Masukเมื่อฉันต้องมาอยู่บ้านเช่าในราคาถูกแสนถูกในความที่เงินน้อย ฉันจึงไม่มีสิทธิ์เลือกมากนัก ฉันได้บ้านเช่าราคาถูกแถมรูทเมทสุดหล่อลากที่วันๆพาสาวๆมานอนเล่นจ้ำจี้กันไม่ซ้ำหน้าแทบจะทุกคืน!!!!! “ทำไมนายไม่ใส่ถุง?” “ก็พี่ยังไม่เคยผ่านผู้ชายคนไหนมาก่อน…พี่ปลอดภัยผมเลยไม่ใส่” “แต่นายผ่านผู้หญิงมาเยอะ..นายไม่ปลอดภัย!” “ถึงผมจะมีอะไรกับผู้หญิงมาเยอะ…แต่ผมสวมใส่ถุงทุกครั้งและทุกน้ำนะครับ…”
Lihat lebih banyak5ปีต่อมา…ประเทศไทย….17:30น.บ้านAขวัญเอย กมลวรรณ….. ติ๊ด…“ฮัลโหลค่ะ…คุณแม่…”ฉันเอ่ยขานรับคุณแม่ไปในขณะที่กดรับสายคุณแม่พร้อมกับเอาโทรศัพท์แนบหูไปด้วย มือก็ยุ่งๆอยู่กับอาหารในกระทะ ที่ฉันตั้งใจทำมันสุดฝีมือ(ลูกรู้หรือยังว่าพรุ่งนี้เคนโซจะกลับมาแล้วนะ^_^)คุณแม่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงดีใจ ฉันก็ยิ้มกริ่มออกมา “รู้แล้วค่ะ…เคนบอกหนูแล้ว…”(รู้เหมือนกันเหรอจ๊ะ…เห็นเคนโซแอบบ่นกับแม่บ่อยๆนะว่าเราน่ะทำท่าทางหมางเมินห่างเหินกับเขา)(ถามคำตอบคำเหมือนไม่ค่อยเต็มใจจะคุยกับเขาสักเท่าไหร่…และก็ไม่สนใจเขา)คุณแม่ฉันร่ายยาวบ่นฉันมาเป็นชุด เคนโซนี่ขี้ฟ้องชะมัด! ต่อหน้าฉันล่ะทำเป็นกลัวฉันไม่เห็นพูดอะไรเลยเชอะ!“ก็หนูยุ่งหนิคะคุณแม่…ตอนนี้ที่บริษัทกำลังเปิดตลาดใหม่หนูก็ต้องทุ่มเทเวลาให้กับงานอยู่แล้ว…”ฉันเอ่ยบอกคุณแม่ไปตามความจริง พลางใช้ตะหลิวกลับเนื้อหมูสี่เหลี่ยมในกะทะให้มันพลิกเปลี่ยนด้านเพื่อให้สุกไปด้วย(ลูกก็ควรจะแบ่งเงลาของลูกไปให้เคนโซเขาบ้างนะจ๊ะ…เดี๋ยวเขาจะหาว่าลูกไม่รักเขานะ)“แม่คะ…เราโตกันทั้งคู่แล้วนะคะ…เราควรจะแยกแยะให้ออกและควรคิดให้ออกด้วยเช่นกัน…”ฉันว่าเสียงเข้มจริงจัง เพราะฉันอยากใ
1ปีต่อมา….สหรัฐอเมริกาLos Angelesมหาวิทยาลัยชื่อดังของแอลเอ….17:30น.เวลาของสหรัฐอเมริกา…เคนโซ คิณภพ…..พรึบ“มิสเตอร์เคน!”เสียงเข้มเอ่ยทักทายผมพร้อมกับแรงจับไหล่ผมเพื่อรั้งผมไว้ก่อนที่ผมจะก้าวขึ้นรถสปอร์ตของผมเพื่อจะกลับบ้านของผมตอนนี้ผมมาเรียนที่แอลเอได้หลานเดือนแล้ว โดยที่ผมมาเรียนคนเดียวโดยไร้เพื่อนไร้ญาติ ไร้มิตรและไร้คนรักของผม“แม็กซ์?”ผมหันไปมองเสียงอันคุ้นหู ก็ต้องเอ่ยเรียกชื่อของหนุ่มเมืองหนาวนัยน์ตาสีน้ำเงินคนสัญชาติอเมริกันรูปร่างสูงใหญ่ผิวขาวหน้าตาดีกำลังยิ้มอย่างเป็นมิตรให้ผมอยู่ผมรู้จักกับแม็กซ์จากการเรียนคลาสเดียวกัน เขาเป็นเพื่อนที่ผมพอจะพูดปรึกษาเกี่ยวกับเรื่องเรียนได้เป็นอย่างดี เพราะผมไม่ใช่คนที่เรียนเก่งอะไร เพราะตอนเรียนผมติดวิเวียนเลยทำให้ผมไม่สนใจการเรียนสักเท่าไหร่แต่ตอนนี้ผมได้กลับกลายเป็นคนใหม่แล้ว คนที่ดีของพี่เอย ผมกับเธอหมั้นกันได้มาหนึ่งปีเต็มแล้ว พอเธอเรียนจบปริญญาตรีที่ไทยเธอก็รีบเรียนต่อปริญญาโทที่กรุงลอนดอนประเทศอังกฤษตามแบบแผนชีวิตที่เธอวางเอาไว้ผมเองก็มาเรียนมหาลัยที่แอลเอตามคำสัญญาที่ได้ให้ไว้กับพี่เอย ว่าผมจะเรียนให้จบทั้งปริญญาตรีและปริญ
คุณพ่อพาฉันมาหยุดยืนตรงหน้าของเคนโซที่เขายืนรอรับฉันอยู่ วันนี้เขาแต่งตัวหล่อดูดีจัง เคนโซสวมใส่โจงกระเบนสีทับทิมแดงและเสื้อไหมแขนยาวสีทับทิมแดงเช่นกัน เพื่อให้เข้ากับชุดไทยของฉันใบหน้าใสหล่อถูกเซ็ตผมให้เปิดหน้าผากขึ้นเพื่อเผยใบหน้าเรียวที่เป็นเบ้าหน้าฟ้าประทานให้คนอื่นได้เชยชม“วันนี้พี่เอยของผม…สวยมากเลยครับ^_^”เคนโซเอ่ยชมฉันเขามองฉันด้วยแววตาตื่นตะลึงและอึ้งในความสวยของฉัน ฉันก็กรีดยิ้มหวานให้เขา“ฉันสวยทุกวันอยู่แล้วยะ^_^”ฉันเบะปากพร้อมกับเอ่ยบอกเคนโซไปด้วยท่าทางมั่นใจ คุณพ่อณรงค์ก็แอบขำออกมาทำให้ฉันหันไปมองท่านอย่างงอนๆที่ท่านขำฉัน“อ่ะ…พ่อขอส่งต่อให้เคนโซล่ะกัน^_^”คุณพ่อณรงค์ว่าพร้อมกับยื่นแขนของท่านข้างที่ฉันคล้องอยู่ให้เคนโซ“ด้วยความยินดีครับ^_^”เคนโซก้มศีรษะพร้อมกับเอ่ยออกมาและยื่นแขนมาให้ฉัน ฉันก็ปล่อยแขนของคุณพ่อและไปคล้องแขนเคนโซแทนและเราสองคนก็พากันเดินไปนั่งที่ทำพิธีการสู่ขอหมั้นหมายในครั้งนี้พรึบฉันกับเคนโซคลานเข่าบนพรมขนแกะนุ่มนิ่มสีขาวมาหยุดด้านหน้าของคุณพ่อคุณแม่ของเคนโซที่ท่านมองฉันและยิ้มอย่างใจดีให้ฉัน โดยฝั่งฉันก็มีคุณแม่ฉันและคุณพ่อณรงค์นั่งอยู่บนเก้าอี้คู่
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา….บ้านเช่าAงานหมั้นของ ขวัญเอยกับเคนโซ08:30น.ขวัญเอย กมลวรรณ….“วันนี้ลูกสาวของแม่สวยมากจ้ะ…สวยที่สุดเลย^_^”คุณแม่เอ่ยชมฉันขึ้นพร้อมกับมองฉันที่หมุนตัวให้คุณแม่ตรวจตราดูความเรียบร้อยอยู่ฉันก็ยิ้มบางๆให้คุณแม่ที่ท่านเป็นคนเลือกชุดและจ้างออแกไนท์เซอร์มาตกแต่งบ้านเช่าหลังนี้ให้ดูดีและสวยงามอย่างแบบไทยๆเพราะชุดที่ฉันเลือกใส่เป็นชุดไทยวันนี้ฉันสวมใส่ชุดไทยจักรพรรดิเฉดสีชมพูอ่อนเผื่อขับผิวที่ขาวอมชมพูของฉันให้ให้ดูเปล่งปลั่งและมีออร่าเพิ่มขึ้นไปอีก ชุดไทยของฉันใช้ผ้ายกทองแบบมีเชิงในการตัดเย็บ ส่วนสไบชั้นล่างรองด้วยผ้าแพร และชั้นบนเป็นสไบปักดิ้นลวดลายโชว์หัวไหล่ขาวเนียนผุดผ่องของฉัน ผมของฉันเลือกเป็นมันรวบตึงไว้ด้านหลังและสวมใส่เครื่องประดับครบยกเซ็ต ซึ่งประกอบไปด้วย ลูกไม้ปลายมือ 1 คู่ ปะวะหล่ำ 1 คู่ กำไล 1 คู่ รัดแขน สังวาล สร้อยคอ ทับทรวง ต่างหู ปั้นเหน่ง เข็มขัด ปิ่นปักผมซึ่งเป็นสีโทนเดียวกับสีชุดไทยของฉัน“ขอบคุณค่ะ…คุณแม่^_^”ฉันเอ่ยขอบคุณคุณแม่ ท่านก็ยิ้มปริ่มอย่างปลื้มใจก่อนจะอ้าแขนกว้างออก“ขอแม่กอดลูกหน่อย^_^”“ได้ค่ะ^_^”ฉันตอบคุณแม่ไปและเดินเข้าไปสวมกอดท่าน
พรึบ“อ๊าาาาห์….”คิณภพจ้องกมลววรณที่นั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าของเขาตาไม่กระพริบพร้อมกับร้องครางกระเส่าออกมาเมื่อเธอถอดกางเกงสแล็คของเขาออกไปจากท่อนล่างของเขาเรียบร้อยแล้วเหลือไว้เพียงกางเกงชั้นในสำหรับผู้ชายและเธอกำลังใช้ปลายจมูกโด่งสูดดมกลิ่นของลำกายใหญ่ที่ตั้งตระหง่านแข็งตัวจนมองเป็นลำกายได้อย่างชัด
ค่ำคืนวันนั้นคฤหาสน์ ลิ้มเกียรติ…20:00น.ห้องทำงาน….ขวัญเอย กมลวรรณ….“คุณผู้หญิงนั่งเหม่ออยู่อย่างนี้มาหลายชั่วโมงแล้วล่ะค่ะคุณหนูขวัญเอย”เสียงของป้าแพรเอ่ยออกมาด้วยความกังวลใจ ฉันก็จ้องมองคุณแม่ด้วยความรู้สึกผิดมากมายที่อยู่ในอกฉันก้มหน้าลงมามองพวงมาลัยที่ฉันตั้งใจร้อยเองกับมือเพื่อมาไหว้ขอขม
16:30น.“ขอบคุณน้องเอยมากเลยนะจ๊ะ…ที่ทำบัญชีให้พี่อย่างละเอียดถี่ถ้วนขนาดนี้^_^”คุณนารันเจ้าของร้านคาเฟ่ที่ฉันทำงานอยู่เอ่ยขึ้นชื่นชมฉันหลังจากที่เธออ่านบัญชีที่ฉันให้เธอดูเสร็จแล้ว“ค่ะ…ไม่เป็นไรหรอกค่ะ…เอยเต็มใจ^_^”“พี่น่ะ…ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะ…ว่าที่ร้านจะขายดีขนาดนี้แทบจะทุกวัน…”คุณนารันว่าเสีย
“งั้นไปได้แล้ว^_^”“ครับผม^_^”เคนโซเอ่ยรับคำสั่งของฉัน ฉันก็เบะปากให้เขาและเดินไปก้าวขาขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ของเขาโดยการใช้แขนเกาะไหล่เขาเป็นที่ยึดและเหยียบที่พักเข้าพร้อมกับดีดตัวขึ้นมานั่งคร่อมเบาะคนนั่งของเขา ที่เบาะคนนั่งจะอยู่สูงกว่าเบาะคนขับและฉันก็ตั้งใจใส่กางเกงขายาวมาด้วยเพราะมันง











