านายโดยตรงแบบนี้
“ขืนพวกแกยังยืนโง่ไม่ตอบต่อจากฉัน มีหวังถูกด่าอีกรอบกันพอดี มันไม่ดีเท่าไหร่หรอกนะที่ถูกนายด่าบ่อยขนาดนั้น”
ชัชวินเริ่มบ่นทันทีเมื่อนั่งรถกลับบ้าน และรถนั่นคือรถของเหล่าคนรับใช้ที่สามารถหยิบไปใช้สอยทำงานได้หนึ่งคัน
“ใครจะไปคิดว่าท่านจะเหมือนในข่าวลือเปี๊ยบขนาดนี้ล่ะวะ แม่งแทบจะทำให้หยุดหายใจอยู่แล้ว” จิรายุเริ่มเถียงกลับทันที
“เอาเป็นว่าครั้งหน้าพวกเราก็พาน้องชายมาด้วยนั่นแหละ ไม่งั้นเดี๋ยวคุณชายใหญ่จะพูดจาประหลาดๆ ออกมาอีก” คุณากรบอกด้วยสีหน้าปลงกับเหตุการณ์ในอนาคต
“ทั้งแปลกและประหลาดต่างหาก แต่ความสามารถของจริงทั้งนั้นเลยล่ะ สมแล้วที่ได้รับความไว้วางใจและการยอมรับจากทุกคนเร็วขนาดนี้” เจตฎาพูดด้วยสีหน้าชื่นชมอย่างจริงใจ
เมื่อคำพูดของเจตฎาจบลง ทั้งสามคนต่างพากันพยักหน้าลงอย่างเห็นด้วย เพราะทายาทลำดับหนึ่งตระกูลภูทนินทร์เริ่มเรียนเกี่ยวกับตระกูลและการบริหารบริษัทตั้งแต่อายุสิบห้าต่างหาก
ปล่อยข่าวออกไปว่าเริ่มเรียนตอนอายุสิบเจ็ดเพื่อทำให้คนภายนอกสับสนและไม่ทราบข้อเท็จจริง พอมาเจอตัวจริงถึงรู้ว่าตลอดระยะเวลาสี่ปีช่างเติบโตเร็วจนได้รับความไว้วางใจทั้งจากคนรับใช้ในคฤหาสน์และจากพนักงานบริษัท
ณ ห้องทำงานของนนท์ภัทร
“คิดถูกแล้วที่ผ่านมาด้วยกันวันนี้ รับเอกสารพวกนี้ไปซะ ให้เวลาทำทั้งหมดห้าชั่วโมง ถ้าจะไปเข้าห้องน้ำให้เรียกคนไปคอยเฝ้าไม่ให้ทุจริตข้อสอบ”
“ถ้าทำเสร็จจะมีระบบตรวจข้อสอบทันที ฝนคำตอบให้ถูกข้อด้วยแล้วกัน นี่คือการประเมินว่าจากนี้ไปพวกนายทั้งหมดจะต้องเริ่มเรียนจากตรงไหน”
“ฉันจะเรียกให้น้องชายมาคุมสอบแทน พอดีมีประชุมด่วนที่บริษัท ถ้าเสร็จแล้วจะรีบกลับมา”
“มึงต้องการคำตอบตามมารยาท หรือตอบแบบจริงใจล่ะ” “ขอแบบจริงใจใส่ไข่ด้วย” “มึงผิดครับ” ชินภัทรตอบโดยไม่ต้องใช้หัวสมองคิดเลยด้วยซ้ำ ตำแหน่งรองหัวหน้าจำเป็นต้องเป็นคนที่มีความคิดเข้าใจหัวหน้าอย่างลึกซึ้ง ซึ่งตำแหน่งพวกนี้เพื่อนอีกสองคนไม่มีวันได้ครอบครอง เพราะรู้ใจเขามากขนาดนั้น จะพากันน้อยใจก็ไม่แปลกอะไร ของแบบนี้มันไม่ใช่ว่าจะแข่งขันกันได้สักหน่อย “พวกมึงสองคนก็เลิกน้อยใจในเรื่องไม่เป็นเรื่องได้แล้ว ถ้าหากมาทำความคุ้นเคยกันมากขึ้นเดี๋ยวก็คงได้เปลี่ยนตำแหน่งเอง ระยะเวลามันเปลี่ยนกันได้นะ” “รีบกินข้าวแล้วมาฟังแผนการทั้งหมดของฉันซะ ถึงคุณชายใหญ่จะบอกให้พวกแกพัก แต่ฉันไม่ได้บอกสักหน่อย มาฟังให้เรียบร้อยแล้วจะไปพักก็ไม่มีปัญหา
“ขออภัยที่ปล่อยให้คุณรอนะครับ พอดีมีเรื่องด่วนต้องคุยกับมันนิดหน่อย เลยทำให้รอนานไปหน่อย เดี๋ยวผมเลี้ยงกาแฟเป็นการตอบแทนทั้งคุณและบอดี้การ์ดที่รอด้านนอกเองครับ” จินเจตบอกพลางกระดิกนิ้วเรียกเลขาส่วนตัวแล้วยื่นใบเสร็จการสั่งซื้อที่แอบหยิบออกมาด้วยความชำนาญส่งต่ออย่างรวดเร็ว เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายหาทางปฏิเสธได้จำเป็นต้องรับเท่านั้น “ขอบคุณครับ” บีระพัฒน์ตอบรับด้วยใบหน้าไม่พอใจเล็กน้อย “เฮ้อ...ทะเล้นให้มันพอประมาณเถอะ สักวันจะโดนกระทืบตายซะก่อน ไม่ได้เป็นห่วงนะเว้ย แค่ขี้เกียจใส่ซองงานศพ ด้วยฐานะของฉันต้องใส่เยอะซะด้วย มันเปลืองเงิน” ชินภัทรหันไปแขวะเพื่อนสนิทพลางส่ายหน้าด้วยความเอือมระอา ไอ้เรื่องยัดเยียดของขวัญตอบแทนนี่ต้องยกให้มันจริงๆ ขยันสร้างเรื่องตลอด
เด็กหนุ่มบอกพลางยื่นกระดาษที่เขียนถึงรายละเอียดของเงื่อนไขแบบชั่วคราวออกมาให้อีกฝ่ายอ่าน หากสามารถยอมรับเงื่อนไขเหล่านี้ได้ เขาเองก็พร้อมกระโจนลงสนามนี้เพื่อทำงานทันที แถมยังจะได้ความดีความชอบเป็นคนแรก และน่าจะได้เงินรางวัลจากคุณชายใหญ่เป็นจำนวนมากอีกด้วย เรียกว่าได้ทั้งเงินและทองไปพร้อมกัน จะมีใครที่ได้รับค่าตอบแทนจำนวนมหาศาลขนาดนี้บ้าง คงมีเพียงชินภัทรเท่านั้นที่สามารถหาเงินจำนวนเหล่านี้ด้วยวัยเพียงสิบห้าปี “ฉันตกลง ยอมรับทุกเงื่อนไข” “ขอเพียงทำให้ตระกูลวรวงศ์กลับมาเป็นเหมือนเดิม” “ข้อเสนอทุกอย่างล้วนยอมรับได้”“โอเคครับ ถ้างั้นเริ่มมาคุยเรื่องจริงจังกันเถอะ ผมจะเป็นแฟน
ไม่ใช่ว่าต่อไปจะเอาฐานะตนเองไปข่มคนอื่นหรือยังไง เมื่อสองสัปดาห์ก่อนการเลือกตั้งเป็นเพียงบ้านนักการเมืองทั่วไปเท่านั้นแหละ เป็นคนฝั่งภาครัฐแล้วคิดจะพูดจากกับฝั่งเอกชนยังไงก็ได้งั้นเหรอ “มันจะมากเกินไปแล้วนะ ไม่มีความเกรงใจกันบ้างหรือไง ยังไงฉันก็อายุมากกว่านายตั้งสองปีนะ ทำตัวยังกับไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนมา” บีระพัฒน์โวยวายออกมาด้วยความไม่พอใจ เพราะยังไงอีกฝ่ายก็อายุน้อยกว่า กล้าพูดแบบนี้กับตนได้ยังไง ไม่มีใครความเกรงใจกันเลยสักนิด ดูจากบัตรนักเรียนที่ใช้สมัครสอบก็รู้ว่ามาจากสถาบันเดียวกัน จะไม่ไว้หน้ากันบ้าง ทำไมพูดแบบนี้ต่อหน้าบอดี้การ์ด “ผมได้รับการอบรมสั่งสอนมาจากตระกูลอุดรภาคและจากตระกูลภูทนินทร์มาอย่างดี ไม่จำเป็นต้องให้คนจากฝั่งภาครัฐยื่นมือเข้ามาสอดหรอก” 
ชินภัทรรีบปฏิเสธด้วยความตกใจ ทำไมคนที่ดูอายุมากกว่าถึงได้พูดแบบนั้นออกมา มันไม่ใช่ว่าคนเราต้องมีความระมัดระวังในตัวเองหรอกเหรอ ที่บ้านต้องสอนใหม่แล้วนะ จะพาใครเข้าบ้านแบบนี้มันจะแปลกเกินไปแล้ว ถึงปกติจะเจอคนตระกูลอุดรภาคกับตระกูลภูทนินทร์มาตลอดชีวิต และเพื่อนสนิทอีกสองสามคน แต่การทำแบบนี้ไม่ใช่เรื่องปกติแน่นอน “คุณเป็นบุตรลำดับสามของตระกูลอุดรภาค แถมยังเป็นถึงคุณชายที่มีชื่อเสียงในวงการธุรกิจและแวดวงการเมืองอยู่ไม่น้อย ไม่ใช่คนไม่มีหัวนอนปลายเท้าเสียเมื่อไหร่” “แถมข่าวลือล่าสุดที่ว่าคุณต่อสู้บนลานประลองจนสามารถเอาชนะบอดี้การ์ดได้นับสิบชีวิต เพราะอยากเอาชนะเดิมพันกับพวกอาวุโสนั่นน่าประทับใจไม่น้อย” “คุณถูกเลี้ยงดูอย่างมา
“ไม่เป็นไร ผมไม่ถือสาคุณ” บีระพัฒน์ตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจนัก ยังไงซะตอนนี้เป็นเวลาสอบเลื่อนขั้นการมีคนมาจ้องมองบ้างก็ไม่ได้แปลกอะไร ท่าทางของอีกฝ่ายแม้จะสุภาพแต่ยังดูแข็งกระด้างอยู่หลายส่วน คงจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับตนแน่นอน แถมยังไม่น่าจะค่อยได้ออกงานสังคมบ่อยด้วย ไม่งั้นคงไม่มีท่าทีลนลานขนาดนี้ น่าเอ็นดูไม่น้อย สิ่งหนึ่งที่ชินภัทรไม่รู้เลยว่าภายใต้คำพูดและท่าทางเหล่านี้ กำลังได้รับความเอ็นดูจากอีกฝ่ายมากโข ชินภัทรถอนหายใจอย่างโล่งอก เกือบซวยเพียงเพราะมัวแต่ใช้ความคิดมากเกินไป ต่อไปเวลาอยู่ข้างนอกต้องระมัดระวัง ปกติอยู่แต่ในคฤหาสน์กับภูเขาบนสนามฝึก เลยทำตัวตามสบายมากเกินไป เวลาที่เหลืออยู่ตอนนี้มาสนใจกับการสอบจำลองให้ดีที่สุด ไม่ว่าผลจะเป็นยังไงค่อยรอดูกันทีหลัง หวังว่าเพื่อนสนิทข
“แต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นเงื่อนไขแบบนี้ ถ้าฝั่งพ่อเล่นตุกติกแบบนี้ ฝั่งพวกผมก็ไม่น้อยหน้าหรอกครับ”“ทุกท่านเชิญเข้ามาเลยครับ ทุกอย่างเป็นไปตามการคาดการณ์ของคุณชายใหญ่”เมื่อสิ้นสุดคำพูดของชัชวินก็มีเงาของใครหลายคนเดินออกมาหลังประตูสนามฝึก นั่นคือคนสนิทของคุณชายใหญ่ คนสนิทของคุณชายเล็ก แ
“ค่ะ พี่ลดา”“หนูไม่กังวลอะไรเลยค่ะ” เธอขานรับด้วยน้ำเสียงร่าเริง เพราะนี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เจอพี่สาวและพี่ชายพร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้“ทีหลังอย่าวิ่งไปแบบนั้นนะคะ เดี๋ยวพี่ลดาหกล้มจะทำยังไงล่ะ” ชัชวินบอกพลางลูบหัวน้องสาวคนเล็กด้วยความเอ็นดู“ได้ค่ะ พี่ชัช ต่อไปหนูจะ
“ขอแสดงความยินดีด้วยนะ พี่ซื้อของขวัญมาฝากด้วย” ชลลดาบอกพลางหอบของขวัญหลายอย่างเข้าห้องนอนน้องชายตนเองทันทีโดยไม่ได้ขออนุญาตเจ้าของห้องเลยสักนิด “ไม่เคยมีใครบอกเหรอครับ จะเข้าห้องคนอื่นควรขออนุญาตด้วย ไม่ใช่พูดจบก็เดินเข้าม
“เออ คิดเหมือนกัน เหมือนจะมีแค่แม่มั้งที่ดูปกติที่สุด แต่ดันไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่” “ลองโทรไปคุยกับแม่ไหมล่ะ เผื่อให้เขาช่วยพูดกับพี่สาวให้อะไรทำนองนี้”&







