LOGINวันสำคัญมาถึง วันที่แตกต่างจากทุกวันที่ผ่านมาในคฤหาสน์เตโชบวรเดช ไม่มีการประชุมเคร่งเครียด ไม่มีการเคลื่อนไหวของหน่วยอารักขาที่น่าพรั่นพรึง มีเพียงความวุ่นวายเล็กๆ ของการเตรียมงานเฉลิมฉลองที่เป็นส่วนตัวที่สุดสวนสวยสไตล์ยุโรปของคฤหาสน์ ถูกอาบไล้ด้วยแสงแดดอบอุ่นยามบ่าย ท้องฟ้าสีครามสดใส ไร้เมฆบดบัง ล
ค่ำคืนนั้นหลังจากอคินและไอรินหลับใหลอยู่ในห้องเนอสเซอรี่ภายใต้การดูแลของพี่เลี้ยงที่ไว้วางใจได้ ลูเซียโน่เดินเข้ามาหาขวัญข้าวที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่เงียบๆ ในห้องนั่งเล่นส่วนตัวที่ถูกจัดไว้สำหรับครอบครัว บรรยากาศผ่อนคลายและอบอุ่น แตกต่างจากความตึงเครียดในห้องทำงาน หรือความหรูหราแต่ไร้ชีวิตชีวาของ
หนึ่งปีผ่านไปราวกับพายุที่ค่อยๆ สงบลง หลังจากการปะทะกันอย่างรุนแรงทั้งภายนอกและภายใน โลกภายนอก คลื่นใต้น้ำที่เกิดจากการโจมตี LTA Group ถูกจัดการด้วยกลยุทธ์ใหม่ ลูเซียโน่ไม่ได้สั่งฆ่า ไม่ได้จุดไฟสงคราม แต่ใช้ 'สงครามเย็น' ที่ซับซ้อนกว่า ทั้งกฎหมาย การเงิน ข้อมูล และการเจรจาเบื้องหลังค่อยๆ บีบคั้นแล
สัมผัสแผ่วเบาของมือเล็กที่วางทาบบนมือตนเองยังคงอุ่นซ่าน คำขอร้องที่หนักแน่นแต่สั่นเครือของขวัญข้าว 'อย่ากลับไปเป็นคนเดิมเลยนะคะ เพื่อลูกของเรา เพื่อครอบครัวของเรา' ยังคงก้องอยู่ในโสตประสาท มันคือเสียงที่ทรงพลังยิ่งกว่าเสียงระเบิดใดๆ ที่ลูเซียโน่เคยได้ยิน คือเสียงที่สามารถหยุดยั้งมังกรที่กำลังจะพ่นไฟ
การประชุมฉุกเฉินผ่านวิดีโอคอนเฟอเรนซ์สิ้นสุดลง แต่บรรยากาศตึงเครียดภายในห้องทำงานยังคงคุกรุ่น หน้าจอที่เคยแสดงใบหน้าเคร่งขรึมของทีมงาน ดับมืดลง เหลือเพียงเงาสะท้อนของลูเซียโน่บนพื้นผิวสีดำ ประธานหนุ่มยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่หัวโต๊ะ นิ้วเรียวยาวที่เคยเคาะเป็นจังหวะ กำแน่นจนข้อขาวซีดคำสั่งสุดท้ายที่ลูเซี
หลายสัปดาห์หลังจากกลับมายังคฤหาสน์เตโชบวรเดช ช่วงเวลาแห่งการเรียนรู้และการปรับตัวที่เปราะบางดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง ลูเซียโน่ทุ่มเทเวลาส่วนใหญ่ให้กับบทบาทใหม่ ประธานหนุ่มเริ่มคุ้นชินกับจังหวะชีวิตของทารกแฝด เรียนรู้วิธีรับมือกับเสียงร้องไห้ และค้นพบความอดทนในรูปแบบที่ตนเองไม่เคยรู้จัก ความพยายามที่เง
หลังจากทีมแพทย์ยืนยันว่าขวัญข้าวหลับไปอย่างสงบภายใต้อิทธิพลของยา และพยาบาลประจำตัวเข้าดูแลใกล้ชิดแล้ว ลูเซียโน่จึงก้าวออกจากห้องสวีท บรรยากาศตึงเครียดนอกห้องยังไม่เปลี่ยนแปลง แต่ความตื่นตระหนกที่เคยฉายชัดในแววตาประธานใหญ่เมื่อครู่ ถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาอันน่าสะพรึงกลัวและความมุ่งมั่นที่จะล่าชายหนุ
ความสับสนฉายชัดในแววตาบวมช้ำของขวัญข้าว หญิงสาวยืนนิ่งตัวแข็งทื่อ จ้องมองตุ๊กตาช้างผ้าสีฟ้าอ่อนกลางกล่องบุผ้ากำมะหยี่สีแดงสดนั้นเขม็ง คือตุ๊กตาตัวเดียวกับที่หมอภีมให้มาคืนงานวัด ตัวเดียวกับที่หล่นหายไปคืนที่ถูกฉุดกระชากกลับมายังกรงทองแห่งนี้ แล้วมันมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร ใครนำมา และเพื่ออะไรคำถามมา
เสียงไซเรนแผ่วเบาจากภายนอกวิลล่าถูกกลบด้วยความเงียบงันน่าอึดอัดภายในโถงทางเดินปีกตะวันออก บรรยากาศตึงเครียดราวกับเส้นเชือกพร้อมจะขาดสะบั้น กรณ์ยืนกอดอกหน้านิ่งขรึมอยู่ห่างจากประตูห้อง B01 พอสมควร สายตาคมกริบจับจ้องทีม EOD สองนายในชุดป้องกันหนาเตอะ กำลังใช้เครื่องมือพิเศษตรวจสอบกล่องสี่เหลี่ยมสีดำสนิ
รุ่งอรุณของวันใหม่คืบคลานเข้ามายังวิลล่าสุดหรูบนเนินเขาอย่างเงียบเชียบ แสงอาทิตย์อ่อนๆ เริ่มทาบทาลงบนผืนน้ำทะเลสีครามเบื้องล่าง สาดส่องผ่านผนังกระจกใสบานใหญ่เข้ามาภายในอาณาจักรส่วนตัวที่ควรจะปลอดภัยที่สุด บรรยากาศโดยรอบยังคงเงียบสงัด มีเพียงเสียงนกร้องเจื้อยแจ้วจากสวนสวยที่ได้รับการดูแลอย่างดี และเส

![นรสิงห์ [มาเฟียร้ายรัก]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





