Share

His Wife, His Mistress
His Wife, His Mistress
Author: KiKoWrites

CHAPTER ONE

Author: KiKoWrites
last update publish date: 2026-11-09 15:30:25

Luna’s POV

“May iba ka na ba, Theo?”

Natigil ang kamay niya sa pagtanggal ng relo. Nakatayo siya sa harap ng malalaking salaming bintana ng master bedroom, nakatanaw sa malawak na hardin ng mansion. Sa malayo, bahagyang nasisinagan ng mga ilaw ang swimming pool at pavilion ng private estate.

Inilapag niya ang relo sa mesa bago ako nilingon.

“Where is this coming from?”

“Sa mga napapansin ko nitong mga nakaraang buwan. Halos hindi na tayo nag-uusap. Madalas, gabi ka na umuuwi. At kapag nandito ka naman, parang mas gusto mong mag-isa.”

“Luna, pagod ako.”

“Alam ko.” Napangiti ako nang bahagya. “Lagi ka namang pagod kapag gusto kitang makausap.”

Dumukot siya ng phone sa bulsa. “Can we not start another argument?”

“Hindi ako nakikipag-away, Theo. Gusto ko lang makausap ang asawa ko.”

“Then ask me something I can actually answer.”

Sandali akong natahimik bago nagtanong.

“Mahal mo pa ba ako?”

Napatingin siya sa relo sa mesa at hinagod ang batok.

“Hindi lahat ng bagay kailangang sagutin agad.”

“Ilang buwan na akong naghihintay.”

“I’m trying to figure things out.”

“Anong bagay ang kailangan mong intindihin? Kung gusto mo pa ba akong makasama? Kung may gusto ka pang ayusin sa marriage natin?”

Lumipat siya sa sofa at hinawakan ang sandalan nito.

“We’ve been through a lot, Luna.”

“Alam ko. Kasama mo ako sa lahat ng iyon.”

“Then you should understand why I’m tired.”

“Pagod ka rin ba sa akin?”

Iniwas niya ang tingin. Doon ko naisip ang isa pang tanong na matagal ko nang iniiwasang sabihin.

“Dahil ba hindi kita mabigyan ng anak?”

“Luna…”

“Please. Sagutin mo ako.”

Huminga siya nang malalim at tuluyang humarap sa akin.

“You know how much I wanted us to have a child.”

“Gusto ko rin naman.” Pinagdugtong ko ang mga kamay ko sa kandungan. “Hindi lang ikaw ang umaasa sa bawat pagkakataong may inaabangan tayong magandang balita. Ako rin ang nadidismaya. Ako rin ang nasasaktan.”

“I’m not blaming you.”

“Pero minsan, ganoon ang pakiramdam ko. Na kailangan kong bumawi sa iyo tuwing hindi nangyayari ang gusto natin.”

“That’s not what I meant.”

“Alam ko. Pero hindi ko na rin alam kung paano kita kakausapin nang hindi ko nararamdamang may mali sa bawat sinasabi ko.”

Napahawak ako sa gilid ng upuan. Pinilit kong panatilihing maayos ang boses ko. Ayokong mauwi na naman sa pag-iyak ang pag-uusap namin. Ilang beses na naming pinagdaanan iyon, pero wala namang nagbabago.

“Hindi ko hinihinging maging masaya ka palagi,” dagdag ko. “Kahit isang gabi lang na tayo pa rin.”

Hindi siya agad sumagot. Nanatili ang tingin niya sa akin.

“Luna, this isn’t just about having a child.”

“Then what is it about?”

Wala siyang naisagot. Tumayo ako at lumapit sa kaniya. Matagal na rin mula nang kusa akong lumapit sa asawa ko nang hindi iniisip kung gugustuhin niyang dumistansiya.

“Tell me what’s happening to us. Kahit masakit, sabihin mo. Mas mahirap iyong araw-araw akong nanghuhula kung ano na ba ang nararamdaman mo.”

Matagal niya akong tinitigan bago nagsalita.

“I don’t know how to fix this anymore.”

Hinubad niya ang singsing at pinaglaruan iyon sa daliri. Ilang sandali niya itong tinitigan bago muling isinuot.

“Pero gusto mo pa bang ayusin?”

Umupo siya sa gilid ng sofa at ibinaba ang tingin sa sahig.

“Hindi ko na alam kung ano pa ang mararamdaman ko.”

Mas madali sanang harapin kung galit siya o may partikular siyang gustong baguhin sa akin. Maaari naming pag-usapan iyon at maghanap ng paraan. Pero paano mo aayusin ang isang bagay kung hindi na sigurado ang taong kasama mo kung gusto pa niya itong ayusin?

“Have you fallen out of love with me?”

Tumayo siya at naglakad papunta sa bintana. Naiwan akong nakatayo sa gitna ng kuwarto. Nang lingunin niya ako, hindi niya itinanggi ang posibilidad.

“Luna, I don’t want to say something I might regret.”

“Hindi mo kailangang magsabi ng bagay na pagsisisihan mo. Gusto ko lang malaman kung may natitira pa ba sa atin na gusto mong ipaglaban.”

Kinuha niya ang phone niya at ilang sandaling hinawakan iyon bago nagsalita.

“I need some time alone.”

Napatitig ako sa kaniya bago bahagyang tumango.

“Fine.”

Lumabas siya ng kuwarto nang hindi na lumilingon. Hindi ko siya sinundan.

Nang maisara ang p***o, napansin kong bukas pa ang ilaw sa kabilang bahagi ng kuwarto. Nasa ibabaw ng bedside table ang relo niya. Sa kabilang unan naman ay bahagyang nakatiklop ang kumot na kanina lamang niya ginamit.

Dati, kahit gaano katagal ang pagtatalo namin, dito pa rin kami nauuwi. Minsan siya ang unang humihingi ng tawad; minsan naman ako ang nagsisimulang magkuwento hanggang sa gumaan ang pakiramdam namin. Hindi namin hinahayaang matapos ang gabi nang magkatalikod.

May mga baby room designs pa akong naka-save sa phone ko. Natatawa noon si Theo sa dami ng mga iyon kahit wala pa kaming magandang balita. Pinag-uusapan namin ang magiging pangalan ng anak namin, ang kulay ng kuwarto, pati kung sino sa aming dalawa ang mas magiging istrikto.

Minsan, iniisip ko pa rin ang mga pangarap na iyon. Mas madaling balikan ang mga ito kaysa tanggapin na maaaring hindi na pareho ang taong nangarap kasama mo.

Humiga ako at humarap sa bakanteng bahagi ng kama. Hindi ko agad pinatay ang ilaw. Ilang minuto akong naghintay, umaasang babalik siya at hihiga sa tabi ko gaya ng dati.

Pero lumipas ang oras, at nanatiling sarado ang p***o.

Mag-asawa pa rin kami. Iisa pa rin ang bahay na inuuwian namin, at wala pang nagbabago sa mga dokumentong nag-uugnay sa amin.

Pero nang gabing iyon, unang beses kong inisip na maaaring hindi na sapat ang pagmamahal para panatilihing buo ang isang pagsasama kung ang isa naman ay hindi na sigurado kung gusto pa niyang manatili.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • His Wife, His Mistress   CHAPTER FIVE

    Luna’s POV“SIGN THE PAPERS, LUNA! I’M DONE WITH THIS MARRIAGE!”Napapikit ako nang malakas na ibagsak ni Theo ang mga dokumento sa mesa. Sumunod ang ballpen na gumulong hanggang sa gilid nito.Nakatayo siya sa harap ko, suot ang itim na suit na lalong nagbigay-diin sa matipuno niyang pangangatawan. Maayos ang buhok niya, at kahit galit ang mukha, hindi maikakailang nananatili ang taglay niyang kagwapuhan.Pero ngayon, ang lalaking kaharap ko ay ang mismong taong gustong wakasan ang kasal namin.“That’s how you’re going to end this?” tanong ko.“It’s already over. Your signature is all that’s missing.”Napatingin ako sa mga dokumento. Ilang linggo nang inaasikaso ng mga abogado namin ang divorce, pero ngayon lang niya dinala sa harap ko ang huling papeles.“Can’t you at least talk to me properly? Hindi mo kailangang sumigaw.”“Then stop making this difficult.”Napatawa ako nang walang saya. “Ikaw ang nagdesisyong tapusin ang kasal natin, Theo. Hindi naman ako ang nagdala ng mga papele

  • His Wife, His Mistress   CHAPTER FOUR

    Luna’s POVHindi ko alam kung anong oras ako nakatulog. Ang huling naaalala ko ay nakahiga ako habang nakatitig sa kisame, paulit-ulit na binabalikan ang sinabi ni Theo tungkol kay Astra.Nagising ako nang bumukas ang pinto. Nasa paanan na siya ng kama nang imulat ko ang mga mata ko. Inalis niya ang relo at inilapag sa dresser, saka tinanggal ang cufflinks ng polo niya.“Anong oras na?” tanong ko.“Past eleven. Sorry, nagising ba kita?”“Hindi naman.” Umupo ako at inayos ang kumot. “May pagkain pa sa kusina kung gutom ka.”“Nagdinner na ako.”Pagkatapos uminom ng tubig, nanatili siya sa tabi ng dresser.“Luna, can we talk?”“Sure. Ano ’yon?”“Our marriage.”Umupo siya sa armchair malapit sa bintana.“I want a divorce.”Hindi ako agad nakapagsalita. Napatingin ako sa kaniya, saka sa singsing sa daliri ko. Ilang segundo akong naghintay, umaasang may susunod siyang sasabihin na magpapaliwanag kung bakit niya iyon nasabi.“I want us to get divorced, Luna.”“Hindi mo na ba ako mahal?”“I’v

  • His Wife, His Mistress   CHAPTER THREE

    Napasinghap si Astra nang hilahin siya ni Theo palapit. Walang babala. Walang pag-aalinlangan.Diretso siyang hinalikan nito—madiin, mapusok, at tila matagal nang pinipigil ang pagnanasang iyon.Agad na gumanti si Astra. Hinapit niya ang mga braso sa leeg ni Theo habang lalo silang naglapit. Magulo na ang buhok nila. Gusot ang kumot. At sa pagitan nila, wala nang harang.“Theo…”Naputol sa isang mahinang ungol ang pangalan nito nang muling salubungin ng halik ang mga labi niya.“Bitawan mo ako,” biro ni Astra, kahit lalo pa siyang kumapit.Ngumisi si Theo. “You don’t look like you want me to.”Hindi na siya sumagot. Hinila niya ito palapit at muling hinalikan.Nagsimula silang magkatapat sa kama. Nasa ibabaw si Theo, isang kamay ang nakasuporta sa tabi ni Astra habang ang isa nama’y nakahawak sa baywang nito. Nagtagal ang halik nila, napuputol lamang kapag kailangan nilang huminga. Sa tuwing lalayo si Theo, si Astra naman ang humihila sa kaniya pabalik.Nang tuluyan silang maghiwalay,

  • His Wife, His Mistress   CHAPTER TWO

    Luna’s POVTatlong araw na mula nang huli kaming mag-usap ni Theo. Simula nang gabing iyon, mas naging tahimik ang bahay. Hindi ko na rin siya tinanong kung saan siya natutulog o kung kailan siya uuwi. Pagkatapos ng sinabi niyang kailangan niya ng oras mag-isa, hinayaan ko muna siya.Kaya nang sabihin ng house manager na nasa office si Theo at hinihintay ako, nagtaka ako. Hindi naman niya ako madalas ipatawag doon.Nakaupo siya sa harap ng monitor. May hawak na folder. Nang makita ako, isinara niya iyon at itinuro ang upuan sa harap niya.“There’s a foundation dinner on Friday. Sumama ka.”Napatingin ako sa kaniya. Sa unang pagkakataon matapos ang ilang araw, siya mismo ang nag-aya sa akin. Hindi ko napigilang makaramdam ng kaunting tuwa. Akala ko, baka gusto na rin niyang gumugol ulit ng oras kasama ako, kahit sa isang formal na pagtitipon lang.“Gusto mong sumama ako?” tanong ko, bahagyang may ngiti sa labi.“You’re my wife, Luna. Kailangan nating dalawa roon.”Unti-unting nawala an

  • His Wife, His Mistress   CHAPTER ONE

    Luna’s POV“May iba ka na ba, Theo?”Natigil ang kamay niya sa pagtanggal ng relo. Nakatayo siya sa harap ng malalaking salaming bintana ng master bedroom, nakatanaw sa malawak na hardin ng mansion. Sa malayo, bahagyang nasisinagan ng mga ilaw ang swimming pool at pavilion ng private estate.Inilapag niya ang relo sa mesa bago ako nilingon.“Where is this coming from?”“Sa mga napapansin ko nitong mga nakaraang buwan. Halos hindi na tayo nag-uusap. Madalas, gabi ka na umuuwi. At kapag nandito ka naman, parang mas gusto mong mag-isa.”“Luna, pagod ako.”“Alam ko.” Napangiti ako nang bahagya. “Lagi ka namang pagod kapag gusto kitang makausap.”Dumukot siya ng phone sa bulsa. “Can we not start another argument?”“Hindi ako nakikipag-away, Theo. Gusto ko lang makausap ang asawa ko.”“Then ask me something I can actually answer.”Sandali akong natahimik bago nagtanong.“Mahal mo pa ba ako?”Napatingin siya sa relo sa mesa at hinagod ang batok.“Hindi lahat ng bagay kailangang sagutin agad.

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status