ANMELDEN“You think this is still just a transaction?”Dahan-dahan niyang inilapit ang labi niya sa akin at hinalikan ako. Marahas, malalim, at puno ng desperasyon.Bumuka ang bibig ko para tanggapin ang dila niya. Ipinulupot ko ang mga braso ko sa batok niya. Gusto kong magalit sa kaniya, pero ang katawan ko ay kusang sumusuko.Ibinaba niya ang kamay niya sa likuran ko at mabilis na binaba ang zipper ng emerald gown ko. Hinayaan niyang mahulog ang mabigat na tela sa sahig.Naiwan akong nakatayo sa harap niya na suot lang ang isang manipis na black lace panty.Tinitigan niya ang buong katawan ko. Ang dibdib niya ay mabilis na umaangat.“He can offer you a safe life,” paos niyang wika, ang mga mata ay madilim habang sinusundan ng tingin ang bawat kurba ko. “He can buy you all the jewelry in the world.”Dahan-dahan siyang lumuhod sa harap ko.Hinawakan niya ang magkabilang hita ko. Ang init ng mga palad niya ay nagpadala ng matinding kuryente sa puson ko.“Pero hinding-hindi niya kayang gawin it
“She is perfectly appreciated.” Nanlamig ang buong katawan ko nang marinig ko ang pamilyar at mababang boses na iyon mula sa likuran ko.Humarap ako. Nakatayo si Gabriel doon.Ang mga mata niyang kanina ay kalmado ay parang may nagliliyab na itim na apoy ngayon. Ang panga niya ay magkatikom nang mahigpit.Lumapit siya sa akin at walang pasabing ipinulupot ang malaki niyang braso sa bewang ko. Ang higpit ng hawak niya ay halos bumaon sa balat ko.“Gabriel,” bati ni Michael, hindi natitinag. “I was just keeping Loisa company.”“She doesn't need your company, Valderrama,” malamig na sagot ni Gabriel. Ang boses niya ay mababa, pero may dalang matinding banta na nagpatigil sa musika sa utak ko.“I was just offering her a drink,” nakangiting sagot ni Marcus, pero nakita ko ang pagtaas ng kilay niya. Halatang nararamdaman niya ang tensyon. “Relax. Walang masama sa pakikipagkilala.”“We're leaving,” utos ni Gabriel, hindi na sumagot kay Michael.Marahas niya akong hinila palayo.“Teka, Gabrie
Hindi ako bumitaw sa pagkakayakap kay Gabriel hanggang sa makatulog siya sa sofa nang madaling araw.Kinaumagahan, nagising ako dahil sa sikat ng araw na tumatagos sa glass window ng penthouse. Nakahiga pa rin ako sa dibdib niya. Ang braso niyang walang sugat ay mahigpit na nakapulupot sa bewang ko.Dahan-dahan akong bumangon para hindi siya magising. Tiningnan ko ang bandage sa tagiliran niya. Wala nang tumutulong sariwang dugo. Nakahinga ako nang maluwag.Pumunta ako sa kusina at nagluto ng mainit na sabaw. Habang hinahalo ko ang niluluto ko, hindi ko mapigilang mapaisip.Do I really starting to have feelings for him?.Ito ang pinakakinatatakutan ko. Dati, ang tanging nagpapakabog sa dibdib ko ay ang tunog ng ATM machine na nagluluwa ng libo-libong cash. Ngayon, ang simpleng pag-uwi niya nang buhay ang tanging gusto ko.Naramdaman ko ang pagpulupot ng dalawang malaking braso mula sa likuran ko.Napaigtad ako, pero agad ding kumalma nang maamoy ko ang pamilyar na amoy ng mint at usok
“Tanga ka ba?!” hiyaw ko, ang boses ko ay umalingawngaw sa buong penthouse. “Sinabi mo bago mag-hatinggabi! Tingnan mo ang oras, Gabriel! Alas-kuwatro na ng madaling araw!”Natigilan si Gabriel. Bahagyang umawang ang mga labi niya habang nakatitig sa akin.“Loisa, the extraction got messy—”“Wala akong pakialam!” sigaw ko pabalik, ang mga luha ko ay tuluyan nang umagos sa mga pisngi ko. Lumapit ako sa kaniya at marahas kong itinulak ang dibdib niya—iwas sa sugat niya pero sapat para maiparating ang galit ko. “Wala akong pakialam sa mga mission mo! Bakit hindi ka tumatawag?! Bakit hindi ka man lang nagse-text?! Alam mo bang halos mabaliw ako rito sa kakaisip kung buhay ka pa o patay na?!”Nakatitig lang siya sa akin. Ang galit at sakit na nasa mukha ko ay parang isang bagay na hindi niya inaasahan.“Bakit ka nagkakaganyan?” mahina at puyat niyang tanong. “You're just my partner, Loisa. This is part of the job.”Parang may sumabog na bomba sa loob ng dibdib ko.You're just my partner.“
Kinagabihan, nakaupo kami sa malaking sofa sa sala.Patay ang mga ilaw. Ang tanging liwanag lang ay ang ilaw mula sa kalangitan ng Manila sa labas ng malaking glass window.Nakasandal ako sa dibdib ni Gabriel habang nakabalot kami sa iisang kumot. Ang kamay niya ay dahan-dahang naglalaro sa mga daliri ko.“Gabriel?” mahina kong tawag.“Hmm?”“Kailan ulit ang susunod na lakad mo para sa Eden?”Naramdaman ko ang paninigas ng mga kalamnan niya sa dibdib. Ang pantay niyang paghinga ay bahagyang bumagal.“Soon,” simpleng sagot niya.“Gusto kong malaman,” pagpapatuloy ko, tinitigan ang aming mga nakalapat na daliri. “I mean... kung kailangan ko bang mag-impake agad o kung may mga dapat pa akong ihanda.”Isang mabilis na buntong-hininga ang pakawalan niya. Hinawakan niya ang panga ko at dahan-dahang iniharap ang mukha ko sa kaniya.“Are you in a rush to leave, Loisa?” malamig niyang tanong. Pero sa kabila ng lamig ng boses niya, nakita ko ang takot sa mga mata niya.“Hindi sa ganun,” pagsisi
Ilang linggo ang lumipas mula nang umiyak ako nang tahimik sa dibdib niya.Sa loob ng mga linggong iyon, parang tumigil ang mundo sa loob ng penthouse. Walang tawag mula sa Underground Couple Circuit. Walang bagong misyon sa labas. At ang decryption ng Project Eden ay naka-stuck sa 99.5%, tila sinasadyang patagalin ng system ang huling porsyento.Dahil doon, nakita ko ang isang manipis na manipis na bahagi ni Gabriel na hindi ko kailanman inakalang makikita ko.Ang Off-duty Gabriel.Alas-sais ng umaga. Nakatayo ako sa kusina, nagtitimpla ng kape. Nakasuot lang ako ng malaking white t-shirt niya na umaabot hanggang sa kalagitnaan ng hita ko, at manipis na cotton shorts.Narinig ko ang mabibigat na yabag mula sa hallway.Pumasok si Gabriel sa kusina. Walang gel ang buhok niya, magulo at nakabagsak sa kaniyang noo. Wala ang kaniyang mamahaling suit o tactical vest. Nakasuot lang siya ng gray sweatpants, walang pang-itaas.Kitang-kita ko ang mga peklat sa malapad niyang dibdib at tiyan, p
CHAPTER 4:“Rhamesis… ahh…” Ang boses ko ay hindi ko na halos makilala. Nawawala ako sa sarili ko! Pakiramdam ko’y nilalamon ako ng init ng alak at init ng pagdamit ng labi at palad niya.Tiningnan niya ang hubad kong dibdib. Ang mga mata niya ay manghang-mangha at seryosong natingin.Ilang saglit p
“You felt it? How much I wanted to ruin you right now at alisin ang lahat ng titig at haplos ng ibang lalaki sa’yo?”Nanigas ang katawan ko sa sinabi niya, nag-init ang pisngi ko dahil sa inis... pero bakit ganito? Gustong gusto kong iangat ang palad ko para sampalin siya pero hindi ko maigalaw... p
CHAPTER 2:“Gusto niyang sumayaw ka ng hot dance. Doon sa main stage. Kasama ng bagong macho dancer natin.”Hot dance with him? After what happened five years ago? Makakaya ko ba? Para sa pera?Nanlamig ang buong katawan ko. Tumingin ako muli sa ibaba.Sumasayaw pa rin siya sa ilalim ng madilim na p
CHAPTER 5:KINABUKASANNagising ako sa ingay ng mahinang ugong ng aircon. Mabigat ang aking talukap, at ang buong katawan ko ay tila bugbog sa hindi maipaliwanag na kapaguran.Ramdam ko ang kakaibang init na nakabalot sa aking likuran, isang matipunong braso ang mahigpit na nakapulupot sa aking bayw







